Tift Merritt vind ik opzich best oke! 7

Die gast lijkt op Kieran Culkin. Best een aardig nummer, vooral als de hel losbarst. Ik ben ook wel een fan van viool in americana, maar jammer dat je het slechts een paar seconden hoort. 7/10

Jamie N Commons. Ik vond het een prima nummer, maar i.t.t. Ponty vond ik het moment dat de "hel los gaat" net even over de top. 7,5. Ik was intussen wel nieuwsgierig naar de EP The Baron waar dit van af komt. Dat is werkelijk een enorme verrassing. Dit nummer is de opener, maar alle nummers daarna zijn op zijn minst even goed zo niet beter. Alleen de afsluiter Hold on is een lullig niemendalletje. Maar eh, erg goed.

Tijd voor Americana uit eigen land. We kennen hem allemaal, was nog 30 seconden in DWDD afgelopen donderdag. Ondertussen is zijn nieuwe album Ericana al weken uit, maar zie ik tot zojuist slechts 23 stemmen voor zijn beste album in jaren. Tijd voor extra aandacht voor de beste singer songwriter van het vasteland van Europa. Hier is de openingstrack van Ericana. Daniel Lohues

Een zoon van uit Sri Lanka geemigreerde ouders. Als zo iemand singer singwriter wil worden dan krijg je zoiets. Ik vind het wel geslaagd eerlijk gezegd. Bhi Bhiman is de naam.

Jamie N Commons, wel aardig. Een 6,5.

Daniel Lohues, mweh, ik vind dit nummer weinig aan. Hij heeft wel wat betere nummers. Maar vooral dat Drents gaat mij tegenstaan op een gegeven moment. Een 5.

Bhi Bhiman, vind ik ook niet zo veel aan Een 5.

Tift Merritt: Mooi, het hele album ook. 8
Jamie N Commons: Goeie stem, goed nummer. 7.5
Daniel Lohues: Ik vind dit veruit het beste nummer van dat album. 8 (en een krappe 6 voor het album)
Bhiman: Minste van het stel. Ronduit vervelend zelfs. 3

Bhi Bhiman vond ik wel een originele keus, maar dat wil niet zeggen dat ik er ondersteboven van ben. Zijn album vind ik desondanks wel een dikke voldoende. Ik heb echter een paar live video's van hem bekeken. Dat beweegt mij er in ieder geval niet toe om hem in Nederland te gaan bekijken, mocht hij in de buurt komen. Dat gaat wel erg houterig en langzaam. Hij is op plaat zeker beter. Maar de opener die ik jullie heb gepresenteerd behoort wel tot de betere nummers van het album. Dus als jullie die niet trekken dan kunnen jullie zijn album rustig links laten liggen.

Dat Tift Merrit in de smaak valt daar ben ik heel blij mee. Die verdient veel meer aandacht dan tot nu toe. Nou er zijn weer een paar liefhebbers bij gekomen.

Dat Lohues niet in de smaak valt vind ik tamelijk onvoorstelbaar. De beste artiest sowieso in de Benelux en dan ook nog eens in de stijl die wij leuk vinden. Wat maakt het dialect nou uit? Het is de passie die er toe doet. We zeuren toch ook niet over die Dixieland accenten waar we de hele dag naar luisteren? Kom op he.

Licht deprimerend, maar o zo mooi



Bhi Bhiman, opzich wel oke, maar ik kom niet uit de stem... 4,5 van mij dan. Ergens klinkt het ook erg vermoeiend.

Daniël Lohues moest ik al tijden beluisteren. Muzikaal zit het goed in elkaar hoor. En zo waar stoort het Nederlands me helemaal niet zo. Best een aardig nummer. 7

Dit is niet best zeg. Langdradige meerstemmigheid. Allemaal veel te gezocht. Geen enkele overtuiging. Het spijt me maar dit gaat hem niet worden. 3.

Pfffft

Ja sorry, maar dan ben ik toch nieuwsgierig naar het hele album. Die draait nu via Spotify. Ik wil echt niet negatief zijn, maar ik vrees dat dit een erg lage beoordeling gaat worden. Ben nu bij nummer 4, Core of Nature. Het lijkt alleen maar erger te worden. Ik zie dat er al 392 stemmen bij het album staan. Dus gelukkig zal mijn lage waardering geen invloed op het gemiddelde hebben. Maar die Jamie N Commons, daar blijf ik je dankbaar voor.

Ik zal ook eens achter dat andere album aan, ken alleen The Courage of Others nog maar en die is in z'n geheel top.
8.5

Midlake, dat heb ik nu altijd al een slappe hap gevonden. Een 4.

Wat een tweespalt

Leuk topic dit. Heb wel weer is zin om wat (meer) nieuwe dingen te ontdekken en denk dat ik hier wel een goed adresje heb gevonden Ik denk dat ik zelf ook nog wel wat tips heb, zal af en toe is wat posten hier. Om er meteen maar goed in te komen, mijn beoordelingen van de laatste 4 nummers:

Jamie N Commons. Kan bijna niet geloven dat die stem bij die jongen hoort. Mooie stem, nummer kan me iets minder boeien: 6,5

Daniel Lohues: Ik heb altijd al een zwak voor hem gehad, toch op de één of andere manier nooit van gekomen om is een heel album van hem te horen. Ga ik verandering in brengen, vind dit alvast een 8 waard. En wat betreft de taal, dat vind juist ik een pluspunt, dit is de taal waarmee hij is grootgebracht en dus de taal waar hij zich in het best kan uiten.

