Radiohead - In Rainbows (2007)

2e luisterbeurt, nog steeds niet verkocht, ik vergeet te luisteren waar ik bij "all i need" weer wakker word.

helaas, vanavond nog maar een keer proberen

* en ook ik ben weer aan de oude albums aan het grijpen

Na enkele luisterbeurten kan ik zeggen dat in 'In Rainbows' over het algemeen een aardige indruk bij mij achterlaat. Geen wereldschokkend album, maar gewoon aangenaam. De tijd zal leren waar dit toe leidt. Voorlopig het voordeel van de twijfel met 3,5 ster.

Vandaag maar weer eens helemaal beluisterd en de plaat verrast me op geen enkel moment. Radiohead zoals ik dat ken. Na alle ophef verwacht je een album met enorme impact: helaas. Ik word er niet warm of koud van. Het irriteert hooguit. Faust Arp is 1 van de weinige lichtpuntjes op dit album.

Potverdorrie, iedereen mag zeggen wat ie wil, maar ik luister nu voor het eerst echt goed naar de albumversie van Videotape en die doet echt in niks onder voor andere versies. Prachtig nummer geworden/gebleven.

Jouw "one trick pony" reactie verbaast mij dan weer allerminst.
Vertel eens wat er precies irriteert, zonder direct te vallen in algemeenheden die op ieder album van toepassing kunnen zijn.

The Beatles deden het eind jaren 60, Neil Young 1e helft jaren 70, Queen 2e helft jaren 70 en Prince halverwege de eighties. En nu dus Radiohead. Een onafgebroken reeks sublieme albums, waarover men louter van mening verschilt over welke hiervan de beste is (zie nu ook de "Radiohead lijstjes" en de constante vergelijkingen met hun andere albums). Hoewel ik deze zeker minder vind dan OKPC, toch een 5-sterren album. Je moet het immers vergelijken met alle andere albums van alle andere artiesten. Deze band staat de laatste jaren op eenzame artistieke hoogte.

die extra tracks krijg je als je box koopt?

Jep.

Ik denk dat Radiohead voor mij eindelijk weer een absolute topper heeft afgeleverd.

In Rainbows is werkelijk een genot om naar te luisteren. Ik betitel dit album als een subtiele mix van al het voorgaande werk, waarbij alle kwaliteiten (valt natuurlijk over te twisten de een vind Kid A kwaliteit de ander the Bends OK pc etc.) samen zijn gebundeld.
Op zich is dit niet altijd een positief punt, maar doordat het nergens is overdreven is het toch een prachtig album geworden dat weer net ff anders is dan voorgaand werk.
Wat mij vrolijk stemt is dat het allemaal weer wat instrumentaler is geworden, althans zo klinkt het. Dit hebben ze echter zeer goed weten te combineren met de elektronica invloeden van Amnesiac en Kid A.
Ik denk dat daarom mensen dit album dan ook met HTTT aan het vergelijken zijn.
Op zich terecht denk ik, maar in tegenstelling tot HTTT ligt het er hier minder dik bovenop dat Radiohead voorgaand werk heeft willen bundelen.
Daarom zou ik dus ook willen zeggen dat ze simpelweg al hun kwaliteiten in een album hebben gestopt ipv het te benoemen als een mix van voorgaand werk.
Het album is niet geforceerd vaag, te rock-achtig, te elektronica-achtig en kent weinig grote contrasten, waardoor het een prima geheel is geworden.

Kortom, een prachtalbum waarin alle kwaliteiten van Radiohead op sublieme en subtiele wijze naar voren komen, zonder ergens te overdrijven.
Een album waar iedere criticaster en liefhebber van welk Radiohead werk dan ook vrede mee zou kunnen hebben.
Wie weet een nieuwe klassieker in de hedendaagse muziekwereld.

Ik bedoel ook niet dat ik vind dat de doordingendheid van de composities worden verkregen via maniertjes.. ben het helemaal met je eens dat het geheel zorgt voordat onderhuids gaan vastzitten van deze heerlijke muziek

Ik hoop niet dat je het over mij hebt... Ik heb die cd nu al heel vaak geluisterd. En ik ben begonnen met 3,5*. Dus ik denk dat dat wel een beetje meevalt. Denk eerst eens even na voordat je wat zegt alsjeblieft...

