https://www.musicmeter.nl/images/cover/751000/751465.jpg?cb=1551109408

Octo Octa - For Lovers (2019) - MusicMeter.nl

Sorry voor de wat late bijdrage. Ik lees MuMe via 'mijn updates' en was dit topic er vergeten tussen te zetten. Ik zal de keuzes van mijn voorgangers zeker nog beluisteren. Zelf draag ik Octo Octa's For Lovers EP aan.

Octo Octa is het pseudoniem van Maya Bouldry-Morrison, een Amerikaanse DJ die opereert vanuit Brooklyn. Ik had zo nu en dan wel eens wat van haar muziek opgepikt, maar in 2019 was er dan ineens deze EP waarvan de eerste track I Need You diepe indruk maakte. Ik weet nog precies waar ik was toen ik hem voor het eerste hoorde: in een saaie woonwijk in Amsterdam-Zuid, bezig aan een pauzewandelingetje van werk. Het nummer is een liefdesverklaring aan iedereen die dichtbij deze producer staat, verpakt in een hartverwarmend stuk ambient house van bijna 10 minuten. Het werd een van de betere pauzewandelingetjes van die periode.

De andere tracks zijn wat basaler, maar alsnog fijne ingetogen deep house waar ik goed in op kan gaan.

e.e.a. is te beluisteren op Spotify:
https://open.spotify.com/album/1kV1CYyGYVePD90IJ7ZzYZ?si=Nt5AhvIpRQuvxggiTtCqog
Eventuele andere luisterlinks (YT, Tidal, etc.) zijn hier te vinden:
Octo Octa - For Lovers - octoocta.lnk.to

Zeer fijne keuze herman. Octa Octa zat in hetzelfde straatje als HAAi, ken de artiest wel, maar nooit moeite gedaan om me er in te verdiepen. Bij deze een eerste echte kennismaking.

Meerdere keren opgezet deze week en ik moet zeggen dat dit volledig in mijn straatje past. De 3 tracks zijn vrij verschillend kwa tempo, functie en dat vind ik altijd een pluspunt op een EP.

I Need You: droge lo-fi breakbeats, volle soundscapes. What's not to like. instant classic

Bodies Melt Together: : ook hier weer die lo-fi sound. wat meer rechtoe rechtaan met die 4x4 kickdrum. Hier ga ik goed op. Laatste twee jaren genoeg setjes op de achtergrond afgespeeld met dit soort muziek.
--> persoonlijke favoriet van de ep.

Loops For Healing: iets lichter, met delayed synths, en latinpercs. doet wat denken aan Palms Trax.

Nu de rest ook maar eens checken van haar. Goeie tip!

Ik heb deze 3 nummers alvast aan mijn Lofi-House - spotifyplaylistje toegevoegd:
Spotify - LoFi House

Per ongeluk niet de eerste EP van de week gepakt, maar goed dan komt Nicholas de volgende keer wel.

Systems Up, Windows Down is geen onaardige EP. Vooral productietechnisch en qua sound design gebeuren er hele interessante dingen. Muzikaal gezien is het echter niet heel pakkend en vrij incoherent. Hopelijk zal ik nog iets van HAAi gaan horen dat een betere match is tussen vorm en inhoud.

Van Octa Octa vind ik vooral de eerste track erg goed, die andere twee klinken als een kopie van jaren 90 deephouse, weinig eigen geluid.

https://www.musicmeter.nl/images/cover/249000/249434.jpg

Cobblestone Jazz - Traffic Jam EP (2009) - MusicMeter.nl

Midden jaren 2000 werd ik fan van alles waar James Holden en zijn label Border Community mee in aanraking kwam. Het is ook zo dat ik het trio Cobblestone Jazz (Mathew Jonson, Danuel Tate en Tyger Dhula) leerde kennen. Holden gebruikte verschillende nummers van hun in zijn set, waaronder ook het geweldige Dump Truck en India In Me.

