Jawel een concert agenda i 2021 ...... en wat mij vooral interesseert is dat ze bezig zijn met het schrijven van een nieuw album ! FEAR was ongelofelijk goed. Hopelijk is hun nieuwe van dat niveau

Zeg het voort, zeg het voort...
Een nieuwe live cd, dvd en bluray is on it's way!

Daar ik in levende lijve op die memorabele avond, 16 november 2019 vooraan bij de master stond is dit de release waar ik wel heel veel naar uitkijk.
Geweldige herinneringen komen naar boven en nu ik de trailer nogmaals kijk word ik er zelfs een beetje weemoedig van.
Nog geen jaar geleden.
Maar het voelt als een eeuw, een ander tijdperk...

Ziezo, kaarten gekocht voor 21 oktober 2021... Ik hoop natuurlijk dat het allemaal doorgaat, maar dan kan ik ze eindelijk eens live bewonderen.

Om in de stemming te komen kun je hier meedoen aan de Marillion meter:

Marillion meter

Bedankt, meteen een inhaalslag gemaakt met stemmen!

Even een vraagje (aanbod).

Wie heeft er nostalgische interesse in vier issues van The Web Holland Magazine?
- Augustus 2008
- December 2008
- April 2009
- November 2009

Geef een habbekrats en ik stuur ze op

Het spaarvarken kan aan diggelen, nummer 20 is in de voorverkoop...

Marillion Album 20 Official Pre-order Store - marillion.ear-music.net

Artwork to be confirmed. Oh jee...

Niet ongewoon, zeker bij Marillion. Veel fans van de band zullen al een pre-order plaatsen zonder nog maar iets van het album te kennen (artwork, tracklist, etc).

Ik heb dat bij Marbles en Happiness is the Road ook al gedaan. Mijn naam staat ook daarom in de boekjes. Dus ik ken het. Maar toen ging het anders. Dat heette toen een pledge geloof ik. Ik kan het me niet eens meer herinneren.

Het eerste nummer van het begin volgend jaar te verschijnen nieuwe album “An Hour Before it’s Dark” is nu te downloaden voor de fans die het album in de pre-order hebben besteld. Het 10 minuten durende “Be hard on Yourself” ligt qua geluid tussen FEAR en Happiness Is The Road in. Goede teaser voor de rest van de plaat.

Ik vind het nummer wel wat donkerder dan die twee platen. Het is een geslaagd nummer in ieder geval. Heb er erg veel zin in en hoop dat mn pre-order eerder verschijnt dan verwacht.

Ik heb nu ook de editie besteld met optie voor naam in de credits. Hoe ziet dat eruit? Kan het me haast niet voorstellen met een dergelijk grote fanbase. Zit er een apart boek bij ofzo?

Het zijn boxsets met een enorm boek erin. Maar ik heb ze allang verkocht inmiddels.

Zelfs Marbles? hoop dat je er goed geld voor hebt gehad dan.

Geen idee. Ik hoop dat die ander er blij mee is. Marbles vind ik allang niet meer zo bijzonder, als dat ik het ooit vond. Dus ik ben het liever kwijt dan rijk. Daarbij had ik rond die tijd het geld hard nodig. Eten en huur lijkt mij belangrijker dan een rare boxset van een band die je ontgroeid bent.

Volgens mij had ik die items zelfs hier te koop aangeboden en aan een user verkocht. Ik heb overigens nog oude magazines 'The Web' tegen een kleine prijs.

Ik heb op 25 oktober voor het eerst Marillion mogen aanschouwen, in Tivoli Vredenburg. Ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk was. Wat een theatermaker is Steve Hogarth, ik dacht meermaals dat hij op een gegeven moment een duik in het publiek zou maken. Daar had ik waarschijnlijk niet zo blij mee geweest, aangezien mijn zoon en ik vrij vooraan stonden. Mijn zoon heeft overigens nog een plectrum van Steve Rothery gekregen en een exemplaar van het voorhoofd van Steve Hogarth.

Als laatste brachten ze Market Square Heroes, exact 40 jaar na het verschijnen van de single. Dat was het enige moment waarop ik hoopte dat de houten vloer het zou houden. Zou dit Steve Hogarth geen pijn doen, beseffen dat het publiek pas echt uit zijn dak gaat bij een Fish-nummer?

Al met al een fijne ervaring. Hogarth is een echte performer; hij is zoals een zanger in een band zou moeten zijn: podiumvullend en kinderlijk. Wellicht ga ik volgende keer weer naar een concert van deze superband.

Ik heb altijd geklaagd dat die Marillion Weekenden me ergens wel gaaf leken, maar dat het me ergens toch iets too much zou zijn en het allemaal wel heel veel geld kost. Nu staan ze dan zowaar (voor nog altijd wel veel geld maar) voor een betere prijs een soort van weekend in Haarlem! Ook minder randactiviteiten/gedoe en dat bevalt me prima. Tel daarbij op dat ik vanwege m'n jubileum op werk nog een leuke cadeaukaart uit mocht zoeken, dus een mooi excuus om toch maar een ticket te halen!

