Inderdaad Herman, dat werd mij al duidelijk toen Stijn dit aangaf. Nu ik de boxen zo op een rijtje heb gezet is MuMe (voor mij) toch wel eenduidig, dus ik houd mijn mond weer .

Dank voor de uitleg.

Emotioneel gezien en wat muziek met mij doet, vind ik dit veruit het beste album ooit. Technisch gezien en qua samenspel van elk individueel Pink Floyd lid, vind ik The Dark Side Of The moon het beste Floyd album, en hun absolute hoogtepunt, zowel commercieel als artistiek gezien, en eigenlijk het meest uitgesproken Pink Floyd album. Ik beluister Wish You were Here alleen nog een stuk liever.

Naar mijn mening is de 'echte' Pink Floyd pas begonnen met het Gilmour tijdperk, en vanaf A Saucerful Of Secrets, en die periode duurde tot en met The wall. Alles wat voor en na die albums uitgebracht is. Vind ik gewoon compleet andere muziek.

Syd Barrett was gewoon een buitenbeentje die het door drugs gebruik slechts 1 album uitgehouden heeft, naja nog 1 nummer op A Saucerful Of Secrets dan. Als hij zo'n grootheid was en als het zo super was geweest, dan waren er denk ik wel meer albums met hem op de markt gebracht geweest. Ik kan het debuut inmiddels wel waarderen nu, omdat ik in een jaren 60 roes zit. Hoe muziek was in de late jaren 60 word op een erg treffende manier op het debuutalbum ten gehore gelegd.

De regel is duidelijk, maar het is wel jammer dat MuMe zo geen totaaloverzicht biedt. De commentaren van mensen op MuMe helpen me soms om iets wel of niet te kopen, en bij de box van Pink Floyd kan dat dus niet.

KOPEN, KOPEN

Inderdaad musicboy, maar op zich is voor mij de regel nu duidelijk. Toch is dit lastig, want bijvoorbeeld in de box van Young zitten 2 eerder uitgebrachte albums en dan werk je duplicatie in de handen.

Afijn, jij gaat gewoon de Floydbox kopen, want dan haal je een rete gave kwaliteit in huis

Alle CD's uit Neil's Archives zijn ook los verkrijgbaar (via Neil's site), maar die staan dan weer niet op de site. Het kan dus inderdaad nogal verwarrend zijn.

Uchuche uch...
Syd Barrett

Begrijpend lezen is ook een kunst, als je wat opgelet had, dan wist je dat ik het puur en alleen over zijn Pink Floyd carriere had. Jouw reactie is een beetje flauw nu vind ik, want voor mij begon de 'echte' Pink Floyd pas toen Syd Barrett uit de band gezet was. Zijn latere solo werk heeft m.i dan ook totaal niets meer met Pink Floyd te maken. Als hij een echte grootheid geweest was, dan had hij samen met Pink Floyd wel meer albums uitgebracht. Gelukkig is dat niet het geval geweest, en heeft David Gilmour hem op tijd vervangen. Piper vind ik best een leuk album nu, maar ik zou echt niet nog een Pink Floyd album met Syd Barrett getrokken hebben. Iemand die echt geintereseerd is in Syd die gaat toch wel voor zijn solo werk.

De hoofdreden dat hij uit de band is gezet, zijn natuurlijk niet z'n muzikale kwaliteiten. Dus dat is nogal een drogreden, ricardo.

Wie zegt dat? Direct is hij uit de band gezet door zijn druggebruik, maar indirect misschien wel door zijn geflipte manier van denken en door zijn hallicunaties, waar de muziek dan weer voor een deel uit bestond. Het werd steeds bizarrer met Syd Barrett. Misschien ook een reden om met hem te kappen. Dat hij dan toch nog een paar solo albums op de markt gebracht heeft, tja dan kon hij toch zijn bizarre ideeen mooi op plaat uitbrengen.

Verder vind ik ook dat het eerste album met Syd, een totaal andere sound heeft dan de rest van het Floyd oevre, en echt een buitenbeentje is uit de PF collectie. Zelfs meer nog dan de 2 laatste Watersloze platen.

"Misschien wel". Je zegt het zelf al. Het zou kunnen, maar jij bracht het als een feit.

"Als hij een echte grootheid geweest was, dan had hij samen met Pink Floyd wel meer albums uitgebracht. Gelukkig is dat niet het geval geweest, en heeft David Gilmour hem op tijd vervangen."

Wie zegt dat?


Overigens, dat hoeft helemaal niet, een echte grootheid kan zich ook beperkt voelen door de band en daarom meteen solo gaan.

