Ik kan me daar ook vinden. Het pastte toen in zijn tijd hoewel het uit de pas liep. Maar dat maakt nog geen klassieker. Maar inmiddels zijn we bijna 20 jaar verder en Gentlemen blijft er tussenuit springen.

@ Mjuman: Het postume album van Winehouse is gewoon uitbuiterij.
Maar je mag van mij best geloven wat ze bij DWDD beweren.
Wat Winehouse voor mij juist bijzonder maakte was de mix van stijlen.
Je hoort dat ze is beinvloed door oude Soul; inderdaad, maar ook haar voorliefde voor Ska en Hiphop is hoorbaar.

Afghan Whigs is ook een mix van stijlen, gitaarrock met Soul.

Verder vergelijk je Marvin Gaye toch ook niet met Dinah Washington?

Het gaat om de eigenheid en het persoonlijke karakter wat ze in de muziek stoppen, hiermee onderscheid een artiest zich.

Dulli, Gaye, Winehouse en Washington, allen artiesten die dat op hun manier doen.

Vergelijk Afghan Whigs niet met Smashing Pumpkins, twee totaal verschillende bands.

Nee, dat dan weer niet, al had het gekund. Ik ben fan geworden door MTV. Volgens mij omdat ik What's The Frequency, Kenneth zo'n leuk nummer vond.

Smashing Pumpkins in Paradiso maakte indruk; Afghan Whigs never took off.

Iedereen vergelijkt bands met elkaar, onderling en met verschillende fasen van een band. Rock is gewoon populair hier en mainstream. En rock raakt me steeds minder - als je adolesceert is dat anders; maar ik heb er steeds minder herkenning bij; zou het zelf ook niet meer willen spelen; zou eerder akoestisch willen spelen. Rock is imo steeds meer conformistische muziek.

Winehouse 'r album heb ik al gehoord, anders had ik er niets over gezegd. Ik kijk geen DWDD - bijn a uit principe niet; tv is hier voor 75% een scherm om films op weer te geven.

En daarnet nog haal je een ontzettend puberaal refreintje aan als illustratie van wat je meer aanspreekt dan Gentlemen van Afghan Whigs; een pijnlijk oprecht album dat barst van emotie die véél dieper gaat dan die van een boze rat.

Ach, Mjuman heeft meer gemeen met die gekke Belgen dan ie zelf beseft. Ceci n'est pas une pipe.

Ben jij op oorlogspad ofzo? Spreek even voor jezelf aub.

Voor wie spreek jij nu?

Dat rock hier erg populair is mag gezegd worden. Vandaag nog een erg goede lp gekocht van Thelma Houston, The Devil in Me. Reacties bij het album, 0. Stemmen op het album, 0.

Daar zal deze rockist dan maar eens verandering in brengen.

Zelfs voor een soul/disco juweel als de laatste van The Supremes is hier niet meer dan 1 stemmetje te vinden. Een 5* dan wel. En jawel, van rockist Kronos.

Zeg dus maar dat ik op verdedigingspad ben, tegen al die flauwe hokjesgeestigheid hier.

Ik spreek voor mezelf, ik word er niet echt blij van als iemand mijn favorieten op een dergelijke manier afbrandt (en impliciet alle mensen die er graag naar luisteren als pubers wegzet). Krijg een beetje het idee dat je bewust een beetje aan het steken bent om mensen uit de tent te lokken. Nog een geluk dat Orbit zich nog niet heeft gemeld hier.

Alle mensen die naar rock luisteren werden impliciet al weggezet als adolescerend, dus ik zie niet waar je over valt.


Nee. Ik reageerde op Mjuman. Die is al heel lang uit de tent.

Ik begrijp niet dat je je aangesproken voelt als Mjuman schrijft dat hij zich tegenwoordig minder tot rock voelt aangetrokken:


Het woord Kronos komt er niet in voor.

Ik vind het wel een boeiende verklaring van Mjuman die eigenlijk roept om een inhoudelijke discussie, hoewel dat topic hier waarschijnlijk niet voor is. Het gaat voor de goede orde niet over wel of niet eens, het gaat om de persoonlijke muziekbeleving. En wel of geen herkenning van hetzelfde fenomeen.

