@ Mjuman: Digable Planets zou mooi geweest zijn (liever dan hondjesstijl), verder is dat natuurlijk wel een lijstje met vooral "usual suspects" dat je daar opsomt, en had dat hier weer als kritiek gebombardeerd geweest....

Ik ben de schaamte al lang en breed voorbij.

Als je maar niet gaat zingen met Johan Derksen.

Aan een eventuele Belgo link zal het ook niet liggen, want de jaarlijst van 1993 waarnaar herman verwijst, plaatst "Gentlemen" op de veertiende(!) plaats, als je de zoekopdracht vernauwd naar "Rated by voters from Belgium" en bij "Rated by voters from Netherlands" zelfs op de achtste(!!) plaats.

Mijn conclusie: Ook rateyourmusic bevestigt mij dat "Gentlemen" helemaal niet misstaat in een lijst die zegt wat essentieel is voor Benelux rock- en popisten.

Scherp. Een kwartier voor mijn post hadden we het er hier over tijdens de lunch, vandaar ook mijn reactie.

Wat losse reacties:


Dat we in een 'pop/rock'-topic zitten betekent nog niet dat we mogen streven naar enige objectiviteit wat betreft genre-bepaling toch? Ik vind dit album echt niet genre-overschrijdend. Als je een kroket over een pizza uitsmeert blijft het toch ook gewoon een pizza?

Iets gelijkaardigs heb ik niet direct paraat (het is dan ook niet meteen mijn stijl), maar als je deze plaat een genre op zich vindt, dan zijn er toch een heleboel platen waar hetzelfde voor geldt? Het ene album heeft iets meer soul, het andere iets meer funk en het derde meer folk, maar uiteindelijk zie ik niet verschil met andere Amerikaanse alternatieve gitaarbands uit die periode.

Interessant, de plaat is in de Benelux blijkbaar relatief populair (zal ook wel komen doordat, vergeleken met andere landen, Amerikaanse bands hier verhoudingsgewijs sowieso veel populairder zijn dan Britse bands).

Als je dik genoeg smeert moet je wel dieper graven om dat te weten.


In het land der blinden...
Okee, ik ben niet van kwade wil, laten we't dan op een erg origineel rockalbum houden dan.
Ik vind je argument hier trouwens geen steek houden i.v.m. de nominatie van het album voor dit topic. Want uiteindelijk kan je zo goed als alles hier terugbrengen tot pop en/of rock met hier en daar iets meer van dit, van dat, of kroket. En dat er niet alles in kan is duidelijk, dat er na Nevermind op een tweetal albums na niets echt in MOET ook lijkt me.


Is dat zo? Uit wat leid je dat af?

Het relativeren van het soul-gehalte was ook niet bedoeld als argument waarom het er niet in hoort, want ik mag toch hopen dat dat beetje soul niet de reden is dat mensen dit album opnamen? Dat het een album is dat blijkbaar veel mensen aanspreekt heb ik wel gemerkt inmiddels.


OK Computer en Funeral bedoel je dan denk ik? Dat is wel waar ja. Wat mij betreft ben je met 5 of 6 albums wel klaar als je echt streng bent. Albums waar wat mij betreft weinig discussie over hoeft te bestaan. De rest is veel lastiger vast te stellen.


Uit het feit dat Britse bands (uit die tijd) die in het buitenland razendpopulair zijn geweest hier nooit echt een voet aan de grond hebben gekregen. Stone Roses, Pulp, Suede, Blur en zelfs Oasis zijn hier bij lange na niet zo populair (geweest) als in de meeste andere landen. Dat is eenvoudig af te meten aan het aantal hits, albumverkoop, de grootte van de zalen waar wordt opgetreden, etc. De grunge heeft in Nederland in ieder geval meer populariteit gehad, dat heb ik destijds op de middelbare school wel gemerkt (een band als Live kon ook alleen in Nederland extreem populair worden).

Ik zou ook nooit de GGD van het Beneluxe gedachtegoed nemen als ijkpunt van goede smaak. Zulks geldt helaas niet alleen voor muziek. Design/mode: denk ik eerder Italiaans of Scandinavisch; film: idem; culinair prikken we dan we steeds beter een vorkje mee, maar toch.

Voor mij zou het eerder een omgekeerd evenredig ijkpunt zijn. De film Nova Zembla bijv waar iedereen heen schijnt te moeten is - afgezien van een enkel fraai plaatje - cinematografisch echt geen artefact.

@CB: dat lijstje met usual suspects had ik prima vista samengesteld. Merk toch dat niet gestemd hebben op een album wel een manco is bij effectief gebruik van de zoekfunctie.

Overigens zou ik een Wild Wood (Weller) ook hoger aanslaan; die en Mazzy Star draai ik zeker 10* zo vaak als deze Afghanen. Tja, Hope Sandoval - iedereen met een beetje rock-genen is wel verliefd op haar geweest, of op Heather Nova - maar goed da's een ander topic; met Liz Fraser - Cocteau Twins en Massive Atteck (Teardrop) - was het trouwens puur platonisch

Wel wel, als dát geen referentie is...

En de betekenis daarvan is ....?

Dat de essentie van een plaat afhangt van de hoeveelheid draaibeurten in huize Mjuman.

Vind er trouwens ook niet veel aan, typisch zo'n Jan Douwe Kroeske plaat.

Maar Greg Dulli ken je wel, toch?

Grappig dat je 'dubbelt' als Kronos of voor hem waarneemt - graag had ik e.e.a. van hem zelf vernomen, met toelichting. Vind het nl nogal 'biased' om dergelijke obeservaties aan de hand van zo'n citaat te doen, aangezien ik nergens er een geheim van maak waarop ik mijn waardering (ook recensies) baseer: een 5tal aspecten, waaronder draaifrequentie, maar ook zaken als productie, innovatie en impact. En juist in het rockstramien ken ik platen met meer impact dan dit album. Imo is dit idd een JDK-album.

