Neil Young - American Stars 'n Bars (1977)

Like a Hurricane is perfect.
Ik hou van Neil Young maar niet zo erg van dit album.
Veel fantastische artisten kunnen een stukje zagen (ook Dylan, Elvis Costello...)maar dat neemt niet weg dat ze onmetelijk veel grandiose muziek hebben gemaakt.

Staat deze verkeerd? Volgens mijn is deze met Crazy Horse.

Maar goed! Fantastisch blijft ie. Hurricane blijft het prijsnummer en de rest zijn ook allemaal prijsnummers, alleen van een ander soort.

Ik doe er een halfje bij.

5*

Ja en nee. Ze doen op bijna elk nummer mee (behalve 'Will to Love' en 'Star of Bethlehem'), maar behalve op 'Homegrown' en 'Like a Hurricane' doen er nog andere muzikanten mee. Het is een soort uitgebreide versie van Crazy Horse. Dat is wel eens vaker voorgekomen.

Op de hoes staan ze in ieder geval niet vermeld.

Het is dat er een perfect nummer op staat met Like a Hurricane, voor de rest draai ik hem bijna nooit.

Ook live perfect:

Like A Hurricane

Gisteren in Ziggo Dome was Like a Hurricane de eerste toegift...echt waanzinnig goed!

De plaat valt nog in de glorietijd van Young, maar wordt vaak niet tot zijn meesterwerken gerekend, heb ik het idee. Wellicht dat veel mensen die de plaat aanschaffen voor de Arrow Classic Rock-evergreen 'Like A Hurricane' niet zitten te wachten op de zes tracks Country Neil waarmee de plaat opent. Met de lekker cheesy liedjes op de A-kant is eigenlijk welbeschouwd niet zoveel mis, en dan moet het mooiste nummer nog komen (het dromerige 'Will To Love') en dan inderdaad die beroemde evergreen, wat toch ook wel een erg mooi liefdesliedje is. Weinig tegenin te brengen eigenlijk, deze plaat.

`Hurricane blijft blikvanger op dit album, maar Neil maakt never zwakke albums

Ik kan er toch heel wat opnoemen Neal !

Bij Landing on water doe ik even mijn braakslabbertje om

Neil in zijn beste periode met een plaat die net iets minder aanspreekt. Maar dan nog een dikke 4 punten waard. De plaat heeft een wat lichter karakter mede door de countryachtige sfeer wat nog een versterkt wordt door de uitstekende vocale bijdragen van o.a. Linda Ronstad.

Een leuke plaat van Neil Young met als hoogtepunt Like A Hurricane. Verder heeft de plaat voornamelijk een countryachtige sfeer. Bij het kampvuur met WIll to Love. Leuke plaat.

zoals zo veel albums hier op MM is de genre aanduiding van het betreffende album incompleet , American Stars 'n Bars zou dus Country/CountryRock/Rock moeten zijn
Het is op deze wijze bij vele albums omslachtig
Maar veel correcter , bovendien als je een album nog niet kent weet je veel meer over de inhoud en karakter van het betreffende album zoals deze

maar dat is toch op te lossen door een correctie in te dienen?

Daar heb je helemaal gelijk in
Maar dat zijn er naar mijn mening teveel , en dan is het ook nog es in mijn optiek
veel ook bij Blues dan is het vaak BluesRock of de helft Pure Rock, terwijl er bv alleen Blues vermeld staat

Op het spoor van deze plaat gekomen door het album Hitchiker waar het nummer The Old Country Waltz op staat, wat mij niet bekend voorkwam.
Staat dus op dit album, een van de weinige Young platen die ik nog niet in huis had, kwam de plaat gisteren in de uitverkoopbakken tegen, meenemen dus!

Dit vind ik een zeer aangename plaat waar beide kanten van Young naar voren komen. Ben een liefhebber van zijn country kant maar eveneens van het rockgedeelte. Hoogtepunt is het geweldige Like A Hurricane maar ook Saddle Up The Palomino, Bite The Bullet en Star Of Bethlehem zijn het vermelden waard.

Vergeet Will to love niet ?

Will To Love weet me nog niet te overtuigen.

Dit album stond al lange tijd op mijn 'nog te kopen' lijstje. Maar met spotify in huis is dat niet zo relevant meer. Prettig album met de bekende uitschieter 'Like a Hurricane'. Daaraan voorafgaand het eveneens sterke 'Will to Love'. De overige songs zijn wat minder aanstekelijk, maar al met al 3,5*.

Album staat op de 50e plaats in de oor jaarlijst over 1977. Komt wel overeen met mijn gevoel. Geen hoogvlieger, maar wel een paar sterke nummers..

Ik zal altijd een zwak hebben voor American Stars ‘n Bars omdat het mijn eerste eigen Neil album is, gekocht op lp bij de lokale platenboer.
En ik draai het nog altijd, keer er toch altijd weer naar terug. En ik vind het eigenlijk best een behoorlijk album. Like a Hurricane natuurlijk En Will to Love maar ik vind ook kant 1 eigenlijk best lekker klinken met een vijftal nummers die meer dan goed in het gehoor liggen. Misschien zijn mijn 5 sterren wat gekleurd maar allez, hij heeft mij als 16 jarige overtuigd en sindsdien ben ik een compagnon voor het leven tot op de dag van vandaag.

