Mr. Lif - I Phantom (2002)

Wat? Ik geef je gelijk met dat 2,5* geen voldoende is

Mijn mening over de producties is juist dat ze goed aansluiten bij het label van Def Jux. Het rauwe, grauwe en machinale geluid sluit veel al aan bij de onderwerpen van o.a. Mr. Lif, El-P en Aesop Rock. De producties laten je proeven aan de onmacht in de samenleving. De aggressie straalt er vanaf. Dit is jusit het geen wat ook dit album weer zoveel goeds doet. Ik zie niet, nog Mr. Lif, El-P, Aesop Rock, Cannival Ox zo'n politiek getinte, aggressieve tekst over een De La Soul beat rappen.

Dit is gewoon het ding wat Def Jux kenmerkt en tevens het geen dat voor Def Jux al tijden zeer goed werkt.

Ze hoeven natuurlijk ook niet perse zo funky als die van De La Soul te zijn. Dat is een beetje het andere uiterste. Maar misschien heb je gelijk en passen deze producties het beste bij deze rappers. In dat geval ben ik gewoon de sjaak, want dan kan ik nooit - op enkele tracks na - echt genieten van deze rappers.

Het is een soort proces, de eerste keer dat je dit soort album's luistert ga je er vaak vluchtig door heen. Als je het album plotseling na een half jaar (of langer) herontdekt valt alles op zijn plaatst.

Ik heb toch echt het idee dat de meeste mensen op MuMe 2,5 sterren geven aan iets wat zij net voldoende vinden. Er is een topic over, maar dat kan ik niet meer vinden. En zoals MJ al zegt: 2,5 sterren is in ieder geval geen zware onvoldoende. Dat je baalt van een Pink_Eclipse die overduidelijk op hip-hopalbums heeft gestemd die 'ie nog nooit heeft gehoord, daar kan ik in meegaan en daar erger ik me ook groen en geel aan. Maar om nou iemand op hoge poten een PM te sturen omdat 'ie bij een hip-hopalbum een stem heeft geplaatst die niet geheel in overeenstemming is met wat de anderen ervan vinden, dat vind ik een nogal overdreven reactie. En overigens vind ik dit ook niet zo'n briljant album.

Naja, zoals ik al zei: Ik ken dit album al geruime tijd. Zeker een half jaar. En vandaag nog eens beluisterd om een goede beoordeling te geven en hij deed me dus nog steeds zo weinig als zeker een half jaar geleden.

We spreken elkaar weer in oktober

Ohw jammer Niek, maar ik begrijp je punt wel. In het begin had ik ook last van die beats, maar dat verdween bij mij. Het album, in zn geheel is in mijn ogen echt geniaal.

Ik zeg, net als Waxs, kwestie van tijd. Probeer 'm soms een op te zetten, want aangezien je iig Mr. Lif al kan waarderen, hebben de producties misschien een beetje tijd nodig. Ik had precies hetzelfde bij GZA (Liquid Swords), en nog steeds bij de hele Wu-Tang groep btw. Maar ja, GZA's album kon me dus niet boeien. En opeens ging de knop om, en 'snapte' ik 'm. Nu vind ik het een fantastische plaat. Heel vaag, maar wel waar. Ookal had ik de hoop al bijna opgegeven. Zelfde met de Wu-Tang, maar dat 'snap' ik ook ooit wel.

Overigens vind ik óók de producties zo erbij passen. Ik vind ze ook nog eens heerlijk.

Ik ken enkel Live From the Plantation en vind die track fantastisch! Zowel qua lyrics als beat.

Ik ga hem binnekort aanschaffen.
Maar als ik Niek zijn commentaar lees, begin ik bang te worden, want ik ben een OldSchoolHead en hou niet zo van té moderne beats, dus begin ik al sceptisch te worden als ik 'machinaal', 'te modern',... enzo hoor.

Is mijn scepsis terecht of is Live From the Plantation wel enigszins representatief voor het hele album?

Ik ben ook oldschoolerig, maar deze kan ik erg goed hebben i.t.t. veel ander Def Jux werk.

Merci Kos, meer had ik niet nodig. Want veel Def Jux werk schrikt me soms wat af. HipHop mag niet té raar en chaotisch zijn voor mij. En sommige moderne hiphop kampt wel eens met dat fenomeen.

@ psychonaatje, ik vind het gewoon vreemd dat iemand die voornamelijk Rock muziek luistert dan geen toelichting geeft bij een stem die hij uitbrengt op een album dat compleet afwijkt van zijn genre. Ik had liever gezien dat er een korte toelichting bij zat.

Dit album is samen met The Cold Vein het beste uit de Def Jux stal. Maar verder ben ik ook niet heel erg van de hiphop van tegenwoordig

Ik ontdek juist zelf dat er ook nog genoeg "moderne" Hip-Hop wordt gemaakt.

Idd, er is nog heel, heel, héél veel goeds te ontdekken van ná de eeuwenwisseling .

Al vind ik wel dat de underground en de mainstream hiphop steeds meer en meer uit elkaar groeien.

Jaren '80 en jaren '90 was dat onderscheid er zeker ook, maar de afstand leek kleiner....