De Traffic Jam EP bevat twee nummers welke dezelfde lijn doorzet. Traag evoluerende elektronische geluiden waarin elk element uitgekiemd getweaked wordt. Ik vergelijk het met een pianostuk dat door een virtuoos beheerst gespeeld wordt en elke noot net wat korter of langer, harder of stiller aangespeeld wordt om zo de juiste sfeer te schetsen.
Hypnotiserende dance, waarin ik me minutenlang in kan verliezen.

Spotify
Spotify - Traffic Jam EP

YT:
Fiesta
Traffic Jam

Cobblestone Jazz kende ik vaag, maar niet deze 2 nummers.
Voor de rustzoekers is Fiesta beter, allesbehalve een Fiesta party met een inderdaad monotoon lijntje met aanzwellende gevarenzone om de zoveel 4/4 ritmes.

Traffic Jam is veel drukker, begint ook in eerste instantie op een monotone manier, maar wel een tempo hoger, gortdroge klappen totdat er een vreemd clubsoundje opduikt na een paar minuten en er een drukke hi hat mee gaat en het even los lijkt te barsten, om dan weer terug naar de beginsituatie te gaan.
Dat doen we dan ruim over de helft nog een keer met een explosie aan weer extra sounds en die hi hat die de boel opstuwt. Met koe-bel die laat weten dat we door de finish zijn
Zeer interessante EP waarbij mijn voorkeur uitgaat naar Traffic Jam.

Ik wil nog wel eens een onderbelicht danceplaatje aan het licht brengen: Kettenkarussells Insecurity Guard. Dit is niet echt een EP gezien de speelduur (42 minuten) maar met zijn zes nummers nou ook niet echt een volwaardig album.




Ik ben al jaren groot liefhebber van het Weimarse collectief Giegling, een groep artiesten rondom een relatief klein label met een extreem trouwe fanbase - mede dankzij het feit dat op dit label veel van het vroegere werk van Traumprinz (een mysterieuze artiest met een nog veel sekteachtige schare fans) werd uitgebracht. Het label Giegling heeft een hele rits aan fijne albums, EP's en compilaties uitgebracht, veelal microhouse, ambient techno, en downtempo, zowel van artiesten binnen hun collectief, zoals map.ache, Dwig, en Leafar Legov, als van bevriende producers zoals Vril en Lawrence. Maar nog meer dan het label waardeer ik de feestjes van Giegling: altijd in de betere clubs (ik heb ze gezien in PIP, Radion, De School, en BAR), altijd goede muziek (voornamelijk van het eigen label, maar ze zijn ook niet bang om er een track van Bowie of Whitney Houston in te gooien), een publiek dat écht komt voor de muziek (sorry voor het cliché), en een fantastische sfeer. En ook qua festivals zijn ze altijd op de betere evenementen te vinden. Ik ben al een paar jaar uitgefeest, maar de beste feestjes uit mijn recente geschiedenis waren bijna uitsluitend Giegling-gerelateerd.

Dan het album in kwestie. Zes nummers dus slechts, van het duo Kettenkarussel, bestaande uit core-Gieglingleden Leafar Legov en Konstantin. Over de gehele lengte horen we atmosferische, organische ambient house en microhouse, het is dus meer luistermuziek dan feestmuziek, al heb ik New York Blues wel eens op een feestje gehoord en dat werkte als een trein. Samen met Brueder behoort die track, evenals You n Me en Maybe van dezelfde artiest, wat mij betreft tot de hoogtepunten uit de gehele catalogus van het label.

Veel luisterplezier! En voor wie dit leuk vindt, check ook Leafar Legov - Mirror (2020) en Dwig - From Here to There (2015).

Helemaal vergeten dit topic.

Goed dat panjoe het weer onder de aandacht brengt. Luister nu Cobblestone Jazz, Fiesta vind ik een lekker nummer, maar Traffic Jam is me wat te lomp.

pureshores heb jij nog zin om met een ep te komen, je bent al een hele tijd aan de beurt.

