menu

De Site / Algemeen / Vinyl Vinyl Vinyl (o.a. over platenspelers)

zoeken in:
avatar van Kronos
Ik kreeg in ieder geval zin om weer eens wat oude platen op de draaitafel te gooien. Wat altijd opvalt is dat het vinyl uit die tijd harder aanvoelt. Stugger, breekbaarder. En dan vraag ik me af of het wat schellere geluid dat muziek uit die tijd heeft daar uit voortkomt of toch vooral te maken heeft met hoe men toen vond dat de muziek moest klinken. Was dat vinyl overigens al harder toen het nieuw was of is het een gevolg van ouderdom?

avatar van gaucho
Schot voor de boeg, want ik ben ook niet zeker van het antwoord: tot ruwweg 1973 waren LP's door de bank genomen vrij dik (ik neem aan dat je dat bedoelt met 'hard'?) Later werden ze dunner en buigzamer en kon je er zo'n flapperend geluid mee maken als je ermee wappert. Voor de geluidskwaliteit hoeft dat overigens geen verschil te maken. Dat 180 grams vinyl standaard beter zou klinken, is volgens mij een fabel. Aan de andere kant: vooral Amerikaanse LP's van na 1973 (oliecrisis) zijn vaak van slechte kwaliteit, want gemaakt van gerecycled vinyl, waar soms nog stukjes papier van de labels tussen de groeven terecht kwamen. Vooral Amerikaanse LP's uit die tijd van MCA, Reprise en in mindere mate Warner Bros. hebben (bij mij) een slechte reputatie.

De kwaliteit van de persing speelt natuurlijk wel een rol: ik kan vrij aardig uittekenen hoe de kwaliteit van bijvoorbeeld een Hollandse EMI-LP uit de jaren tachtig (erg goed) zich verhoudt tot pakweg een K-Tel LP uit de jaren zeventig (beroerd).

En wat Mjuman zegt is ook waar: een plaat kan nog zo goed geperst zijn, als hij met een slechte of verkeerd ingestelde naald wordt afgespeeld, kan hij daardoor aardig verruïneerd raken. Op Discogs en andere sites houden ze daar m.i. vaak onvoldoende rekening mee bij de 'grading'. Want een plaat kan er op het oog mooi en onbeschadigd uitzien, in het bovenstaande geval kan er toch van alles aan mankeren. Velen van ons kennen het uit ervaring: LP's die er mooi uitzien, maar klinken als bagger, en het omgekeerde komt ook voor: vinyl met een ruw oppervlak kan - zeker na een wasbeurt - geweldig klinken. Al valt tegen echt diepe krassen natuurlijk weinig te doen.

Verder wegen ook de mastering en het snijproces zwaar. Is er een deskundige op dit vlak aan het werk geweest die precies weet wat-ie doet? Of was jouw LP toevallig een van de laatsten in een serie voordat de metalen stampers 'op' waren? En natuurlijk speelt de kwaliteit van de aangeleverde mastertape ook nog mee. Kortom, de weergavekwaliteit van een plaat is van zóveel factoren afhankelijk dat je, zeker bij online bestellingen, vooraf moeilijk kunt inschatten wat je krijgt.

avatar van Mjuman
Mocht er iemand zijn die op zoek is naar een andere platenspeler - in het (iets) hogere segment - mijn vorige speler staat te koop bij Wilbert Hifi in Utrecht.
Dat is een fraaie Clearaudio Emotion, met stofkap (stolp-model) en splinternieuw Ortofon 2M Red element, uiteraard met garantie.
Via de link kan je meer zien; interesse? Ga kijken en breng evt een bod uit.

Clear Audio Emotion platenspeler | OCCASION - wilbert.nl

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
En wat heeft meneer Mjuman nu op de kop getikt als ik vragen mag?

avatar van Mjuman
Maartenn schreef:
En wat heeft meneer Mjuman nu op de kop getikt als ik vragen mag?