Bhi Bhiman: Ik ben hier wat positiever over dan de rest. De manier waarop hij het brengt doet me wel wat, met bezieling gezongen. Die stem van hem heeft wel iets zeurderigs in zich, wat vooral bij vaker luisteren tegen kan gaan staan denk ik. Toch een 7 voor dit nummer.

Midlake: Vind dit te goed voor een onvoldoende, maar echt raken doet het me ook niet. Een redelijke zanglijn, maar de zang zelf doet me te weinig, een 6,5.

Bijna 24 uur sinds de laatste, dus ik zou zeggen: post eens iets.

Doug Paisley - Wide Open P...
Beter dan Midlake?

Overigens van dit album




Ja jasper post maar hoor, deze is niet voor 't spelletje

Als ie voor tussendoor is, kun je em misschien beter achter een linkje zetten. Dat houdt het wel zo overzichtelijk.

Zo beter ?

Mag ik de potentiële plaats van Jasper innemen en een liedje plaatsen?

Zulak

Welja!

Nu, zie hier, na plaatsing van mijn redelijk onsuccesvolle Russische bard Vysotsky, en mijn iets succesvollere Schotse zesjesverzamelaar Gaughan plaats ik nogmaals iets vreemds, dat wellicht wat uit het gebruikelijke americana-hoekje valt, daarvoor alle consequenties in acht nemende. Ditmaal plaats ik een 'folky' plaat van Richard Youngs, een bijzondere, gevarieerde artiest, die eigenlijk op elke plaat wel anders klinkt. Wel, op Sapphie, een plaat bestaande uit 3 lange nummers, zoekt hij het minimalistische van folk op, waar hij veel speelt met (veel) herhaling. Daaroverheen legt hij zijn prachtige, emotionele stem, wat het tot een bijzonder werkje maakt.

Hij duurt wat langer, en zal bij enkelen wellicht in een verkeerd keelgat schieten, maar toch ben ik heel benieuwd wat jullie van deze op-herhaling-rustende minimalistische folk vinden, én of het bevallen kan. Afijn, ik vraag negen minuten van uw tijd, alhoewel bij onvrede het natuurlijk wel eerder afgezet mag worden. Liever niet, natuurlijk. Misschien dat er sommige leden overtuigd raken, zou mooi zijn. Ben benieuwd!

Zie hier, Richard Youngs, met het intrigerende 'Soon It Will Be Fire'

Ja Ducoz, laat die Paisley maar schuiven. Prachtig nummer. 8. Ik ben weer helemaal blij.

Over dat 1 liedje plaatsen per 24 uur: Ik vind wel dat er een beetje discipline moet zijn, maar af en toe een liedje extra plaatsen geeft toch niks? Wat vinden jullie?

Edit: Oh Masimo plaatst net een filmpje. Even luisteren.

In principe niet erg, inderdaad, en een topic als deze is natuurlijk het leukst als gezellig, vrij, café-achtig honk, maar dit is vooral om een filmpjes-dump te voorkomen, want die tijd is er in dit topic ook geweest.

Zolang er een mooi aantal berichten na een filmpje staat, en het lijkt alsof iedereen z'n zegje wel gedaan heeft, vind ik 't prima als er een nieuwe geplaatst wordt, zolang er maar ook op elkaars muziek gereageerd wordt, en het geen egocentrisch servaas-topic wordt, laten we het zo zeggen. Muziek delen - met die insteek. Afijn, wat mij betreft kunnen we de regel beter zo laten, immers, 24 uur valt wel mee, maar als anderen massaal voor afschaffing van de regel zijn, vind ik 't ook niet zo'n probleem

Het ontdekken van nieuwe (goede) muziek staat natuurlijk voorop!

En negatieve reacties mogen natuurlijk ook Weet ik ook weer wat ik níet plaatsen moet.

Nou ik vind dit een buitengewoon interessant nummer. Zeker niet op alle momenten van de dag en ook niet in elke omstandigheid. Maar het heeft zeker wat. Ik zou zeggen een 7.

Je moet je trouwens niet door negatieve reacties laten leiden in je overweging om iets wel of niet te plaatsen. Dat zou jammer zijn. Ik vind dit soort artiesten die de grenzen een beetje opzoeken juist heel interessant. En ja soms pakt dat verkeerd uit, maar af en toe zit er een parel tussen.

Inderdaad

Richard Youngs is muziek voor met de ogen dicht. Komt zo 's avonds beter tot zijn recht dan overdag denk ik. Een eerste luisterbeurt is mij prima bevallen. 7

Doug Paisley is een stuk toegankelijker. Intro is mooi, het vervolg ook. 7.5

Doug Paisley: 7 Prachtige donkere stem, echt het soort stem waar ik van hou. Liedje blijft daar wel iets bij achter voor mij.

Richard Youngs: 6 Dit is voor mij alsof ik voor het eerst koffie ga drinken, totaal onbekend nog met de smaak ervan. Het is te makkelijk om me er van af te maken met te zeggen dat hij teveel in de herhaling valt, want dat is juist de insteek ervan en wat mensen hierin juist blijkt te raken. Heb m 2 keer gedraaid en moet toegeven dat de 2e keer me al wat meer beviel.

Oke, hier mijn eerste bijdrage. Ik stuitte zo'n 2 jaar geleden bij toeval op hem door een zoektocht op internet en was meteen verkocht. Joe Purdy met Last Clock on The Wall (van het gelijknamige album uit 2009):

Uitstekend nummer hoor. Prima stem, beetje hees met een snik. Daar hou ik wel van. Een heerlijke sfeervole begeleiding. Prima compositie. Ja dit mag ik wel. Dikke 8.