Ik denk dat het 'm ligt in de stem: in 'One Step' zingt hij lager, en komt z'n mooie, diepe Fred Neil/Hazlewood-achtige stemgeluid perfect uit. En vooral dat lage vind ik erg mooi

H. Williams III doet me er aan denken dat ik nog 'ns dieper moet duiken ik Hank William no 1.

We zijn lekker bezig jongens! David Wiffen, weer een prachtige ontdekking. Een tikkeltje glad, maar het blijft allemaal net aan de goede kant van mijn "smaaklijn". Ik ga dat album uit '71 eens binnenhengelen

Zijn reacties hier en de lange monologen in zijn topic "The Hickory Report's 'American connection" verklaart alles. Servaas lijdt aan megalomanie. Veel sterkte, knul.

Jay Farrar heeft betere nummers geschreven, maar zelfs dit is een ruime voldoende. (7)
Hetzelfde geldt voor Townes van Zandt (7)
Country Heroes van Hank Williams III vindt ik daarentegen een van zijn betere nummers. (7,5)
Zijn vader Hank Williams jr was in de jaren tachtig trouwens mateloos populair in de States en in de lage landen nagenoeg onbekend. Ik zal binnenkort eens wat plaatsen van hem.
David Wiffen is inderdaad een aangename verrassing. Smaakt naar meer. (7,5)

Potver, weer zo'n mooi nummer.

David WIffen, ook een ontdekking voor mij. Met even googelen zie ik dat dit album niet meer te krijgen is Jammuurrr
7,5

David Wiffen: Ik ben bang dat ik als enige niet zo enthousiast ben. Ik kan hier niet zo heel veel mee. Ik vind zijn stem niet zo geweldig. Ik heb al eens een hele serie van die man "geyoutubed". Ik dacht als je mensen als Newbury leuk vind dan moet David Wiffen ook wel te doen zijn, maar op de een of andere manier raakt David Wiffen me niet. Masimo trekt een vergelijking met Hazlewood en laat ik ook die niet echt interessant vinden. Zal dus wel net de verkeerde richting voor mij zijn. Ik geef geen cijfer.

David Wiffen is, in ieder geval met dit nummer, voor mij een beetje honderd in een dozijn.
Ik hoor een op zich goede stem en alleraardigst gitaargeriedel, maar het bijzondere, dat hoor ik niet: 6,75

The Builders & the Butchers
Niet een van mijn favorieten, maar opzich wel leuk om eens te posten..

Ook niet mijn favoriet, en dan is 6 minuten al een lange zit. Deze had van mij eigenlijk niet gehoeven. 4

Muzikaal dik in orde, maar die vocalen zijn bar en boos in mijn ogen. Past totaal niet in dit genre. Ik vind een 4 ook meer dan voldoende.

Ik zat zelf aan een 5 a 6 te denken, maar dan weet ik iniedergeval dat ik niet gek ben
Nu is de vraag, zingt er nou een vent of een vrouw

Liep ik op Spotify tegenaan:

The Builders & the Butchers, tja allemaal niet bijster origineel; die gedeconstructiveerde drums is al eerder gedaan. De boertigheid van de uitvoering er van bepaalt wel voor een groot deel de sound.
Dat verklaart de butchers helft van de bandnaam

Verder geen hoogdravend muzikaal vakmanschap, maar meer het punkgevoel wat overheerst.
Maar ja Shane MacGowan was ook geen topzanger....

Het probleem zit meer in het compositorische deel van het gebodene..
Dat is echt niet van een Pogues kwaliteit.

Leuk om een keer gehoord te hebben, maar ik ben het eigenlijk al weer vergeten...:5

----------------------------------------

Tom met de pet is er eigenlijk altijd al, zo lang ik bewust naar muziek luister, geweest.
Altijd sympathiek, nooit groots, meestal gedegen.
Trendsetter die overschaduwd werd door ene Bob, maar hier nooit echt top.
Wellicht zijn veel van zijn songs vaak te veel plaats, tijd en gebeurtenis verbonden om altijd met de tijd mee te kunnen gaan.
Daarom maakte hij zelf soms ook aangepaste versies van zijn eigen nummers.