Een Rega Planar 8

avatar van Kronos
https://i.postimg.cc/xCWdxNcw/IMG-20230819-WA0000.jpg

Hieronder een foto van 'het kot' in de vroegere Record Collector (Antwerpen). Een ruimte achterin de winkel stampvol lp's voor 1 euro 't stuk. Er viel best wat moois te vinden. Op de voorgrond zie je bv. Easy Pieces van Lloyd Cole & The Commotions. Van Born in The U.S.A. lag een stapel van zeker 20 exemplaren.

https://i.postimg.cc/LXft0c2N/ee36cd34-c18f-4453-b80f-ccde725bc4c7.jpg

Verschillende keren een halve namiddag doorgebracht en in totaal meer dan 100 lp's daar gekocht. Afgelopen vrijdag kocht ik vier nieuwe lp's bij Sounds in Venlo en ik was evenveel geld kwijt.

avatar van VDB79
Ik overweeg een betere platenwas machine te kopen. Heb nu nog een Knosti disco antistat, maar merk toch er veel rotzooi op m’n naald terechtkomt omdat het na het reinigen indroogt.
Een machine die het vuil afzuigt is dan een betere oplossing. Ik zit te kijken naar een Okki Nokki One of een Pro-Ject VC-E2
Ik lees ook over ultrasoon reinigen. De Humminguru is een relatief betaalbare oplossing.
Wie heeft hier een goede ervaringen en advies?

avatar van Kronos
VDB79 schreef:
Ik overweeg een betere platenwas machine te kopen. Heb nu nog een Knosti disco antistat, maar merk toch er veel rotzooi op m’n naald terechtkomt omdat het na het reinigen indroogt.

Iets dat bedoeld is om te reinigen laat dus rotzooi achter.

Ik reinig lp's enkel als er iets abnormaals mee aan de hand is. Tweedehands vinyl met vingerafdrukken op, abnormaal veel stof, of heel soms nieuw vinyl dat blijkbaar onvoldoende netjes geproduceerd is geweest.

Dan was ik ze gewoon in de afwasbak met wat lauw water en een licht sopje. Even afspoelen onder de kraan en dan afdrogen met een zachte badhanddoek. Dan zijn ze al goed droog maar toch nog even aan de lucht het mogelijk laatste beetje vocht laten verdampen. Voor het afspelen nog eens het borsteltje erover, zoals altijd. Kost niks, werkt prima. Nooit vieze troep aan de naald.

avatar van Mjuman
Een betere platenwasmachine heeft, afgezien van de heftige prijs (450 en meer), het voordeel dat ie afgezien van de machinale en gelijkmatige reiniging de vloeistof ook wegzuigt zodat de plaat niet meer in het rek en aan de lucht hoeft te drogen.

Meen hier ergens gelezen te hebben dat er lieden zijn die twee knosti's achtereen gebruiken - 1 om te wassen en 1 om te spoelen ( met water veronderstel ik) - en tevreden zijn over het effect ervan.

Vooraf een carbonborstel over een lp halen wil ook wel helpen, maar platen trekken altijd stof aan. Wat ook wil helpen is een naaldreiniger van bij Audiotechnica of Clearaudio (vanaf zo'n 12 euro).

Bizar genoeg komt het vaker voor dan gewenst dat een gloednieuwe lp eerst een (was)beurt moet hebben.

avatar van VDB79
Kronos schreef:
(quote)

Iets dat bedoeld is om te reinigen laat dus rotzooi achter.

Ik reinig lp's enkel als er iets abnormaals mee aan de hand is. Tweedehands vinyl met vingerafdrukken op, abnormaal veel stof, of heel soms nieuw vinyl


Ja het klinkt in eerste instantie vreemd, maar bij de Knosti die ik nu heb borstel je het vuil wel uit de groeven maar vervolgens moet je het in een afdruiprek laten drogen en kan er dus weer veel indrogen. Zoals Mjuman aangeeft, moet je dan eigenlijk 2 van deze systemen achter elkaar gebruiken waarbij je de 2e gebruikt om de lp schoon te spoelen.
Het nadeel van dit systeem vind ik dat het wel erg omslachtig is, vooral slanke maar 1 LP wil doen, die je net aangeschaft hebt.

