Jamey Johnson - 6,5

De volgende band doet me wat denken aan The Head and the Heart. Zelfde bezetting, zelfde samenzang. Erg mooi imo.

Milo Greene - 1957

Milo Greene: 6,75

...handig

6.5

Milo Greene. 6

Geweldig speurwerk Daniel, deze muziek is heel verrassend. Dit smaakt naar meer. Een dikke 9.

No problem sir Geweldig goede band, dat Megafaun. Justin Vernon (beter bekend als Bon Iver) speelde eerst met die gasten in de band Deyarmond Edison (ook prachtig!). Toen Vernon solo ging, richtten de overige mannen Megafaun op. Vooral hun album uit 2009 vind ik erg goed.

Een dikke 9 heb ik er nog niet voor over, maar het klinkt zeker aardig.
Ik zal dat album uit 2009 eens luisteren. Zie dat deze daar dan weer niet op staat

Megafaun: 8

Om leven in de brouwerij te houden en omdat ik dit ook nog graag met jullie wilde delen

Ik volg het forum langzaam aan weer mee en zal binnen kort een inhaalslag proberen te maken met een x aantal beoordelingen..!

Ik wilde dit even delen




Roger Tarry vind ik opzich wel mooi, maar ik vind het ook erg slaapverwekkend. De cello heeft een mooie klank, maar voor de rest vind ik het een makkelijk(simpel) melodietje wat wellicht een stuk spannender had kunnen zijn als men zo nu en dan eens een ander akkoord dropt of niet steeds de zelfde formule van de zang opnieuw gebruikt. Ik geef hiervoor een 5.

Methamphetamine, samen met Wagon Wheel een van mijn favoriete Old Crow-nummers. De tekst vind ik voornamelijk erg sterk. Heb je de nieuwe plaat trouwens al gehoord van ze? Niet? DOEN!

Een 9

Roger Tarry :6
Old Crow :7

Was men al bekend met Mickey Newbury?

...jazeker wel, maar is niet zo mijn ding.

Veel te orkestraal en gelikt naar mijn smaak...

Mickey Newbury ken ik inmiddels steeds beter en het is na een aarzelende start nu zeker wel mijn ding. De orkestratie die Daniel bekritiseert is mij ook regelmatig een doorn in het oog. Bij dit nummer stoort dat echter totaal niet. Werkelijk fantastisch. 9,5.

Daarvoor:
Old Crow Medicine Show: heerlijk 8
Roger Tarry: best wel vervelend: 4
Megafaun: Kijk dat soort bands die al even bestaan, maar die ik niet ken, daar word ik graag op geattendeerd: 8
Milo Green is totaal niet mijn smaak en daar kan ik geen objectief cijfer aan geven
Jamey Johnson: Degelijk vakwerk. 7
Truckyard: 6,5
En dan heb ik ook nog niet gestemd op de mannen met de witte hoeden: zo fout dat het weer leuk wordt. Objectief echter geen voldoende 5.

Mickey Newbury: mooi nummer, maar misschien komt het in een meer sobere uitvoering nog beter tot z'n recht. 7.5

OCMS is uiteraard bekend, 7.5

Roger Tarry kan wel wat peper gebruiken.

Pokey LaFarge and the South City Three kennen hun roots:

Van Pokey LaFarge vind ik het grappig om zo nu en dan een filmpje van hem te zien op YouTube, maar meer dan dat ook niet. 6

Heb ze een tijdje geleden live gezien. Dan is het vooral te gek, omdat de energie dan echt overkomt. In een filmpje is dat toch wel even wat minder. Toch, de muziek blijft wel fier overeind staan. Dit spreekt mij nog wat meer aan (meer country): YouTube - Pokey LaFarge - Josephine

Een 7

Ik geef een 6,5.
Het is allemaal wel heel erg lollig, maar klinkt opzich best lekker!

Ik vind vooral het instrumentale gedeelte van LaFarge en zijn mannen geweldig: 8,5

Wat Daniel zegt: Live leuker dan op Youtube. Je wordt er vrolijk van, er wordt prima gemuciseerd, maar een paar van dit soort nummers vind ik wel voldoende. Een 7.

Deze muziek doet het voor mij heel goed tijdens het scriptie schrijven. Ook daar buiten, trouwens... Opgepast: het betreft echte folk

Enig speurwerk leerde me dat de man leefde van 1882 tot 1973. Dat rechtvaardigt dat ik het heel gedateerd vind klinken. Niets voor mij dit...

Ik heb trouwens iets moois ontdekt wat ik al een tijdje wil posten, maar telkens is iemand me voor. Mag ik bij deze de spot van morgen claimen?

Bill Wilson - To Rebecca




Het verhaal achter de plaat is wel bijzonder:
"Indiana’s Bill Wilson drove to Nashville and knocked on producer Bob Johnston’s kitchen door in 1973. Johnston had produced records by Bob Dylan, Johnny Cash and Leonard Cohen, among others. Bob let him in to play a few songs, liked it, and rounded up his crew that played on Dylan’s “Blonde on Blonde”. They recorded ‘Ever Changing Minstrel’ that night, and it was released on Columbia Records in 1973."

Voor mij is het album één van de mooiere ontdekkingen van de afgelopen tijd.

Bascom Lamar Lunsford - Swannanoa Tunnel : 8

Bill Wilson - To Rebecca : 7

Bascom is net zo authentiek als Pokey Lafarge. Alleen Bascom is authentiek en Lafarge doet authentiek. Daarom bevalt Bascom Lamar Lunsford me beter: 8

Ja Spoelie: Bill Wilson, helemaal te gek. Ik heb eergisteren net te horen gekregen dat zijn album Ever Changing Minstrel, die ik had besteld, niet meer geleverd kan worden (voorlopig). Daar baal ik echt ontzettend van. Ik hoop dat hij toch nog ergens verkrijgbaar is. Voor dit nummer doe ik eens even lekker gek: een dikke 10. Beter kan bijna niet.

Hmmm, ik had meer verwacht van Bill Wilson. Vind het wat gezapig. Misschien dat andere nummers me meer aanspreken van dat album...

Een 6,3