O ja dit topic bestaat ook, inderdaad tijd voor wat nieuw leven

- trebremmit
- -SprayIt-
- herman
- remcodurez
-pureshores
-T.O.
- WVTRVE

Is dat zo? Dan zal ik even gaan kijken met wat ik wil laten kennen aan jullie

Dit is echt te micro voor mijn smaak, maar dat pianowatervalletje in Just A Second doen me denken aan de jazz die hier gisteren op stond

Ik kom later deze zondag en anders maandag met een soort van old school sound EP uit 2021, even geduld nog

Nou, daar zijn we dan.
De Renegade EP uit 2021 van de Amerikaanse producer Farsight (niet te vinden op deze "sight" ) heb ik leren kennen tijdens de binnenzitavonden van de pandemic. Ik weet verder erg weinig van deze man, alleen dat hij uit een eclectisch vaatje tapt. En dat ik deze EP al tig maanden bij mijn bookmarks heb staan.

De hoofdtrack is Renegade, voor mij de minste van de 4. Renegade roept wellicht associaties op met Renegade master en dit vrij ADHD achtige nummer lijkt daar in de verte ook naar te refereren, de kitchen sink produktie stuitert alle kanten op met 90's rave geluiden, UK garage echo's en een space bass benadering. Ook herinnert het mij aan early 90's XL produkties.




Tied hands is de 2e track. Hier lijkt het of iemand in een dierentuin bij een exotische paradijsvogel is gaan staan om lokroepen op te nemen en daarna de ghettoblaster erbij aanzet. Opnieuw een erg drukke bedoening waar in de laatste minuut opeens een soort van stuwende en teruglopende Boxcutter achtige beat de rest afmaakt.




Until next time is nummer 3.
Dit begint met een soort B-boy ritme waarna van allerlei hoeken weer echo's en stemsamples opduiken, gedurende het nummer komt 1 gilletje een paar keer tot een climax, dit begint ongeveer in de 2e minuut, ook hier weer van die UK garage toeters die af en toe brullen.
Het fijne van de nummers op deze EP is dat ze multi inzetbaar zijn, zowel in een breaks, house als hiphop setting zou een DJ hier flink mee uit de voeten moeten kunnen.




Als bonus krijg je nog een remix van Renegade, (Interplanetary Criminal remix)

Deze geeft toe aan 4/4 en geeft het dan net een iets ander zetje, maar de eind 80's/begin 90's blijven lonken in deze mix. Ik vind deze lekkerder dan het origineel.




Until next time is de winnaar van de 4 voor mij. Kan me voorstellen dat dit absoluut niet naar ieders smaak is, maar ik hou van dit stijltje waar je echt met moeite kan gaan raden uit welk jaar het komt .

Leuk, maar kan je 'm niet toevoegen aan de site? Dan kunnen we ook stemmen

Echt tof al die verschillende stijlen, een feest van herkenning. Damn, hier ga ik wel goed op

https://i.imgur.com/vObGmYo.gifhttps://i.imgur.com/vObGmYo.gifhttps://i.imgur.com/vObGmYo.gif
9/10

Ik heb hem op de site gezet en er even doorheen geskipt bij het toevoegen. Klinkt zeker geinig, inderdaad ouderwets en modern tegelijk, duidelijk veel hints naar Britse stijlen maar qua productie klinkt het extreem Amerikaans, zeker die remix zou alleen in Amerika kunnen zijn gemaakt. Zal hem later in zijn geheel draaien en er aandachtiger naar luisteren.

Farsight - Renegade EP (2021) - MusicMeter.nl

thanks guys en dank voor het toevoegen

Ik heb hem 3* gegeven. Leuk dat dit soort muziek weer gemaakt wordt en populair is, maar qua kwaliteit is dit het nog niet helemaal voor me.
Die Interplanetary Criminal zie ik dit jaar op een festival als het goed is, op zich wel benieuwd.

Leuk die sample van die vogel in Renegade.

"Anaconda", "Pacific State", "Sueño Latino", and the Story of a Sample That Keeps Coming Back

Volgens mij hoor ik ook Clear van Cybotron.

