Ik had even niet doorgehad dat het topic weer was doorgestart. Ik ga vanaf morgen mee (en terug) luisteren. Mr. Scruff is alvast een hele fijne (en de enige die ik tot dusverre ken) dus nog veel te ontdekken!

Anders tag je gewoon even wat users die voorheen meeluisterden! Had het gevoel dat het topic vooral in de eerste maanden flink leefde.

Interessante lijst tot nu toe, wijkt af van de eerdere lijsten en ook van mijn eigen favorieten, maakt dat er meer te ontdekken valt.

Lekker veel 90s spul in ieder geval. En ook leuk uitgerekend die Groove Armada track langs te zien komen, die wordt zelden genoemd maar is ook een van mijn favorieten.

Breakbeat Era

50. Goldie - Inner City Life (1994)

Inner City Life is afkomstig van het album Timeless, welke ondertussen wel tot de d&b klassiekers gerekend mag worden. Badboy Goldie (vanwege zijn gouden gebit) is duidelijk geïnspireerd door soul en funk en verwerkt deze elementen vaak in zijn nummers. Dit is een samenwerking met zangeres Diane Charlemange, die lid was van de danceband Urban Cookie Collective. Getuige de wisselvallige opvolger Saturnz Return weten we nu bijna allemaal dat de grote man achter Timeless niet Goldie, maar Rob Playford was. Playford was tevens de oprichter van het toonaangevende d&b label Moving Shadow.

49. UNKLE - In a State (2003)

UNKLE is een Britse band opgericht begin jaren '90 door James Lavelle. Begonnen als een trip hopgroep, samen met DJ Shadow, brachten ze het goed ontvangen Psyence Fiction uit. Toen vond DJ Shadow het wel weer welletjes en werd hij - voor het tweede album Never, Never, Land - vervangen door Richard File. Je hoort zijn stem en gitaarspel op dit prachtige nummer. UNKLE is ook bekend vanwege hun vele remixen voor artiesten van allerlei pluimage. Tegenwoordig maken ze een kruising tussen dance en rock. James Lavelle is tevens de oprichter van Mo'Wax, wat in de jaren '90 een populair trip hop label was.

48. Zombie Nation - Kernkraft 400 (Dave Clarke Remix) (2000)

Kernkraft 400 van Zombie Nation is (geloof ik) nogal verguisd door dance liefhebbers. Ik weet eigenlijk niet waarom, want het is gewoon een vet nummer met een melodie die zich meteen in je hoofd nestelt als je het hoort. Alleen jammer van de domme videoclip. Grappige is dat de versie die zo populair is geworden en waarvan veel mensen denken dat het 't origineel is, eigenlijk een remix is van DJ Gius. Het originele nummer klinkt iets anders en minder commercieel. Een beetje hetzelfde geval als met de Boris Dlugosch remix van Moloko's Sing It Back. De 'Baron of Techno' Dave Clarke voert voor deze remix het tempo wat op, draait aan wat filterknoppen en gooit er een dikke beat en percussie tegenaan. Helemaal top!

47. Kraftwerk - Aerodynamik (Alex Gopher & Etienne De Crécy Dynamik Mix) (2004)

Étienne de Crécy kan het beter vertellen dan ik, dus here goes:

Ralf Hütter invites Alex Gopher and me for lunch before asking us for a remix. We’re expecting to meet a robot, eat a few circuit boards and clink glasses full of Castrol GTX ! But he’s not a robot ! He’s an exceptionally kind human with the sort of sense of humour that only a great mind can wield. When he comes back to our studios, we’re working on Superdiscount 2. He loves the sound and asks us for the same style of remix. It’s only after this collaboration that I realise the influence this artist has had on my work, especially the visuals; Superdiscount might have been a piece of Kraftwerk artwork.

46. The Knocks & Fred Falke - Geronimo (2012)

Ik hoorde dit nummer voor het eerst tijdens het spelen van het spel Saints Row IV en ik was meteen verkocht. Deze vette electro housetrack heeft namelijk een fantastische flow, die wordt versterkt door de dikke baslijn, de achtergrondzang, de schurende synths en de toffe edits. Het werkt ook fantastisch als achtergrondmuziek terwijl je je een superheld waant in de digitale wereld van Steelport.

