Dan zal het meer een hommage aan Wright zijn dan een echt nieuw PF album.

Veel opnames (tenminste de basis daarvan) ligt toch rond de periode DB, dus dan is het toch juist niet logisch om Waters ook te vragen. Hij heeft daar niets mee van doen en toen waren de heren al een heel tijdje met z'n 3-en.

Luister maar...

En dan nog dit...
Pink Floyd Confirm New Album: 10 Facts You Need to Know About ‘The Endless River’
Link

Dat begrijp ik, Michel. Jij bent meer van de muzikale richting van Waters. Maar Waters heeft dit al wel een tijdje geleden beloofd. Ik moet het nog maar zien. Dat hij een paar jaar zoet geweest is met The Wall is wel een zwak excuus. Want, hoewel dat natuurlijk een fantastisch spektakel was, greep hij met The Wall enkel naar zijn fenomenale verleden. Als hij echt veel inspiratie had, dan had ik me kunnen voorstellen dat The Wall dan maar een andere keer zou worden uitgevoerd. Maar dat is slechts mijn volstrekt niet onderbouwde vermoeden.

Waters solo kan mij sowieso niet geweldig bekoren, afgezien van Amused To Death. Zo heeft iedereen natuurlijk zijn smaak.

Dat zou wel mosterd na de maaltijd zijn. Die discussie is al gevoerd ten tijde van Momentary Lapse. En die juridische discussie heeft ie verloren. Waters behoort niet meer tot Pink Floyd, dus Waters heeft er niets over te zeggen.
Overigens heb ik eens gelezen dat in dat juridische conflict Waters wel heeft weten te bedingen dat de opbrengsten van Pink Floyd projecten na Waters ontslag wel degelijk ook voor een deel in de portemonnee van Waters verdwijnen. Gilmour is duidelijk niet de enige die commercieel denkt.

Ik vermoed dat Waters met de middelen van nu het de moeite waard vond om zich opnieuw op The Wall te storten.
Het is toendertijd niet veel uitgevoerd en veel mensen hebben nu de kans gehad om het te zien.
Dat hij sinds Amused To Death geen soloalbum meer heeft gemaakt en vooral live optrad met Pink Floyd materiaal, is iets wat ik ook wel betreur.
Maar dat is zijn keuze geweest. Ik heb wel begrepen dat hij nu veel meer plezier heeft in het live peformen dan dat ooit met Floyd het geval is geweest.

Ik blijf echter van mening dat Waters bij Pink Floyd hoort.
Het beste materiaal is met hem gemaakt.
Ik kijk dan ook erg uit naar nieuw werk van hem.

Hij heeft de band mede groot gemaakt, sterker nog zijn aandeel daarin was groter dan meeste (zo niet alle) andere in de band. Dat heel onlogisch is dat toch niet.

Het zijn allemaal geldwolven geworden, ander zouden die entree tickets voor die sporadische concerten echt wel om laag kunnen.
Waters zal heel raar op staan te kijken als hij zijn vele tientallen miljoenen en zijn britse landhuis moet inruilen voor een klein pensioentje en een doorzonwoning

Helder verhaal.

Pink Floyd to release a new album in 2014, entitled The Endless River | Music | theguardian.com

Mmmm. Ook een tour is niet uitgesloten. Zonder Wright en Waters. Wordt erg dubieus allemaal.

Ik zie het probleem niet helemaal.

Als Waters en Gilmour een fijne groep sessiemuzikanten om zich heen verzamelen en een vette plaat en tour geven, wat is daar nu mis aan?

Muziek is muziek. En van muziek mag je genieten. Ongeacht wie het maakt.

