Ik heb een mooie versie van A Forest weten te vinden via myspace orbit! Zie mijn myspace. Echt een geweldige versie vind ik. Robert die gewoon lekker staat te jammen!

Bij The Convent - "For a Fistful of Deutschmarks" (1998):


Mmm... Waar slaat dit op?

Ik wilde Chameleon Day voor zijn!!! Sinds hij hier rondwaart zit ik zonder werk.... Hij is errug goed. Ik doe nu vaak maar wat in de tuin.

Gaan we weer off-topic, Perfume. Kijken hoever we komen. Die Fender zes-snarige bas was in de jaren 60 niet geliefd, alleen Jack Bruce van Cream werd er wel eens mee gesignaleerd.
Jouw grote vriend RS blies begin 80er jaren samen met Robin Guthrie het Bass VI verhaal nieuw leven in.
Bijna heel Faith en vooral de soundtrack van Carnage Visors worden gedomineerd door de baritone klanken van dit wapen.
En daarna werd het fashionable. Steve Kilbey en nog enkele anderen begonnen in navolging van de Cure met die dingen te slepen en toen heeft Fender een jaar of tien geleden maar een reissue van het ding op de markt gebracht. Slechte kwaliteit, maar goed.
Sindsdien is zo'n reissue DE manier om op de Cure te lijken. Misschien wat voor Orbit?
Ondertussen zit mijn aversie tegen RS op dit forum inderdaad aan de houdbaarheidsdatum dus geef ik graag het stokje over aan: Chameleon Day!!!!
Niks Obama, weg met Hillary, CD rules!!!!!!

En by the way, ik hoor dat jullie club deze maand na lange afwezigheid weer eens optreedt hier te lande. Ik kan er helaas niet bij zijn zoals je wel kunt begrijpen maar even alle gekheid op een stokje, ik wens jou en alle andere Medicijnmannen en -vrouwen, ja zelfs Orbit!!!! een hele toffe avond. Drink er een paar voor mij guys.

Bij The Cure - Wish (1992):

Ik heb hem toch maar weer eens op gezet; doet me terug denken aan mijn enige Cure concert; die was ten tijde van dit album.

Dat zal dan wel Ahoy, september (of oktober?) '92 zijn geweest.

Ja, was inderdaad in Ahoy.

Ze waren toen 2 keer in Ahoy, ben beide keren geweest. Niet zo'n leuke herinnering aan die concerten, voornaamste wat ik nog weet is dat mijn toenmalige vriendin panisch werd. We stonden helemaal vooraan en ze voelde zich te veel in de verdrukking komen, viel flauw en werd over dat hek geholpen en mee naar achteren genomen. Het enige wat ik vanaf toen nog kon was me zorgen maken, want ik stond daar nog en zij was ergens achter de schermen en het leek eindeloos lang te duren.

Mijn mooiste The Cure concert was in Heereveen in 1989, The Prayer Tour van Disintegration.

Met als voorprogramma o.a The Mission in hoogtijdagen !

'k Heb het kaartje nog steeds, dat lelijke gouden ding. Mijn eerste grote concert !

Jep goud met lichtgroene letters en The Mission en Shellian Orphan ofzo... en Hussey die met een fles rode wijn in zijn handen het podium opkwam... Ook mijn eerste concert van niveau zeg maar.

Weer die fucking nostalgie!

Man wat zou ik dat concert graag een keer overdoen....

Bij The Cure - Faith (1981):

Pornography is mijn lievelings album, veel beter dan Faith, terwijl Faith ook super is, Pornography is echt HelsHemels.

Maar ach, Bloodflowers en Disintegration zijn ook super, vooral Last dance en Bloodflowers

Bloodflowers en Disintegration zijn best goed maar staan toch in de schaduw van dit album en Pornography. Maar ik ben al wat ouder en van de "oude garde fans" Ik heb nooit zoveel gehad met Bloodflowers en Disintegration.

Ik heb het zelfde, hoe oud ben jij ? ik 28, ik de the Cure later leren kennen, en aan Bloodflowers heb ik ook moeten wennen maar echt, ik vind hem super, persoonlijk beter dan Disintegration, zowat elke tekst raakt me, en vooral de titelsong.

Daar gaat het om. Dat is belangrijk als een album je raakt. Dat heb ik met die vroege Cure albums. Ik zag ze voor het eerst in 1984 live! Kan je nagaan hoe oud ik ben!

Dat moest ten tijde van The Top geweest zijn, jij bent een late 40er ?

En...meteen weggeblazen bij dat optreden ?

Het was inderdaad ten tijde van The Top. Maar het concert dat ik toen gezien heb (onvergetelijk!) speelden ze bijna het complete Pornography album! En als toetje The Top, het titelnummer! Ja weggeblazen! Ik was toen nog niet zo'n Cure fan. Ik moest wennen aan die duisternis en wanhoop!

Moet onvergetelijk geweest zijn, ik doe bijna een moord om nog eens the Cure bv Pornography intergraal live mee te mogen maken.