45. Fatboy Slim - Right Here, Right Now (Freemasons Remix) (2006)

Right Here, Right Now zal - naast The Rockafeller Skank - het bekendste nummer zijn van Fatboy Slim, mede dankzij de toffe clip waarin binnen 4 minuten de evolutietheorie beeldend wordt uitgelegd. Freemasons maakt er een even lekkere clubtrack van die weliswaar redelijk dichtbij het origineel blijft, maar toch ook genoeg eigen inbreng heeft. De vocal sample komt overigens uit de science-fiction film Strange Days.

44. Takkyu Ishino - Ghost in the Shell (1997)

Repetitieve techno van de Japanner Takkyu Ishino, die steeds meer opbouwt totdat de technobom barst. Verwacht hier niet iets van een melodie in te vinden. Het nummer bestaat voornamelijk uit beats, bas, percussie en snerpende synths. Het is tevens het openingsnummer van de soundtrack van het PS2-spel Ghost in the Shell, waar ook de CJ Bolland track die eerder in deze lijst verscheen op te vinden is.

43. System 7 - Alpha Wave (Plastikman Acid House Mix) (1995)

Een heuse acid klassieker van de hand van Richie Hawtin, die het originele nummer van System 7 flink door de acidmangel haalt. De eerste helft bestaat vooral uit het opbouwen van de track, waar - na bijna 6 minuten - (eindelijk) de 303 zijn intrede maakt. Daarna gaat het spreekwoordelijke dak er helemaal af. Dit is trouwens de edit; De originele remix duurt bijna 20 minuten!

42. Evan Marc & Steve Hillage - Hypnagogue (Noah Pred Remix) (2008)

Evan Marc, die ook opereert onder de naam Bluetech, werkt hier samen met ouwe rocker Steve Hillage. Hillage zit samen met zijn vrouw Miquette Giraudy in een dancebandje genaamd System 7 en is bekend om zijn psychedelische gitaargeluiden en de invloedrijke ambient rockplaat Rainbow Dome Musick. Deze remix van Noah Pred komt van het remix album Dreamtime Resubmerged en is een fijne deep dub techno track waarop je heerlijk kan chillen. Zowel het originele album Dreamtime Submersible als het remix album zijn zeer aan te raden als dit nummer je bevalt.

41. The Avalanches - Frontier Psychiatrist (2000)

DJ Shadow is niet de enige die een plaat kan maken die alleen bestaat uit samples van andere platen. Dit bewees de Australische band The Avalanches in 2000 met Since I Left You. Frontier Psychiatrist is een vrij lollig nummer over Dexter, die criminally insane is. Op het eerste gehoor klinkt het vrij chaotisch en lijkt het nummer van de hak op de tak te springen, maar het zit vrij ingenieus in elkaar. Na Since I Left You bleef het lang stil bij The Avalanches, totdat ze in 2016 met de opvolger Wildflower kwamen. Ondanks de lange periode van stilte hebben ze niks aan genialiteit ingeboet.

40. Plump DJs - Get Kinky (2005)

Get Kinky is een kneitervette breakbeat track van de Plump DJs (Lee Rous & Andy Gardner) met overstuurde synthbassen, keiharde beats en geluidseffecten die alle kanten opvliegen. Zij worden gezien als pioniers in het breakbeat genre en hebben al heel wat grote namen in het dance circuit mogen remixen. Ook goeie muziek voor in de darkroom of voor bij een striptease act.

39. Transit Kings - Boom (Bombay) (2006)

Een side project van Alex Paterson van The Orb en met o.a. Jimmy Cauty (The KLF), Guy Pratt en Dom Beken, waarbij ze wat meer experimenteren met verschillende genres in de dance. Zo is Boom (Bombay) een vette dance track met breakbeats, elektrische gitaren, Midden-Oosters aandoende melodieën, strings en zang, en haperende, overstuurde synths en geluidseffecten. Heerlijke track, vooral door de vocalen. Het album Living in a Giant Candle Winking at God, waar deze track op staat, is ook een aanrader.

38. Mirwais - Disco Science (2000)

Mirwais, een Franse dance artiest, werd echt bekend door als producer van Madonna op te treden voor de albums Music en American Life. Iedereen heeft hun catchy nummer Music wel een keer gehoord of gezien, met Sascha Baron Cohen's typetje Ali G in een bijrol. Wat mij aanspreekt is de snerpende synth en de cut up disco house-stijl, die hij ook liet horen in Music. Je zal dit nummer wellicht ook kennen uit de Guy Ritchie-film Snatch. Ouwe synthpionier Giorgo Moroder heeft trouwens ook twee toffe remixes gemaakt, die duidelijk geïnspireerd zijn door de French Touch.

