Mr. Lif - I Phantom (2002)

Oké, ik ga dit verhogen naar 5*, mijn favoriete album sinds 2000, ik had nooit durven denken dat ik dit zo goed zou vinden, ik snap eigenlijk nog een paar dingen niet aan dit album dus alle hulp is welkom, morgen ga ik dit nog eens herluisteren om te zien of ik de goede keuze heb gemaakt en een verdere revieuw zal volgen. #6 in mijn top10.

Dit album is gewoon prachtig, totaal vernieuwend en uniek in zijn soort op alle vlakken. Mr. Lif levert hier toch een meesterwerk, mijn favoriete album sinds 2000.

Hij heeft in dit album een geweldig verhaal gestoken waarbij je keer op keer weer leuke dingen in ontdekt, ik kan niet wachten tot ik dit album origineel zal hebben met nog eens de uitleg per track erbij.

De sterkte is Mr. Lif's teksten is naar mijn mening dat hij simpele onderwerpen geweldig kan brengen met ongelooflijk goede stukken tekst, punchlines en metaforen kom je af en toe tegen maar vooral hoe hij het formuleerd is top. Hij heeft ook een erg goede combo gemaakt tussen storytelling en algemeen rapwerk. (naar mijn mening).

De producties zijn futuristisch zeg maar, klinken gewoon uniek en top, passen goed bij zijn stem en zorgen bij momenten voor een erg goede sfeer, af en toe klinkt het idd erg druk en dat kan storen, dat was hier niet meteen het geval. De gastartiesten zijn ook goed en spelen mee in het verhaal en zorgen voor een erg goede bijdrage aan dit album, de skits zijn niet gewoon tussenstukjes maar ook gewoon stukjes uit het verhaal.

Het verhaal bestaat uit 3 echt grote stukken:

1. De wedergeboorte
2. 1ste gezin verliezen en 2de beginnen
3. De nucleaire holocaust

Hij wordt vermoord tijdens een poging tot een roof, vedient zijn wedergeboorte, raakt zijn eerste gezin kwijt, start 2de, als zijn leven dan eindelijk normaal gaat worden met alleen hem en zijn vrouw begint de nucleaire holocaust waar hij ook slachtoffer van wordt
Ik ga natuurlijk niet het helemaal uitleggen, want anders is de fun ervan af

Ik had nooit gedacht dat ik dit album zo goed zou vinden, ik heb dit album geluistert omdat ik 1 track gehoord had van Mr. Lif op iTunesradio (niet van deze Cd) en was benieuwd hoe goed hij was.

Mijn 3 favoriete tracks blijven: Return of the B-Boy, Succes en Post Mortem, dit zijn ook de tracks die de 3 belangrijkste momenten in het verhaal brengen. Return of the B-Boy vind ik top door het idee erachter, Hip Hop Imma Bring It Back HipHop Has Gone So Wack The Beats Are Fighting Back.
Succes vind ik hier qua storytelling en beat het best, Aesop zorgt voor een mooi refrein maar dat verhaal is pas briljant (gebracht dan, krijg ik keer op keer kippenvel van vreemd genoeg). Post Mortem is een geweldige afsluiter, daar bereikt Lif's qua "mooiheid" zijn lyrisch toppunt. (Dat stukje over zijn 2de vrouw). Jean Grae vind ik daar ook gewoon briljant.

Mijn eerste luisterbeurt zei me dat dit 4,5* zou gaan worden en plaats in me top10, maar elke keer weer was ik ongelooflijk onder de indruk van Mr. Lif en dit album dat ik niet anders kon dan dat halfje erbij te doen, dit is een vette aanrader voor wie open staat voor een compleet vreemd album. 5* en #6 in mijn hiphop-top10.

Mooi zo!

Als dit album je eenmaal écht heeft 'gegrepen', dan laat ie niet meer los. Inderdaad gewoon een fantastisch album.

Viel tegen de eerste keer, moet veranderen anders is het gewoon té jammer.

Mwah, als het je de eerste keer niet pakt moet je hem soms gewoon even opzetten. En even aandachtig luisteren. Maar misschien is het gewoon niet voor jou bestemd. Maar dat kan je nu nog niet weten.

De eerste keer dat ik deze plaat hoorde werd ik er ook niet al te enthousiast over, maar toen ik het album een half jaar later nog eens beluisterde begon ik het geheel al wat beter te begrijpen. Het is wel een proces om dit album te gaan waarderen.

Niet bedoeld om op te scheppen maar ik vond deze Cd van de 1ste luisterbeurt geniaal, alleen toen geen 5* waard door Friends and Neightbours en The Now, maar ook die tracks zijn bij nader inzien best goed. Status vond ik ook wat minder maar die is best grappig.Vooral als hij buiten de club gegooit wordt

Waar ik vooral moeite me had waren de producties.