Rock is veel te breed om voor alle vormen er de kreet 'conformistisch' aan te hangen. Mjuman was volgens mij al veel eerder teleurgesteld over de gangbare 'rock' in zijn/mijn dagen. En heeft het al snel gezocht in andere stromingen in de rockmuziek.

Ik ben nooit teleurgesteld geweest in de gangbare rock in de jaren '70. Nieuwe stromingen zag ik ook als "een aanvulling op". Mijn 'rockgevoel' zal voor de extremisten onder ons al vanaf het begin te mainstream en te massaal geliefd zijn geweest. Daar staat misschien wel tegenover dat het waarschijnlijk langer meegaat.

Maar zoals ik toevallig recent hier nog schreef bij een nieuw uitgebracht live-album van Patti Smith: waar is de 'rebellerende' generatie die haar omarmde in 1975 anno 2011 eigenlijk gebleven? Daar herken ik dan ineens Mjumans gewaarwording in.

Hoe dan ook, over muziekbeleving valt veel te schrijven en misschien ben je zelf ook wel onbewust onderhevig aan modegrillen en stemmingswisselingen....

Met dit weer is Mjuman still in(to) da house. Mjulady V3 (gemakshalve nummer ik ze) is wel degelijk van de buitensport, net als ik zelve (dat houdt me jong en vitaal), Mjulady V2 sprak steeds van "kramperen". En Kronos zie ik niet zo 1-2-3 met vrouw in één tent op pad gaan.

Ik heb net dit album Terje Rypdal - Odyssey (1975) gedraaid (uit '75) en dat zouden broek-rockers (mcp's) ook eens moeten draaien - dat lijdt tot contemplatie.

En dat "adolescerend" (opgroeiend) sloeg op lieden die ten tijde van de release van dit album aan het puberen waren - zulks heeft veel impact. Mijn eigen puberteit ben ik ben vergeten (TGIF), maar die lag zo vlak na De Diligence van De Selvera's; zie Youtube YouTube - De Postkoets, de Selvera's Mijn koetsje reed vervolgens stug verder en hedenavond draaide ik na Rypdal ook nog Boratto - III en Nadja Lind - Brain Candy.

Heb nooit met rock hervonden wat ik met wave wel weer beleef: emotie, oprechtheid, gekte en reflectie. Rock: voor mij, regelmatig te veel cliché's en wat sommige vrouwen zeggen over mannen en auto's zeggen andere weer over mannen en gitaren. Oja en gothic (Mission, Cult, Sisters of Mercy), wat ik vroeger ook wel kon graven, trek ik ook niet meer - uiztonderingen daargelaten.

Als je het zo bekijkt, moet ik je wel enigszins gelijk geven.
Albums die voor mij baanbrekend waren, zijn veelal albums die rond mijn 21e jaar uit kwamen.
Ik heb het hier over 1993, 1994.
Net wat geld aan het verdioenen, en dat veelal omzetten in de aanschaf van muziek.
Bijna exit puberteit.
Maar wat waren het ook 2 heerlijke muzikale jaren.
Vervolgens heeft het muzikale klimaat voor mij weinig nieuws meer opgeleverd.

Daar voel ik niet echt herkenning bij. Ik ben op mijn 12de verslaafd geraakt en dat is nog steeds niet over. In elke periode ontdekte ik voor mij baanbrekende albums. Veel daarvan blijf ik tot op heden erg goed vinden. Gentlemen is daar eentje van.

Bij mij is rock een beetje naar de achtergrond verdrongen door andere genres: in mijn jaarlijstje (top 10) staat dit jaar ook maar 1 plaat die het predikaat rock krijgt op MusicMeter. Ben wat nieuwe muziek betreft toch meer richting de electronica (zowel dance als electronic) en het experiment getrokken en als het op pure liedjes aankomt wat meer richting singersongwriters en folk. Ik luister nog wel een hoop rock, maar dat zijn dan toch de platen uit de jaren '90 die ik toen goed vond en de new wave en jaren '60 psychedelica die ik nu steeds meer ontdek.