37. Étienne de Crécy - Am I Wrong (2001)

Étienne de Crécy is een Franse producer en DJ, en tevens de ontdekker van Air. Ook hield hij zich al bezig met het perfectioneren van de stijl wat later bekend zou worden als French House, toen Daft Punk nog techno maakte. DP wordt door het grote publiek gezien als de grondleggers van deze stroming omdat ze het populair hebben gemaakt met o.a. hun album Homework en Discovery, maar Étienne de Crécy, Philippe Zdar (van Cassius) en ook Alex Gopher waren hier al veel eerder mee bezig. Am I Wrong komt van zijn magnifieke album Tempovision, een must-have als je van de Franse house sound houdt. De grappig geanimeerde videoclip geeft kritiek op de vleesindustrie en tenten zoals McDonald's en Burger King.

36. Yello - Pan Blue (1997)

Yello is een Zwitsers duo bestaande uit Dieter Meier en Boris Blank en bestaan al sinds eind jaren '70. Ze zijn o.a. bekend van hun nummer Oh Yeah, die in verschillende films en tv-programma's te horen is geweest. Hun muziek kenmerkt zich door het gebruik van Boris Blank's diepe stem, ongebruikelijke muzieksamples en veel percussieve elementen. In 1997 waagden ze zich met het album Pocket Universe aan de wat snellere dance muziek. Pan Blue bestaat uit snelle techno beats, rollende bassen en synths, percussie en door de mangel gehaalde vocals van Boris Blank. Zeer fijne muziek voor de late avonduurtjes, wanneer je nog geen zin hebt om te chillen. Ik draai dit album nog regelmatig.

Fijne lijst Ponty Mython

Veel klassiekers die ik ook waardeer, blij om Inner city life en Extra wederom krediet te zien krijgen

35. Dave Clarke - The Wolf (2002)

De Baron of Techno (een naam die hij van de legendarische, Engelse radio dj John Peel kreeg) Dave Clarke - tegenwoordig woonachtig in onze hoofdstad - dropt met The Wolf een moddervette techno track die drijft op een dikke 4/4 beat, gefilterde blazers en snelle, tribal-achtige percussie. Hier kun je wel een mooi feestje mee bouwen! Een edit van dit nummer verscheen op zijn album 'Devil's Advocate' uit 2003.

34. Underworld - Push Upstairs (1999)

Push Upstairs, het eerste wapenfeit van het magistrale album Beaucoup Fish (mijns inziens tevens het beste Underworld-album), is een hard techno-nummer met zware pianoklanken, rauwe beats, overstuurde bas en onheilspellende synths. De vreemde lyrics van Karl hyde vloeien als boter over de track. Beaucoup Fish was tevens het laatste Underworld album waar Darren Emerson aan heeft meegewerkt.

33. Syntax - Pray (2003)

Rond 2000 had Mike Tournier geen zin meer om nog langer in de danceband Fluke te zitten en richtte, samen met zanger Jan Burton, de band Syntax op. In 2003 kwamen ze met het nummer Pray, een trancey progressive house track die redelijk wat overeenkomsten heeft met het Fluke-geluid. Het nummer wordt voortgedreven door een rollende bas en trancey synths, met de vocalen van Jan Burton. Onze eigen Junkie XL heeft later nog een remix gemaakt, maar er gaat niets boven het origineel. In 2004 gingen ze uit elkaar, om in 2012 weer bij elkaar te komen en de Tripolar EP uit te brengen.

32. Nina Simone - Sinnerman (Felix da Housecat's Heavenly House Remix) (2003)

Felix da Housecat maakte een remix van het nummer Sinnerman, van de zeer bekende jazz en r&b zangeres Nina Simone, voor de compilatie Verve//Remixed. Dit is een serie albums die door Verve Records zijn uitgebracht, met het concept van klassieke Verve-tracks geremixed door hedendaagse elektronische muziekproducenten en dj's. De serie is bij zowel bij fans van de originele opnames als bij de jongere generatie muziekluisteraars erg populair gebleken en van wie velen voor het eerst werden blootgesteld aan de klassieke jazz- en bluesartiesten. Felix da Housecat weet de ziel van het oude nummer perfect in een modern jasje te steken, zonder daarbij het origineel te verneuken. Heavenly House music indeed.

