menu
zoeken in:
avatar van Minneapolis
Aanhakend bij de nieuwe popmuziek volgen vs conservatief oud en vertrouwd draaien..
Ik zit in het midden.

Hoewel ik altijd waak niet te ouwelullerig te klinken, vind ik oprecht dat de popmuziek van de afgelopen 2 decennia flink achteruit is gehold. Tuurlijk, er is altijd zat slechte pop geweest, en gelukkig komt er altijd nog leuk spul uit..
Maar ben ik heel gek als ik stel dat de verhouding tussen inwisselbare fantasieloze bagger enerzijds en origineel/ knap gemaakt/ eigen geluid anderzijds, flink is verschoven? Wat ik op de populairste zenders van nu (afspiegeling van wat pop is voor de jongeren) hoor is een schokkende vorm van eenheidsworst. Ergste uitwassen daarvan zijn die reggaeton ritmes, de sturing (door de industrie) van hetzelfde moeten klinken van de "vocalen" van al die jongetjes. Wegwerpmuziek noem ik het; er wordt namelijk niet echt naar geluisterd, het wordt niet gekocht, het zal nooit in een soundtrack komen om beelden extra kracht te geven en ik kan me niet voorstellen dat het over 20 jaar gevoel van nostalgie oproept, los van de herinnering aan een bepaalde avond. Geen warmte of wat voor emotie ook, geen eigen geluid, of wat voor creativiteit dan ook, genres lijken verdwenen, geen skills, weinig variatie of gelaagdheid gedurende de nummers, amper nog oudere artiesten.
De ergernis die ik hier beschrijf betreft dat ook de zware nominatie van dance plaatjes op de grootste zenders, maar misschien moet ik nieuwe collega's zoeken om bevrijd te zijn van Q music Slam en 538

Ook ik houd erg van mijn oude albums, en de nieuwe albums die ik koop zijn vaak toch redelijk traditioneel.. MAARRR... ik vind het erg fijn om een paar keer per jaar een modern popalbum (R&B/hiphop vaak omdat de dance niet aan mij besteed is - ik bedoel niet electronisch in z'n algemeen, want ik heb het nog steeds over pop hier) te te beluisteren dat verfrissend in de oren klinkt.

Toegeven.. In het land van de blinde (het huidige popmuziek landschap) is éénoog wel koning. Hoewel is z'n albums erg teleurstellend vind na de goede mixtapes start van zijn carrière, is The Weeknd bijna een feest tussen alle electronische deuntjes op de bekende zenders. Bruno Mars vind ik zelfs erg fijn (hoewel hij als geen ander de kunst van het lenen verstaat). Ik noemde Billie Eilish eerder al. Zij steekt er echt bovenuit wat mij betreft. Een zeer populaire artieste met een eigen stijl en geluid (en eentje die het aandurfde wat gas terug te nemen op haar laatste album). Frank Ocean noemde ik ook al. En zo zijn nog wel wat R&B namen, maar die hoor al niet eens langskomen op de grote zenders. En ook Beyonce kan op mijn sympathie rekenen; de dame kan zingen en het laatste album is erg gevarieerd (er valt veel te ontdekken) en sterk geproduceerd. En er staan gewoon een paar lekker groovy nummers (iets waar de zogenaamde dance van nu totaal de plank mis slaat imo).

In mijn beleving zou ik echt oud zijn als ik me helemaal afsluit van nieuwe ontwikkelingen en alleen nog naar zou luisteren naar muziek die zo tig jaar geleden zou kunnen zijn gemaakt. Maar het staat een ieder vrij zijn keuzes daarin te maken natuurlijk.

avatar van Slowgaze
Nog even iets over de hoeveelheid songwritercredits: er zitten veel samples en interpolaties in de muziek en teksten. Het is in veel gevallen wel zo netjes dat daar ook credits tegenover staan - en dus inkomsten, al vraag ik me af hoeveel die zullen zijn - al vraag ik me af of dat niet een beetje door kan slaan. Michael Jackson is een van de mede-auteurs van Kendrick Lamars 'King Kunta', puur omdat K-Dot op op een gegeven moment 'Annie, are you OK?' rapt; vind ik wat overdreven om dan iemand een co-auteur te noemen.

