Peter Gabriel - Peter Gabriel (1982)

volgens mij de beste van peter , zeer afrikaanse ritmes, en zeer donker ook zeer goeie teksten, ik vergelijk hem steeds met remain in light van de heads, zelfde periode, afrikaanse inbreng en moeilijk in te schatten de eerste draaibeurten, maar wel een wereldplaat

Prachtig album met afrikaanse ritmes wat de recensie boven mij al aan geeft
Dit is even wat anders dan Genesis maar solo heeft Gabriel een andere kant laten zin dan we gewend waren van hem
Het is muziek die je nooit op de radio zal horen daarom is dit een mooie aanrader om te kopen
Ik zag dat deze cd bij bol.com tijdelijk in de aanbieding is als je wil zal ik maar snel bestellen want normaal zijn deze albums vrij duur

Tijdens het opnameproces is er regelmatig een cameraploeg van de BBC in de studio langs geweest om het gehele proces vanaf het allereerste begin van de nummers tot de uiteindelijke opnamesessies te volgen. Fascinerend om te zien hoe sommige nummers in eerste ontstaan door het stoeien van Gabriel met geluiden die hij heeft opgenomen en in zijn Fairlight computer heeft gestopt. Samen met producer David Lord knoeien met geluiden en langzamerhand ontstaat er dan wat. Later zie je o.a. Tony Levin nog in actie op bas en ik meen ook Jerry Marotta op drums.

De docu circuleert in goede kwaliteit online maar het zou niet verkeerd zijn als hij eigenlijk officieel op DVD zou verschijnen.

Peter Gabriel zijn muziek is apart vergeleken met zijn collega Phil Collins
Dat eerste nummer is ook prachtig gedaan met die trommels ik dacht dat er een groep uit Ghana bij was
Ik heb pas al die cds van hem gekocht op sacd 1 ding vind ik altijd klote dat ik die cds niet op mijn computer kan luisteren wel raar de ene keer wel dan weer niet vaag is dat
Jerry Marotta is toch een Ghanees of niet?
Zelf stond ik verbaast te kijken dat Gabriel in 2002 nog met een sterk album kwam aan zetten
Op internet heb ik gelezen dat hij werkt aan een nieuw album ben wel benieuwt wat dat word
ChrisX heb je ook die dubbel cd live gehoort ook zeer goed

1. Marotta is volgens mij zo Amerikaans als het maar zijn kan. Misschien in de war met Manu Katche? Hoewel ik niet weet of hij Ghanees.

2. Hoe zo verbazend dat PG nog met een sterk album kan komen. Zo wel So als US is helemaal niks mis, hoewel wat toegankelijker misschien, maar dat hoeft nog niet verkeerd te zijn.

Het album So vind ik wel erg goed alleen Us wat minder na Us kwam Up en die is geweldig maar ben het wel met je eens er is niks mis mee alleen iets minder vind ik persoonlijk

Dit is het beste wat Gabriel tot nu toe gedaan heeft en ik weet niet of hij dit kan overtreffen. In mijn lijstje op de 2e plaats. Het album is alleen maar een hoogtepunt maar moet ik toch uitschieters noemen dan zouden dat 'San Jacinto' en 'Wallflower' zijn.
ChrisX waar kan ik die documentaire vinden??
Peter is weer heel goed bezig met zijn laatste 'Up' en de twee DVD uitgaven. Hij wordt wel wat grijzer, maar hij is net weer vader geworden en dat heeft hem blijkbaar weer veel inspiratie gegeven.

Geen idee, ik hou met niet zo bezig met het hele download c.q. filesharing / p2p gebeuren maar een vriend van mij wel. Zal met niet verbazen als hij bijv. op Dimeadozen staat.

Dit blijft erg goed, vooral de nummers The Rhythm Of The Heat, San Jacinto en The Family And The Fishing Net. Ook Shock The Monkey is goed. Peter Gabriel heeft heel wat mooie albums afgeleverd. Zijn collega Phil Collins ook, maar toch anders.

Geweldig album, jammer dat dit (volgens mij) het enige album is met van die afrikaanse invloeden en zeer aparte melodietjes. The Rhythm Of The Heat is mijn grote favoriet.