31. Orbital - One Perfect Sunrise (2004)

Met One Perfect Sunrise waan je je al dansend op een strand op het feesteiland Ibiza, terwijl de warme zon langzaam opkomt van achter de zee. Zo klinkt het in ieder geval wel, mede dankzij de zweverige vocalen van zangeres Lisa Gerrard, bekend van de band Dead Can Dance. Orbital behoeft natuurlijk bij de echte danceliefhebber geen introductie meer. One Perfect Sunrise komt van het 'Blue Album', het laatste album voordat de broers genoeg van elkaars gezelschap hadden en ieder hun eigen weg gingen, om vijf jaar later weer bij elkaar te komen en in 2012 het album Wonky te droppen.

30. BT - Flaming June (1997)

Zoals je al aan mijn lijst hebt kunnen merken ben ik geen grote fan van trancemuziek. Althans, niet de commerciëlere trance zoals DJ Tiesto, Ferry Corsten, Paul van Dijk en Delerium ze maken. Sommige psy- en goa trance is nog wel te pruimen en de variant die wat meer richting ambient gaat, zoals The Shamen en The KLF dat deden. Ik vind Flaming June van BT (Brian Transeau) echter één van de beste trancenummers die ik ken en heb gehoord, mede dankzij de heerlijke flow, toffe breaks en de fijne melodie. Die 8 en een halve minuut vliegen voorbij en het nummer is boeiend van begin tot eind. Kippenvel!

29. Fluke - Bubble (Burstbubble) (1994)

Fluke is één van mijn favoriete dancebands. Ze worden nog wel eens met Underworld vergeleken, omdat ze destijds een soortgelijke sound hadden. Als je echter goed luistert zijn er genoeg verschillen op te merken. In 1994 brachten ze de single Bubble uit en als er één ding is waar je een Fluke-nummer aan kunt herkennen dan zijn het de rollende synths en bassen wel, zoals deze mix perfect weergeeft. De opbouw is echt fantastisch en neemt pas tegen het einde gas terug, om daarna keihard verder te gaan. Het moment na de break, als het nummer weer op de staart wordt getrapt op 6:10, bezorgt me altijd kippenvel.

28. Leftfield - Space Shanty (1995)

Ik heb het album Leftism helemaal grijsgedraaid en nog steeds zet ik deze fenomenale plaat regelmatig op. Zo goed als Leftfield house, breaks, reggae en dub samensmolten tot één geheel deed niemand ze na, zeker niet in die tijd. Hun live-concerten waren ook geniaal en ik heb ze live mogen meemaken in 013 in 1999 en in Paradiso in 2015. Space Shanty is een uptempo dance track met pompende beats, dikke bassen, repetitieve synths en tribal percussie, waarbij de energie ervanaf spat!

27. Moby - Feeling So Real (1994)

Duizendpoot en draaikont Moby heeft al heel wat soorten muziek gemaakt: Van house tot hard rock en van ambient tot hardcore. Zijn bekendste plaat is ongetwijfeld Play, maar voordat hij hiermee commercieel echt doorbrak maakte hij erg leuke housemuziek. Feeling So Real is echt kenmerkend voor het destijds zo populaire Rave geluid: Snelle house beats, breakbeats/jungle, hoog gepitchde stemmen, elektrische piano en zoemende bassen. Blijft een heerlijk nummer uit die 'goeie ouwe rave-tijd'.

26. Pendulum - Under The Waves (2010)

Pendulum is een Australische d&b groep die furore maakte in de d&b gemeenschap met hun album Hold Your Colour. Hun tweede album In Silico werd echter minder goed gewaardeerd, omdat de band zich hierop liet inspireren door rockmuziek en dit probeerde te mixen met hun d&b nummers. Voor veel d&b puristen klonkt het allemaal wat te commercieel en veel haakten daarom af. Het werkte mijns inziens ook maar half en je kunt duidelijk horen dat ze hun nieuwe geluid nog niet helemaal onder de knie hadden. Immersion daarentegen is van het begin tot het einde een erg leuk album, bestaande uit een mengelmoes van d&b, pop, dance, metal en dubstep. Under The Waves heeft die kenmerkende d&b beat, vervormde bassen, zang en een melodie die klinkt als iets wat geript is uit een jaren '90 video game. Het flowt ook als een malle en alle geluiden sluiten naadloos op elkaar aan. Héél erg dope dit.

Naarmate je vordert, lijkt er minder en minder mijn meug bij te zitten. Bij deze vijf vind ik die van Fluke en Leftfield wel aardig, maar die van BT en Pendulum vind ik een pak minder. Feeling So Real is een classic, zij het geen favoriet ten huize Ploppesteksel. Anyway, ik blijf meelezen en -luisteren en ben alvast benieuwd naar de rest!