Verstandige vrijdag- en zaterdagavond besteding crosskip! Overigens zijn vandaag ook losse kaarten voor de vrijdag- en zaterdagavond, 14 en 15 april in de verkoop gegaan. Dus als er nog Marillion fans zijn die eens wat andere nummers live willen aanschouwen is dit de gelegenheid! "Andere" nummers onder voorbehoud natuurlijk, ik heb geen glazen bol maar dit soort weekenden zijn toch meestal wel anders dan een gewone tour...

Ik zag bij het afrekenen inderdaad dat er nu ook losse kaarten te krijgen waren. Wellicht dat het niet zo storm liep met de verkoop. Kan me dat wel voorstellen, ik denk dat de markt aardig verzadigd is in Nederland met afgelopen najaar een flinke tour en laatst nog het "echte weekend".

Uiteraard ben ik alsnog voor de 2 dagen gegaan, zul je anders net zien dat ze op die andere dag net wel Grendel spelen Beter spelen ze wat anders, Grendel mogen ze houden

Ben benieuwd wat je er van vond crosskip?

Ik vond het een erg geslaagd weekend! Het was bij lange na niet uitverkocht, maar de zaal was wel gezellig vol. Erg mooie zaal ook trouwens. Het publiek was niet anders dan bij andere optreden van de band (nog wel goed gelachen om het "We zijn vast goed, ik zie alleen maar ouwe mannen!" wat ik hoorde buiten op straat), behalve dat er wat meer internationale bezoekers bij zaten. Beide avonden hadden niet echt een thema, behalve misschien het spelen van zelden gespeelde nummers. Veel leuke persoonlijke favorieten horen langs komen hierdoor (Afraid Of Sunrise! Fruit Of The Wild Rose! A Voice From The Past!). Zaterdag werd er geopend met een flink stuk Brave, dus kan het van mij sowieso al niet stuk. Ook het nog maar 1x eerder gespeelde Older Than Me was een erg onverwacht hoogtepuntje. Ze hebben de 3 avonden van het vorige weekend ook aardig gecondenseerd in de twee in Haarlem. Buiten het in Port Zelande gespeelde The Space, Go en Dry Land heb ik maar weinig nummers echt gemist eigenlijk.

De band had er ook zin in, vooral de vrijdag hing er een hele relaxe sfeer in de zaal. Ook Hogarth eens horen zingen zonder al een halve tour achter de kiezen was een leuke ervaring! Mochten ze de volgende keer weer zo'n alternatief op het complete weekend aanbieden, dan is er een dikke kans dat ik er weer bij ben.

Hogarth was geweldig bij stem inderdaad! Twee topavonden beleefd in een erg relaxte setting.

Ja, Ik vond het ook geweldig! Toch wel duidelijk verschil tussen PZ waar alles opgenomen werd voor een toekomstige cd/dvd release en deze avonden. Ook ander publiek, andere atmosfeer, wat minder uitgelaten zeg maar. Lekker tempo in de setlist en bijna 3 avonden in 2 avonden gestopt! Nu mijn rugzakje klaar aan het maken om te kijken hoe ze het in Padua gaan doen...

Jaloers!

Had iemand al gezegd dat er volgend jaar een nieuw album uitkomt: samenwerking tussen Steve Rothery en Steve Hackett.

Op Midsummer Prog komen op vrijdag zowel Arena met Mick Pointer in de geledingen, als de Steve Rothery band. Weet iemand (vigil bijvoorbeeld, of iemand anders) of de mannen elkaar goed liggen? Dacht me te herinneren dat ze erg ontevreden waren met Mick als drummer, maar dat kan ook een valse herinnering zijn. Of zijn ze weer 'on speaking terms' (anders zal het ingewikkeld worden in Valkenburg )? En geeft dat kansen voor een gastoptreden van Mick. Maakt me op zich niet zo veel uit, maar wel nieuwsgierig.

Zou altijd kunnen natuurlijk maarrr Mick is altijd wel verbitterd geweest over zijn ontslag en zeker ook over de opmerkingen in de pers van de andere leden dat hij eigenlijk gewoon niet zo goed was. Dit kwam een aantal jaar geleden nog wel flink naar boven bij de heruitgave van Script waarbij Mick ook nog zijn woordje mocht doen.

Maar zoals bekend heelt tijd alle wonden dus...

Jaren na het ontslag van Mick is hij met Clive Nolan Arena gestart. Op het eerste Arena album speelt Steve een gitaarsolo. Dat was vast niet gebeurd als die twee elkaar niet konden ruiken. Of er na die tijd nog schermutselingen zijn geweest, geen idee.