Ik verklaar geen enkele mening heilig. Ik geef gewoon mijn mening en daar blijf ik bij ookal vind jij dat bullshit, mij best! Trouwens ik ben alleen maar fan van mezelf

Ik begrijp je teleurstelling, ik had het namelijk ook toen ik het las, maar als je het rationeel bekijkt kun je er niet om heen.

Ja... dus dan klinkt die plaat toch, zoals JD klonk???

inderdaad

en PC&L is dáár weer een logisch vervolg op.
ik hoor geen grote verschillen tussen beide bands, wel verschillen ... maar vergelijk de eerste en de zevende plaat van de Simple Minds eens ....

We zullen het nooit weten vrees ik. New Order had per toeval een hit met Blue Monday, niemand had verwacht dat ze nog terug zouden komen na de dood van Ian Curtis. Hoe het ook zij jij jouw mening en ik de mijne en we leven nog lang en gelukkig, toch!

Ik heb nooit gezegd dat de albums geen logisch vervolg zijn, maar denk wel dat het zo is gegaan, omdat Ian er niet meer was. Als ik naar alle albums denk van new order, vind ik het wél een levensgroot verschil.

Als eerste werd er gezegd dat JD, als Ian er nog was, had geklonken als New Order, maar dan met betere zang. Dat geloof ik nooit, door het verschil dat ik wel hoor.

Zit net te denken om mijzelf op te hangen.....

Zo is JD ook weer geinspireerd door:

Sex Pistols
Buzzcocks
David Bowie
Iggy Pop/ Stooges
Velvet Underground
Kraftwerk
Roxy Music

En zo kun je nog wel even doorgaan.. uiteindelijk is iedereen weer geinspireerd door een ander, het gaat erom wat je ervan maakt en of je uiteindelijk enkele beklijvende en uitzonderlijke stadia voor jezelf kunt bewerkstelligen. Dat heeft JD gedaan, maar zoveel andere bands uit de jaren 80 ook.. dus het blijft een rare stelling om hun invloed als belangrijkste te zien. Zo is het gewoonweg niet.

Teksten waren natuurlijk 100% Curtis en niemand anders, maar kan iemand mij vertellen (gebaseerd op feiten aub) hoe groot de input van Curtis was op muzikaal gebied binnen JD??
.
Ik heb de boeken gelezen, de film gezien, maar ik kan het er amper uit ontleden.

Dat heb ik ook niet beweerd! Ik zei EEN van de meest invloedrijke bands uit de pophistorie, zeker niet DE belangrijkste wel EEN van de belangrijkste! Trouwens niets is zus of zo de waarheid die jij voor waar aanneemt is altijd subjectief

Maar wat is dat verschil dan ? De zang lijkt mij.
Nummers maakten ze samen, in die zin was IC géén singer/songwriter.

Nummers als KomaKino en Exercise One vind ik al behoorlijk NO, anderzijds hoor ik in Blue Monday wel degelijk het dansbare van JD terug.

Maar ja het is allemaal subjectief, de een hoort de overeenkomst en de ander het verschil.

Toevallig was Blue Monday de enige waar ik op kwam, die op zich wel, voor mijn gevoel, met Ian kon zijn.

Ik zie Ian gewoon niet samen met de (meestal) piepjes en bliebjes van New Order, dat vind ik echt een groot verschil, maar jij blijkbaar niet

Ik ook maar dat mag inmiddels duidelijk zijn

Maar Joy Division was óók al met piepjes en bliepjes in de weer ... en met dansritmes ....

Nou, sorry hoor, maar niet zo piepjes en bliebjes al new order. En al hadden ze al wat piepjes en bliebjes, wil toch niet zeggen dat ze die weg inslaan van New Order??
Ik begin niet weer over een verschil die ik wel hoor en jij niet.