EDIT: Die Come On Baby van Moby is er wel niet naast. Had ik geen idee van...

Wie weet kun je wel wat met de resterende 25 nummers.

Ik ben de lijst nu aan het doorluisteren, niet alles bevalt me, maar vooral die van Hexstatic, Apollo 440, Hypnagogue en DJOKO zijn hele toffe ontdekkingen.

Uit het laatste rijtje ga ik ook goed op Leftfield en Fluke!

DJOKO?

Oh, oeps, ik had al mijn ontdekkingen in een Spotify-afspeellijst gezet, maar die zal ergens anders vandaan gekomen zijn haha.

Die van Nina Simone is trouwens ook erg fijn! En Frontier Psychiatrist staat in mijn top 20 favoriete nummers. Met die clip erbij kan het al helemaal niet meer stuk.

Space Shanty Geweldig nummer met die percussie.

25. Groove Armada - Superstylin' (2001)

Groove Armada is bekend geworden met de lounge track At The River, waarin ze een lyric van 'Old Cape Cod' van Patti Page sampleden. If You're fond of sand dunes and salty air... Hierna brachten ze het album Goodbye Country, Hello Nightclub uit, waarop ze wat meer experimenteren met snellere beats. My Friend, met een sample uit het nummer Best Friend van r&b artiest Brandy, is ongetwijfeld de bekendste track van dit album. Superstylin' was de 1e single en het nummer is een mix van dikke club beats, zuigende bassen, dubby blazers, wazige pads, percussie en reggae-achtige zang/raps. Zo goed als dit nummer hebben Tom Findlay en Andy Cato ze daarna niet meer gemaakt. De G.A. Diskotek Mix is trouwens ook wel leuk.

24. Dub Pistols - Killa Sound (2015)

Dub Pistols is een Engelse band die een mengelmoes van big beat, hip hop en reggae/dub maakt. Hun 1e 2 albums zijn stevig beïnvloed door big beat en de albums daarna bestaan uit house, hip hop en dub-achtige nummers. Op hun album Return of the Pistoleros gooien ze het over een andere boeg en bestaat de muziek voornamelijk uit old school jungle/d&b met een reggae/dub sausje. Dat mogen ze vaker doen. Pistoleros is dan ook een erg vet album en Killa Sound is een prima voorbeeld van dit oude, nieuwe geluid.

23. The Future Sound of London - Papua New Guinea (1991)

Deze toptrack is al in eerdere top 100-lijsten opgenomen en mag ook niet in de mijne ontbreken. Na al die jaren is het nog steeds een ontzettend goed nummer en een prima introductie wanneer je je wil verdiepen in het geluid van FSOL. Hun muziek is hierna eigenlijk alleen maar experimenteler geworden. Op Papua New Guinea worden diverse artiesten gesampeld, zoals Dead Can Dance, Meat Beat Manifesto en Bobby Bird. Deze track zal ik nooit zat worden. Het is waarschijnlijk ook één van de meest geremixte FSOL tracks.

22. Apollo 440 - Ain't Talkin' 'Bout Dub (1997)

Apollo 440 kwam in 1997 met Ain't Talkin' 'Bout Dub, die een gitaarriff van Van Halen gebruikte en ook de titel Ain't Talking About Love verbasterde. Dit nummer kun je onder Jungle scharen, de voorloper van de d&b die we vandaag de dag kennen. Jungle bestaat vooral uit versnelde reggae samples, amen breaks, zoemende bassen en dubby soundscapes. Ain't Talkin' 'Bout Dub is gewoon een erg aanstekelijk nummer, zit prima in elkaar en verveelt nooit. Waarschijnlijk ook het bekendste nummer van de groep.

21. Photek - Ni-Ten-Ichi-Ryu (Two Swords Technique) (1997)

Geïnspireerd door martial arts en samoeraifilms, maakte Photek in 1997 deze d&b klassieker. Het nummer bevat veel samples van klingende katana's, kreunende samoerai krijgers en allerlei andere geluidseffecten die je meteen naar de Edo periode brengen. Als je van dit soort kale, donkere d&b houdt dan is zijn album Modus Operandi een enorme aanrader en ook het vervolg Form & Function mag dan niet ontbreken in je collectie. Later ging hij op de house-toer met het wisselvallige album Solaris en bracht daarna het verder aardige KU:PALM uit, maar zo goed als zijn d&b producties is het nooit meer geworden.

