Zeg Freddze ben jij ook een echte Status Quo liefhebber? Zou je 12 Gold Bars vol 1 en 2 en volgens mij is er ook nog een volume 3, ook kunnen toevoegen,want dat zijn m.i de beste verzamelaars van Status Quo.

Hoi ricardo, ik ben niet echt een die-hard SQ-fan, maar ik zag dat er toch wel nog een aantal verzamelalbums en zelfs reguliere albums ontbraken op de site, vandaar...

Je verzoekjes zijn intussen ook toegevoegd
(behalve een volume 3 want daar vind ik nergens iets van terug)

Ik heb me ongeveer 15 jaar niet echt met muziek beziggehouden tot mijn 35 ste toen begon het virus weer te werken,maar tot mijn 20 ste was ik echt een groot liefhebber van Status Quo.Hartstikke bedankt dat je de 12 Gold Bars series hebt toegevoegd,want die zijn zo bekend dat ik het eigenlijk wat vreemd vond dat die nog niet op deze site stonden.

Ik was in mijn lagere schooltijd 'liefhebber van Status Quo, t/m de LP Whatever You Want; daar na had ik het wel gezien. Nu blijven voor mij alleen On The Level en hun dubbele live album nog overeind. De rest , van 1976 t/m 79 tovert alleen nog een glimlach op mijn gezicht als ik er aan terug denk.

Ik ben niet echt een enorme fan van SQ, maar vind het wel aan te horen. Is het trouwens waar dat SQ de band is met de meeste commerciële albums?

Ik heb in ieder geval geen idee.

De beide zanger/gitaristen van Status Quo, Francis Rossi en Rick Parfitt, hebben een hoge nieuwjaarsonderscheiding gekregen. Ze mogen zich voortaan "officier van het Britse rijk" noemen. Van hun hardrockplaten zijn wereldwijd ruim 118 miljoen exemplaren verkocht en in eigen land heeft de Engelse formatie meer dan 60 hitnoteringen gescoord, dus het werd ook weleens tijd voor een lintje. Volgens Parfitt had hij de hoop inmiddels min of meer opgegeven, maar accepteert hij de onderscheiding van harte, gezien al het harde werk dat ze er al die jaren in hebben gestopt. Rossi voegt toe dat hij in eerste instantie schrok toen de brief aankwam ... want die kwam tenslotte van de overheid af.

(bron: www.metalfan.nl)

Ik denk dat hij bang was voor een zware belastingsbrief of zo...

In het gezelschap van enkele vrienden en een paar duizend andere mensen die ik van haar noch pluim ken heb ik gisteren Status Quo live mogen meemaken in het Kursaal te Oostende. In dik anderhalf uur hebben ze er een greatest hits show van gemaakt, de naam van de toer was dan ook "Pictures, 40 Years of Hits", en het heeft me fel gesmaakt. Niettegenstaande de mooie versie van hun oerklassiekers, jullie weten wel welke, was ik het meest onder de indruk van Hold You Back. Verder vielen me het loepzuiver geluid, het enthousiasme van het zeer divers publiek en het geweldige gitaarspel van Francis Rossi op, ik wist totaal niet dat die zo goed kon soleren. Blij dat ik er bij was!

Bij Status Quo - Quo (1974):

Ik wil geen reclame maken (alleen liefhebbers tippen), maar er is een hele grote platenzaak in de Kalverstraat in Amsterdam, vlakbij het paleis op de Dam, die zo'n beetje alle studio-albums van Status quo in de aanbieding heeft, ook albums die wat minder gemakkelijk zijn te vinden, voor € 8,00 per stuk.

En volgens mij hebben ze ook zelfs een dubbelalbum Quo/On the level voor het zelfde bedrag.

Hebben ze Rock til you drop ook op lp? Dat is geloof ik de enige nog die ontbreekt in m'n collectie.
Oh, en Ma Kelly's greasy spoon trouwens ook!

Een goede optie om eens een keer naar de hoofdstad te gaan. Wellicht dat er in Groningen ook wat te vinden valt, maar dan wordt het uitstapje al snel halen en weer wegwezen.
De postorders hebben ook veel te bieden. Echter lang zo leuk niet als zelf sneupen.