De uitslag van de 'Shock the monkey' remix competitie levert hele interessante muziek op.

Kijk hier voor de uitslag

Deze plaat met het voortreffelijke rythm of the heat en wallflower is de beste ooit door hem gemaakt.
Mooie zware afrikaanse ritmes en een schitterende stem. Het komt recht uit zijn hart. Een wereldplaat

Kijk eens hier naar (een jonge ) Gabriel die in een Franse documentaire de Fairlight CMI demonstreert tijdens de opnamen van dit album.

Wat een fantastisch, sfeervol album is dit!
De tribal percussie en fretloze bassen maken het album helemaal af. Ook de opbouw van de meeste nummers is op zijn minst spectaculair te noemen!
Een schande dat ik Peter Gabriel niet eerder ontdekt heb!

personal favourites : lay your hands on me & san jacinto
5 sterren!

Peter deze zomer weer life gehoord (A'dam) met een setlist van publieks favorieten (aangedragen via z'n site). Gabriel's muziek wordt door de jaren heen tijdloos; wat ook bleek uit de leeftijds opbouw van het publiek: 20-60. Lay Your Hands on Me en Biko waren fenominaal !

Hele aparte plaat van Peter Gabriel. De Afrikaanse ritmes geven dit een apart cachet mee. Noteer dat het gebruik van exotische klanken dus niet aan Paul Simon's Graceland mag toegeschreven worden, er waren nog artiesten die dit procédé al toepasten, waarmee ik aan Graceland geen afbreuk wil doen.
Dit is een prachtplaat, maar voor mij doet So hier niet voor onder, die is gewoon heel andere koek, beiden zijn in hun genre zowat onovertroffen, ik kan beide platen evengoed smaken.

*****

Hoewel deze discussie al een tijdje geleden is, lees ik hem nu pas en wil er toch even op reageren.

op The Rhythm of the Heat wordt gedrumd door Marotta en door een groep die ekome Dance company heet en uit Ghana komt

But still the warmth flows through me
And I sense You know me well
No luck, no golden chance
No mitigating circumstances now
It's only common sense
There are no accidents around here

I am willing - lay Your hands on me
I am ready - lay Your hands on me
I believe - lay Your hands on me, over me

Schitterend deze plaat.

weinig woorden voor nodig om het aan te prijzen.
warm en ontdekkend;
ontroerend gewoon.

I have to touch....

Voor mij is dit ook de beste en tevens duisterste plaat. Wat heb ik hier destijds van genoten. Keer op keer, zelfs op een casettespeler waarvan de batterijen bijna leeg waren en het geluid er alleen maar krakend uitkwam. Ik moest het horen, tijdens feestjes moest ik het horen, desnoods even in de keuken. Dan had ik mijn shotje Gabriel weer gehad en kon het feest verder gaan.

Muziek uit het hart, ontroerend en warm. Als een warme deken over je schouder.

Een buitengewoon leuke video Flipper, echt aan te raden voor iedereen, vóór hij wat schrijft over Peter Gabriel IV.

Prachtig om te zien, hoe hij omgaat met klanken die komen uit loden pijpen, kapot geslagen autoruiten en tv's en hoe hij dat vervolgens invoert in de computer (1982 oid !!!!) en er mooie geluiden uit krijgt, voor een nieuwe cd.

Deze, Afrikaanse en oosterse geluiden zijn allemaal aanwezig om een heel mooie, maar ook drukkende cd te maken. Wereldmuziek, zonder dat dat toen zo heette, op een hele mysterieuze basis. Het begin van veel nummers is heel spannend en bijzonder, de oosters aandoende cymbals in San Jacinto bijvoorbeeld.

Vrolijk wordt je er misschien niet van, maar het is heel indringend en je kunt er heel moeilijk van afblijven. Het is trouwens ook andere muziek dan de voorgangers van PG IV. Als er al enige symfonische muziek was overgebleven, dan heeft hij dat op deze cd volledig overboord gekeeperd. En dat, zonder dat het wordt gemist.

Prachtige plaat, veel toeters en bellen (letterlijk) en heel modern.