Het fijne van Superstylin' is ook wel het lange intro. Heb hem destijds leren kennen in LVC, poppodium van Leiden. Als die plaat werd opgelegd liep tijdens het intro de dansvloer langzaam vol. Mooi was dat.

Dub Pistols klinkt ook goed!

20. Lamb - Gorecki (Global Communication Mix) (1997)

Gorecki staat op het prachtige debuutalbum van Lamb, een kruising tussen jazzy d&b en trip hop van Andy Barlow en met ijle zang van Liouse Rhodes. Aan Global Communication, bestaande uit Tom Middleton en Mark Pritchard, de schone taak om hier een mooie remix van te maken. Ze zijn wat mij betreft met vlag en wimpel geslaagd. Voor hun remix wagen ze zich ook op d&b terrein, maar zorgen ervoor dat de chille sound van het origineel niet verloren gaat. Het resultaat mag er wezen!

19. Adam F - Circles (Album Edit) (1997)

Circles van Adam F(enton) mag ondertussen gerekend worden tot een heuse d&b klassieker en dat is zeker ook gerechtvaardigd. Het is een jazzy old school d&b track waar je heerlijk op kunt chillen. Het nummer kent genoeg variatie om je tot het eind geboeid te houden. Als ik zin heb in d&b om op te spacen dan is dit altijd een goede keuze. Zijn album Colours is ook zeer de moeite waard. Hierna verraste hij vriend en vijand door een heus hip hopalbum uit te brengen met bekende rappers zoals LL Cool J, Redman, Guru en M.O.P.

18. Kettel - Poblesec (2016)

Kettel is een Nederlandse producer uit Friesland, nu woonachtig in Groningen. Hij maakt voornamelijk IDM-muziek, maar zijn nummers bevat ook elementen van acid house, chill-out, downtempo, d&b en ambient, en haalt zijn inspiratie uit artiesten zoals Aphex Twin, Boards of Canada, Plaid en Mouse on Mars en klassieke muziek. Dat is goed te horen op Poblesec, van zijn album Wingtip. Qua sound laat het zich nog het beste vergelijken met een kruising tussen het vroegere Aphex Twin-werk, Plaid en Luke Vibert. Heerlijke acid IDM met vrolijke bliepjes en belletjes. Hier kan ik uren naar luisteren!

17. Fluke - Pulsed (2002)

Pulsed is een remix van Pulse, uitgebracht in 2002, naar aanloop van het album Puppy wat in 2003 werd uitgebracht. Grappig dat dit nummer juist daarop ontbreekt, hoewel deze remix wel op de LP-versie staat. Het originele Pulse is een agressief, bijna Industrial House aandoende techno-track met schurende synths, vervormde beats en raspende vocals van zanger Jon Fugler. Voor Pulsed hebben ze wat gas teruggenomen en het nummer omgetoverd tot een dope progressive housenummer met trance-elementen.

16. Stardust - Music Sounds Better With You (1998)

Stardust was een korte samenwerking tussen Thomas Bangalter (ene helft van Daft Punk), Alan Braxe en zanger Benjamin Diamond. Dit is hun enige wapenfeit gebleven, maar het was wel meteen raak, want wat een onzettend lekkere French housetrack is dit! Als je iemand kennis wil laten maken met de French Touch dan zet je deze track op. Het is helemaal geen moeilijke muziek verder, maar hoe ze een drie seconden durende sample van Chaka Khan's Fate uit 1981 hebben weten om te toveren tot één van de bekendste (Franse) housenummers is niets minder dan geniaal.

Het einde nadert...

15. The Chemical Brothers - Hey Boy Hey Girl (1999)

In 1999 kwamen de chemische broeders (alleen in naam) Ed Simons en Tom Rowlands met Surrender, een plaat waar zij de big beat van Exit Planet Dust en Dig Your Own Hole verruilden voor wat bredere smaken binnen de electronica. Hey Boy Hey Girl was de eerste single en hierop lieten ze horen dat ze ook heel erg bedreven waren in het maken van pakkende, donkere housemuziek. De basis van Hey Boy Hey Girl werd 2 jaar eerder gelegd in hun Radio 1 Anti-Nazi Mix. Deze DJ mix is alleen op promo verschenen, ivm rechten van bepaalde platen en dergelijke. Destijds was ik enigszins teleurgesteld in Surrender, maar over de jaren heen ben ik er wat voor opgewarmd, hoewel Asleep From Day en Dream On me nog steeds koud laten.

