Gaan ze nu al praten over early Interpol? Is Interpol van sound veranderd dan?
Ben wel nieuwsgierig naar die band...

Liggen new wave invloeden niet ook hier? Neu!:




Klik hier als bovenstaande clip 'no longer available' aangeeft.







Ze zijn ook voorlopers van industrial:

Gaan jullie binnenkort ook Roxy Music ontdekken? Daar is het zo'n beetje met Eno allemaal begonnen. Luister daar ook eens naar en ontdek dat de afstand tussen bepaalde Roxy albums en Magazine niet zo heel groot is (denk aan "Amazona", "Song for Europe", "Streetlife"). Roxy en Magazine (voorprogramma) hebben ook samen getourd.

True, Eno verdient een standbeeld voor zijn werk als geluidspionier op het gebied van ambient en industrial. Verder Can en Conny Plank zijn ook een belangrijke invloeden geweest op Bowie (Station to Station, Low, Heroes). Een de weg van industrial naar new wave is niet ver: Front 242, Wire (bepaalde opzichten), Einstürzende Neubauten, Bauhaus).

Inderdaad, de lijntjes tussen de diverse 'hokjes' zijn vaak best kort. De riff van Hallogallo (het derde filmpje van Reptile) is bv. nog gebruikt door de Smashing Pumpkins voor hun nummer Cherub Rock. Overigens wilde Bowie dat de gitarist van Neu! mee-musiceerde op zijn Berlijn-trilogie, maar zover is het nooit gekomen.

Wat Roxy Music betreft: ik heb de eerste 2 platen (en nog een paar), maar heb die nooit zo in het licht van de latere postpunk geluisterd. Meer als op zichzelf staande - ietwat ouderwets aandoende - platen. Dat Eno-nummer van hierboven is trouwens ook nog gecoverd door Bauhaus. Maar met industrial heb ik verder niet zoveel.

Roxy Music ken ik heel goed en fantastische muziek! Voorloper van post-punk zou ik het niet meteen noemen, maar het heeft wel enige overlap. Ik vind Bowie eigenlijk veel meer de voorloper van post-punk, zeker die Berlijn-trilogie.. niet voor niets noemt Robert Smith hem als zijn grote voorbeeld. Ook Iggy Pop (en Stooges daarvoor) heeft veel invloed gehad op de post-punk, luister vooral zijn eerste twee platen, meesterwerkjes!

@Orbit - mijn idee was: Roxy Music en Magazine liggen redelijk op één lijn, in meerdere opzichten - niet allen dat beide arty zijn; ook de frasering/timing van de vocals. Magazine is bij tijd en wijle net zo afstandelijk. Het ging mij meer om een soort 'traditie' en om hun aanpak, hun wijze van werken - behoorlijk perfectonistisch en dat was Magazine ook wel. Magazine zou ik zeker noemen als één van de belangrijkste Britse (post)punk/new wave bands.

Bowie - destijds (76/77) tweemaal Bowie in de Ahoy gezien (van zeer nabij); wat een charisma en wat een vernieuwingskracht; ook een standbeeld.

Wat Iggy betreft, en MC5 en New York Dolls/Johnny Thunders: er is altijd een ruige rock stroming geweest in de US - al heel vroeg; en ook de west coast music/underground - kijk eens naar dit album - is een heel belangrijke invloed geweest.

Moeten we niet de meeste eer aan de Velvet Underground toekennen? Is dat niet zo'n beetje de basis van wat er eind jaren 70 begin jaren 80 aan moois opbloeide uit de punk?

Velvet Underground is ook zeker van essentieel belang geweest ja! Van mij mogen ze de eer zeker hebben.

@Mjuman: ik hoor zeker wel wat van de post-punk invloeden terug bij RM, zoals nummers als Do The Strand of Every Home Has A Heartache. Maar oha vind ik het wat feestelijker en glammier klinken dan de post-punk bands deden. Bowie en Iggy hadden wel die bijna dodelijke klinische sound in hun Berlijn periode. Ik vind Magazine dan ook erg dicht tegen Bowie aanliggen, zoals ik ook al bij Second Hand Daylight beschreef.

