Ik heb het geprobeerd maar het lukt mij momenteel niet om een video te embedden dus dat Hazlewood nummer zal dit keer van Masimo moeten komen.

Zoiets?

Zeker niet het beste nummer uit zijn indrukwekkende oevre, maar nog altijd zeer de moeite waard.

7,5

Dat is precies degene die ik wilde plaatsen Oldfart je bent zeker helderziend haha, mooi nummer!

8

Ik heb me al lang geleden voorgenomen meer te gaan beluisteren van deze man. Nav dit plaatje heb ik dan ook eindelijk maar eens een compilatie toegevoegd aan mijn afspeellijsten op Spotify.

7,5

7,5

6.5

Lee Hazlewood: 7

Had maar zo een verloren opname van een onbekend bandje uit 1971 kunnen zijn.
Anno nu: Sympathiek en toch wat....ehhm..gewoontjes: 6,25

6. Niet iets waar ik meer van hoef te horen.

Vrees dat hetzelfde voor mij geldt. Ik bedoel; de mening over het liedje. Dat mijne hetzelfde is als die van spoelie. Niet hetzelfde voor mij zelf. Hoop ik.

Haha

Middle Brother, een samenwerking van de frontmannen van Deer Tick, Delta Spirit en Dawes.

Dit vind ik prachtig, ik hou van die harmonie zang. Ik ga hier wat meer van beluisteren.

8,5

Malcolm Holcombe - Down the River - Gypsy - 07-08-2012

Malcolm Holcombe (1955) uit North Carolina heeft in zijn leven zoveel gedronken, gesnoven, gerookt, gespoten en/of geslikt dat hij er eigenlijk al lang niet meer had mogen zijn. Gelukkig is dat niet zo, want 'Down The River' is alweer zijn negende album en hij kreeg daarop hulp van (bekende) vrienden en fans.

Zo speelt Darrell Scott gitaar, banjo en dobro, horen we Emmylou Harris op de achtergrond op 'In Your Mercy' en Steve Earle op 'Trail O’Money'. Maar het is toch vooral Holcombes grommende en soms zelfs boze zang die van 'Down the River' een van de opvallendste americana/roots albums maakt van 2012.

In 'a just world' krijgt Malcolm nu eindelijk eens minstens dezelfde status als Seasick Steve, met wie hij wel vergeleken wordt.


MuMe: 6 stemmen | gemiddelde 4,25

Tsja....wat moet ik hier nou weer van vinden?

Elf jaar werken in de drugshulpverlening heeft er voor gezorgd dat ik geen last (meer) heb van misplaatste junkie romantiek.

Ook in het geval van deze Malcolm Holcombe heb ik het gevoel; hoe goed zou je zijn geweest zonder al die ellende?
Je hoort het verrotte gebit door de muziek heen.
Een gebroken stem is niet het probleem, wel de pijn en ellende die hem voedt.
Ik kan hier moeilijk naar luisteren zonder al die verslaafden te 'horen' die ik naar de verdoemenis heb zien gaan.

Daarom....ik weet het niet...in potentie hoor je een getalenteerd mens, maar in tegenstelling tot wat sommigen misschien denken, ben ik er niet van overtuigd dat al dat middelengebruik de muze ten goede is gekomen. Eerder het tegendeel.

Het raakt me, maar niet op de manier die wellicht bedoeld is.

Tja, ik heb ook zo mijn bedenkingen. Als ik dit zo hoor en ik luister naar Michael de Jong hoor ik liever de laatste. Waarom? Omdat ik bij Michael veel meer voeling heb, ik hoor de emotie en dat mis ik bij deze artiest helaas. Niet dat dit slecht is maar meer een gevoel van mij.


5

Ik vind dat eerste nummer best mooi, alleen de uitvoering laat wat te wensen over. Een 6.

Al een tijdje geleden probeerde ik het hier geloof ik ook; Sam Amidon, voor mij de jonge folkartiest van dit moment, onder de aandacht brengen. Dat is geloof ik niet voldoende geweest, dus doe ik het gewoon weer. Een artiest als deze die zo belachelijk ondergewaardeerd wordt, dat kan ik niet aanzien. Ik vond het moeilijk een nummer uit te moeten kiezen, want hij heeft zoveel moois, maar ik kies voor Saro. Een traditional die hij in een eigen jasje heeft gestoken. Hier staan zijn albums. Allemaal meer dan de moeite waard.

Ik weet dat er iedere dag iets nieuws geplaatst kan worden, maar het hoeft niet toch ?