Nee, Gilmour loopt over van inspiratie wou je zeggen met om de tien jaar een neuzelplaat die nog niet in de schaduw kan staan van ATD om maar wat te noemen. Als die nog eens met zijn eigen zwanezang op de proppen komt heeft ie helemaal niks meer te melden, ''maatschappelijk betrokken'' als ie altijd al geweest is. Niet alleen de groepsnaam gejat, nu wederom creatieve lijkenpikkerij van collega's Wright en Mason. Eigen liedjes schrijven mag zn vrouw voor hem doen. Nee bedankt, hij heeft het patent op een deel van de unieke PF sound en dat is zijn grote verdienste maar qua creatieve capaciteiten en ideeën was ie zonder Waters bepaald niet verder gekomen dan het sessiecircuit.

Ergo: One and Only Mr. PF Waters, wij wachten met spanning op uw nieuwe album die de 22 jaar wachten dubbel en dwars waard zijn geweest.

Je bedoeld Gilmour en Mason neem ik aan.

Nou die groep sessielui komen er wel, maak je maar niet bezorgd.

Zeker weten.

Vreemde mensen toch die muziekfreaks, die geloven in het eeuwige leven. De zwanenzang van Waters was Amushed to death, hij was toen eind 40 en nu begin 70, het zijn oude mannen geworden, vooral om te zien, wat kan je daar eigenlijk nog van verwachten? 22 jaar nodig hebben om met een nieuwe plaat op de proppen te komen is een veeg teken, het is een sprookje om te geloven dat zo'n plaat ooit zal kunnen tippen aan Meddle of zelfs aan amushed to death. Maar die hards zijn vaak blij met slappe thee. Soms is het mooi als dingen gewoon geschiedenis worden.

Gelukkig is de geschiedenis onomkeerbaar en heeft daarmee tevens duidelijke lijnen uitgezet. Zo weet je dan ook wie nog iets te melden heeft en wie niet. Ik hou me dus maar liever bij de feiten.

Je stelt blijkbaar leeftijd dus gelijk aan kwaliteit. Niet de artiest, maar wel zijn werk kan het eeuwige leven verwerven. Dan moet ik in ieder geval concluderen dat leeftijd daar geen enkele rol in speelt.

Ik zie heleboel oude mannen met prima platen komen.

Justin Hayward, Ian Anderson, Mike Oldfield, John Lees, Peter Frampton, Bruce Springsteen. Die laatste vind ik dan weer niks, maar andere mensen wel, dus noem ik hem ook.

Ik vind muziek van oude mannen ook goed. Vaak klinkt het meer belegen en wat wolliger. Maar soms wil je gewoon een warm dekentje.

Oud zijn zit altijd tussen je oren. Zolang je er fysiek toe in staat bent kun je dus gewoon doen wat er tussen je oren zit. Zo luister ik er naar. Liever 1 echt nieuw album waar je 22 jaar op moet wachten dan om de 10 jaar een bak slappe thee.

Uiteraard kijk ik ook uit naar de ''immortal'' remains van Wright en Mason al kan ik nu al zeggen dat het puur vanwege het onbekende materiaal is en uiteindelijk bestemd om de collectie compleet te houden.

Correcto mundo.

Soms vind ik het zelfs een overwinning als een door ziekte en/of ouderdom geteisterde muzikant of band met een plaat komt. Ik kijk ook nog steeds uit naar een gloednieuwe Camel.

Wij begrijpen elkaar.

Gilmour zou volgens zn vrouw ook nog met een nieuw soloalbum komen. Dan zal ze vast al heel druk bezig zijn de loodzware allesomverblazende teksten te schrijven.

Volgens mij begrijpen wij elkaar altijd wel.

Het punt is dat Waters altijd wel iets te melden heeft. Als geen ander kan hij dat perfect tentoonstellen in zijn muziek.
Gilmour is een uitstekend musicus en met een zeer herkenbaar eigen geluid.
Hij heeft echter wel het vinnige en maatschappij kritische waar Floyd zo uniek om was ( dankzij Waters) eigenhandig de nek om gedraaid.
Zeer anonieme lyrics, meestal neergepend door mevr.Samson die er ineens was.

