Haha, het is in ieder geval wel de moeite waard.

Zodra die weer komt ga ik gewoon weer een derde keer.

Neil Young To Release Gold Albums
2009 | November 8 | undercover.com.au

[...] Neil Young is going to re-issue his first four album on 24 karat Gold CDs. 2,500 copies of Neil Young, Everybody Knows This is Nowhere, After the Goldrush and Harvest will be released worldwide on November 24th, 2009. The albums will be packages in Gary Burden designed cardboard wallet packs and individually numbered.

[..]

The digitally remastered first four albums were also reissued as stand alone releases this year but fans can also expect vinyl editions of the albums to come out later this month as well.

The vinyl versions are being issues on 140 gram vinyl but a box set of the four albums will also be available pressed in 180 gram vinyl. The vinyl box set is limited to 3,000 copies worldwide.

[..]

But wait, there's more: the Jonathan Demme movie Neil Young Trunk Show is also nearing release.

Het nut ontgaat mij compleet van die gouden discs...
Vinylpersingen zijn leuk, maar ik heb die albums al op CD en/of LP.

De Trunk Show ben ik dan wel benieuwd naar. No Hidden Path is live magisch!

Er zijn op het web al talloze compilaties gemaakt van de tours van de afgelopen jaren...
BB Chronicles: Neil Young - bbchron.blogspot.com

Niet alleen de opname, maar ook het materiaal van het medium maakt verschil. Google ook maar eens op SHM cd.

Klopt, maar een ''echte'' CD is natuurlijk leuker.

Zojuist voor een prikkie de bootleg "Extra demos 1965 & more" binnengekregen. Weet iemand van welk label dit is? Er staan zeer leuke tracks op, maar voor de volledigheid wil ik ook altijd het label weten...

Tracklist:
01 Sugar mountain 03:02
02 Nowadays Clancy can't even sing 02:46
03 Run around babe 02:44
04 Don't pity my baby 05:07
05 I ain't got the blues - false start 1 00:39
06 I ain't got the blues - false start 2 00:34
07 I ain't got the blues - false start 3 00:16
08 I ain't got the blues - final take 02:45
09 The rent is always due02:47
10 When it falls, it falls over you 02:45
11 Everybody's alone 02:29
12 Traces (feat. Crosby, Stills & Nash) 02:49
13 Love art blues (feat. Crosby, Stills & Nash) 02:53
14 Stringman 03:31
15 Southern man (feat. Stephen Stills) 09:13
16 Give me strenght 03:23
17 Lady Wingshot 02:42
18 Amber Jean 03:35
19 Let your finger do the talking (aka Good phone) 03:03
20 Helpless 04:54
21 Down by the river 09:43

Nooit bij stilgestaan, maar ik zie op het hoesje van mijn exemplaar ook geen label staan. Deze Elektra demos is sowieso geen officiele uitgave, door de komst van Archives ook nogal overbodig geworden. De tracks vanaf Traces (nr. 12) heb ik al op andere bootlegs namelijk.

Everybody's Alone is hier wel geweldig!

Wat info:

1-10 Elektra studios, NYC, september 1965, Neil solo with acoustic guitar

11- Everybody's alone
Rehearsals at KQED TV, USA, december 1970

12- Traces (with CSN&Y)
13- Love art blues (with CSN&Y)
Coliseum, Seattle, july 9, 1974

14- Stringman
Hammersmith Odeon, London, march 31,1976

15- Southern man (with Stills/Young band)
Civic center, Providence, july7,1976

16- Give me strengh
Live in USA, november 1976

17- Lady Wingshot
Miami beach, november 12, 1977

18- Amber Jean
19- Let the fingers do the talking
20- Helpless
21- Down by the river
Austin City limits TV Show, Austin, september 25, 1984

Made in USA.

Thanks en toch staan hier wel wat bijzondere tracks op die ik nog niet had (zoals I ain't got the blues).

Heeft een bruine hoes, heb 'em namelijk ook, toen 15 euro gekost, met de archives een beetje overbodig, maar hier staat wel de volledige Ballad of Peggy Grover op (Don't pity me babe) en I ain't got the Blues. De rest heb ik ook al op andere bootlegs, net als Stijn. Die everybody's alone zal ook wel als BD-live komen een dezer dagen.

Die laatste 4 tracks zijn wel interessant, ik heb het hele concert op CD en (een ingekorte versie) op DVD.