Kan zowel positief als negatief uitdraaien...

Klopt!

Er is gewoon meer diversiteit dan toen. Nu zijn er producers die allemaal experimenteel met hiphop omspringen op hun eigen manier. Dat had je toen niet zo.
bv nu: El-P met de space/metaalachtige beats, Stoupe die gebruikt maatk van klassieke samples en Madlib die Jazz binnen hiphop introduceert. (Dat deed een Pete Rock ook al maar ik vind Shades of Blue toch nóg Jazzier dan Mecca & The Soul Brother.)

Pete Rock samplede meer soul en ook wel beetje jazz, hoor. Maar bijvoorbeeld Digable Panets, Gang Starr, Jazzmatazz,... ik weet niet in hoeverre dat minder jazzy zou zijn dan Madlib, maar bon...

Toch is er een evolutie dat de mainstream hiphoppers écht popiconen en vedetten worden, cfr. Jay-Z, Snoop Dogg, Timbaland, 50 Cent, Eminem, Puff Daddy,... mensen die nu in één adem met Nelly Furtado, Madonna, Pussycat Dolls, Christina Aguilera, e.a.... genoemd worden.

Mainstream hiphop van back in the day hoorde toch minder thuis in de écht Hitlijst-jetset van toen, denk ik... (mensen die in de "boekskes" komen)

Verwacht geen album met wat gerap en waar netjes wat refrijntjes zijn ingegoten. Producties zijn vaak ietswat 'futuristisch', en ik heb daar soms wat moeite mee. Maar voor je het weet veranderd die beat weer, en dat is wel leuk; vervelen doet dit album echt nergens. (wat een groot pluspunt is)
Ik voel dat dit duidelijk een groeier is voor mij. Voorlopig 3,5* (zal ongetwijfeld nog stijgen).

Dit is niet zomaar een CD, dit is een hoorspel.
Om dit album goed te kunnen waarderen moet je geconcentreerd luisteren van het begin tot het einde, tot je elke link in de tekst hebt gevonden.

Meesterwerkje.

Ik geef hem een 3.5*. Het album heeft inderdaad een leuk concept, leuk bedacht en goed in elkaar gezet. Tekstueel gezien vind ik Lif ook sterk. Helaas vind ik de beats niet echt top, met uitzonderlijk van Post Mortem. De grootte zwakte op deze plaat is dat, dankzij dat de tracks met elkaar te maken hebben, je zelden één nummertje meepikt. De tracks zijn individueel minder dan als je het geheel beluisterd.

Wellicht verhoog ik hem ooit nog.

Dit vindt ik echt een topplaat! Geweldig en uniek op alle vlakken. Dit album klinkt alsof ze de scores van Star Wars gebruikt hebben en er vocals over gezet hebben en nog een goed verhaal in gestoken hebben. Beats zijn top, teksten uniek door het verhaal erin en interessant, gastartiesten doen geweldig mee, dit gaat richting 4,5*, elke track is natuurlijk onmisbaar door dat eenheidsgevoel. De eerste 3 tracks en 3 laatste vind ik echt top! Succes had ook iets speciaals. Dit is een aanrader voor wie eens wat nieuwe, frisse hiphop wil horen. Deze Cd ga ik nog véél luisteren. Alles klopt aan dit album.

Heerlijk album dit. Prachtig geheel, geweldige teksten, geweldige sfeer en beats die ik ook erg goed vind. Deze komt in mijn top 10.

Ik verhoog naar 4,5*.
De teksten zijn geweldig, ik vind die onderwerpen echt leuk, waarbij Eminem bij The Slim Shady LP het gebeuren komisch omschrijft verteld Mr. Lif alsof hij het allemaal op dat moment meemaakt.
Futuristische beats, en een geweldige flow, top album.

Dat merk je ok heel erg op die live CD: "Live at the Middle East".

Goh, dat wil ik nog is meemaken.. Mr. Lif live.

Dit album is briljant, ik ga nog niet stemmen, nog 2 keer goed herluisteren, dit kan 5* krijgen en zo het eerste moderne album worden met dat cijfer. Dit vind ik gewoon top op alle vlakken, Mr. Lif's teksten zijn interessant en zitten goed in elkaar, de producties zijn erg lekker en zo uniek, elke track heeft wel iets en dat eenheidsgevoel vind ik echt geweldig, dat verhaal dat erin zit is gewoon top, uniek en wordt geweldig gebracht. De gastartiesten zijn ook erg leuk, doen allemaal goed mee: vooral op Post Mortem. Return of the B-Boy en Succes zijn hier veruit de favo's, Live from the Plantation en Post Mortem zijn ook briljant. Dit is toch wel mijn favo Cd sinds het nieuwe millenium bij nader inzien, ik ben benieuwd hoe dit gaat evolueren de volgende dagen.

Oké dit album is werkelijk briljant, ik ga momenteel wel voor de 4,5*, ik ga het nog 2 keer goed herluisteren. 3 favorieten blijven: Return of the B-Boy, Succes en Post Mortem. Erg uniek album met alles erop en eraan . 5* kan hier zeker nog. Voor dit album moet ik ook nog een top10-plekje gaan zoeken, maar nu nog niet.