Een andere verklaring voor die hoeveelheid credits en co-auteurs op Renaissance - of op andere albums in genres als hiphop, r&b en pop - is dat er veel los-vaster wordt gewerkt dan in rockmuziek. Daarin is vaak sprake van één band, waarvan alle leden al dan niet bijdragen, met soms een flexibele schil aan gast- en sessiemuzikanten en producers. Je kunt dan wel discussiëren over hoeveel iedereen heeft bijgedragen aan het eindproduct en of ze geen credits verdienen. Zo is er online wel wat discussie over of George Martin geen Beatles-credits zou moeten krijgen, omdat hij als producer en arrangeur vaak veel meer heeft bijgedragen aan het uiteindelijke nummer dan Ringo Starr (die wel als co-auteur opgevoerd wordt).

Ergens online zag ik iemand de hoeveelheid co-auteurs op Renaissance vergelijken met de situatie van sessiemuzikanten in de jaren zestig en zeventig. Zij drukten vaak flink hun stempel op het nummer door met kenmerkende (twists aan) riffs en fills te komen, maar kregen daar zelden de credits voor, laat staan dat ze konden delen in de winst. Hoe Beyoncé dat aanpakt vond diegene een stuk democratischer en eerlijker en daar is mijns inziens veel voor te zeggen.

avatar van voskat
Man of Sorrows schreef:
Ik heb de indruk dat Beyoncé net één van die artiesten is waarover men steeds positief moet zijn, terwijl het erg bon ton is om Classic Rock als pispaal te gebruiken. Zal wel een soort actie reactie verhaal zijn.


Dat klopt. Het zijn toch opvallend vaak heren voor wie de muziek al 35 jaar stilstaat die op nogal bekrompen manier tekeer gaan. Die gedragen zich als onzekere twaalfjarigen die bang zijn dat hun vriendinnetje wordt afgepakt. Allemaal heel territoriaal, en eigenlijk ook wel een beetje aandoenlijk.
En ja.. logisch dat er dan ook tegengas wordt gegeven.

Ik heb net trouwens geweldig genoten van een docu over Woodstock (het echte, uit '69.. niet de ramp die momenteel op Netflix te zien is). Prachtig, die eensgezindheid. En de muziek ging ook hard.

Dichtste wat daar voor mij bij in de buurt is gekomen is Appleville, nota bene een 100% online electronisch muziek event uit 2020.

Ligt qua geluid op het oog ver uit elkaar, maar zowel qua beleving als muziek ligt het voor mij in het verlengde van elkaar. Ondanks die kloof van vijftig jaar tussen beide feestjes.

Ik hou van Janis, ik hou van Beyoncé, en bovenal hou ik van Charli XCX.

Kap gewoon met dat gezeik over hoe ze zich kleden en hoe ze poseren. Als je hier voor de muziek bent, luister dan.

avatar van Michiel Cohen
voskat schreef:
(quote)


Dat klopt. Het zijn toch opvallend vaak heren voor wie de muziek al 35 jaar stilstaat die op nogal bekrompen manier tekeer gaan. Die gedragen zich als onzekere twaalfjarigen die bang zijn dat hun vriendinnetje wordt afgepakt. Allemaal heel territoriaal, en eigenlijk ook wel een beetje aandoenlijk.
En ja.. logisch dat er dan ook tegengas wordt gegeven.

Ik heb net trouwens geweldig genoten van een docu over Woodstock (het echte, uit '69.. niet de ramp die momenteel op Netflix te zien is). Prachtig, die eensgezindheid. En de muziek ging ook hard.

Dichtste wat daar voor mij bij in de buurt is gekomen is Appleville, nota bene een 100% online electronisch muziek event uit 2020.

Ligt qua geluid op het oog ver uit elkaar, maar zowel qua beleving als muziek ligt het voor mij in het verlengde van elkaar. Ondanks die kloof van vijftig jaar tussen beide feestjes.

Ik hou van Janis, ik hou van Beyoncé, en bovenal hou ik van Charli XCX.

Kap gewoon met dat gezeik over hoe ze zich kleden en hoe ze poseren. Als je hier voor de muziek bent, luister dan.

Bedankt voor de tip man! Briljant event dat Appleville. Wist niet eens dat het bestond.


avatar van voskat
Michiel Cohen schreef:

Bedankt voor de tip man! Briljant event dat Appleville. Wist niet eens dat het bestond.


Ik heb het virtueel bijgewoond en het was erg leuk en erg bijzonder.

En met de kerst kregen we ook nog Pop Carol.
Fraxiom komt daar ook een paar keer voorbij, sowieso bij de set van umru.

P.S. Sorry, mods.

avatar van cosmic kid
cosmic kid (moderator)
Excuus aanvaard maar mag het alstublieft weer over Beyoncé gaan of open anders een nieuw topic (voor zover deze nog niet bestaat) over dit soort gespreksonderwerpen.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:01 uur

geplaatst: vandaag om 22:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.