Heb deze ochtend de remasters van Neil Young, Ecerybody Knows en Gold Rush gedownload, gebrand en beluisterd. Ik moet zeggen dat het wel beter klinkt, maar op mijn systeem is het verschil niet dusdanig schokkend dat ik ze ga kopen. Ik heb ze ook al op LP en in de Archives op Blu-Ray, dus mijn oude CD's voldoen wat mij betreft voorlopig.

Voor de Neil nuts die het nog niet wisten, hij doet mee op het eerste solo album van ex-Beach Boy Al Jardine (dat nog niet verschenen is), en wel op een remake van het "Holland" nummer "California Saga" (oftewel "California Saga: California", één-derde van het drieluik).

Eergisteren ontving ik een digitaal promo-EPtje en daarop staat naast dat nummer ook nog het korte "Campfire Scene" waarop Neil ook meedoet, en een soort van nieuw intro is voor "California Saga".

Young zingt mee tijdens het refrein en neemt verder o.a. ook het hele tweede vers van "California Saga" voor z'n rekening (wat begint met "Have you ever been down Salinas way?").

Het optreden van Neil Young tijdens de sluitings-ceremonie van de OS was echt magistraal, niks geen playback, gewoon live met een gitaartje!

Neil Young, Golden Olympic Moment on Vimeo

Hij was niet slecht maar magistraal?? een setting zoals deze vind ik sowieso niet zo passen eerlijk gezegt bij Neil Young.

Eens met Woody. Neil Young in z'n uppie met een akoestische gitaar midden in zo'n mega stadion. Het werkt niet goed, zoiets moet in intieme setting. Hetzelfde gevoel had ik bijvoorbeeld met Paul McCartney's Blackbird tijdens zijn laatste tour.

Neil zingt ook nog een nummer waarin hij lager zingt dan normaal, al is dat meer persoonlijke smaak.

Neil Young gaat weer op tournee, met Bert Jansch deze keer. Ze speelden al eens samen bij het Bridge School Benefit Concert van 2006. Er zijn voorlopig alleen nog maar data in de VS: Neil Young News: Neil Young's "Twisted Road" Tour is Coming!!! - thrasherswheat.org

De tour heet 'Twisted Road'... wellicht zit er een Young/Jansch album in de pijplijn? Fingers crossed!

Het lijkt er, gezien de affiche op Neil's site, een solo tour te worden maar met Jansch als special guest.

Ik ben benieuwd, ik heb 'm afgelopen jaar in Ahoy helaas moeten missen maar ik hoop nog een kans te krijgen.

Ik vind Bert Jansch geweldig (vooral zijn gelijknamige plaat uit 1965, en zijn werk met Pentangle), dus dit juich ik zeker toe.

Ik ook, maar dan wel met ch.

Ik twijfelde al ja. Zo, aangepast.

Lijkt me sterk dat Bert niet op zijn minst een keer meedoet met Ambulance Blues ofzo.

Er is op TW nu alweer gemekker over kaartprijzen... ja, Neil kost een hoop geld, maar ik vind het het waard, ik vond de RAI ook beter dan Ahoy. Ik betaal graag extra voor een intiemere sfeer. En we moeten ook niet vergeten dat het ook een hoop kost om te touren, alle roadies moeten betaald worden, hotels, eten, Bert Jansch moet zijn gage krijgen. Promoters krijgen hun deel, en van wat er over blijft moeten de belastingen nog af.

De Stones vragen dezelfde prijzen maar dan voor veel grotere zalen én ze hebben een sponsor, Neil niet. Er wordt Neil verweten dat ie hebberig is, maar als jij een loonsverhoging zou krijgen, zou je die dan weigeren? Er is geen wet die voorschrijft dat als je eenmaal rijk bent je maar non-profit dingen moet gaan doen. Wat je wel kunt doen, en dat doet Bill Gates ook, is een gedeelte van dat geld aan het goede doel geven (of er zelf één oprichten). Ik heb liever dat Neil aan zijn geld komt door zijn kaarten duurder te maken, dan dat ie gaat roepen dat Coca Cola zo lekker is.

Dat gezeur houdt inderdaad maar niet op. Ik betaal ook liever 40 euro dan 80 euro, maar op basis van wat ik de afgelopen twee jaar aan bootlegs gehoord heb krijg je altijd een goede show. McCartney vraagt hetzelfde, het is nu eenmaal zo. Zal vast niet alleen aan Neil liggen.

Niemand dwingt je om erheen te gaan en dat kaartje te betalen.

