Miniset, is wel heel nostalgisch
Maar ik geef je daar wel gelijk in. Ze moeten oppassen dat ze geen Rolling Stones worden.

Ik weet zeker dat U2 zelf ervan overtuigd is dat ze een uitstekend album hebben afgeleverd. De klik met het publiek dat de vroege jaren heeft meegemaakt is alleen grotendeels weg. Die verwacht ik niet meer terug, want wat U2 heeft geflikt, komt gewoon niet meer terug. Ik krijg nooit meer dat eerste gevoel terug. Ik krijg dat gevoel eerder bij oude platen die ik voor het eerst ontdek, zoals bijv. deze: Party Day - Glasshouse (1985). Dat is gewoon zo vet goed, dat ik de energie voel die U2 ook had. Dat zijn voor mij fijnere ontdekkingen dan de nieuwe U2.

Verrekte autocorrect. Men leze: "mindset" (en weer probeerde autocorrect het...)

U2 in Ziggo Dome op 7 oktober.

Ik denk dat ik niet eens zin heb om het te gaan proberen want het is een zinloze missie om voor grote Ziggo Dome concerten kaarten te kopen.

Tickets Check! Eerste keer Ziggo Dome dus ben benieuwd..

Fan pre-sale?

Het album van U2 voor 01-12-2017 aangeschaft voor een pre-sale code voor concertkaarten. Vanochtend vanaf 09:00 uur was er de mogelijkheid om kaarten te kopen, en.........

Helaas, zelfs via de pre-sale geen kaarten kunnen krijgen... Hoeveel er in de voorverkoop zijn gegaan weet ik natuurlijk niet maar ook dit was geen succes... Grrr...

Rond de 200 euro voor een kaartje, maar dan sta je achter een pilaar. Idiote prijzen voor een band wiens geld hun al uit de neus groeit.
Ik ben in de gelegenheid om het zonder probleem te betalen, maar uit principe wil ik dat niet. Bovendien is er weinig aan om tussen 40.000 mensen urenlang op je tenen te staan. Dan ga ik liever naar Doornroosje, Paradiso etc. Leuker gezelliger en vaak veel verrassender.

Ik heb al 4 keer kaarten weten te bemachtigen voor rond de 35 euro en dit waren altijd redelijk tot goede plaatsen.

Ga nu dan ook weer voor die kaarten van 38,50 euro. Lukt het niet, jammer. Ga ook zeker geen 200 euro betalen.

Ik moet zeggen dat ik ook onaangenaam verrast was. De vorige keer Ziggo Dome was het een stuk goedkoper. Toen stond ik voor volgens mij 95 euro. Bij de overigens geweldige Joshua Tree tour zat ik voor 130 euro, maar wel behoorlijk dicht bij het podium, vooraan de 2e ring van de Arena.

Die 200 euro kaarten waren nog best lang beschikbaar, maar nu ga ik niet meer.

Ongelooflijk maar waar, maar ik heb via de normale weg een ticket van 90 euro voor Keulen kunnen krijgen. Ga ik op woensdag 4 september toch weer.

veel plezier west ! doe ze de groetjes van mij

Achterlijk gedoe wel met al die verschillende veel te duren prijsklasses met die belachelijke namen: gold hot, silver hot, red zone, platinum ticket, Club VIP Party en Premium VIP Party . U2 is niet de enige die het op deze manier aanpakt, maar ze schieten er wel verschrikkelijk in door.

DIt soort bands zouden eigenlijk massaal geboycot moeten zodat ze dit soort streken niet meer afleveren, maar helaas werkt het natuurlijk niet zo. Blijkbaar zijn er genoeg vermogende en idolate fans die maar al te graag elke keer een paar 100 euro aftikken voor 1 enkel concert van een paar uur.

Op deze manier ga je denken dat het U2 alleen nog maar te doen is om het uitmelken van hun fans, om nog meer miljoenen op de bank te krijgen. Vraag gewoon gemiddelde prijzen voor de grote hallen en stadions, dan houden ze er alsnog genoeg geld aan over.

Dat is natuurlijk ook 'gewoon' zo!

Zouden dit soort ‘ acties’ met al die golden/silver/premium tickets door de band zelf worden bedacht of vooral promotors/organisaties als Livenation/Mojo etc etc.
De band verdient toch wel als het uitverkoopt ( en dat gebeurt dit soort mamoet acts sws wel) maar alles wat extra gedaan en gepakt kan worden is vette bonus. Voor band en ....

Het management bedenkt dit soort fratsen. En in samenwerking met de promotors/organisaties wordt het plan in werking gezet. Want de één heeft de ander nodig om alles gesmeerd te laten verlopen.