Mijn zusje was van de week naar hun concert geweest in Ahoy geloof ik , en daar was het meer het wat bekendere werk (HOTD), ze zij wel dat de afsluiter A Forrest super was,

*by the way, ik zat jouw top10 te kijken, die nummer 1 van jouw ken ik niet, wat voor iets dat?, als ik vragen mag *

Ik vind het te gek dat "jongeren" zoals jij nog steeds dezelfde passie hebben voor The Cure als ik destijds. Ja ik hoop ook zo op nog eens een The Cure optreden met alleen die oude geweldige Pornography en Faith nummers. A Forrest is een echte wave/goth klassieker.

Mijn nummer een is Lady Besery's Garden. Omdat het mooie goth/wave muziek is maar ook omdat ik ze gekend heb en destijds heb gepromoot. Pure wave met veel uitwaaiende gitaren.

Mmm ik ben benieuwd, ik ga het eens opzoeken, en over the Cure, ik denk dat (vooral het oudere werk) klassiers blijven, het heeft mijn muzikale landschap echt verbreed, dit is tijdloos, samen met Joy Division toch wel mijn lievelings bands, ik ben wel een beetje jaloers dat ik ze niet gezien heb in hun beste periode

Ach er zijn zoveel goede bands om nog live te zien. Ik begrijp je wel.The Cure is gewoon fenomenaal, zeker hun begin tijd. Maar er wordt vandaag nog ook erg goede muziek gemaakt. Dragons, The Search, 120 Days om enkele te noemen

iLiKETRAiNS niet te vergeten, daar heb je helemaal gelijk in, maar toch.....

Ik denk dat je lievelingsbandjes gaat ophemelen, er is deze tijd genoeg leukks en ik kijk ook veel meer naar andere genres maar de the Cure blijft iets hebben, hier begon ik muziek te leren kennen, dat intense gevoel zal ik denk ik niet vaak meer mee meemaken.

*op zich heb ik dat eigelijk ook met de Beatles, door mijn ouders*

Ook in dit "genre" is nog genoeg te ontdekken. ILIKeTrains vind ik weer minder! Is mij te eentonig en te slow. Als je meer wil weten bezoek eens mijn myspace. Daar vind je vast meer van je gading.

The Beatles vind ik een van de meest invloedrijke bands allertijden! Ze waren zo'n beetje met alles het eerst! Maar ja The Cure is mij liever.

De Beatles zijn voor mijn puur nostalgie, in de auto naar Frankrijk in de auto met mijn ouders, en Revolver, Peppers, en die rode best off, allemaal op casette ,

The Cure ik min of meer zelf ontdekt, mijn nicht draaide dat altijd op verjaardagen, nou toen A Forrest kwam,,,,, wist ik het helemaal om deze man is geniaal, toen had ik Pornography nog niet eens gehoord, vooral de teksten uitpluizen...super deze man begrijpt mij.

Vraagje, wat lijkt een beetje op Qua sfeer op Pornography ?
ik ben altijd wel in wat nieuws te leren kennen, Echo & the bunnymen, Bauhaus en bv die eerste 2 cd's van New Order vind ik ook heerlijk

Wat de sfeer van Pornography betreft zou ik je End Of Flowers van Diary Of Dreams willen aanraden. (ook in mijn top 10) Misschien muzikaal niet meteen een overeenkomst maar wel wat de sfeer en teksten betreft. Dit album riep bij mij destijds dezelfde emoties op als bij Pornography.

Bij The Cure - Pornography (1982):

Ten tijde van de live tour van Porn in 82 smeerde Smith ook nog lippenstift op zijn oogleden voor dramatisch effect.
Hoorde later een interview met hem waarin hij zei dat dat spul tijdens optredens door het zweten in zijn ogen liep, dus toen is hij er maar mee gestopt omdat zoals hij zelf zei; "My eyesight started to suffer."
Ik zie het zo voor me.
Ze traden toen dat jaar op in de Nieuwe Doelen in Rotterdam, die show had ik nog wel willen zien...

"Like crying blood"... waren bizarre optredens volgens mij, ook qua dieptepunt voor de sfeer in de band, iedereen stond elkaar letterlijk naar het leven aan het eind van zo'n optreden.. dat krijg je met zo'n oncompromisloos geluid

Ofschoon deze band tot een van mijn favorieten behoort(zie mijn albumlijst) Vind ik dat er toch te veel aandacht is voor deze (inmiddels) wel erg poppy band. The Cure heeft naar mijn mening eigenlijk na Pornography niet echt iets substantieels toegevoegd aan hun muziek. Ik vind het daarom ook erg jammer dat The Cure de gothic KO gewonnen heeft! Ze zijn natuurlijk allang geen gothic meer. Er zijn na The Cure nog zoveel bands opgestaan die MINSTENS het niveau hebben van deze band. The Cure waren zeker vernieuwend in de eerste helft van de jaren tachtig. Daarna hebben ze zichzelf erg vaak herhaald vind ik.

Hij is dan ook redelijk snel weer teruggehaald.. iedere goede band heeft tenminste één topmusicus nodig

Topmusicus?