Nieuwe LP’s zijn idd vaker wel dan niet vuil van het productieproces en sowieso vrijwel altijd statisch. Daarom was ik elke plaat voordat ik hem draai.
Ik zie nu aanbiedingen voorbijkomen voor een Okki Nokki of een Pro-Ject met afzuiging voor €389,-
Dat is misschien wel veel geld, maar het heeft wel het voordeel dat je makkelijk één plaatje kan doen en omdat ie gelijk droog is ook snel kan afspelen.

avatar van Kronos
Ik weet het niet hoor. Ik zie het technisch niet meteen voor me hoe 'afzuiging' je plaat volledig droogt op zo'n manier dat er geen residu van de vloeistof achterblijft. Toegegeven, mijn methode is wel eentje van 'niet flauw doen'. Het is niet met plezier dat ik een nieuwe lp in de afwasbak kieper, maar mijn ervaring is dat dit ook maar zeer zelden nodig is. Zo'n apparaat van bijna 400 € waarvan ik het nut niet echt inzie komt er hier nooit in. Dat bedrag spendeer ik liever aan andere lp's.

avatar van VDB79
Ja dat begrijp ik wel Kronos maar kennelijk is mijn setup minder vergevingsgezind dan de jouwe want ik hoor het onmiddellijk als de plaat niet schoon is, en dan kan ik er niet meer van genieten. En een hobby kost geld, daar heb ik me al een tijdje bij neergelegd.

avatar van Kronos
Of mijn setup vergevingsgezinder is weet ik niet VDB79. In ieder geval stelt het probleem van kraakjes door statische elektriciteit zich niet. Nieuw vinyl kan wel eens moeilijk uit de binnenhoes komen omdat het elektrisch geladen is, maar dat gaat er vanzelf af.

En het is natuurlijk niet dat ik vies vinyl draai. Maar na aankoop een eenmalige wasbeurt indien nodig volstaat. Als je vinyl hanteert zoals dat de bedoeling is wordt het niet vies. Er komt alleen wat stof op dat je kan afvegen met een carbon borsteltje. Dat doe ik elke keer voordat ik een plaatkant afspeel. En de naald wordt ook telkens stofvrij gemaakt. Zo af en toe doe ik dat met speciale vloeistof.

Als ik tikjes of kraakjes hoor is dat altijd omdat het vinyl (licht) beschadigd tweedehands is, of nieuw vinyl met een productiefoutje.

Verder denk ik dat het bij veel vinyl liefhebbers toch een beetje het gedacht alleen is. Zo lees ik wel eens over vuil en stof dat zich diep in de groef zou nestelen. Een groef is natuurlijk niet erg diep en de naald tast trouwens enkel de zijkanten ervan af.

Ook niet onbelangrijk is dat het natuurlijk eigen is aan vinyl dat er wel eens naaldruis te horen kan zijn, of een tikje hier en daar. Het is volgens mij een beetje gek om vinyl te omarmen en het vervolgens zo steriel als cd te willen krijgen. Het zijn juist die kleine bijhorende imperfecties die vinyl charmant maken.

avatar van Mjuman
Ooit heb ik me laten vertellen dat zwarte lp's (grafiet) minder spetterend zouden klinken dan gekleurde en daar hield ik me lang aan vast. Totdat ik een zilveren Slowdive oplegde en onlangs een witte Anohni - beiden klonken onberispelijk.

Picture discs kunnen - m.n. bij de overgang van de ene kleur naar de andere - wel zorgen voor enig luisterongerief. Maar, zoals al gezegd, het medium op zich brengt wel enige gevoeligheid voor 'mechanische slijtage' met zich mee en aantrekkingskracht voor stof e.d.

Sta altijd verbaasd hoe soms na jaren draairust het ene album fris kan klinken en het andere toch wat spettertjes ten gehore brengt. Lang dacht ik ook dat een elekrisch aangedreven platenwasser mij soelaas zou kunnen bieden, edoch de financiële contraprestatie benodigd daarvoor alsmede het ruimtebeslag weerhoudt mij ervan. Ooit zaten de OkkiNokki's rond de 300,- euro (bij beursaanbiedingen) en dat was een redelijk bedrag, maar zoals gezegd de in vinyl vervatte software trekt me meer dan de hardware

avatar van Kramer
Mjuman schreef:
Ooit heb ik me laten vertellen dat zwarte lp's (grafiet) minder spetterend zouden klinken dan gekleurde
Ik moest dit even twee keer lezen, maar ik vermoed dat “spetterend” in deze context juist geen aanbeveling is

avatar van Mjuman
Kramer schreef:
(quote)
Ik moest dit even twee keer lezen, maar ik vermoed dat “spetterend” in deze context juist geen aanbeveling is


Correcto! De ultieme test is om een tweedehands lp te kopen die is afgespeeld met Lencoclean (en niet gereinigd daarna) - weet je meteen wat ik bedoel: knetterend openhaardvuur included

avatar van Kronos
Mjuman schreef:
Ooit heb ik me laten vertellen dat zwarte lp's (grafiet) minder spetterend zouden klinken dan gekleurde en daar hield ik me lang aan vast. Totdat ik een zilveren Slowdive oplegde en onlangs een witte Anohni - beiden klonken onberispelijk.