Ik vind Magazine eigenlijk helemaal niet zo'n typische post-punk/new wave band. Beetje een grensgeval. Ligt idd erg dicht tegen Bowie aan. Ook overigens vind ik Magazine behoorlijk in de 70-rock geworteld (meer dan andere wave bands), zelfs met wat symfonische invloeden. Is het dan wel juist om Bowie via Magazine als voorloper van de post-punk te beschouwen? Neemt niet weg dat ik "het klinische" idd ook wel hoor.

Simple Minds hebben met 'Real to Real Cacophony' (1979) het Magazine-geluid pas meer de post-punk in getrokken (dmv strakke drums, diepe kille baslijnen, atmosferische gitaarlijnen en nog killere synths). Verder is Magazine nmm niet zo heel invloedrijk geweest op het geluid van de post-punk en ook Bowie niet. Mss wel op de 'state of mind' van veel post-punkers, maar niet zozeer op het geluid.

...maar Magazine is natuurlijk wel een fantastische band en petje af voor Bowie, geen twijfel daarover aan deze kant...

Eno heeft dan ook wat new wave producties op zijn naam staan (Devo, Talking Heads) en zo mede zijn steentje bijgedragen aan het genre. Maar peetvader?

Iggy Pop de peetvader van vele stromingen.
Grunge, punk,post-punk.

Eno is meer een soundscape man, iemand die vanuit een visie op geluid (leuk he die interne sensory contradiction) werkt. Eno is niet op één ding te pinnen. Hij heeft een behoorlijke bijdrage geleverd aan "Unforgettable Fire", "Fear of Music"etc - zijn eigen werk: o.a. Before and After Science, Another Green World.

Eno is just ...Eno.

@CD: Magazine: juist wel typisch new wave (beetje punk Spiral Scratch, en nog 1 nummer). Maar Magazine was net als Wire behoorlijk arty en Roxy Music was ook arty. In den beginne werd Magazine echt wel tot de punk gerekend. SM - Real to Real, Magazine-invloeden ok, maar verder moet ik nagaan. As far as I know Magazine was the target.

Voor de USA: nogmaals geef MC5 en Johny Thunders (met de Dolls) ook eens wat credits en niet alleen aan de eeuwige Top-Pop-plantenaap, hoe goed die ook is, al wat ook hij pathetic.

Kijk, Bowie is sowieso een pionier en voorloper.. heeft meerdere stijlen en kanten verkend en heeft zich nooit ergens aan vastgelegd. Dat soort artiesten verdient mijn onverdeelde respect, zeker aangezien hij vele stijlen gewoon meester was. Maar het is nog geen één op één Bauhaus of The Sound natuurlijk. Daarom is het ook belangrijk dat die bands in the picture kwamen na verloop van tijd. De wortles zijn desalniettemin toch heel duidelijk te ontdekken bij Iggy en Bowie, artiesten die zich niet beperkten tot de simpele formule zoals MC5 of andere ouwe USA punkers, maar daar ook iets complexers en artistiekers mee deden, precies zoals Magazine dat deed. Magazine heeft met Light Pours Out wel degelijk de blueprint voor postpunk gebracht, met name die voor het door jou zo bewonderde Joy Division..

@Mjuman
Iggy heeft wel meer gedaan dan onder invloed een palmboom molesteren. Luister zelfs maar naar het eerste The Stooges album (We Will Fall) is een aanrader. Dan snap je de link wel met post-punk.

Volgens mij moeten jullie hier zijn.

Wij zijn daar waar wij elkaar treffen. En dit is een fijn knus plekje.

Het woord Gothic kan trouwens wel uit de topic titel verdwijnen.

Dat was een grapje, al staat dat beeld uit Top Pop nog wel helder voor ogen. James Osterberg is een zeer bevlogen mens en op het podium een heel ander dan daarbuiten. Persoonlijk vind ik zijn laatse optredens (Lowlands) langzamerhand iets pathetisch krijgen - levende legenden moeten niet te lang doorgaan, dat werk vernietigen voor het beeld dat je van hen had - wil je meer voorbeelden: Johnny Lydon tijdens hetzelfde Lowlands en The Only Ones begin dit jaar bij Jools Holland - dat doet afbreuk aan een beeld en een reputatie.

Iggy Pop; sonderklasse. Het ging mij erom ook eens waardering af te dwingen voor die ander namen, Ramones, Johnny Thunders, MC5 en ook Television - de groep met de banaan krijgt ook al genoeg credits.

