Voor wie de Turkse componist en muzikant Can Atilla nog niet kennen, mag het even gemeld worden dat deze man praktisch alle muzikale stijlen tot in de puntjes beheerst. Echter ben ik er wel achter gekomen, dat de beste man geen eigen stijl heeft. Hij kopiëert de muziekstijl van een vaak bekende artiest en doet er vervolgens zijn eigen ding mee. Dit doet hij overigens met verve, want wat ik tot nu toe van hem heb gehoord, zijn zijn composities echt wel goed. Alleen een eigen identiteit heeft hij niet.
Can Atilla maakt elektronische muziek (zijn bekendste werk), maar ook instrumentale muziek waarin zijn Turkse roots en overige wereldmuziek-invloeden flinkt naar boven komt drijven. Hij heeft zelfs (neo)-klassieke muziek uitgebracht.
Op praktisch ieder album klinkt hij weer nét even anders dan op andere. Het is werkelijk waar allemaal tot in de puntjes verzorgd en Can Atilla weet echt wel iets iets af van het componeren van goed doordachte en pakkende muziek. Origineel is het echter voor geen meter. Goed des te meer.
Dan de invloeden: vanuit de elektronische muziek zijn zijn belangrijkste inspiratiebronnen Jean Michel Jarre en Tangerine Dream. Maar ook Vangelis, Kitaro en Gandalf behoren hier toe en zeker als je kijkt naar zijn meer traditionele werken. mag je deze drie artiesten rustig ook benoemen samen met een filmmuziek-componist zoals een Hans Zimmer. Alleen dan verwerkt met Turkse invloeden.
Omdat Can Atilla uit verschillende muzikale vaatjes tapt, zal niet alles in even goede smaak vallen. Zeker als je niet houdt van muziek waar Turkse invloeden in verscholen zitten.
Zijn elektronische muziek is van een geheel ander kaliber, klinkt puur westers en is gewoon totaal anders dan zijn bombastische wereldmuziek.
Can Atilla is voor mij persoonlijk interessant voor zijn elektronische muziek. Onderstaand dan ook een overzicht van de synthesizer-albums die hij door de jaren heen heeft uitgebracht:
Can Atilla - Bilinçaltı (1992) - MusicMeter.nl (Tangerine Dream stijl jaren '90)
Can Atilla - Ave (1999) - MusicMeter.nl (Tangerine Dream stijl jaren '70, '80 en '90)
Can Atilla - Waves of Wheels (2003) - MusicMeter.nl (Tangerine Dream stijl jaren '90)
Can Atilla - Live (2003) - MusicMeter.nl (Jean Michel Jarre en Tangerine Dream jaren '90)
Can Atilla - Omni (2004) - MusicMeter.nl (Jean Michel Jarre)
Can Atilla - Concorde (2005) - MusicMeter.nl (Tangerine Dream stijl jaren '90)
Can Atilla - Efsaneler (2008) - MusicMeter.nl (Deep Forest en Enigma)
Can Atilla - Hi-Story (2011) - MusicMeter.nl (Jean Michel Jarre en Tangerine Dream jaren '80 en '90)
Can Atilla - Idea (2013) - MusicMeter.nl (Café del Mar meets Jarre en Tangerine Dream)
Can Atilla - Can-I Yunus (2016) - MusicMeter.nl (Gandalf, Kitaro en Vangelis)
Can Atilla - Berlin High School Legacy (2018) - MusicMeter.nl (Tangerine Dream jaren '70 en '80)
Can Atilla - Masiva (2019) - MusicMeter.nl (Jean Michel Jarre)
Can Atilla - Le Visage (2022) - MusicMeter.nl (Jean Michel Jarre)
Het kan zijn dat ik een album over het hoofd heb gezien, maar voor zover bij mij bekend is dit het volledige overzicht van puur de synthesizer-albums van Can Atilla.
Can Atilla - Can-I Yunus (2016) - MusicMeter.nl heb ik er bewust tussen staan, vanwege de overduidelijke invloeden van de genoemde artiesten. Maar het is wel het meest afwijkende album.
De rest van Can Atilla's werk is toch puur een combinatie van wereldmuziek en soundtrack-achtige muziek vol met die typische Turkse invloeden. Deze muziek staat mijlenver verwijderd van zijn elektronische muziek. Ook goed, maar heel anders.