Sammy Hagar & The Best of All Worlds Band - The Residency (2025)

Sammy Hagar & The Best Of All Bands is eigenlijk Chickenfoot aangevuld met Rai Thistletwayte die vooral de keyboards verzorgt. Chickenfoot was een all star supergroep met Sammy Hagar en Michael Anthony van Van Halen aangevuld met Chad Smith (drummer Red Hot Chili Peppers) en gitaristmeester Joe Satriani. Omdat Chad veelal verplichtingen had met de Peppers heeft rockdrummer Kenny Aranoff veel live optredens verzorgt, zo dus ook deze Best of All Worlds tour. En de titel refereert naar Sammy's muzikale reis door de jaren heen. Oorspronkelijk zou het een tour worden ter ere van de allergrootste rockgitarist ter wereld, Edward Van Halen. Maar daar kwam Sammy op terug en als je de openingsact aanschouwt zou je kunnen zeggen dat het pure zelfverheerlijking betreft; Op grote videoschermen zie je clips van nummers uit de gehele carrière van de Hr Hagar. Montrose, Van Halen, Chickenfoot, The Wabo's, The Circle en natuurlijk zijn solo werk. Als je dat zo ziet is het toch wel indrukwekkend wat de man heeft gepresteerd. Ook al wordt het typisch amerikaans gebracht.
Eddie Van Halen wordt echter niet vergeten. Het openingsnummer Encore,Thank You,Goodnight. Wordt ons aller Eddie bedankt voor zn muzieknalatenschap en vriendschap. een geweldig nummer met fantastische gitaarpartijen in de geest van Eddie. En steeds als ik dit nummer hoor word ik een beetje weemoedig.....
De set wordt ook wel gedomineerd met Van Halen tracks, 11 van de 18 (cd versie met Panama) nummers zijn van VH. Rock Candy is van Montrose en Mas Tequila is met de Wabo's. De rest is van Sammy's solo werk. Voor mij als VH fan vind ik het mooi dat Humans Being erbij staat want die is live tot op heden nooit officieel verschenen.
Voor de rest, alle tracks gaan in een razend tempo voorbij en zelfs bij Eagles Fly wat een rustpuntje zou moeten zijn klinkt toch een beetje gehaast. Sammy die alweer bijna 78 jaar wordt klinkt nog steeds goed bij stem. alhoewel ik m betrap dat ie toch een (letterlijk) een toontje lager zingt en niet meer aan ferme hoge uithalen doet. als er 1 gitarist is die Eddie's partijen kan doen dan is dat Joe wel. Het mooie vind ik ook dat ie hem niet echt naspeelt maar ook niet of nauwelijks zijn eigen interpretatie er aan geeft.
Bij het nummer Ain't Talkin' Bout Love verzorgt Michael Anthony de vocalen en dat doet ie zoals we gewend zijn vol overgave. Opvallend vind ik dat in de set de hitsingle Jump ontbreekt maar ik mis het totaal niet. En het eindigt op de cd versie met Love Walks In wat ik een beetje raar en jammer vind. Op spotify is When Its Love het slot nummer en dat was ook het laatste nummer op het zo desastreus verlopen 2004 tour van VH.......
Al met al een beste live plaat waarin de sentimenten mij niet onberoerd laten.

Heerlijk live album inderdaad waar alle klassiekers van Van Halen met Sammy de revue passeren, met wat solo uitstapjes en twee tracks uit het Roth tijdperk.

Band is in topvorm en Sammy, bijna 79, klinkt uitstekend. De tour komt van de zomer naar de UK en ik heb mijn kaartjes binnen voor Londen. Als het concert nog zo goed is als dit album zit ik met kippenvel twee uur lang mijn tranen in te houden.

Dit is een aanrader en het beste Van Halen live album.

ik ben niet bij machte om naar de UK te gaan en daar het te beleven.... mochten ze toch naar NL komen dan uiteraard wel.... voorlopig ben ik stik jaloers natuurlijk!
Laat maar weten of het echt zoo goed is geweest!

Van de Youtube beelden van die tour was ik nou niet bepaald onder de indruk. Sammy zijn stem was lang niet meer zo goed als voorheen. Wat natuurlijk ook volkomen logisch is. Gezien de man zijn leeftijd. Maar ook Satriani voldeed niet aan mijn verwachtingen. Ik miste de juiste Eddie feel. Wat uiteraard verdomd moeilijk is. Zelfs voor een meester gitarist als Joe.Satriani. Weliswaar 10 keer beter dan die David Lee Roth tour. Want dat was een aanslag op je gehoor. Roth moet nu toch ook inzien dat hij er beter mee kan ophouden.

Deze vanavond maar eens beluisteren.

Dat is nou ook precies de rede waarom ik op live-albums geen waarde oordeel vel. Je weet nooit hoe echt
live "live" is. Wat Joe betreft ben ik het dus niet met je eens maar goed ieder zn mening. Wat Dave betreft zeker wel. Hij is een slechte parodie van zichzelf geworden...... eigenlijk heel triest dat ie dat zelf niet inziet.

Er is ongetwijfeld flink wat gesleuteld aan deze live plaat. Want vooral Hagar klinkt als vanouds goed. Is dat erg ? Tuurlijk niet. De plaat is gelukkig ook zeer zeker niet overgeproduceerd. Je krijgt nog altijd een prima live feel. En ik moet toch toegeven dat Satriani hier uitstekend op staat te spelen. Hij is dan weliswaar geen Eddie van Halen. Maar benadert hem wel ! Getuige een verdomd sterke versie van Humans Being. Joe heeft het wel. Ook Right Now kent een uitstekende versie.
Gelukkig geen drum/bass en gitaar solo's die ik in veel gevallen oversla. Waardoor het allemaal lekker doorstoomt.
Het enige minpunt is dat er wat mij betreft teveel Hagar solo nummers opstaan. Met name laatste 3 solo nummers hadden voor mij niet gehoeven. Heb sowieso nooit een barst aan I Can't Drive 55 gevonden.

Al met al een prima live plaat van Sammy en zijn kornuiten

Ook ik heb de verleiding niet kunnen weerstaan en heb tickets voor Londen gekocht. Ja ik weet dat het een veredelde coverband is (soort van) en ja, ik weet dat Sammy z'n stem dan toch eindelijk wat minder wordt. Maarrrrr, ik heb Van Halen helaas maar 1 keer live gezien (1995) en damn, ik wil dit toch nog graag mee maken. Het wordt nu of nooit want na deze enige (!!) 4 concerten aan deze kant van de grote plas gaan ze niet meer terug komen. Dat ze überhaupt komen verbaasd me enigszins want toen Hagar dit project een jaar of wat geleden aankondigde werden geruchten en de roep om naar Europa al snel de kop ingedrukt. Financieel totaal onhaalbaar namelijk. Dat het nu toch gebeurt is dus nogal verassend en ook een buitenkans. Nog één keer die fantastische nummers live meemaken. Geen Edward uiteraard maar Joe vult het geweldig in. En Joan Jett nemen we dan maar op de koop toe