Radioheadfans kunnen niet tegen kritiek, hoewel het gehoor beter is lijken ze in veel opzichten op de fans van die andere waardeloze band; Pearl Jam. Die lopen ook gelijk te jammeren.
Ik luister Radiohead sinds OK Computer en ook al een aantal malen live gezien. De overdreven reacties (en vooral de hoeveelheid) komen niet overeen met het aantal bezoekers per concert. Altijd het vermoeden gehad dat de zichzelf immer serieus nemende muziekliefhebber dit pretendeert goed te vinden maar het eigenlijk nooit luistert.
:S

Waarom noem jij een band waardeloos als je hem in je top 10 zet en vrijwel ieder album hoog beoordeelt.
Wat betreft het niet tegen kritiek kunnen van sommige fans/ liefhebbers ben ik het eens hoor.

Er wordt hier inderdaad veel gereageerd, maar dat is logisch want in de media krijgt dit album veel aandacht, waardoor er min of meer een hype is ontstaan. Wat je bedoelt met het aantal bezoekers per concert snap ik totaal niet, want de laatste twee Nederlandse concerten waren binnen een uur uitverkocht. Als je alleen al naar de stats op Last-fm kijkt dan kun je zien dat dit album ontzettend veel is beluisterd de afgelopen week, dus het is onlogisch om te redeneren dat men er niet naar luistert.

Je zal nu wel zeggen dat hieruit blijkt dat de Radiohead-liefhebber (misschien ben ik dat wel niet?) niet tegen kritiek kan.. maar daar zal ik niet wakker van liggen.

Ik ben ondertussen ook bijgedraaid wat In Rainbows betreft. Leuk album. Ik heb toch veel meer zin om dit op te zetten dan pakweg Hail to the Thief.

Onbegrijpelijk, want ik vind dit juist het mooiste nummer van dit album. Maar ja...dat is nou eenmaal smaak!

een beetje de boel opjutten.
kan toch nooit zo zijn dat radiofans altijd zo serieus zijn
come on man
(ook al zijn al hun platen 5***** waard)

Je vergeet nog de fans van Sonic Youth

een beetje de boel opjutten.
kan toch nooit zo zijn dat radiofans altijd zo serieus zijn
come on man
(ook al zijn al hun platen 5***** waard)[/quote]

Van mij mag je, ik heb namelijk ook wel eens ervaren dat sommigen ook maar enige kritiek op Radiohead niet kunnen waarderen. Of een kritische noot zelfs al als een aanval zien.
Vooral bij OK PC is dit het geval, zeg maar iets in de trend van, slecht album.. Meteen vliegen de waarom dan wel niet vragen en "anderen vinden dit wel heel goed dus wie denk je wel niet dat je bent reacties" je om de oren.
Daarentegen, als je zonder onderbouwing neer zet, geweldig album 5, hoor je echter geen haan er naar kraaien.

Maar ik vind het vreemd dat jij een band waardeloos noemt, terwijl je hem in je top 10 etc. hebt staan.
Je stelt namelijk, die andere waardeloze band Pearl Jam, wat dus in deze context betekent dat Radiohead waardeloos is. Ik geef een waardeloze band geen 5 en zet hem al helemaal niet in een top 10. Of vind jij dat niet vreemd.

Och help. Krijgen we deze discussies weer..?? Kunnen we daar niet een apart topic voor openen: "Help, ik ben op mijn teentjes getrapt", of "Boehoe ze zijken mijn favoriete band af"..??
Laten we gewoon lekker met open vizier de platen bediscussieren!!
(excuus ook voor dit bericht )

Bij Radiohead ben ik afgehaakt na Ok Computer. Ik vond er naderhand niet veel meer aan en ook niet meer de tijd genomen om een volledige cd te beluisteren.

Toen ik vernam dat er een nieuwe CD uitkwam, begon het toch een beetje te kriebelen om ze nog eens een kans te geven.

Ik heb de CD nu langzaam aan een keer of vijf zes beluisterd en ik kan niet beschrijven hoe mooi hij eigenlijk is geworden.

De meeste nummers hebben zo'n mooie melodie... en dan de stem van de zanger .. magisch!