Voordat hier het gevoel ontstaat van Opa vertelt van vroeger: Die postkoets is mijn eerste muzikale memorie - gepuberd heb ik met soul; en idd oude liefde roest niet; einde van de middelbare school met Led Zep, Buffalo Springfield (geweldige band) en Neil Young die net solo ging; Black Sabbath kwam ook net kijken (en hun eerste twee zijn tof).

Singer/songwriters staat bij mij op een laag pitje - folk: heb erg veel weg gedaan en daarvan heb ik enorme spijt - in al zijn eenvoud zit daar heel veel schoonheid en pure muzikaliteit in; mensen als Richard Thompson, Maddy Prior, Ashley Hutchings en Sandy Denny (helaas) zijn buitengewoon getalenteerd.

Rock is hier op MM zo'n breed genre, zelfs wave valt eronder. Aghan Whighs zou ik ook niet typeren als een typische rock plaat, zelf vind ik er niet veel aan maar er zit wel degelijk veel emotie in en het is absoluut geen cliche plaat.

Wijze woorden.

Ja Arnout, ik heb goed naar het laatste dEUS album geluisterd. Ik bedoelde sowieso niet dat ik nog nooit van dit album of zelfs deze band gehoord heb, maar dat ik de muziek zelf niet ken.

Misschien heb je niets gemist, misschien wel. Gewoon zelf toch maar eens naar Gentlemen gaan luisteren, zou ik zeggen.

Sorry, maar waar slaat dit nou weer op? De zoveelste keer dat ik bij een " discussie" wordt gehaald waar ik helemaal niks mee te maken heb.. en jij bent hier moderator? Schaam je gast!

Verder over dit album, lekkere rockplaat met voornamelijk een erg aanstekelijk nummer, namelijk Debonair. Essentieel natuurlijk volstrekt niet, je kunt er zo 200 andere platen voor in de plaats noemen, maargoed, veel van wat al voorbij is gekomen was ook volstrekt niet essentieel, dus soit.

Dat vroeg ik me eigenlijk ook wel af, naast dat ik nogal verbaasd was over de vraag of ik op oorlogspad was en zou impliceren dat iedereen die naar Bullet With Butterfly Wings luistert puberaal is.

Maar goed, moderators zijn ook maar mensen.

Ja, dat blijkt.. ik zou in het vervolg dan ook graag verschoond blijven van het opgeheven vingertje dat herman me maar al te vaak voorhoudt

ik niet, is gewoon een persoonlijke beleving/ervaring van een vergrijsde (ex?)waver, die ook wel eens buiten zijn hokje geschaatst heeft, maar zich hier op te glad ijs begeeft.
Ik ken trouwens rockers zat van 40 en 50+ die zich daar helemaal niet met kunnen vereenzelvigen.



Volledig mee eens, en wie dat niet zo ziet, is misschien zelf reeds zo conformistisch geworden, dat hij niet meer verder kijkt dan het topje van de huidige ijsberg, maar daarop zijn mening over de hele brok klaar heeft.


In verband met de opmerkingen van Kronos en Orbit wil ik nog even zijdelings vermelden dat ik ook de indruk heb dat er hier soms met twee maten en gewichten gemeten word. Een voor de rockisten, en een andere voor de anti-rockisten. Waarvan het mij al langer dan vandaag duidelijk is wie de onverdraagzaamsten zijn.

Maar ja, de anti's hebben het politiek correcte aan hun zijde natuurlijk. Conformisme

Kan niets anders dan me hier bij cabeza aansluiten.

Jij meldt je steevast elke zaterdag in dit topic dat vervolgens de helft van de keren eindigt in een nachtelijk tete-a-tete tussen jou en Kronos. Vorig weekend was het ook weer een mooi steekspel: wie lokt wie uit de tent. Uiteindelijk bleven jullie allebei rustig, maar het is wel eens anders geweest. Daar slaat het op.


Zijn we het daar in ieder geval over eens.

Wat een onstellend laf statement, wegkruipen achter de rug van een ander.
CB krijgt van mij wel een pm want dat willekeurige manupilatieve geciteer (uit context, niet vragen om toelichting) uit mijn posts komt me regelrecht de strot uit:. populistische prietpraat.

Bah - effe mjuman aanhalen , "cut and paste" en presto: hopla weer een nieuwe spot om te gaan emmeren.

200 meer essentiële uit 1993? Welke dan?