@Graf G: dan wel een goed gejatte cross-over;luister eens naar:

YouTube - The People's Choice - Do It Any Way You Wanna.flv People's Choice - Do it Any Way You Wanna (uit 75)

Volkomen terechte keuze, zoals mijn post van enkele dagen terug al deed vermoeden. PE is een essentieel stuk muziekgeschiedenis en hebben het beste in hiphop bijeen gebracht met politiek pittige en sterke teksten. Een band die door zowel hiphoppers als rockfans wordt gewaardeerd.

Even uit 't blote hoofd, dus als ik verkeerd zit, moet iemand me maar corrigeren: Tricky heeft op z'n debuut Black Steel in the Hour of Chaos gecovered, Tiga op Planet Sexor het nummer Louder than a Bomb en Manic Street Preachers hebben een stuk PE gesampled, ik dacht Security of the First World, maar op welk nummer weet ik niet. Een (vrij) vroeg nummer in elk geval.

Ik kijk, euh, luister toch liever dan Blondie moet ik bekennen.

Endtroducing...

Het ging mij om het gewoon gejatte (funk en dus niet rap) basloopje. En de rest - gaat vanzelf wel over als je foto's van Debby - no offense - nu ziet

En met de post van de man hierboven ervaar ik wederom instemming: DJ Shadow - awesome!

Auw, die laatste foto is wel schrikken zeg...

Snel weer wat jonger grut alvorens ik mijn nachtmerrie vanavond weer over de vloer krijg:

Ja, maar bij die van Blondie was een echte hiphoppert betrokken.

Oh give me a break(s)...

Het netto-effect in beeld:






De moraal: zeg het met tulpen!

Voor een 65 jarige ziet ze er nog geweldig uit

Straf dat deze mooie zweedse nog niet voorbijgekomen is in dit nieuwe topic "knappe grieten met hip-hop invloeden in popmuziek" (Misschien te weinig pop voor Chevy, en teveel hip-hop? )

mmm, song En griet hier niet zo in de smaak gevallen

Met PE heeft het alang niets meer te maken....

Dan doen we ook maar meteen commercieel:

Let op de fijne effecten

Mwah, digitale tijdperk, hè.

1: goed
2: goed
3: zou kunnen, maar ik bedoelde eigenlijk de liner notes van Generation Terrorists waar uit Fight the Power wordt gequote: "Elvis was a hero to most..." etc.

Al zeker twee uit de drie goed. Trouwens, ik heb het even voor je nagezocht wat betreft de Manic Street Preachers, maar het nummer Motown Junk samplet Countdown to Armageddon (overigens samplet het nummer ook Charles van The Skids). Ook in Het Manics-nummer Repeat, van twee jaar later, samplet hetzelfde Public Enemy-nummer.

Nooit geweten, maar wel leuk om te lezen. Het zijn ook wel vergelijkbare bands, als het op politiek bewustzijn aankomt.

Samplen: in de jaren 80 en 90 werd daar heel anders dan nu. Men von d dat het "moest kunnen" of dat het "een soort eerbetoon" was aan de 'geciteerde'.Weet nog heel goed dat er in de muziekwereld een soort geloof heerste dat samples die 17 seconden niet te boven gingen als citaat werden beschouwd - die overtuiging heerste lang, maar is gewoon klinkklare nonsens. Die 17 seconden heeft niets met het nummer van The Cure te maken (daar duidt 17 secs op het verliezen van het bewustzijn, wanneer ... enfin denk Ian Curtis)

Als ik het goed begrepen heb is Fear of a Black Planet o.a. ook vanwege de samples een legendarisch album. Er werd wel erg veel leentje buur gespeeld en, waarschijnlijk ook mede vanwege het succes, kreeg PE een stormvloed van copyright claims over zich heen. Het zou dan ook een van de laatste albums zijn waarop zo gretig werd gesampeld. Hierna werden de sample wetten een stuk strikter. Er is berekend dat met de huidige copyright wetgevingen een album als Fear of a Black Planet 5 $ verlies per album zou betekenen, of een verlies van 5 miljoen dollar voor een album dat Platinum haalt.
bron

Volgens mij wordt samplen tegenwoordig ook niet meer als een extreem groot probleem gezien: denk bijvoorbeeld aan de heel korte samples die Justice gebruikt. 50 Cent heeft hen echt nog niet aangeklaagd omdat ze handclaps uit In da Club gebruikten, bijvoorbeeld. Of iemand als Girl Talk, die mash-ups als zoekplaatjes maakt, die kan zijn muziek ook gewoon uitbrengen. De muziekindustrie loopt niet meer zo lekker, zoveel wordt er niet meer verdient, en van een kale kip kan men nu eenmaal niet plukken. Daarom wordt er tegenwoordig wat minder moeilijk gedaan over samples denk ik.
Overigens ook wel een aanrader: de documentaire RiP!: A Remix Manifesto.

Bij de cursus muziekcultuur werd ons de stelling dat 'samplen het maken van een nieuw creatief, autonoom product is' opgedrongen. Dat is kennelijk de gedachte die nu heerst in het veld.

Heb het maar nageschreven zoals de docent het wil, want een goed cijfer is me net even meer waard. Of je moet je uit de naad werken en zelf op zoek gaan naar literatuur om hem te overtuigen...

Girl Talk en die docu kwamen trouwens ook aan bod.

Het artikel uit de Atlantic stamt weliswaar uit 2010, maar ik denk niet dat er het laatste jaar nu zo verschrikkelijk veel zou veranderd zijn. In het betreffende artikel blijkt het toch allemaal niet zo simpel als Slowgaze het hier voorstelt. Zie bijv. het hilarische(?) voorval met George Clinton, die vervolgd werd om te samplen uit eigen werk....

En daar ben je het niet mee eens?

Nope. Een nieuw product kan ik nog inkomen, en in zekere zin is het ook gewoon intertekstualiteit. Creatief kun je dan nog enigszins als een kwestie van smaak zien, maar over dat autonome struikel ik.