Bij gekleurd vinyl loop je wel meer risico op ongewenst gespetter is mijn ervaring. Bij een bepaalde lp die half zwart half rood is hoor je het verschil heel goed in de uitloopgroef. Maar ik heb van een ander album ook een lp met die kleurverdeling en daar hoor je geen verschil.

avatar van namsaap
Mjuman schreef:
Ooit heb ik me laten vertellen dat zwarte lp's (grafiet) minder spetterend zouden klinken dan gekleurde en daar hield ik me lang aan vast. Totdat ik een zilveren Slowdive oplegde en onlangs een witte Anohni - beiden klonken onberispelijk.


Volgens mij is dat iets dat vooral 'vroeger' het geval was. Ik heb zelf het idee dat de kwaliteit van de persing in het algemeen meer invloed heeft dan kleur vs zwart. Bijvoorbeeld: persingen van InsideOut klinken zowel gekleurd als zwart altijd prima. Vinyl van Frontiers Records mijd ik als de pest, ten eerste omdat de persing vaak matig is maar ook omdat de masters voor vinyl in mijn ervaring vaak erbarmelijk klinken.

avatar van namsaap
VDB79 schreef:
Ik overweeg een betere platenwas machine te kopen. Heb nu nog een Knosti disco antistat, maar merk toch er veel rotzooi op m’n naald terechtkomt omdat het na het reinigen indroogt.
Een machine die het vuil afzuigt is dan een betere oplossing. Ik zit te kijken naar een Okki Nokki One of een Pro-Ject VC-E2
Ik lees ook over ultrasoon reinigen. De Humminguru is een relatief betaalbare oplossing.
Wie heeft hier een goede ervaringen en advies?


Begin met een beter reinigingsmiddel. Jouw probleem met rotzooi aan de naald is vermoedelijk het residu dat achterblijft als het reinigingsmiddel van Knosti is opgedroogd. Ik kan Dit middel zeker aanraden. Er staan ook allerlei recepten op internet met gedemineraliseerd water, alcohol en glansspoelmiddel die je kan proberen (begin met een kringloopexemplaar).

Ik gebruikte middel zelf met de Okki Nokki, maar met de Knosti krijg je ook een prima resultaat. De Okki Nokki is wel een stuk prettiger als je veel platen wilt wassen. Genieten van een muziekje tijdens die klus is met de Knosti wel prettiger. De Okki Nokki maakt veel lawaai.

avatar van Kronos
namsaap schreef:
Volgens mij is dat iets dat vooral 'vroeger' het geval was. Ik heb zelf het idee dat de kwaliteit van de persing in het algemeen meer invloed heeft dan kleur vs zwart.

Er is zeker verschil tussen verschillende persingen/labels. Maar de zwarte koolstof die toegevoegd wordt heeft toch nog steeds nut. Het maakt vinyl duurzamer. En volgens sommigen vermindert het statische elektriciteit omdat het de elektromagnetische geleiding verhoogt. Bijkomende voordelen die ik zelf zie en misschien meespelen; op zwart vinyl is stof beter zichtbaar. Ook krasjes, beschadigingen, zijn veel beter te zien.

Dat ik op dat ene album van Blood Ceremony zoveel verschil tussen het rode en zwarte gedeelte hoor heeft mij er in ieder geval van overtuigd dat zwart niet alleen maar een kleurtje is (of de afwezigheid ervan). Gekleurd vinyl is natuurlijk leuk en mooi. Maar het is ook bij de opleving van vinyl gaan horen en nogal een fetisj geworden. Doordat nieuwe albums vaak meteen in gelimiteerde oplagen in verschillende kleurtjes verschijnen is het voor verkopers op bijvoorbeeld Discogs een commerce geworden die niks meer met de (de liefde voor) muziek zelf te maken heeft.

avatar van Mjuman
namsaap schreef:
Volgens mij is dat iets dat vooral 'vroeger' het geval was. Ik heb zelf het idee dat de kwaliteit van de persing in het algemeen meer invloed heeft dan kleur vs zwart.

