Ja de muziekindustrie is de laatste jaren zeker heel wat verandert het gaat meer om hits maken en one-hit wonders worden direct tot het sterdom gekatapulteert.

Daar kan ik mij heel vaak aan ergeren maar ahja, wat doen wij er aan. Gelukkig zijn er nog andere bands die heel wat meer in hun marge hebben maar jammer genoeg krijgen die dan minder aandacht, ik denk maar aan de Dirty Projectors (gelukkig op deze site wel genoeg aandacht maar in de hitlijsten niet :s)

pop muziek van nu is compleet waardeloos
helemaal afgrijselijk irritant zijn die autotuned of vocodor achtige stemmetjes die je hoort in de helft van de rnb nummers
maarja dat krijg je want ze kunnen ook niet meer zingen tegenwoordig
gadverdamme ik word er helemaal misselijk van
spijtig dat een van de weinige echt talentvolle popfiguren is heengegaan

Aanvankelijk dacht ik dat ik te oud werd voor die chartsbullshit, dat ik, zoals zo vaak voorkomt, gewoon weer een oude knor was die zich vasthoudt aan zijn eigen muziek en van al het nieuwe niets wil weten.
Geloof me, het is waar. Ik kan me zeker bij die groep scharen.
Maar aan de andere kant.....ik ga zo nu en dan wel eens naar lokale gigs. Onbekende bands in richtingen van rock en alternatief die nog lekker experimenteren en waanzinnig creatief zijn. Ligt me wel.
En wat me opvalt is dat er 'ondergronds' wel degelijk vernieuwing aanwezig is: frisse geluiden met aparte riffs en (wat me enorm opvalt) complexe rythmsecties en onverwacht verrassende wendingen. Echt, het is als een verademing.
Maar waarom komen dit soort kwaliteiten maar niet aan de bak?
Ik denk dat een combinatie van factoren hier een rol in spelen.
En zelfs als je die verschillende factoren in een trechter gooien zou, dan vloeit er een soort van nepgoud uit : money.. De bijdragen van 'da housefreak' en 'Stijn_Slayer' zijn beide dan ook stellingen waar ikzelf niets aan toevoegen kan.
.....dengdeng, dengdeng, dengdeng, dengdeng, dengdeng, oehoe....
Ik weet het nog zo goed (lol). ik was op mijn werk en hoorde dit nummer (van wie die ook maar wezen mocht) op de radio. Ik keek verbaasd op, verward, verontwaardigd en zei tegen mijn collega dat ze van gekkigheid niet meer wisten hoe een fatsoenlijk radioprogramma te maken. Dat ze met zóiets raars op de proppen moesten komen.
Mijn collega moest lachen en zei heel droog: ,,dit nummer staat nummer één.''
Dit zegt uiteraard iets over de subjectieve aard van muziek. Maar ook dat het succes van muziek niet persé in kwaliteit hoeft te zitten. Het is wat de mensen raakt, daar gaat het om. En ik heb de indruk dat met de huidige maatschappelijke en economische status, en dan niet direct gefereerd aan de huidige crisis, waarin alles makkelijk, snel en bovenal niet te complex moet zijn, mensen vooral niet te moeilijk willen doen. Het kan zijn dat dit via muziek aan ons (of vice versa) wordt gespiegeld. Wat wel zo is, is dat het de muziekindustrie het wel verdraaid makkelijk wordt gemaakt om binnen te stromen (zie Stijn_Slayer). En wie weet dat met de versimplifisering de muziek toegankelijker wordt voor de 'kleintjes'. En als dat dus ook een succes wordt, dan spelen de platenbaasjes daar handig op in met het verschuiven van de doelgroep en dus ook meer te focussen op - voor kids georiënteerde - muziek.
(da house freak).
Het is misschien een beetje hypothetisch allemaal, maar het zou zomaar kunnen.
Maar het biedt wél hoop dat er 'onderhuids' nog wel degelijk creativiteit en kwaliteit bestaat. Het enige dat nodig is, is een creatief brein die bij 'toeval' een knaller van een hit scoort. Het zou mensen kunnen stimuleren en 'wakker kunnen maken'.
Want één ding wat ik wél jammer vind, ondanks de begrijpelijke ontwikkelingen, is dat er 'artiesten' zijn die wel verdraaid makkelijk stink -en stinkrijk worden. Oud deuntje samplen, gooi er een beat doorheen die allang is voorgeprogrammerd in de pc, schreeuw een aantal keer iets als: 'yo yo yo! Go with the flow!', en voor je het weet zit je in je eigen bubbelbad met als enige zorg welke auto je zal nemen om die avond indruk te maken op de party.