"I’m not sure which came first, "Pacific State" or "Sueno Latino". I can honestly say I wasn’t aware of that record until afterwards, but Martin was onto every release because he had the Eastern Bloc record shop. I remember after the event they were often played together by DJs in a mix because they shared the loon."

Haha, prachtig stukje.

En de vogel-sample weer gespot, ditmaal in de nieuwe single (de Beatless Mix) van Peggy Gou haha.

T.O. is eerst nog.

Je hebt helemaal gelijk!

Aangezien ik niets paraat had, ben ik eens door mijn stemmenlijst gegaan. Daar kwam ik Andy Stott - Replace EP (2005) tegen.

Stott is een Britse producer uit Manchester, die volgens mij zijn hele leven al muziek uitbrengt op één label: Modern Love, dat weer gelieerd is aan de (online) platenwinkel Boomkat. Een bekende labelgenoot is Claro Intelecto, die ook wel eens de studio met hem deelt.

In latere jaren is Stott meer de trage, industriële kant op gegaan, maar deze EP vond en vind ik een leuke oefening in meer kalme house en techno.

Ben een leuke zomerse EP tegengekomen

- WVTRVE
- Mausie

Deze Andy Stott zal ik zo eens een draaibeurt geven.

Zeker niet slecht dit, maar iets te minimalistisch voor mijn smaak.

Andy Stott is echt een held, maar ik ben (dat zal niemand verrassen) meer fan van zijn industriële werk. Eerste nummer is wel erg lekker, lekker bubbelend, breakend en licht knerpend IDM nummer in de stijl van Aphex Twins AFX. Ik ben fan, en hij had van mij nog wel 20 minuten door mogen gaan.

De rest doet me echt veel minder, en is voor mij teveel (deep?-)house. Aan het strand of op het terras okay-ish muziek, het heeft inderdaad wel een zomerse vibe, maar eigenlijk vind ik het vooral muziek voor mensen die niet kunnen dansen.

Is het misschien een idee om per twee weken een EP uit te kiezen trebremmit? Dan heeft elke EP net wat meer tijd om aandacht te krijgen, en vind het zelf niet zo erg om wat langzamer te gaan.

Had stiekem gehoopt dat er meer meer animo was voor de Andy Stott plaat, maar die blijft op maar twee stemmen hangen en ondertussen wel tijd voor een nieuwe plaat. Dus bij deze, een nieuwe plaat!

Ik heb ChatGPT gevraagd om een introductie te schrijven:

Verken de diepten van sonische introspectie met de meesterlijke klanken van Sam KDC. Met een unieke mix van atmosferische texturen en doordringende baslijnen, betovert Sam KDC luisteraars over de hele wereld met zijn bedwelmende muzikale landschappen.

Geworteld in de underground scene van Londen, heeft Sam KDC zichzelf gevestigd als een ware visionair binnen de elektronische muziek. Zijn muziek, doordrenkt van emotie en complexiteit, neemt de luisteraar mee op een reis door tijd en ruimte, waarbij elke track een verhaal vertelt dat diep resoneert in de ziel.

Met een achtergrond in sound design en een passie voor experimentatie, overstijgt Sam KDC de grenzen van genre en conventie. Zijn eclectische geluid weeft moeiteloos tussen ambient, techno en drum and bass, waardoor een rijk palet aan emoties en sensaties ontstaat.

Van intieme cluboptredens tot grootse festivalpodia, de hypnotiserende klanken van Sam KDC creëren een atmosfeer van contemplatie en verwondering waarin luisteraars worden uitgenodigd om te verdwalen en zichzelf opnieuw uit te vinden.

Stap in de wereld van Sam KDC en laat je meevoeren op een sonische odyssee, waar de grenzen van de verbeelding vervagen en de muziek de kracht heeft om de diepste lagen van het menselijk bestaan te verkennen.

Enjoy!

Sam KDC - Shedding Skin

ChatGPT pakt uit met een wervende advertentie! Ik zet hem spoedig aan!