Zo is er ook een George W. ( Bush) versie van dit nummer.
Zijn muziek is ondersteunend, maar zelden zeurderig of vervelend, wat in dit genre nog wel eens voorkomt.
Maar het verhaal, de boodschap, staat centraal, zoals een ware troubadour betaamt.
Vaak een spreekbuis van zijn en mijn generatie.
Ten tijde van de Viet Nam oorlog veel gedraaid, daarna eerlijk gezegd zo goed als geheel uit het oog ( en oor) verloren.

Niet alleen voor good old times sake: 8,5

Lekker hoor, 7,5

@Oldfart. Dat zijn de betere commentaren. Leuk stukje.

Een gouwe ouwe van een man die veel te weinig bekend is hier op de site. Een man die country vermengd met blues, soul, folk en nog veel meer. Dit is een van zijn allerbeste nummers. Seven Bridges Road van zijn debuut album Rock Salt and Nails.

Steve Young, armoeiig. a real boulevard of broken dreams. Heeft the grievious angel dan echt voor niets geleefd ? Ik kom echt niet verder dan een magere 1.

Maar ja, bijna een maand voorbij en ik moet de eerste relevante track hier nog voorbij zien komen...

en ik blijf maar hopen dat jullie dat nu eindelijk eens als een uitdaging zien !

HAHAHA. Zijne Majesteit is rancuneus.

Steve Young had ik nog nooit van gehoord. Zijn stem doet me denken aan Gene Clark.
De moeite waard om meer van te luisteren, maar ik ben hier nog niet door overdonderd. 7

Wie bedoelt servaas eigenlijk met de grievious angel? Griam Piarsons? Ik kijk er naar uit om daar iets van te horen.

Steve Young, mooi Een 7,5

Zijn jullie hier al bekend mee?

Trampled By Turtles bevalt mij zeer goed kan ik je melden. Vind ik wel een 8 waard eigenlijk. Was ik niet bekend mee.

Ik was nog vergeten te reageren op Tom Paxton. Volgens mij heb ik die naam wel vaker gehoord, maar hoe zijn muziek klonk, daar had ik geen idee van. Ook een prima nummer, 7,5.

Ik had hier al eens wat van geluisterd. Werd er toen niet echt warm van. Dit begint goed, maar kakt na een minuut of drie wel in. 6,5

Een tragedie, jongens: Zijne Majesteit is niet meer.

Ik zal voor hem bidden

Vreselijk, ik denk dat ik er niet van slaap, maar wel weer een goede reden om weer eens mee te doen in dit topic.

Iemand die helaas ook niet meer op de site is is BobbieMarley. Vind ik erg jammer. Kreeg zo nu en dan erg leuke tips van hem. Met een van zijn geliefde albums lagen we echter in de clinch. Hij vond John Murry geweldig. Ik vond en vind het 3 keer niks. Maar wellciht zien jullie dit helemaal anders. Ik ben benieuwd.

[embed]
[/embed]

Nee, veel te gezapig dit... 4

Het is erg rustig de laatste dagen in dit topic. Dus dacht ik, dan ook maar een lekker relaxt plaatje geprobeerd. Is weer eens wat anders. Ze heten de Pines en brengen echte sfeermuziek. De volgende plaat geeft hun stijl uitstekend weer. Je moet ervan houden. Op zijn tijd vind ik dit bijzonder aangenaam.

Opzich best aangenaam, maar ik weet nou niet of ik echt van de stem hou. Sfeervol is het wel.
Ik geef het een 6,5

Geweldig nummer van een geweldig album. Ik had Dark So Gold in m'n top 3 over 2012. 9