Dat 80% van al Neil's cd's netjes €7,99 kost hoor je dan weer niemand over, terwijl Beatles cd's meer dan het dubbele kosten.

Iets anders.

Neil Young boeken, of biografiëen.

Ik heb deze uit 1992;

"Neil Young - Een Portret"

schrijvers Herman Verbeke (B)
en Lucien Van Diggelen (NL)

uigegeven bij Kempen Pers, Hapert, the Netherlands (192 blz)
ISBN: 90-70427-96-6
met vele zwart-wit foto's en het levensverhaal tot en met Ragged Glory.

Maar zijn er toevallig uitgebreidere en vooral recentere werken over het oeuvre en het leven van Neil Young verschenen?

Wie kan me helpen, want biografiëen lezen, vind ik heerlijk, zeker als het artiesten betreft die ik een beetje mateloos bewonder, Neil Young voorop.

"Shakey" van Jimmy McDonough uit 2003 word over het algemeen hoog aangeschreven volgens mij.

Ik weet het zelf niet want ik moet 'm ook nog lezen.

Ik heb alleen Shakey gelezen (in het Engels, volgens mij bestaat er geen Nederlandse vertaling). Een vrij goed boek, vond ik: McDonough spendeerde aardig wat tijd met Young, en onze oom komt uitgebreid aan het woord. De nadruk wordt gehouden op de muziek, alle platen en periodes worden uitgebreid besproken. Het is duidelijk dat McDonough een grote liefde koestert voor de muziek van Neil Young, zonder daar kritiekloos over te worden.

Leuk is ook dat het boek ook gaat over de bizarre groep mensen die Young in de loop der jaren om zich heen heeft verzameld: zijn producers, de Crazy Horse-leden, enz. Bijna allemaal komen die aan het woord, waardoor je je een redelijk beeld kunt vormen. Stephen Stills is één van de weinige hoofdrolspelers die niet aan het boek wilde meewerken. Dat is wel jammer, en omdat misschien wel een zesde van het boek gaat over zaken waar Stills bij betrokken was, wordt zijn perspectief node gemist.

Ook schrijft McDonough zichzelf naar mijn smaak wel erg in het boek, zeker in de latere hoofdstukken.

Toch zou ik het boek zeker aanraden, hoewel het de enige Neil Young-biografie is die ik ken en ik het dus niet kan vergelijken met andere boeken.

Omdat Stills er ook niet zo positief vanaf komt...

Neil geniet daar van.

Bij Neil Young - Harvest (1972):

Ik ben 56 en ben van kind af aan al een Young fan en zou met de beste wil van de wereld tot op de dag van vandaag nu nog niet durven zeggen welke de beste van hem was. Elke keer als ik met een lp van hem thuis kwam was een feest en een hoogtepunt. Telkens weer, achteraf , terugkijkend met al mijn herinneringen uit die tijd. Ik vind dit dus ook eigenlijk een non-discussie. Ik ben het met musician eens: Neil wilde altijd verbroederen. Laten wii, als fans, dan ook een beetje respect en begrip voor elkaar hebben. En discussies over albums zuiver houden.

Inderdaad, als ik lees dat bertus99 On the Beach niks vind en Silver en Gold (en Harvest) zelfs beter, dan denk ik, jij hebt het niet begrepen. Het is door mensen die steeds maar om Heart of Gold schreeuwen bij concerten (en ander vergelijkbaar 'populair' werk) dat Neil een hekel heeft gekregen aan zijn publiek.

Niet langer is er de 'fuck the audience' attitude, waar hij gewoon zijn gang kon gaan op het podium, neen, nu heeft meneer gewoon maar te voldoen aan de verwachtingen van zijn publiek, en laten we eerlijk zijn, het gros van het publiek dat naar zijn concerten gaat wil graag Harvest horen, dat was in 1973 al zo en dat is nu nog steeds. Daarom zijn er hordes mensen die CSNY uitjouwden bij het horen van LWW nummers, terwijl ze een jaar eerder het eigenlijk veel mindere (maar op Harvest en Harvest Moon lijkende) Prairie Wind nog omarmden.

Neil heeft in interviews ook toegegeven dat hij steeds huiveriger wordt om met nieuw materiaal op de proppen te komen tijdens live concerten. Daarom bleef het ook maar bij 1 schamel nummertje van Fork in the Road in Ahoy, want ondanks de vele hits een minder concert was dan dat in de RAI, waar de intieme setting zich leende voor obscure nummers als Kansas en Try. Lost in Space was voor mij dan ook de uitblinker in de Ahoy.