Wilde dit maar effe melden. Voor de twijfelaars.. probeer en gun het de tijd om de nummers te laten doordringen

Volgens mij is er geen cd van uit, maar een magere mp3 - download.

Sorry voor dit flauwe bericht, maar ik vind dit een wezenlijk verschil.

Ja, echt een essentieel verschil.
Ik zal mijzelf nu wel 3x bedenken voordat ik naar de 'nieuwe' van Radiohead ga luisteren.....

nu ja, het verschil is in die zin essentieel dat de geluidskwaliteit minder is en dat dit forum nooit dit soort albums heeft geaccepteerd. nu doen ze dit zonder mankeren. binnenkort toch nog eens proberen of 'Xpectation' van Prince er nu wel door komt . . .

Je moet het wel in de juiste context zien. Hier verteld iemand die opnieuw verliefd is geworden op Radiohead na een tijdje uit elkaar te zijn geweest. Dat is de essentie.
Niet de inferieure kwaliteit van de opnames of dat het (nog) niet op CD is uitgebracht. Wat een geneuzel.

Je hebt helemaal gelijk Starsailor.
En nu over het album.
Tja, ik vind het allemaal wel aardig, maar ik draai hem dus alleen maar onderweg naar m`n werk of naar huis, want dan heb ik een mp3 speler aan. Welk nummer ik hoor weet ik steeds niet, en ook niet waar ik zit in de plaat.
Al met al klinkt het toegankelijk voor de massa met de juiste `radiohead` toon. Soms iets teveel gekweel voor mij. maar ik ben dan ook zeker geen Radiohead kenner.
Gewoon een voldoende 3*

Ben erg enthousiast over de plaat en ben dan ook nieuwsgierig wat er van gevonden wordt door luisteraars als jullie.

Nu lees ik erg veel zeikerige berichten als: "dit is geen cd maar een slechte mp3 download" "het klinkt niet" "kan ik niet naar luisteren"

Ik vind dit audiofiely om het interessant doen. Ben dan ook erg benieuwd wat voor audioset de "zeikerds" hebben staan.

Deze mp3 rip is goed genoeg om het verschil in luidsprekers en versterkers weer te geven. (punt is dus dat deze mp3 cd beter klinkt op een gebalanceerde audioset dan de cd op een minder goede/goedkope audioset)

Dus probeer de "slechte" mp3 kwaliteit te relativeren en luister gewoon naar de muziek...

In Rainbows laat een vertrouwde en tegelijk erg nieuwe Radiohead horen. In zowat alle nummers zijn echo’s van oudere songs te horen, maar als geheel klinkt de plaat veel ingetogener en beheerster dan we van de groep gewend waren.
"15 Step" opent het album krakend en stuiterend als een Aphex Twin-track, maar wordt na veertig seconden door een prachtige gitaarlijntje naar ongekende hoogten getild.
"Bodysnatchers" mag nog even ongecompliceerd beuken, maar dan gaat het tempo definitief naar beneden met het prachtige "Nude" en de hypnotiserende arpeggi van (jawel) "Weird Fishes/Arpeggi". De eerste helft van het album wordt afgesloten met het dreigende en zowaar sexy (dat we dat adjectief nog in een Radiohead-recensie mogen gebruiken!) "All I Need", inclusief euforische finale.
Maar het beste moet nog komen. Het prachtige "Faust Arp" is op het eerste gehoor een simpel akoestisch niemendalletje, maar wordt bij elke beluistering verslavender. "Reckoner" kent op nauwelijks vijf minuten minstens evenveel bochten als "Paranoid Android", maar dan subtieler doorgevoerd. "House Of Cards" en "Jigsaw Falling Into Place" zijn in deze rijke context de meest gewone songs, maar geven bij elke beluistering een nieuw geheim prijs. Het absolute hoogtepunt zit echter helemaal in de staart.
"Videotape" begint als een trage pianoballad, maar kruipt door Selways doffe drums en elegische achtergrondzang dreigend langs het ruggenmerg omhoog tot waar de donkerste existentiële gedachten zitten.
De waanzin en experimenteerdrang gaan op elke track van In Rainbows hand in hand met bijna ambachtelijke songschrijverij. Dat levert een album op dat zelfs na een eerste week intensief beluisteren al haar schoonheid nog niet heeft prijsgegeven.

nou, heerlijk

heerlijk gewoon