Kronos schreef:
Er is zeker verschil tussen verschillende persingen/labels. Maar de zwarte koolstof die toegevoegd wordt heeft toch nog steeds nut. Het maakt vinyl duurzamer. En volgens sommigen vermindert het statische elektriciteit omdat het de elektromagnetische geleiding verhoogt. Bijkomende voordelen die ik zelf zie en misschien meespelen; op zwart vinyl is stof beter zichtbaar. Ook krasjes, beschadigingen, zijn veel beter te zien.

Dat ik op dat ene album van Blood Ceremony zoveel verschil tussen het rode en zwarte gedeelte hoor heeft mij er in ieder geval van overtuigd dat zwart niet alleen maar een kleurtje is (of de afwezigheid ervan). Gekleurd vinyl is natuurlijk leuk en mooi. Maar het is ook bij de opleving van vinyl gaan horen en nogal een fetisj geworden.
Doordat nieuwe albums vaak meteen in gelimiteerde oplagen in verschillende kleurtjes verschijnen is het voor verkopers op bijvoorbeeld Discogs een commerce geworden die niks meer met de (de liefde voor) muziek zelf te maken heeft.


Ik heb e.e.a. nog eens nagelezen op meerdere plekken en ik kan de bevindingen inderdaad onderschrijven. In principe is pvc een kleurloos materiaal en zijn alle kleuren kleuren - ook zwart - toevoegingen. Alleen de eigenschap van carbon geeft een lp meer stevigheid. Ook ik heb een lp die half zwart/half rood is (van Christian Scott Atunde Adjudah) en de overgang van zwart naar rood is ronduit storend, meer ruis. Picture discs werden om die reden ook als een gimmick gezien. Daarnaast is ook het persen op 180 gram - afgezien van de voordelen die het biedt (stevigheid) - een heus fetisjme geworden, waaraan ook menigeen hier toegeeft. Maar goed somiige oudere, lichtere persingen wiebelen als je ermee wappert en liggen niet echt stabiel op het draaiplateau. Soms bedraagt het verschil tussen midden van de plaat (as) en inloopgroef wel 2-3 mm in hoogte en dat vindt de arm echt niet fijn.

Vinylfetisjme heeft er toe geleid dat men het niet meer zo nauw neemt met kwaliteitscontroleproces: 'vuile' platen met persresten, of papierresten tref je regelmatig aan.

avatar van Kronos
Mjuman schreef:
Picture discs werden om die reden ook als een gimmick gezien.

Een picture disc is toch weer iets anders. Die is opgebouwd als een sandwich, met in het midden de afbeelding en aan de oppervlaktes een dunne doorzichtige pvc laag waarin de muziek gegroefd is. Zo even uit het hoofd denk ik slechts twee picture discs te hebben die ik verder niet op cd of gewone lp heb. Ik heb ze maar een keer afgespeeld en meteen op MiniDisc gezet.

avatar van namsaap
Picture Discs zijn aan mij ook niet besteed. De enorme ruis op de achtergrond is uitermate storend. Ik koop LP’s om af te spelen, niet om aan de muur te hangen.

Uitzonderingen uiteraard daargelaten, want als completist moest ik Savatage natuurlijk compleet hebben en Poets & Madmen was jarenlang alleen op PD te krijgen. Zelfde geldt voor Iron Maidens Brave New World t/m The Final Frontier. Die zijn echter nooit gedraaid.

avatar van Mjuman
namsaap schreef:
Picture Discs zijn aan mij ook niet besteed. De enorme ruis op de achtergrond is uitermate storend. Ik koop LP’s om af te spelen, niet om aan de muur te hangen.

Uitzonderingen uiteraard daargelaten, want als completist moest ik Savatage natuurlijk compleet hebben en Poets & Madmen was jarenlang alleen op PD te krijgen. Zelfde geldt voor Iron Maidens Brave New World t/m The Final Frontier. Die zijn echter nooit gedraaid.