Precies - we zitten hier virtueel community te zijn en of dat nou op partitie BDC006h is of FDE001h-32 - who cares?

BTW -gisteren mooi vinyl gescoord: Dalis Car - klein juweeltje: Mick Karn met Pete Murphy; Gang of Four Entertainment, een 12"van Red Lorry Yellow Lorry en nog wat dingen; oja ook X-Mal Deutschland, JP-sessions; en da's dus echt Gothic; deed wel erg aan Siouxsie denken.

Hoezo kan Gothic uit de titel verdwijnen? Ik herinner me nog dat ik hier Clan of Xymox heb aangeraden en nog een paar andere pareltjes van duisterheden

Poeh zeg, ben ik er even niet, meteen een hele reeks berichten om door te lezen. Dat zou je in ieder geval zeggen, ik heb enkele berichten doorgekeken en volgens mij vat ik alle berichten samen als ik de namen Iggy Pop en David Bowie gebruik (mensen die mij niet echt aanspreken)

Was ook een grapje, zie ook de smiley. Het maakt mij niet uit.


Ik zie trouwens ook geen reden om 'gothic' uit de titel van deze topic te halen. Deze genres overlappen elkaar nou eenmaal regelmatig.

las ik zo' n beetje als de digitale verwoordding van het Rolo-effect (man met Rolo-toffee en olifant - want u nog wel: na-na-na-na).

Gothic: hou het erin; te veel mooie muziek (Siouxsie, Cure, X-Mal Deutschland) blijkt gothic te zijn. Zou je bijv. niet een gothic periode van een bepaalde band kunnen verantwoorden.

In mijn beleving heeft een band als Depeche Mode - zeker qua visuele beleving op podium - ook gothic aspecten in zich: Black Celebration, Blaspemous Rumours.

En ook over bands als Kowalski en Einstürzende Neubauten zouden we hier niet meer kunnen praten.

Je zegt hier een hoop. Dat Bowie in algemene zin een pionier was, maakt hem natuurlijk nog niet tot een van de grondleggers van de post-punk. Wellicht wel een inspirator voor de 'state of mind' van de post-punk/new wave, maar geluidsmatig staat Bowie imo toch nog vrij ver van het typische post-punk geluid af. Zoals ik al eerder zei, is de invloed van de VU nmm veel groter geweest.

Ook Magazine vind ik een vrij op zichzelf staande band. Bevindt zich geluidsmatig in het buitengebied van de post-punk. En mss wel helemaal daarbuiten. Veel invloed op JD hoor ik er iig niet in (en ook niet op andere post-punk classics, zoals The Cure, Sound, Comsat Angels etc). Zeker op de eerste twee albums stond Magazine nog met een stevig been in de jaren 70 rock. Behalve de vroege Simple Minds ('Life In a Day', 'Real to Real') zijn er niet echt veel post-punk bands geweest die wat hun geluid betreft sterk door Magazine zijn beïnvloed. Iets anders is dat Magazine in post-punk kringen wel een zeer gewaardeerde band was, zonder zelf echt post-punk te zijn.
'The Lights Pour Out of Me' is idd een vroeg (en een van de weinige echte) post-punk nummers van Magazine. Geluid en sfeer is JD-achtig, maar vergeet niet dat JD dit geluid ttv 'Real Life' ook al tot het zijne gemaakt had met nummers als 'Transmission', 'Shadowplay', 'No Love Lost' en 'Novelty'. Zie hier. Om het een 'blue print' van de post-punk te noemen, is imo een te zware kwalificering.

Mss is Wire met 'Pink Flag' (1977) en vooral 'Chairs Missing' (1978) veel meer dan Magazine als een belangrijke katalysator voor de post-punk te beschouwen.

Ben overigens aangenaam verrast door Neu! hierboven. Eens wat meer van opsnorren.

Tja, komen we op dit punt wil ik ook wel een duit (hebben we die trouwens nog sinds de move naar de euro?) in het zakje doen: persoonlijk vind ik dat Gang of Four met "At Home He's a Tourist" en "Ether"bijv. ook wel een gooi doet naar de titel "very influential band".