Over het algemeen heb ik het niet super erg op popmuziek, maar soms zijn er toch wel losse nummers die erg aanstekelijk zijn. Dit merkte ik laatst weer met Rigby - Everything Must Go. Erg catchy en eigenlijk on-Nederlands. Erg lekker ook voor een zomerse dag.

Nja, ik had Robbie Williams beter een goede entertainer kunnen noemen...

Vroegah konden popsterren nog zingen.

Whitney Houston, live, 1989

YouTube - Whitney Houston - One Moment In Time(Grammy Awards Live)

jemig.....

Hmm, zíngen kan ze inderdaad wel, maar ik houd Whitney Houston en Mariah Carey hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor wat ik 'het nieuwe zingen' ben gaan noemen: van die vocale acrobatiek met die vreselijke uithalen, waarin ze geen enkele tekstregel een beetje recht vooruit zingen. Door hen zitten we heden ten dage dus wel met heel veel (mindere) navolgers opgescheept.

Ach, dat het niveau van de popmuziek van vandaag de de dag nog lager ligt dan dat van 20 jaar geleden lijkt me niet meer dan een logisch gevolg van de neerwaartse spiraal waar de lage kunsten zich als sinds de 20e eeuw in bevinden. Vroeger had men tenminste nog het doel om tot de hogere kunsten te behoren. Automatisch krijg je dan een bredere selectie aan kwaliteitsvolle acts. De muzikanten legden de lat hoog en leverden om die reden dan vaak ook werken af die er zeker mee door konden. Echter, doordat de hoge kunsten zich steeds verder isoleerden, kregen de lage kunsten meer de mogelijkheid om naar voren te treden en werden naar gelang de tijd door het volk meer serieus genomen. Hoewel dat het in het begin nog niet zo veel afdeed aan de geleverde kwaliteit, ging het wel steeds maar opvallen dat de streefdoelen van deze muzikanten veranderden. De populaire muziek hoefde kwalitatief gezien niet meer fantastisch in elkaar te zitten om succes te hebben. De hogere kunsten werden immers als dood beschouwd en het was natuurlijk niet cool om dat als voorbeeld te hebben. Je hoefde geen Beethoven te zijn om als een ster omschreven te worden. Talent was niet iets wat je had, maar iets wat gefabriceerd kon worden.

Helaas leven we vandaag in het tijdperk waarin dit steeds zichtbaarder wordt. Waar men vroeger het nog enigszins probeerde te verbergen, komt men er nu haast trots vooruit dat je autotune gebruikt om nog een beetje fatsoenlijk over te komen. Zogezegde ´talentenshows´ schieten als paddestoelen uit de grond. Dat de beloofde supersterren uitblijven verbaast me niets, maar er wordt wel een klimaat gecreëerd waarin iedere boerenlul denkt de nieuwe superster te kunnen zijn.

Liever popmuziek van nu dan popmuziek van vroeger. Zo is ook de aard van popmuziek.

Het is jammer dat mensen vergeten dat er altijd al commerciele/lage kunst was. De kwaliteitsmuziek blijft daarentegen beter hanger, daarom denkt iedereen dat het nu zo slecht gaat met de muziek ( als je beter zoekt komt je nog steeds ongelofelijk goede muziek tegen ).

In de jaren '70 had je nog veel ergere rotzooi dan nu. Eigenlijk is het sinds grofweg 1970 al niet best meer. Hooguit is er nu wat minder variatie dan toen (in de hitlijsten dan).

Ik had toch wel iets meer reacties op mijn bericht verwacht...

Desgevraagd een reactie: Ik ben het met je eens.

Onder de noemer "pop" wordt er nog steeds aardige muziek gemaakt. Waar ligt de grens, is alles wat in de charts staat pop en krijgt het als het buiten de charts blijft de term indie- of alternative- er voor geplakt en is het dan opeens wel credible? Op MuMe staan toch aardige bandjes/artiesten onder pop vermeld, o.a. (laatste 2 jaar): Amy MacDonald, Beach House, Colbie Caillat, Ellie Goulding, Florence + the Machine, Ilse DeLange, Jenny Lane, Keane, Lady Gaga, Laura Jansen, Lily Allen, Marina & The Diamonds, Nits, Owl City... Het zal altijd zo blijven dat er goede en slechte popmuziek wordt gemaakt, maar wat voor de één goed is, is voor de ander slecht. De bekende discussie over smaak. Zoonlief (pjh2000) luistert graag naar de Hitzone cd's, ga ik niet verbieden omdat ik vind dat 80% wat er op staat crap is (mijn ouders vonden begin jaren 80 ook niet alles top wat ik draaide). De jeugd wil in het begin toch de muziek horen die ze ook van MTV/TMF/538 voorgeschoteld krijgen. Eigen smaak ontwikkel je juist door veel verschillende stijlen en bands/artiesten te beluisteren en daar de jouw aansprekende dingen tussenuit te pikken. Daar hoort dus ook, vooral in je jonge jaren, pop(chart)muziek bij. Zo zijn wij allemaal met muziek in aanraking gekomen.