Ja, nu je het zegt. Ik ken dit volgens mij via JDK's programma destijds.

Vandaar dat het meer succes heeft in Nederland dan waar ook ter wereld.

Wel wel, als dát geen referentie is...

. .

Wat is dat toch steeds met die referenties? Is dat een culture clash of zo moet je bij jullie alles vanuit de tabula rasa enititeit schrijven. Is jullie referentiekader dan uitsluitend dat van een rockist?

Kennen jullie alleen Suske en Wiske en geen Ollie B. Bommel en Tom Poes?
Hoe vaak worden bij jullie de denkramen (referentiekaders) schoongemaakt?
Mag je alleen een uitspraak doen met een referentie? Zo van: mijn Tante Agaath zegt dat ik best zus en zo kan schrijven op Muziekmeter.

"All the questions of a thousand dreams what you do and what you see"
E(3) D(2) A G E RIFF b 4 TIMES

http://www.muzieklijstjes.n...

Bij deze is Mjuman als JDK ontmaskerd.

1994: nr1: Youssou N'Dour

Had JDK in mijn Cultuurkenner moeten vragen Lijkt me een rockist met smaak!

JDK houdt niet zo van Trentemoller denk ik.

Snel een edit: voor dat dit hier weer verkeerd begrepen wordt: Ik heb een zwak voor absurde humor.

Ons Kronos zou maar een Venetiaan kunnen zijn, gezien de mate waarin hij van maskers houdt voor zichzelf (om te dragen) en voor een ander (om erop te plakken) - of van 'em af te trekken. Edoch de enige verwantschap die ik met Jan-Douwe heb, is de noordelijke geboortigheid.

Fraai dat jullie alles zo mooi zonder referentie kunnen - geeft ook aan waarom vertrektijdlijsten (bij trein en bus) bij julie zo zelden kloppen - referentie - who cares? RTFM - geen Belgisch equivalent.

Creatio ex nihilo nietwaar en alle uitspraken ex cathedra, sine referentio



Amaios, een Belg met een gevoel voor absurde humor - 't moet niet gekker worden. Maar ja, Sinterklaas beweegt zich ook voort met een schimmel tussen zijn benen, heeft een groot boek (vol met kinderinfo) en een Zwarte Piet om 'em bij te staan (en met de roe te zwaaien).

Salem aleikum

JDK draaide behalve 10x REM in het uur, ook wel eens een nummer van Afghan Whigs of Lemonheads.
Waarschijnlijk heb jij REM ook via datzelfde programma leren kennen.

Greg Dulli is nog steeds actief en levert met The Gutter Twins en The Twilight Singers nog steeds goede albums af.
Binnen de grunge en cross-over albums was dit soulvolle album een aangename afwisseling, juist geen aansluiting zoeken bij de mainstream, maar gewoon je eigen weg gaan.

Als ik de reacties hier lees, dan begin ik me toch echt af te vragen wie dit album daadwerkelijk kent. Ik zou zeggen; leg het in ieder geval eens op, en kom dan met een oordeel.

@ mjuman: Hoe komt dat toch dat ik dikwijls niet begrijp wat je te zeggen hebt, maar dat jij blijkbaar ook de anderen veelal anders intrepeteert dan ik.

Ik dacht dat het toch duidelijk was dat het hier niet ging om wel of geen referenties, maar welke referenties (waardeoordeel; onderbouwing). Dus, ondanks je met Latijn en Arabisch opgesmukte, intelligent ogende bericht, sla je de klepel weer niet waar Sinterklaas zijn zijn klokken heeft hangen (om in jouw stijl te blijven). Sapienti sat.
(Of om het met Cicero te zeggen: Ut sementem feceris, ita metes.)
Maar ik heb er vertrouwen in dat we op een goede dag elkaar zullen begrijpen, Inshallah.

Ik hou gewoon niet van reacties van één woord; daar heb ik een enorme hekel aan. En vriend K ("ons" is NL - Brabants) - heeft daar een handje van - daarom vroeg ik hem wat ie wilde horen. Als ie "onderbouwing" of "argumentatie" had gezegd was in NL duidelijker geweest.

Dat ik niet helemaal van de rock ben is een lichtelijke gotspe - spijkerjacks, ruitjeshemden, hordes die hun arm omhoog steken en head bangen is voldoende om mij te verdrijven van een concert. Om een of andere reden spreekt me dit totaal niet meer aan, ik vind het fake, geposeerd, over-the-top gezongen en de drums klinken nergens naar (alsof er getrommeld wordt op een kartonnen doos). Degenen die dit soul (of soulvol) vinden, hebben ongetwijfeld (selectief) op Pitchfork zitten lezen. Hun raad ik aan om naar de laatste (posthuum) van Amy Winehouse te gaan luisteren - daar zit ondanks een aantal vage covers (Carole King, Astrud Gilberto) nog 5* zoveel soul in.

Qua rock spreekt deze band me veel meer aan - oprechter, gekker, bozer:

despite all my rage I am still just a rat in a cage
despite all my rage I am still just a rat in a cage
someone will say what is lost can never be saved
despite all my rage I am still just a rat in a cage

Dit vind ik weer enkele valabele opinies die bijdragen tot de som waarom dit album hier volgens mijn bescheiden mening niet misplaatst staat.
Ook de slotconclusie van zijn post lijkt mij erg zinnig. Ik zou zelfs zeggen: leg het eens meer dan eenmaal op.

Maar klinkt wel erg gedateerd nu. (En als referentie die kan tellen: Ik hou niet zo van die stem.)