Nav homegrown, deze plaat ook maar weer eens uit de mottenballen gevist, hoewel eea redelijk iel klinkt( persing 77 ??) blijkt toch maar weer wat een prijsnummer Like a hurricane is.

Ook de rest is aan mij wel besteedt, al valt wel op dat de vinyl kwaliteit tegenwoordig niet te vergelijken valt met die uit 77, Homegrown in de uitvoering uit 2020 klinkt aardig beter dan die uit 77, alhoewel daar CH op acteert.

Met Sleeps With Angels de meest ondergewaardeerde Neil Young-plaat. Misschien niet zo evenwichtig als het niet verschenen Chrome Dreams, maar op zichzelf beschouwd staan er alleen maar prijsnummers op. Dat kun je van bijv. Everybody Knows This Is Nowhere en Rust Never Sleeps niet zeggen als je kritisch luistert.

Op kant A hoor je een soort countrified Crazy Horse, waarbij Ben Keith (glansrol op pedal steel), Carole Mayedo (viool), Linda Ronstadt, Nicolette Larsson en één keertje ook Emmylou Harris (The Bullets) de groep versterken. Kant B bevat verschillende nummers uit 1974-1976 die nog op de plank lagen.

'Hey Babe', 'Hold Back the Tears' en 'Star of Bethlehem' hadden op Harvest of On the Beach niet misstaan. Terwijl 'Saddle Up the Palomino', 'Bite the Bullet' en 'Homegrown' vintage Neil barnrock zijn. De snerpende gitaarsound op 'Homegrown' werkt hier veel beter dan de wat uitgebluste versie op het gelijknamige album. 'Will to Love' is one of a kind in zijn oeuvre en dat geldt eigenlijk ook voor 'Like a Hurricane', hetzij aan het andere uiteinde van het spectrum.

De wat lauwe ontvangst heeft me altijd verwonderd. Veel van Neils platen zijn bij elkaar geraapt uit verschillende sessies en periodes. Ik sla American Stars 'n Bars zelfs hoger aan dan Hitchhiker, Rust Never Sleeps of Homegrown. Het wordt na de komst van Hitchhiker en Archives 2 en de hernieuwde aandacht voor deze periode wellicht tijd voor een algehele herwaardering.

destijds blind gekocht na On the beach. Lichte tegenvaller al vergoedt Lice A Hurricane heel veel

Like a hurricane en will to love zijn wat mij betreft de absolute prijsnummers. Maar de rest is toch ook zeker een 4.5. Ligt er wel aan in welke mood je bent. Hey babe erg simpel maar kan ik ook erg waarderen.

Kan me voor een flink deel vinden in het verslag van Stijn_Slayer.
Voor mij was dit een van mijn eerste “eigen” Neil Young albums. Mijn oudere broer had zijn voorgaande oeuvre dus ik was een beetje een ingewijde. Heerlijke plaat, draai deze meer dan geregeld. Uiteraard Like A Hurricane...
Rust Never Sleeps is echter mijn all time album en staat hoog genoteerd in mijn top 10.

Op SteveHoffman.tv opperde iemand de volgende tracklist voor dit album, dat nu af en toe wat fragmentarisch klinkt (alsof hij een half album had en kant B voorzag van 'filler'):

Side A
Old Country Waltz
Palomino
Hey Babe
Hold Back The Tears
Star Of Bethlehem

Side B
Homegrown
Bite The Bullet
Like A Hurricane
Will To Love

Beter album? Yay or Nay?

Kan, maar dan moet je inderdaad vinden dat hij maar een half album had en kant B de “filler” is. Voor mij geldt dat niet. Gewoon 5 sterren, volgorde maakt me dan niet zoveel uit.

Ik ben dezelfde mening toegedaan, kant A ben ik steeds meer kan waarderen in de loop der tijd, doet niet onder voor de rest van het album. Nou ja, Like a Hurricane steekt er wel met kop en schouders bovenuit.

De lofzang van vanwijk doet me twijfelen over verhoging naar 4.5 ster.

Kant A is namelijk een serieus goede verzameling van songs. Country Waltz, Hold Back the Tears en Bite the Bullet behoren gewoon tot zijn beste songs van de jaren 70.

In een perfecte wereld hadden we begin 1974 Tonight's the Night gekregen, half 74 on the Beach, begin 75 Homegrown, eind 75 Zuma, in 1976 Odeon/Budokan (mét concertfilm!), begin 1977 Chrome Dreams, eind 1977 Stars n Bars (met twee kanten materiaal met The Bullets) en begin 1978 Oceanside/Countryside (Comes a Time).

Had hij in 1976 genoeg tijd over voor een CSNY album.

Ik denk dan dat alle albums een hogere waardering hadden gekregen.

PS: dit album een allegaartje noemen is flauw. Gold Rush, Harvest en On the Beach zijn dat dan ook.