Ik ben te lui om het hele verhaal te lezen, de strekking is me echter wel duidelijk. Ik zie New Order en JD als twee heel verschillende bands. Het lijkt in de verste verte niet op elkaar, JD is 3 keer beter (al is dat persoonlijk, van New Order vind ik alleen Movement de moeite). Waarom zou een band die doorgaat zonder frontman altijd voortborduren op het werk van de oorspronkelijke band? Het zou kunnen, maar neem nou Rage Against The Machine en Audioslave? Daar is toch ook geen vergelijking op te trekken? Ik denk dat New Order bewust een eigen weg ingeslagen is uit respect voor Ian Curtis.

Precies....en daarom noemden ze zich ook New Order en gingen gelukkig niet verder door als Joy Division. Het zijn twee verschillende bands

Met dezelfde leden minus één, deels hetzelfde songmateriaal, dezelfde producer, dezelfde platenmaatschappij, dezelfde hoesontwerpers en in eerste instantie hetzelfde publiek.




Zet Movement nog eens op, wil je ?
Als dat echt zo was, dan waren ze een folkband geworden.

Ik steun je, dix. Nogmaals, insiders beweren dat JD een stuk elektronischer zou gaan klinken (lees het boek TORN APART!!!) na Closer. Al duidelijk hoorbaar op Closer tenzij je oorkleppen op hebt. Niemand zal ooit weten in welke mate en of het uberhaupt op het latere werk van New Order zou lijken. Dat is alleen maar gokken.

Je kan kinderlijk met je hand op de grond gaan meppen (lol om mijn toch vrij serieus bedoelde opmerkingen of frustratie dat ik je mening niet deel?), maar ik zeg nergens dat er in Movement helemaal niets van JD terug komt. Ik hoef Movement niet op te zetten om te horen dat het toch wel degelijk anders klinkt en niet alleen omdat meneer Curtis niet meer meezingt. New Order is een band en geen JD zonder Curtis.

Edit: ik vind New Order geen JD zonder Curtis, voordat ik je weer verleid tot een lachsalvo


We zijn eruit, einde discussie.

Graag gedaan mensen!

Ach, dat meppen op de grond ...
Je opmerking over respect richting IC is me wat pathetisch. Met evenveel recht kun je beweren dat ze 'm grondig vervloekt hebben om z'n timing (net voor de doorbraak) en uit wraak de band een andere naam hebben gegeven. Wie zal het zeggen ?
In een TV interview in 2005 werd Hook gevraagd naar een advies voor startende bands.
Zijn antwoord : " ...yeah ... take good care of your lead singer ... '
Toch niet zo respectvol.

Toen Ian nog leefde was er binnen JD al afgesproken dat als er iemand de band zou verlaten, de rest alleen onder een andere naam verder zou gaan.

Movement is qua sfeer nog nauw verwant aan JD, maar de hele plaat ademt enkel en alleen totale ontreddering en stuurloosheid, alsof de hele winkel in shock is. En dat waren ze ook.
Barney doet verwoede pogingen om dezelfde soort teksten te schrijven als Ian, om te klinken als Ian... maar het geheel voelt alleen maar pijnlijk ongemakkelijk.

En wat is Power, Corruption and Lies dan een triomf. Het is niet mijn plaat, maar ik vind het ontzettend knap van die kerels (en vrouw) om zich met zo een loodzware nalatenschap zo fantastisch opnieuw uit te vinden. En ze klinken... bevrijd, denk ik. Je hoort het gewoon. Ze kunnen zichzelf weer zijn.

V.w.b. hoe ze hadden geklonken als Ian nog had geleefd is anyone's guess.
Die van mij is dat ze zeker meer elektronisch zouden zijn geworden, maar met Ian erbij zie ik ze niet als Giorgio Moroder de dansvloer veroveren.
Daarvoor waren zijn teksten ten eerste te belangrijk, en ten tweede veel te beladen met gitzwarte introspectie.