14. Mark Knight & Funkagenda - Man With The Red Face (2008)

Een cover van het magistrale nummer van techno maestro Laurent Garnier. Mark Knight en Funkagenda hebben alle toffe delen en instrumenten uit het origineel gepakt en er een ontzettend strakke productie van gemaakt, die toch soulful en dichtbij het origineel blijft. Daarom dat ik ook deze versie verkies boven die van Laurent Garnier. Heerlijke muziek om op te spacen, dankzij o.a. de funky bas en jazzy saxofoon.

13. Silicone Soul - When The Devil Drives (2005)

Dit nummer heeft best wel wat raakvlakken met The Man With The Red Face, al kun je dit meer onder deep house scharen dan techno. Het heeft wel een erg lekkere, chille groove dankzij de (Hammond?) orgel, de jazzy trompet en groovy baslijn. Silicone Soul's debuutalbum Staring Into Space is dan ook zeer aan te bevelen als je een warm gevoel krijgt van deze sound (en de andere twee album trouwens ook!). Een prima track om te draaien wanneer je aan het cruisen bent in je auto tijdens een warme zomermiddag.

12. Orbital - Halcyon + On + On (1993)

Een remix van hun nummer Halcyon, voor het eerst verschenen op de Halcyon EP, en tevens één van de beste (ambient) housenummers ooit (door Orbital) gemaakt. De titel komt van de drug Halicon, een middel waar hun moeder jaren aan verslaafd was. Het nummer begint met zweverige pads en een lieflijk pianomelodietje, voordat de vrouwelijke vocalen, bas, akoestische gitaar en beats ten tonele verschijnen. Wat dit nummer en het origineel 'maakt' is natuurlijk de omgedraaide sample van It's A Fine Day van Opus III, die te pas en te onpas wordt ingezet. Kippenvel van begin tot einde!

11. The Future Sound Of London - We Have Explosive (1996)

Een beetje een vreemde eend in de bijt van het inmiddels gigantische oeuvre van de heren van FSOL. Dikke breakbeats, robot-achtige vocals en snerpende synths. Dat doen ze niet vaak en is van een hele andere orde dan de ambient op hun album Lifeforms. Doe daar een psychedische videoclip bij en het feest is compleet. We Have Explosive komt van het prachtige album Dead Cities, waar ook nog (een gedeelte van) de remix Herd Killing op staat, die nog een stuk chaotischer is. De 2 nummers zijn ook gebruikt voor de soundtrack van het futuristische racespel Wipeout 2097. Deze kan ik elke danceliefhebber van harte aanbevelen!

10. Stereo MCs - Connected (1992)

Stereo MCs (Rob Birch en Nick Hallam) lijken een beetje een ondergeschoven kindje te zijn in danceminnend muziekland. Onterecht naar mijn idee, want ze maken toch een heel erg aanstekelijke mix van hip hop, funk en dance. In 1992 kwamen ze met het album 'Connected' die een aantal hits bevat, waaronder deze track. Connected is echt zo'n track die iedereen wel eens heeft gehoord, maar waarvan men de naam van de band of artiest even kwijt is. Toch staat het album in de 100 Greatest British Albums Ever-lijst van het muziekblad Q en is ook opgenomen in het boek 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Het is typisch zo'n nummer die zich gelijk in je hoofd nestelt en flowt als een malle. Heerlijk nummer!

09. Daft Punk - Musique (1996)

De heren Daft Punk (Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo) trakteren ons op moddervette filterhouse die zijn weerga niet kent. Geluiden vloeien in en uit je speakers en worden flink door de filtermangel gehaald. Verschenen als b-kantje van superhit Da Funk, toen Daft Punk nog goeie muziek maakte in plaats op de commerciële toer te gaan. Dit nummer is voor mij beter dan alles wat op op hun laatste plaat Random Access Memories te vinden is (wat ook alweer 7 jaar geleden is!). Ik had liever dit nummer op hun debuutplaat Homework gezien dan één van de fillers, zoals bv Funk Ad.