Precies jij hebt hem door, zelf door winkels sneupen en dan ineens een album tegen komen die je al een tijd zoekt is veel leuker dan thuis achter de pc bij online winkels iets te gaan bestellen. Dat gaat te makkelijk en is een stuk minder avontuurlijk dan in de winkels zelf te gaan kijken. Tenminste dat vind ik wel.

Gaan er aanstaande dinsdag nog mensen van hier naar de biertempel om Quo live te zien?

Erg belangrijke Quo vraag, de zijkanten van de CD hoesjes vanaf "Piledriver t/m Never Too Late" laten een groepsfoto zien van de leden als je ze allemaal naast elkaar zet.
Hoort daar de live plaat "Live!" daar ook bij ?

Jep die hoort er zeker bij! En als het goed is dan hebben de albums 'If you can't stand the heat' en 'Whatever you want' dezelfde afbeelding op de zijkant. Dus eigenlijk is dat dus niet goed
Beetje jammer en slordig...

Moet ik nog 5 CD's kopen, ik wil dat setje wel compleet krijgen !

Is inderdaad een mooi setje! En je kunt ook wel horen dat de opnames opgepoetst zijn vind ik. Niet elk album even duidelijk maar Piledriver en Never too late klinken bijvoorbeeld veel transparanter dan eerdere uitgaves. Met name de drums klinken beter.

Tickets voor de Frantic Four in Hammersmith maart volgend jaar zijn binnen!!

Bij Status Quo - Live! (1977):

Bij Status Quo - Live! (1977):

Zijn er hier nog liefhebbers die in maart naar "The Frantic Four" gaan?

ze komen vast ook nog wel in nederland

Ik ga naar de "Frantic Four" in de Wembley Arena

Het is weer mega kut geregeld allemaal met die zogenaamde 'one off' reunion shows! Eerst 5 exclusieve concerten aankondigen. Fans van over de hele wereld (!!) maken plannen om erbij te kunnen zijn. Zo zijn er fans die vanuit Australië voor de 5 concerten overkomen! Met name het eerste concert in Glasgow is in een mum van tijd uitverkocht. En wat doet Quo? Plakken ze er 3 concerten vooraan (!?!) en 1 erachter. Weg eerste concert sinds 30 jaar in de classic line up ervaring! Had ze gewoon eerst lekker die 5 aangekondigde shows laten doen om te zien of ze het nog leuk vinden om met elkaar muziek te maken en of er belangstelling voor is (dat ze daaraan twijfelden zeg, ongelooflijk!). Dan blijft het min of meer iets unieks. Als ze er dan later alsnog een World tour van maken; prima! Ik snap ook wel dat het om geld gaat. Maar ja, ondanks deze mispeer heb ik wel MEGA veel zin in de shows in Hammersmith waar ik bij ben

Ik wacht nog ff

Bij Status Quo - Piledriver (1972):



Helemaal mee oneens!



Voor mij is hij ook Status Quo, qua zang maar ook zeker qua perfomance.

Plus dat Rossi en dat lijkt mij het belangrijkste. DE song schrijver is/was. En alle drie zijn uiteraard geen wereld zangers.

Onderschat Bob Young (en later Bernie Frost) niet wat songwriting betreft! Beiden waren meer dan volwaardige (mee)schrijvers van een aantal van de grootste Quo hits. Rossi heeft bijna geen nummer alleen geschreven. Nu ik er over nadenk zelfs niet één geloof ik. Rossi en Parfitt vormen, zeker naar de grote massa toe, al jaren het gezicht van Quo. Zonder één van beide geen Quo, simpel. Enkel de verstokte diehard fan weet de rol van Lancaster en ook Coghlan op volle waarde te schatten. Ik kan in elk geval niet wachten tot het 15 maart is en ik de Frantic Four eindelijk live mee ga maken in de Hammersmith Odeon in Londen!!

Tja, straks ook te zie in Emmen zonder die twee