Die zouden hier ook niet worden gedraaid
Waar ik vroeger de neiging had om albums die ik ogv persoonlijk draaiverleden - van vroeger, toen de lucht nog schoon was, seks vies en mensen een hart van goud hadden - opnieuw aanschafte - om ze dan een tijd later toch weg te doen (div. Pink Floyds) heb ik nu besloten die toch te houden, heb ik altijd de optie om ze nog 'ns te kunnen draaien - zoals de eerste twee van Stiff Little Fingers.

Heb i.i.g nog 1 picture disc, maar zou verder moeten kijken - heb er vorig jaar 1 weggedaan van Bowie, een niet-officiële. "Completist" zijn - de gaatjes moeten worden gevuld - is een heftige H3-vorm. Zeker als je allerlei promo-releases ook meeneemt. al zijn sommige (promotional) items zoals de flexi-disc Komakino of de dubbel 7" van Twinlights de moeite waard.

avatar van Kronos
namsaap schreef:
Ik koop LP’s om af te spelen, niet om aan de muur te hangen.

Ik heb er wel enkele aan de muur hangen.

https://i.ibb.co/xDyvd7z/Clipboard02.jpg

avatar van gaucho
Haha, dat lijkt mijn muziekkamer wel, met al die Ikea-kasten. Alleen heb ik andere picture discs: Styx, Steve Miller Band, Peter Frampton, Bob Seger, Abba, Brothers Johnson. Ooit gekocht in de tijd dat ze nog in overvloed verkrijgbaar waren en vooral goedkoop waren. Niet om te draaien, maar om in te lijsten. Want dat is eigenlijk het enige waar de picture discs van vroeger (jaren 70/80) goed voor zijn. Het effect van meerdere lagen kleurstoffen is duidelijk hoorbaar; ik stel mijn naald er liever niet aan bloot.

Met picture discs van nu heb ik geen ervaring. Wel heb ik enkele albums in leuke kleurtjes, maar dan gaat het doorgaans om één tint. Daar heb ik geen slechte ervaringen mee; het verschil met zwart of kleurloos vinyl (want die heb ik ook) is niet of nauwelijks hoorbaar. Toch heb ik het liefst zwart vinyl, met name om de eigenschap die Kronos hierboven noemt: stof en eventuele beschadigingen zijn veel beter zichtbaar dan op gekleurd vinyl. Dat kan met name handig zijn als je tweedehands vinyl koopt.

avatar van Kronos
Ik vind gekleurd vinyl leuk om al dat zwart een beetje te doorbreken, maar het is al snel teveel van het goede. En heel vaak vind ik zwart gewoon mooier. Als het dan ook nog goedkoper is rest er geen twijfel.

Nog iemand die dit boek in de kast heeft staan?https://www.meinejungs.com/files/image/id/205/w/2500/h/2500/n/taschen-9783836559355-extraordinary_records_1-kopie.png

avatar van VDB79
Goed nieuws voor de liefhebbers om geen inklaringskosten meer te betalen
Rough Trade Expands to Europe

avatar van vielip
namsaap schreef:
Poets & Madmen was jarenlang alleen op PD te krijgen.


Maar die klinkt toch prima? Ik heb 'm ook en van wat ik me herinner is dat een prima persing.

avatar van Screenager
Mag ik als quasi-complete noob deze forumdiscussie even kapen en vragen of iemand toevallig tips heeft voor een vrij betaalbare set-up van platenspeler + speakers die er aantrekkelijk uitziet, maar toch ook een degelijk geluid geeft?
De oude platenspeler die ik steeds van mijn vader gebruikt heb, begint nu toch echt de geest te geven en die gigantisch grote zwarte oubollige speakers passen niet meteen meer in het interieur.

De overdaad aan keuzes maakt het voor een leek geenszins gemakkelijk, vandaar even de vraag.

Qua budget dacht ik aan een set-up platenspeler+speakers van bij voorkeur maximaal € 500,00 (en dit mag gerust minder zijn). Ik begrijp dat dat voor sommige audiofielen allicht een zeer klein budget lijkt om iets deftig te kopen, maar alle tips in deze prijsklasse zijn hoe dan ook welkom.

Dank bij voorbaat!

Gast
geplaatst: vandaag om 23:02 uur

geplaatst: vandaag om 23:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.