Ik vond die van de eerste keer al uniek en vet, vooral die van New Man's Theme, ik vind hier alle beats erg goed en top.

Mjah, ik moest even wennen aan de wat 'scherpe' stem van Mr. Lif en de producties. Maar toen ik eenmaal goed luisterde, dacht ik 'hé, dit is best goed'. En dat 'best goed' groeide verder en verder. Heeft ook (voor mij iig) een hoge 'replayability'-waarde; oftewel, kan hem vaak achter elkaar draaien zonder dat ik er moe van wordt, wat ik erg belangrijk vind aan een album.

Maar ik snap zeker dat mensen wat moeite kunnen hebben met de productie, al helemaal de iets meer old-school luisteraars denk het. Maar een half jaar had het bij mij niet nodig hoor

hahah ik had net de clip gezien van live from the plantation..en ik meot zeggen zn stem die producties die rhymes...geinig het bevalt me wel, volgens mij ga ik echt meer van hem zoeken..Mr lif ey?

Die video vind ik niet zoveel aan, beetje minder, blijft wel toptrack.

Die video is best hard hoor Wel een beetje vaag op sommige stukken.

Oh en Murry, als je Live at the Plantation leuk vond, zal ik je zeker dit hele album aanraden. Geniaal.

Live at the Plantation Veruit het beste nummer van het album! (voor mij) Clip vind ik wel grappig, alleen soms wat amateuristisch. Vind het wel vet als hij in zn kantoor is, met dat groenachtige beeld. Die stukjes doen me denken aan The Matrix

Wel een geinige plaat, maar een 4,23 gemiddeld? Kan er niet echt bij. Tekstueel gezien vind ik Mr. Lif ook niet zo briljant als hier wordt beweerd, en zijn stem vind ik soms wat flauw. De beats zijn opzich wel goed verzorgd, maar soms klinkt het wat te overgeproduceerd. Ook was er geen enkele track bij dit ik écht geweldig/briljant goed vond. Wel goed, maar niet subliem. Ik kom uit op een 3,5*, heel misschien stijgt ie nog als bepaalde nummers wat beter gaan klinken imo.

Ik verlaag momenteel naar 4,5*, paar dingen zijn me te onduidelijk, dan zijn er nog 3 tracks die wat moeten groeien bij nader inzien. Maar wel topalbum, beste moderne album voor mij en #8 in me top10. Wordt miss weer 5*.

Wat is je 'te onduidelijk'?

Friends And Neighbours, snap niks van die track vreemd genoeg en zijn rol in't verhaal , Iron Felix bij momenten ook. The Now en Status vind ik ook niet altijd zo lekker, die moeten nog wat groeien. (Maar dat gebeurt wel).

Ik vind ook dat hij hier op MuMe overrated is.

De teksten spreken mij sowieso al enorm aan, dat werkt ook wel in het voordeel van Lif, maar ik vind hem absoluut niet overrated, hij is een uitstekende MC.

Dit is kennelijk niet mijn soort hip-hop. Ik heb hem in de vakantie op mijn iPod gezet (bedankt waxs) en ik heb hem geen een keer helemaal afgeluisterd.

Maaaaaaar... wat niet is kan altijd nog komen, geloof me

Halfje omhoog, ik begin het album te 'voelen'.

Weet iemand of deze gewoon bij Plato is te krijgen?

Nog niet zien liggen hier in Deventer of in Apeldoorn (heb volgens mij nog nooit een Def Jux release in de Plato gezien). Dus ben bang van niet, kijk eens op de website zou ik zeggen.

Heb Hell's Winter bij Plato gehaald, verder ook wel 'Deadringer' zien liggen en 'Bazooka Tooth'.

Ik dus nog nooit in Deventer of Apeldoorn, maarja dat ligt natuurlijk per omgeving verschillend, ongetwijveld dat het in het Westen wel verkrijgbaar is.

Hmm ja, ik kom altijd bij plato in Rotterdam hoop dat ie er daar is bedankt.

Topalbum. 4,5*.

Return of the B-Boy is één van mijn favoriete hiphop-tracks ooit. De next-level beats, de teksten en de enigzins aparte stem van Mr. Lif vormen de optelsom wat dit tot een heerlijk album vormt. Ook het verhalende in de teksten en het concept van het album vind ik erg tof.

Het is niet een album dat bij de eerste keer luisteren gelijk goed is, het is een album waar je in moet groeien. In die zin is het wel te vergelijken met de MF DOOM-albums, het zijn niet albums die gelijk fantastisch zijn, maar albums die hun schoonheid pas openbaren nadat je het album 'snapt'. Inmiddels is het Mr. Lif-kwartje gevallen, én hoe!

4,5*