Hoogtepunt: Kiss of Life, heerlijke ritmes

is het nou zo dat de versie van i have the touch op dit album anders is dan die op het hit en miss album

Ik ken het Hit en Miss album niet, maar Gabriel speelde live inderdaad al een afwijkende versie, die later als extra op CD-singles en zo is bijgevoegd. Ook op de eerste verzamelaar (Golden Greats) was het de 'nieuwe take', dus ik denk dat je gelijk hebt.

The Rhythm of the Heat is de beste van de plaat ook omdat ie zo'n prachtige overgang maakt van ritme. Die twee verschillende ritmes komen precies in elkaar overheen. Het enige is dat ik San Jacinto meer als opener vind en The Rhythm of the Heat meer als Afsluiter. Maar ja, dat is mijn mening.

Een plaat die vanaf eind jaren 80 (toen ik het album leerde kennen nadat ik Gabriel kende van "So") tot en met medio Jaren 90 onafgebroken mijn lijst van Favoriete Albums Aller Tijden heeft aangevoerd. Totdat Peter Hammill en later Joni Mitchell, John Cale en Robert Wyatt Gabriel wat zijn gaan overwoekeren als mijn favoriete solo artiest - ik denk zelfs dat ik Peter Hammill zelfs ben gaan ontdekken, omdat ik zijn naam kende als achtergrond zanger op dit album!.

Gisteren maar weer eens gedraaid, zal toch gauw vijf jaar terug zijn dat ik het voor het laast draaide en zeker tien jaar dat ik het voor het laatst écht goed beluisterd heb… 5.0* blijven onverminderd staan. En een terugkeer in de Top 10 is niet uitgesloten. Wat blijft het toch een prachtplaat, kon het van begin tot eind nog letterlijk meezingen.Veel experimenteler dan enig ander Gabriel-album.

Een nummer als ‘San Jacinto’ in al zijn kale en naakte eenvoud. Ongelofelijk wat een kracht komt daarvan af. Die simpele begeleiding. Prachtige tekst ook. In veel meer teksten komen de meer universele, maatschappelijk ge-enageerde teksten die we van Gabriel kennen naar voren (dat begon op het album hiervoor natuurlijk al). Zo ook op het meest bijzondere nummer ‘The Family and the Fishing Net’. Nog steeds angst inbeozemend door zijn urgentie en bezongen destructie. Briljant. Hoewel ‘Wallflower’ ook mooi is en Gabriel mooie stem goed tot zijn recht komt vind ik het daar wat te expliciet in zijn AI-uitlegerigheid, hoewel een zin als ‘They Put You in a Box – So you Can’t Get Hurt’ een wel heel mooie (zij het nogal eufemistische) metafoor vind. Wel een topnummer overigens, maar dus met name door die breekbaarheid van de stem.

Dan vind ik de tekst van ‘Kiss of Life’ (gek genoeg altijd mjin favoriete track geweest – hoewel het op het album nogal een uitbijter is – ook te zien aan de favorietepeiling hier op MuMe) meer geslaagd. Met name van die prachtige passage (zowel qua tekst als muziek):
Down at the ocean lies a body in the sand
Big woman sits beside, head in hand
With heat from her skin, and fire from her breath
She blows hard, she slows deep in the mouth of death
Veel mysterieuzer, omdat het nogal impliciet is.

Geen zwak moment te bekennen verder, ook niet in de andere tracks. Wereldplaat! (edit: ik zie dat dit de kwalificatie van de meesten is)

Zojuist nogmaals (bijna twee keer). De magie is helemaal terug.

prachtig album inderdaad. Alle nummers staan nog als een huis, hoewel san jacinto, the family and fishing net, the rhythm of the heat en vooral wallflower er uit springen. Waarbij aangetekend dat ik the rhythm of the heat op PG plays live nog indrukwekkender vind. En san jacinto trouwens ook. Alsmede i have the touch (OE!). Kortom, als studioalbum is dit een geweldig album.

Dit is met afstand de beste plaat van Peter Gabriel's eerste periode en misschien zelfs de beste overall. Het album is een perfecte mix tussen unieke geluiden, spannende ritmes, spectaculaire vocalen en simpelweg goede liedjes.

Ik vind het moeilijk om uitschieters aan te geven, aangezien alle nummers van een bijzonder hoog niveau zijn...