Wat ik me eigenlijk afvraag is waarom U2 zo weinig live-albums uitbrengt. Je hebt "Under a blood red sky", wat losse nummers op "Rattle & Hum" en dan heb je het wel gehad. Terwijl ze wél van elke tour een DVD uitbrengen. Zou toch fijn zijn als er af en toe eens een live-albumpje zou verschijnen..?

Af en toe wel...Vorig jaar nog...The Joshua Three Live At Madison Square Garden (28 Sept 1987)

En dan heb je ook wat

Dat is dan ook weer een opname van 30 jaar geleden. Gewoon, eens een wat recenter livealbum. Ik zou het fijn vinden.

The Joshua Three Live At Madison Square Garden vind ik wel mooi aansluiten op Under A Blood Red Sky, hadden ze alleen 30 jaar geleden moeten uitbrengen; gemiste kans.

Bij U2 - Achtung Baby:

En natuurlijk eindelijk deze tour is Acrobat gespeeld. Ik zat in Vegas op de tribune en ik was setlistloos. Ik had hiervoor alle social media uitgezet. Dus na desire zeg ik zo goh wat heeft Bono nou dan weer voor masker op. Vervolgens gaat ie naar de spiegel en ineens staat daar MacPhisto. Ik werd gek! En toen kwam het ... de eerste Edge pingel van Acrobat!!! WTF ... ik heb 5min met tranen in mijn ogen staan meebrullen / proberen te springen (hey ik ben in USA en moet blijven zitten, maar dikke vinger .. het is een rock concert). Die gitaarsolo blijft zoooooo lekker. Ik heb hem na Vegas nog 10x kunnen horen tijdens de Europese tour. Maar man man toen kwam zoo station / the fly / stay en who's gonna ride your wild horses in de setlist. Ik had zuurstof tekort alle avonden. Zooo gigantisch uit mijn dak gegaan. Horses was ook 1 van de revelaties van deze tour. Larry die de drums echt keihard raakt en de andere drie mannen die 1 meter boven mij spelen in het scherm met beelden erom heen die niet te bevatten zijn.
Zeker Manchester / London / Dublin2 en Berlijn (de 13e) waren fenomenaal. Spot on gespeeld.

U2. Ik ben alleen?

Jazeker:
1. Band maakte mooie nummers, maar geen goede overtuigende albums.
2. Totdat Joshua Tree en Rattle and Hum verschenen.
3. Vanaf 1991 de weg kwijtgeraakt ("andere weg ingeslagen", wordt beweerd - prima, maar ik neem een andere route....?) met album Achtung Baby.
4. Frontman Bono ging zich vaker opwerpen als de moraal en klankbord bij globale misstanden,.... jammer.

Dus.

Topband in de periode 1984-1990.

Beste platen en beste concerten ook in die tijd.

Na Achtung Baby was ik wel klaar met U2, met Bono was ik al klaar tijdens de Achtung Baby tournee.

IDEM ?

Ik trek t iets door, tot en met 91.. daarna nog een stuiptrekking met Pop.... verder compleet de weg kwijt geraakt..... Irriteer me nu meer aan ze dan dat ik er van geniet. Dan zet ik snel weer een gouwe ouwe op,

Sowieso was je na de jaren 80 wel een beetje klaar met muziek volgens mij.

De laatste plaat vond ik heel aardig. Verder hebben ze deze eeuw toch bij elkaar een aantal goede nummers aan de velen van de vorige eeuw (inderdaad natuurlijk hun sterkste periode) toegevoegd. Verder heb ik ze ook in deze eeuw uitstekend zien optreden, want live blijven ze ijzersterk. Alleen waren er altijd wat irritatie/preekmomenten (bier halen dus ) van Bono.

Kortom: ik wil het nu ook weer niet zo zwart/wit zien als de meeste hierboven.

Van de albums die na pop zijn uitgebracht kan ik één goed album samenstellen

Live zijn ze natuurlijk nog best goed..maar allang niet meer wat t was. Bono zijn bereik is niet meer te vergelijken met toen. Ik ben wel klaar met ze als band.

Redelijk triest, maar bij mij is dit ook het geval.

Live vond ik ze de laatste 2x dat ik ze zag wel erg sterk (volgens mij 2017 en 2015).

Bij de berichten hieronder kan ik me aansluiten. Eerst vanaf 1980 tot en met 1986 goeie singles, dan 3 superalbums, dan verdwijnt de inspiratie steeds meer. Ben nog steeds fan van U2 van de jaren 80. Heb paar keer hun concerten meegemaakt. (Enige andere band waarvan ik concerten heb bijgewoond is van mijn andere alltime favoriet Marillion)