Ik breng nooit iets als een feit, maar alleen maar als een persoonlijke mening. Dat jij dat wilt zien als een feit, is dan weer jouw probleem. En Syd voelde zich niet beperkt, want hij is immers uit de band gezet.

Weet ik wel, maar jij zegt: als hij een echte grootheid was geweest, had hij wel meer albums met de band uitgebracht. Alsof alle grootheden veel albums met hun band uitbrengen. Dat laatste was dus om te zeggen dat lang niet altijd zo hoeft te zijn.

Dat het eerste album een buitenbeentje is, ben ik het mee eens, voor zover ik het Pink Floyd-oeuvre ken.

Ik vind het gewoon nogal raar hoe jij je mening brengt. Of hij wel of niet een grootheid is, en dat dat te maken met heeft met het aantal albums dat hij met Pink Floyd heeft gemaakt. Ik snap dat niet echt.

barret is ook niet echt uit de band gezet, er was simpelweg niet meer mee te werken en dus vroeg men of hij wilde vertrekken om eens wat orde op zaken te stellen mbt zichzelf

Ik denk dat als Barrett was gebleven dat de muziek heel psycheldelisch zou gaan worden waardoor er ook geen sucessen als The Wall Dark Side etc.
Wou ik even kwijt

Er zijn er velen hier op mu.me die Barrett gewoon teveel verheerlijken. Sommigen vinden het debuut album van Floyd veruit het beste Floyd album, en daaraan meten ze vaak af dat Barrett een groter genie zou zijn dan de andere leden van de band. Sommigen hier gaan zelfs zo ver om te zeggen dat de 'echte' Pink Floyd was alleen samen met Barrett, en dat zijn gewoon veel te weinig credits naar de heer Gilmour toe. Ik vind dat Waters het absolute genie van de band was. Joy zei het hierboven ook al, er is Barrett verzocht de band te verlaten, omdat er simpelweg niet meer mee te werken was. Iemand die schrizofeen is en met de chaos in het hoofd, hoeft toch niet meteen een genie te zijn, al weet ik ook wel dat het bij Barrett door de drugs kwam. Ik vind eerder het tegendeel waar. Het is vaak totale wanorde wat er gemaakt word, waar geen touw aan vast te knopen valt. De 1 vind dat geniaal de ander weer niet. Ik ben veel te nuchter om dat soort onzin als geniaal te bestempelen. Dit is slechts mijn mening, meer niet. En absoluut geen feit.

Sinds Gilmour bij de band gekomen is, vind ik dat er langzamerhand steeds meer structuur in hun muziek kwam, en ieder album werd gewoon steeds een beetje beter. Tot hun masterpiece The Dark Side of the Moon kwam. Ik heb het gevoel dat de band langzaamaan naar een dergelijk masterpiece toegewerkt heeft. Al wil ik dan ook weer zeggen dat het eerste album het juiste aanzetje gegeven heeft naar de topalbums toe die later nog uitgebracht zijn. Barrett heeft vast en zeker zijn steentje bijgedragen aan het uiteindelijke Pink Floyd geluid. Maar ik vind het debuut album gewoonweg te afwijkend om als eerste volwaardige Floyd album te zien. Nee want daarvoor is de stem en het gitaarwerk van Gilmour gewoon teveel albums te bepalend geweest. Met Barrett hebben ze een mooie aanzet gekregen, want ik denk ook dat zonder Barrett de sound waarschijnlijk wel wat anders geweest was. Al blijft dat natuurlijk ook speculeren.

Je vergeet zeker dat Ummagumma een jaar ná Syd's vertrek verscheen?

Klopt, en eigenlijk 2 jaar, volgens mij in 1969, en nog na A Saucerful Of Secrets. Dat was een nog experimenteler album dan het debuut album. Eentje waar de afzonderlijke leden hun kunnen op de div stukjes konden laten horen. Ook op dat album was al te horen dat Waters de grote angel in de band was, want Waters had veruit de mooiste nummers op dat Ummagumma studio album staan.

Dat bedoelde ik eigenlijk niet. Je geeft aan dat de muziek op Piper beïnvloedt was door Syd's 'geflipte' geest, maar Floyd experimenteerde er na zijn vertrek nog lustig op los. Dat heeft verder weinig te maken met Syd's geestelijke gesteldheid. Ik denk dat het vooruitgang van het materiaal alles te maken heeft met Gilmour's talenten. Zowel kwa songmateriaal als gitaarspel streeft Dave Syd mijlenver voorbij. Syd heeft een talent voor kinderlijke liedjes met een psych inslag. Dat komt goed tot z'n recht op de solo-albums, maar heeft wat mij betreft niets met Floyd te maken. Floyd heeft veel meer in huis dan dat en dat bleek later dus, en ook weer op dit album.

