Wat een afschuwelijke Sigur Ros imitatie. Ga inspiratie zoeken, bah!

Dit is toch wel de ultieme postrock, dit moet je echt horen:

Beste postrock ooit

Dat is eerder prerock.

Je kan zeggen wat je wilt, maar de sfeer straalt er vanaf.

Verhip! Een speciaal postrock-topic. Hier is vast wel iemand die mij uit de brand kan helpen.

De enige postrock die ik ken is Spiderland en het laatste album van Explosions in the Sky dus ik mag mezelf met recht een postrock-leek noemen. Een paar dagen geleden kwam ik het volgende nummer tegen, als bonustrack op het laatste album van Blood Red Shoes:



Mag ik dit postrock noemen? En waarom wel of waarom niet?

tsja, heeft wel al de elementen...maar waarom zou je iets postrock willen noemen?

Verdere tip: check Godspeed You Black Emperor

Die lis er stille op de vorige pagina
Bedankt jassn, dat album ga ik eens pindakazen.

graag gedaan

Het zou een schande zijn moest ik geen reclame maken voor deze mensen want ik ken ze persoonlijk ...

Homba is een topplaat, met Powder & Tin als hoogtepunt.

Mooi, droevig nummer. Alleen dat geforceerde geexpirimenteer aan het begin had niet gehoeven.

Gewoon het album eens beluisteren

Misschien dat jullie dit ook wel hip vinden, de EP vind ik zelf erg prettig:

Ah de Jostiband, dat is wel prettige muziek ja.

Dat was dus geheel niet grappig.

Ik heb anders behoorlijk van mezelf genoten. Vind er niet veel aan Slowgaze, sorry.

Niemand anders een mening?

Ik vind het wel aardig en ben ook benieuwd hoe ze verder ontwikkelen.

Dat lijkt me sterk.

Zelf vind ik het wel aardig klinken, maar een beetje (veel) productie is wel nodig. Post-rock moet gepolijst en strak zijn, vind ik. Niet rauw.

Best aangenaam om naar te luisteren, zeker al je bedenkt dat de kwaliteit van de opname in de oefenruimte (?) niet te best is. Wel heeft de zanger een beetje moeite om de juiste toon aan te slaan.

Bezwaar is dat het niets nieuws brengt. De muziek heeft niet veel eigens. Beproefd recept met o.a. een beetje Sigur Ros, Godspeed en EItS. Voortbrengselen van die receptuur heb ik al genoeg in de cd-kast staan.

Soit, gek origineel is het nog niet, maar het komt wel goed. Naast Sigur Ros moest ik zelf bij de EP o.a. denken aan Beck (!) ten tijde van Sea Change en ook een beetje de Nederlandse band *SOFA*. Bij deze een link naar de myspace, om het nummer in goede geluidskwaliteit te luisteren: BillyConnected | Gratis muziek, tourneedata, foto's, video's - myspace.com

Ik heb de EP inmiddels beluisterd en ben toch niet erg onder de indruk. De band moet denk ik de durf hebben (of gaan ontwikkelen) om meer afstand te nemen van hun inspiratoren.

Zo moet de zanger niet proberen te klinken zoals Jonsi (vgl. 'Lullaby'). Dat stemgeluid kan hij toch niet evenaren, laat staan overtreffen. Moet die ook niet willen. Aan één Jonsi hebben we genoeg. Bovendien mag hij zijn zangkwaliteiten wel wat bijschaven. Op 'Lullaby' klinkt het geregeld behoorlijk vals.

'Something' is zonder meer de beste track. Dat nummer is ook minder behept met die inmiddels toch wel clichématige opbouw van een doorsnee post-rock nummer a la Godspeed of EItS.

Maar dit alles neemt niet weg dat deze band wel "potentie" heeft. Mijn advies zou zijn: luister het komende jaar niet meer (of minder) naar het werk van jullie muzikale helden.

Bij dat advies moet je bij hen zijn en niet bij mij. Maar soit, Something is inderdaad ook wel duidelijk het beste nummer.

Mss moeten ze meer luisteren naar de inmiddels ter ziele gegane Canadese (?) band 'A Northern Chorus', met meer invloeden uit de folk en een prominentere rol voor viool/cello.

Een geweldig album wat ik iedereen aanraad is Plains Of The Purple Buffalo van de band *shels. Echt prachtig. Hier is het titelnummer:

Staat ie al op MuMe, Don Cappuccino? Ik vind 'm niet..

Als je 'm toevoegt, krijgt ie misschien wel wat meer aandacht, ik ben in ieder geval benieuwd.

Edit: Wat een nummer! Ik moet denken aan Godspeed You Black Emperor! (natuurlijk, vanwege de sfeer), maar ook aan bands die niet tot het postrockgenre behoren, maar er soms toch tegenaan leunen. Bands als Arcade Fire, Fanfarlo en Revere. Good one, Don!

Ik wil hem wel gaan toevoegen, ik ga dat nu maar eens doen.

Erg onbekend hier op de site (1 lousy stem, guess who?), maar mijn favoriete post rock plaat is nog altijd "Rome" uit 1996, uitgekomen op het Thrill Jockey label. Inmiddels al lang OOP en vanwege de weinig onderscheidende naam een helse klus om te zoeken in eBay en internetshops. De (automatische) wikipedia link is hiervan exemplarisch. Toen ik de CD voor het eerst bestelde kreeg ik ook de verkeerde, namelijk deze.

Rome is asgrauw, unheimisch en tegelijkertijd vederlicht. Essential listening

Nick, Don, hier: *Shels - Sea of the Dying Dhow (2007)

Ik was hem al tegengekomen, die ga ik ook maar eens opzoeken.

Ik ga 'm ook beluisteren. Dank, Slowgaze!