Nee, genoeg is genoeg. En al zou Waters 85 zijn en nog alles op een rijtje hebben, dan zou ik er nog meer naar uitkijken.

Het zal mij trouwens benieuwen hoeveel Rick Wright songs de plaat hebben gehaald.
Ik vind Broken China overigens een aardig album. Ook beter dan de 2 Floyd albums zonder Waters.

Read More: Pink Floyd Confirm New Album: 10 Facts You Need to Know About ‘The Endless River’ | Pink Floyd Confirm New Album: 10 Facts You Need to Know About ?The Endless River? - ultimateclassicrock.com

Ah, een misverstand dus. Gelukkig maar.

Ummagumma Part II?

BOOTLEG REVIEW: PINK FLOYD – FROM ABBEY ROAD TO BRITANNIA ROW: THE EXTRACTION TAPES (‘ANIMALS’ AND ‘WISH YOU WERE HERE’ STUDIO OUTTAKES UNEARTHED!)

Link

Die ongeschoren Sheep versie is wel kicken.

Juist.... Of Gilmour overloopt van inspiratie of niet, staat toch los van het feit dat Waters al 22 jaar niets meer heeft uitgebracht op rockgebied. Ik gun beiden hun meer dan welverdiende pensioen, en bij Waters heb ik zeker het gevoel dat hij op schrijversgebied al zijn pensioen al heeft opgenomen. Ik hoop ook dat hij met een nieuw album komt, al ben ik niet bijster enthousiast over zijn solocarrière, afgezien van zijn laatste plaat. Maar ik zie het gewoon niet gebeuren. Ik hoop dat ik ongelijk heb.

Jij mag Gilmours solowerk slap of saai noemen of wat dan ook, maar ik snap al die sneren die je richting Gilmour uitgooit niet. Overigens heeft ie naast The Division Bell en On An Island ook nog samengewerkt met The Orb en meegeschreven met die muziek. Gilmour is toch actief gebleven.

Waters' aandeel in Pink Floyd was erg groot en vanaf Dark Side was hij het hart van de band. Zonder Waters was Pink Floyd er nooit geweest in de jaren 70. Maar zonder Gilmour was de band nooit zo groot geweest en de muziek nooit zo goed. Ze hebben elkaar continu uitgedaagd, waarbij Waters inderdaad de grootste rol had. Gilmour afdoen als een sessiemuzikant als hij Waters niet aan zijn zijde zou hebben gehad vind ik ook behoorlijk overdreven. Op 3 in jouw top tien staat nota bene een soloproject van Gilmour (Live in Gdansk). En de helft daarvan is toch eigen werk van Gilmour. En ja, ik snap dat cd 2 het zwaartepunt voor jou is. Voor mij ook. Maar het lijkt wel alsof het nooit goed is wat Gilmour doet. Hij heeft Pink Floyd voortgezet zonder Waters. En van die muziek kun je houden of niet, maar laten we niet doen alsof Gilmour alleen maar goedkoop wilde scoren met de bandnaam. Er zat wel iets meer achter. En nu hij dit project wil doen is het creatieve lijkenpikkerij van Wright en Mason. Het is nooit goed. Mason lijkt me overigens niet de persoon van wie iets creatiefs wordt gepikt, dan zou hij eerst muziek moeten hebben geschreven. En bovendien is hij zelf bij dit project betrokken. The Division Bell heeft erg goed verkocht, kennelijk zijn er veel mensen die het mooi vinden en die mensen bedient hij dan maar mooi.

Gelukkig zijn er ook mensen die erg uitkijken naar dit nieuwe project. Wright werd door Gilmour als zijn naaste muzikale vriend en compagnon beschouwd. Het is ook een mooie manier om Wright te eren.

Voor wie je ook bent Je kunt toch moeilijk beweren dat de een wel en de ander niet actief is. Ze zijn beide niet actief. Gilmour een plaatje meer en Waters een veel langere tour maar echt druk hebben ze het niet. Dat is overigens natuurlijk ook hun goed recht.