Maar man o man, ik weet wel zeker dat het een fantastische plaat zou zijn geworden.
En werkelijk alles en iedereen die zich vanaf 1980 tot heden heeft beziggehouden met donkere, atmosferische muziek -kan me niet schelen wie- is schatplichtig aan DEZE band.
Alleen zijn er maar weinigen die aan de intensiteit van JD's grootste wapen - emotie - kunnen tippen, m.u.v. The Sound misschien.

Here are the young men - a weight on their shoulders...

Over pathetisch gesproken, je mening verkondigen als waarheid en de mijne proberen belachelijk te maken... Zo is dat antwoord van Hook op meerdere manieren op te vatten. Je zou het net zo goed als respectvol kunnen zien, dat een band een heel ander gezicht krijgt wanneer de leadsinger er niet meer is en daardoor het leuke er toch een beetje vanaf is. Dat hoeft niet verwijtend te zijn, maar kan net zo goed medelijdend zijn.

Grappig trouwens dat je twee bovenste quotes vandaag nog even toe hebt gevoegd. Bang dat ik niet zou reageren cq happen anders? Ik had het echt wel gelezen, maar heb soms ook nog wat anders te doen

Ik vind het leuk als er op mijn Joy Division bijdrages gereageerd wordt, maar dat betekent niet dat ik bang zou zijn dat een reactie uitblijft.

Het staat jou vrij om van mijn discussietechnieken te vinden wat je wilt, zelfs als je meent dat ik waarheid en mening verwar. Evenzogoed staat het mij vrij om jou je eigen technieken voor te houden, en die vind ik op z'n zachts gezegd nogal aanmatigend. Vandaar die twee quotes, waaraan nu een derde kan worden toegevoegd. Bekijk ze nog eens als je wat ontspannen bent

d'r zijn bands waarvan je hoopt dat een tribute band ze bespaard blijft .....

En dan inhoudelijk :
Mij lijkt ook dat dat antwoord van Hook op meerder manieren op te vatten is, dat tonen wij samen wel aan nietwaar ?

Ik volg New Order sinds de eerste plaat, ten tijde van Joy Division zat ik nog aan de hardrock. Ik vind't prima dat je Joy Division en New Order als twee totaal verschillende bands ziet, maar ik heb dat in de afgelopen 25 jaar altijd anders ervaren. Je ziet wel van plaat tot plaat een ontwikkeling die ze steeds verder van het originele JD geluid heeft doen wegdrijven (alleen Hook's bas herinnert nu nog). De grootste stap lijkt mij indertijd het opnemen van PC&L, dat belangrijk verschilt van Movement en de Temptation EP, alhoewel ik juist Blue Monday (niet op PC&L, maar gelijktijdig gereleased) een nummer vind dat ook door JD gespeeld had kunnen worden.
Vanaf Low Life laat NO zich vooral beluisteren als dansmuziek zo lijkt het, maar ook op die plaat staat weer een statig, slepend stuk genaamd Elegia. Eigenlijk hoor ik op iedere NO plaat wel ergens een echo van Joy Division, en volgens mij is dat niet zo heel verwonderlijk als je kijkt wie de muziek nu eigenlijk maken.

Overigens speelt NO tegenwoordig sporadisch weer JD nummers ... als het twee totaal verschillende bands zijn, zijn dat dan cover-versies ?

Waarom nou weer zo negatief? Deze mannen zijn gewoon grote bewonderaars van JD en doen dit als een soort eerbetoon. Ik vind dat niet erg en zelfs te waarderen.

Laten ze die eerbetoon dan lekker in de garage spelen, zodat mensen er niet mee worden lastig gevallen. Wie zit er hier nou op te wachten???

Bij Joy Division - Closer (1980):


Begin dan inderdaad alsjeblieft niet aan Unknown Pleasures zodat die onzinnige kritiek ons bespaard blijft. Misschien ligt Linkin Park meer in je straatje....