Syd Barrett was wel degene die de sound en de naam van Pink Floyd bedacht. Syd was inderdaad een groot talent maar vanwege zijn drugsverslaving en labiele geest kon hij niet meer bij Pink Floyd blijven.
Na het vertrek van Syd Barrett heeft Pink Floyd albums in de geest van Syd Barrett blijven maken (symforock met psychedelische inslag) en verder gaan experimenteren. Roger Waters nam compositorisch steeds meer het voortouw terwijl Dave Gilmour (die technisch beter is dan Syd) met zijn gitaarspel de sound van Pink Floyd vervolmaakte.

@Kaztor: Het kwam zeker door Gimours talenten dat ze zulke mooie albums gemaakt hebben, De sound werd natuurlijk voor het grootste gedeelte bepaald al die jaren door Gilmour. En waters zorgde natuurlijk weer voor het venijn en de scherpe texten. Ook Rick Wright wil ik niet vergeten, want als toetsenist heeft hij natuurlijk ook enorm bijgedragen aan het uiteindelijk Pink Floyd geluid. Pink Floyd kan en kon veel meer dan alleen maar kinderlijke liedjes maken. Daarom vind ik Barrett dus ook geen genie. Dat zijn eerder Waters, Gilmour en Wright samen. Goed en treffend stukje van jou Kaztor waar ik het eigenlijk helemaal mee eens ben. Al denk ik ook dat Barrett wel het eerste zetje gegeven heeft.

Nou vind ik niet dat de songs op Piper kinderlijk 'klinken' (verre van, eerlijk gezegd), maar alles werd erna eigenlijk 'opgeschroefd'. Het songmateriaal, de muziek, eigenlijk Floyd in z'n totaliteit, en daar is Gilmour verantwoordelijk voor. Met het ontpoppen van Gilmour's talent groeide Waters als songwriter en kwam (voor mij) op een onovertrefbaar hoogtepunt met Animals, DÉ ultieme weerslag voor alle vormen van machtsmisbruik in de gehele wereld.

Animals vind ik ook het beste album van Pink Floyd na Wish You were Here, want die heeft zulke hemelse mooie klanken. Dat niveau werd muzikaal nooit meer gehaald. Ook niet door Animals vind ik. Ook ik vind Animals beter dan The Dark Side Of The Moon, dat album doet mij meer, en pakt mij meer bij de kladden dan Dark Side. Nietemin vind ik die 3 albums allemaal 5* waard, niet meer en niet minder. Als ze Wish You Were Here niet gemaakt hadden, dan had ik Animals wel in mijn top 10 staan. Een steengoed album, maar net iets minder dan deze. En ook blijf ik The Dark Side, hun absolute hoogtepunt vinden, alleen beluister ik die andere 2 gewoon liever, omdat het mij meer doet. Dark Side vind ik te klinisch, en er zit voor mijn beleving gewoon te weinig sfeer in.

Laten we het zo stellen: DSOTM is het ultieme Floyd-meesterwerk voor de man in de straat voor wie WYWH en Animals te naargeestig en moeilijk zijn.

Inderdaad!

19 februari volgend jaar gaan mijn vrouw en ik naar Pink Project in Almere. Nu wist ik totaal niet hoe of wat over die groep, maar zag net een aantal stukjes op YouTube (Echoes, Shine on en One of these days) en ik moet zeggen dat ik erg veel zin heb gekregen in dit concert.

Zijn er meer mensen die deze groep live hebben meegemaakt? Indrukwekkend?

Ik bekijk nu wat op Youtube, klinkt zeker niet slecht. De zanger klinkt erg als Gilmour zelf.

Maarja, ik heb het er niet voor over om meer dan 7 euro te betalen voor een coverband. Iets met principes denk ik.

Hahaha ja ik had gemengde gevoelens bij het bestellen van de Theaterkaartjes, maar mijn vrouw (ja, ook daar was ik verbaasd over) drong erop aan om het gewoon te doen.

Nu ik mijn vrouw wat meer heb laten horen van Floyd, heeft ze waarschijnlijk ietwat spijt

Bij Pink Floyd - Echoes (2001):

Echoes is natuurlijk een schitterende verzamelaar van Pink Floyd. Eind 2007 is echter ook een box uitgebracht met alle 14 albums verpakt als Vinyl Replica onder de titel Oh By The Way.
Deze zogenaamde Vinyl Replica's (cd's verpakt als mini LP's) vind ik erg leuk. Oh By The Way is nu voor een prikkie te krijgen bij dvd co uk

Heb ik ook weer wat om naar te luisteren.... en het is mooi voor mijn collectie!