Ik kan me hier vrij aardig in vinden, sluit ook aan op mijn eerdere bericht. Ik ben het niet eens met alle namen die je noemt bij de "goede" popmuziek, maar dat is een kwestie vaan smaak

Lady Gaga?? Als dat van doorslaggevend belang moet zijn is de discussie ten einde

Lady Gaga is de Madonna van deze tijd. Is over 15 jaar nog net zo beroemd als nu of je nou wil of niet. Bereid je er maar vast op voor.

In De Site > Algemeen > Technologie verbetering voor de muziek?:

ik zelf ben 19 jaar en luister even goed veel oude muziek maar ook top 40
en wat mij het meest opvalt is dat de top 40 nummers

top 40 is voor de korte termijn erg vette muziek

maar op de lange termijn geen bal meer aan

het goeie van de oude nummers is dat ze niet minder worden naarmate je ze meer gaat spelen

Zouden die "oude" nummers dan niet in de top 40 gestaan hebben?

het verschil is dat de top 40 tegenwoordig veel comercieeler met heelveel toeters en bellen er aan vast

en je ziet dat een band als the baseballs goed aanslaat door van nieuwe muziek een beetje het country gevoel terug te geven

er stond altijd al troep in de top 40. Er staan ook altijd een paar goede nummers in. Die nummers worden onthouden en hoor je jaren later nog. Dat is de reden dat mensen denken dat muziek vroeger beter was: Ze onthouden enkel de goede nummers

In Muziek > Toplijsten en favorieten > 2010-2019 Het Folk Decenium?:

Elk decenium heeft een à twee genres die vaak prominent naar voren komen. In de jaren 80 was het de new-wave, in de jaren 90 de grunge. Bij het vorige decenium zou dit dan wel de R&B/prefabpop zijn. De laatste tijd zie ik steeds meer (elctro,freak)folk(rock) albums hier hoog scoren. Ik vraag jullie, wordt dit decenium dan wellicht een folkdecenium?

Folk heeft nooit grote groepen mensen aangesproken, ik vraag me af waarom dat het nu wel zou kunnen. Als het geluid van de mainstream al op de schop wordt genomen door een tendens van vernieuwing, zie ik eerder een soort nieuwe hybride van vernuftige electro en popmuziek voor me, misschien met een toenemende nadruk op het eerste, want electro is zowat het enige genre waar nog wat aan vernieuwing te halen valt, heb ik me laten vertellen.

Niet dat muziek sinds de jaren '00 heel vernieuwend is trouwens, maar er zullen toch niet eeuwig ouwe kliekjes opgewarmd worden?

ik zou niet zeggen dat de muziek van de jaren 00 niet vernieuwend is. Een band als porcupine tree of radiohead is toch op zich best vernieuwend.

we moeten het natuurlijk niet afzetten tegen de vernieuwende acts van de begin jaren 70 of jaren 80 maar ik zie toch dat er voldoende bands aan het expirimenteren zijn en daarmee prachtige muziek maken.

Afgelopen decennium al gebeurd, misschien?

Stel je voor...straks komt Natural Snow Buildings nog op MTV

Folk Decennium? Van mij mag het. Graag zelfs!

Misterfool, je noemt het vorige vrij terecht prefab/R&B decennium, ik heb daar niets mee.
Ik zou het zelfs het hitparade-wegwerppop-decennium willen noemen, soms was het niveau van de "hits" zo belabberd en dramatisch slecht.... herkauwen en op schamelijke wijze recycleren van oude hits en ze verkrachten dat het pijn deed aan de oren...

Dàn nogal wat liever folk, al mag die folk dan gemengd worden met andere genres of subgenres; Ik vind de folk van Mumford & Sons of die van Fleet Foxes geen pure folk, maar dat vind ik helemaal niet erg. Het is tenminste kwalitatief hoogstaande muziek, toch?

Ja, dat heb ik ook al gedacht! Als de folk revival van de laatste twee, drie jaar zo in stijgende lijn blijft gaan, dan zouden de jaren '10 wel eens het folk decennium kunnen worden.

Overigens ben ik het er wel niet mee eens dat je '00 het prefab/R&B decennium noemt. Oké, er is heel wat R&B gemaakt, maar in de jaren '80 waren er ook Justin Timberlakes, alleen kent niemand ze nog. Als je bijvoorbeeld kijkt naar creaties van the Strokes, the Libertines, the White Stripes, Radiohead, Oasis... in het voorbije decennium, dan is er toch wel aardig wat gepresteerd.