Ik vind het jammer wanneer er maar 1 of 2 reacties zijn gegeven, er al weer een volgende komt.
....verder mis ik wel de mening van een flink aantal 'kenners' de laatste tijd...

Ik zie ook dat sommige users een nummer plaatsen maar bijna nooit een reactie plaatsen bij een nummer van een ander. Ikzelf zou het prettig vinden dat iedereen die in dit topic meedoet een reactie plaatst en het geduld op kan brengen dat iedereen ook echt geweest is.

Precies.

O, sorry. Ik zal weer eens wat meer reageren. Ik plaats over het algemeen geen nieuwe video's, omdat ik nogal achter de feiten aanloop en voor ik iets ontdek is het alweer oud. Maar reageren is natuurlijk geen probleem.

Ik vind de nieuwe CD van Holcombe toch erg goed hoor, jammer dat jullie het anders ervaren. Ik heb het album nu een paar keer beluisterd en waar een veel geprezen Sean Rowe mij totaal niet raakt lukt dat met Holcombe in een keer. Luister eens naar The Door en In Your Mercy. Dat zijn toch magistrale nummers hoor. Misschien als ik lees dat mijn helden Earle en Harris meedoen dat ik dan al niet meer objectief ben, maar nee, het is Holcombe zelf die hier een prachtig staaltje vakwerk aflevert. Een zekerheidje in mijn top 10 van 2012. Ik was een beetje teleurgesteld het eerste half jaar, maar het 2e gedeelte van dit jaar brengt een hoop moois.

Sam Amidon ken ik niet. De video die Daniel plaatst doet mij niet veel, maar dat hoeft nog niks te zeggen. Voorlopig mis ik wat karakter. Misschien dat andere nummers of een heel album een beter beeld geven.

Middle Brother komt een stuk beter binnen. De prima zang en samenzang mag ik graag horen. En buiten dat gewoon een goed nummer.

RayLandBaxter: Misschien heeft Oldfart gelijk als hij zegt dat het wat gewoontjes is, ik mag het desondanks graag horen. Catchy countryrock. Af en toe een beetje up tempo vind ik niet verkeerd hoor. Ik heb het al veel vaker gezegd, maar af en toe mag er ook wel een glimlach in de muziek. Nou dit is muziek met een glimlach.

Als iets 'gewoontjes' is kan het best plezierig zijn om aan te horen, voor een keer dan.

O.K, als niemand meer iets te melden heeft bij de voorgaande nummers, wil ik wel iets kwijt over die Sam Amidon.

Allereerst vind ik dat schoolbord aan zijn voeten aandoenlijk, de hele setting heeft iets van een middelbare school.
Het gebodene vind ik aardig goed, maar ik vind echt dat hij nog moet rijpen, hij kan er ook niets aan doen dat hij nog zo jong is. Maar een jonge Dylan had toch echt veel meer urgentie.
Heb ook wat andere clipjes beluisterd: heb het idee dat hij mij weinig te melden heeft.
Misschien moet je zelf jong zijn om dit volledig te bevroeden ....??
6,5


Wat overigens de reden is van die vreemde krijs in dat andere stuk Wild Bill Jones ontgaat me volledig...

Sam Amidon heeft een mooie stem dat doet denken aan Nick Drake. Ik ben verrast en nieuwsgierig naar meer werk. Een 7,5

Dat ben ik met je eens. Om nou op basis van dit nummer een album van deze mijnheer aan te schaffen dat gaat inderdaad te ver. Maar wel een aanzet om eens meer van de man te volgen. Mensen als Sam Amidon hebben we op dit moment wel heel erg veel, dus zou ik op dit moment eerder iets van Baxter proberen. Dat dan weer wel.

Sam Amidon - 6. Het kabbelt wat voort en pakt me nergens.

Ik ben het eens met Spoelie, vind het een beetje 13 in een dozijn muziek. Je hebt heel veel van dit soort artiesten en ze klinken in mijn oren allemaal hetzelfde. En Nick Drake hoor ik hier al helemaal niet in, mocht hij willen.

5

Nick Drake, die naam komt ook zo vaak voorbij. Ik heb nog nooit wat van hem geluisterd, hij is in alles wat ik lees zo opgehemeld dat ik bang ben dat het alleen maar tegen kan vallen. Als je alle verhalen moet geloven is het een soort god, maar dan beter.

Wie plaatst, na drie dagen en zat commentaar, de volgende?