08. Leftfield & Channy Leaneagh - Bilocation (2015)

En toen was daar, na 15 jaar stilte, opeens een nieuw Leftfield album. Zonder Paul Daley; die had besloten om solo verder te gaan. Ik vond het album Alternative Light Source meteen al te gek en die mening heb ik nu nog steeds, hoewel anderen - gezien de commentaren hier - daar anders over denken. Het is allemaal wat minder dubby en meer gericht op techno en tech-house, maar oprichter Neil Barnes laat hierop horen nog steeds mee te tellen in de electronic scene. Het beste nummer op deze plaat is voor mij met stipt Bilocation, mede dankzij de zang van Channy Leaneagh, bekend van de indie popband Poliça. Het nummer bestaat uit een trage breakbeat, een overstuurde bas, diverse synth bliepjes en de vocale bijdrage van mw. Leaneagh. Qua stijl heeft het wel iets weg van Swords, van het vorige album Rhythm & Stealth. Ik heb het nu al zo vaak gehoord de laatste jaren, maar het verveelt me nooit en ik ontdek elke keer wel weer wat nieuws.

07. The Prodigy - Voodoo People (1994)

Voodoo People komt van het album Music for the Jilted Generation, waarschijnlijk The Prodigy's meest bekende en best gewaardeerde plaat. Liam Howlett experimenteert hierop meer met breakbeats en rock elementen en laat de rave van debuutplaat Experience grotendeels achterwege. Het nummer is erg herkenbaar door de gesamplede gitaren (van o.a. Nirvana en Led Zeppelin), de verknipte en vervormde synth en de kenmerkende fluitmelodie (gejat van Johnny Pate's You're Starting Too Fast). Liam is echter een samplekoning en bouwt al deze samples om tot een uitermate dansbaar geheel. Jilted bevat een aantal andere klassiekers (zoals bv No Good en One Love) en is, ondanks de ietwat gedateerde sound, nog altijd stukken beter dan de muziek die ze tegenwoordig maken.

Leuk om die oerversie van Hey Boy Hey Girl te horen, had geen idee dat het al zo oud was.

Bilocation ook erg vet, zeker de beste van het laatste Leftfield-album.

Ik weet nog dat ik Voodoo People voor het eerst hoorde, in een dancing in Groningen, vond het meteen geweldig!

06. Orbital - The Box (1996)

De gebroeders Hartnoll op hun hoogtepunt. The Box komt van het magnifieke album In Sides en is een fantastisch, onheilspellend nummer met d&b-achtige breakbeats, dreigende synths en vreemde melodieën, welke afkomstig lijken te zijn van een harpsichord of een citer. Het geeft in ieder geval een vervreemdend effect en ook de bizarre videoclip met actrice Tilda Swinton draagt bij aan de sfeer. Op de single staat ook een vocale versie met zang van Orbital regulars Grant Fulton en Alison Goldfrapp, maar er gaat niets boven de originele, instrumentale track. Dit is trouwens een edit, want de albumversie duurt 12,5 minuten.

05. Underworld - Cowgirl (Bedrock Mix) (2000)

Cowgirl staat op het album Dubnobasswithmyheadman uit 1994 en is één van de bekendere nummers van Underworld. Het mag ondertussen ook wel tot de Underworld klassiekers gerekend worden. Bedrock (John Digweed en Nick Muir) gooiden het nummer - na het verschijnen van het live album Everything, Everything - in de remix. Het resultaat is nog epischer en pakkender dan het origineel. Deze remix raakt bij mij alle juiste snaren! Ze houden de sound van het origineel intact, maar maken het allemaal net wat grootser. Zo gooien ze bv de vocals van zanger Karl Hyde door flink de filtermangel en spelen ze met diverse stereo effecten, waardoor het nummer gelijk een stuk ruimtelijk klinkt. Daarbij is de opbouw naar mijn mening ook een stuk beter dan die van het origineel en de 12 minuten zijn voorbij voordat je het doorhebt. Heerlijk nummer!!!

04. The Orb - Toxygene (1997)

Toxygene, van het album Orblivion, begon als een remix van Jean-Michel Jarre's Oxygene 8. Het resultaat was iets te hip voor de synthesizerpionier en na wat kleine aanpassingen was Toxygene geboren. Het schijnt dat Jarre daar nogal pissig om was, maar het heeft wel een dijk van een nummer opgeleverd! Toxygene bevat, naast de fijne melodie en de stuwende housebeats, allerhande gekke geluidseffecten en voor Orb fans herkenbare vocal samples, rechtstreeks uit het gigantische geluidsarchief van Alex Paterson. Na een periode van ‘moeilijke muziek' is Toxygene (en Orblivion) weer wat speelser en wat meer rechttoe rechtaan. Orblivion is ook een soort van comeback gebleken voor de groep, omdat ze veel fans waren kwijtgeraakt met de ongrijpbare, experimentele ambient van Pomme Fritz en Orbus Terrarum.