Zou ik een Magazine song moeten noemen - ik dan spreek ik ook vanuit het contemporaine perspectief destijds - dan zou ik "A Song From Under..." noemen en "Shot by Both Sides" - Magazine was (is) imo puur new wave, met deels verleden in punk en met links naar art en glam rock (Roxy). Magazine is in uiting, attitude en performance wel een overtuigende band geweest; met niet (mijn persoonlijke mening) het opportunistische van een Simple Minds. E.e.a. komt mede voort uit het feit dat Devoto zichzelf erg serieus neemt en zich ziet als 'beautician' en 'artist'. Kijk ook maar eens naar:

dit album

en dit album

@CD - wat betreft 'Wire'- ik twijfel; denk dat zij een ander publiek adresseerden.

Ik moet zeggen dat ik Gang of Four niet zo heel goed ken. Als ik hetgeen ik ervan ken vergelijk met Wire's 'Chairs Missing' en '154' dan wordt het pleit beslecht door Wire.

En ik denk dat genoemde albums van Wire toch echt wel het post-punk publiek bedienden (ook al zitten er 'arty' trekken aan). Zeker '154', maar ook 'Chairs Missing'. Iig meer dan Magazine. Luister wat betreft het laatste album maar eens naar: 'Practice Makes Perfect', 'Marooned', 'Being Sucked in Again' en 'Heartbeat'.

Ik heb het over bereik - Wire bereikte een niet zo groot publiek als bijv. Magazine of Sound - Wire was altijd ' high- brow" en hun geluid - excusez-moi - was niet in essentie anders dan veel ander bands destijds (ik kan ze noemen zo je wilt): weliswaar strak, monotoon. Dat is mijn beleving van de situatie toen.

Wire is een (zeer) goede band, maar hun belang is niet vergelijkbaar met dat van CSA, Sound, Siouxsie of andere. Daarvoor namen ze een te geïsoleerde positie in. Ben je als organisme geïsoleerd, kan je het langer volhouden (no need to be fit), mede daarom bestaan ze nog steeds als band.

Bands als Gang of Four - serieus aan te bevelen - zijn vanwege hun funky manier van spelen van belang geweest voor een groot aantal hedendaagse bands zoals Franz Ferdinand en Bloc Party.

Daarom zei ik er nog expliciet bij: "Maar het is nog geen één op één Bauhaus of The Sound natuurlijk."
Des te meer respect dus ook voor de postpunk bands die volgden na het pionierswerk van Bowie, Eno, Pop en uiteindelijk de VU..




Hmm, ook bij Wire zijn het slechts sporadische nummers met een archetypisch postpunk geluid. The Light Pours Out Of Me is zowel qua tekst als qua muziek heel erg in de straat van JD, Bauhaus en anderen. Met name JD dus. Het oude werk van Warsaw kennende vind ik dat nummer van Magazine ook wel wat professioneler en overtuigender overkomen dan die oude Warsaw stuff.. pas op hun debuut lijkt het er al iets meer op.

Qua rest van de discussie, het is lastig om het over een typische postpunk invloed te hebben, want postpunk is al redelijk snel geëvolueerd in gothic, synthpop, avant-garde, new wave, coldwave, etc etc.. Voor de synthpop moet je natuurlijk weer naar Kraftwerk kijken ofzo. Dus één instigator is al moeilijk aan te geven voor zo'n gediversifeerd genre.

*gaap* is dit het topic genaamd 'zeur door over bepaalde namen en discussieer hoeveel invloeden ze hebben gehad'?
Ik hou het liever bij gewoon aanraders

@Azra

Het is toch niet verboden om aan 'retracing the steps" te doen en terug te blikken. Waarom kijken naar een hedendaagsch rammelend en knarsend bandje uit Nabeïstan te gluren als er nog zoveel moois in de krochten van de historie ligt. Of is het alleen gepermitteerd hiero om hedendaagsche bands aan te raden?

Zelf dit weekend nog maar weer eens Gang of Four "Entertainment" voor de tigste keer (her)ontdekt: niks mis mee; dit is waar die Abrahammenekes van Franz F. en Bloc Party voor een deel de mosterd halen.

Spice up your life, give the oldies a spin!

Ik vind het enkel overdreven om in een dikke 10 berichten de naam Iggy en Bowie terug te vinden
Kan ook aan m'n bui liggen vandaag (1 uur in het ziekenhuis moeten wachten zonder enig resultaat werkt niet echt bevorderend voor een goed humeur)