Een korte terugblik op wat ik hier deze week voorbij zag komen.

***

Alla Diane: 8. Ik was indertijd behoorlijk onder de indruk van Alela's Pirate Gospel. Ook haar optreden tijdens Pukkelpop in 2008 vond ik behoorlijk sterk. Helaas viel de opvolger, To be Still, me erg tegen.
Te veel van hetzelfde.

Als deze video een indruk geeft van haar niuewste album dat op de 22ste verschijnt, dan is ze gelukkig
weer uit dat dal geklommen. Ik ben benieuwd.

***

Ane Brun: 6. Voor Ane gaat ongeveer hetzelfde op. Ik was aangenaam verrast door haar
'A Temporary Dive'.



Ook de opvolgers van dat album heb ik nog wel gekocht, maar ik stop die nog maar zelden in de cd-speler.

Net zoals deze Treehouse Song blijft het allemaal wat te braaf. De nummers sterven in schoonheid. Mooi, maar alle avontuur is er helaas uit weggepoetst.

***

Na een sterk debuut met 'Mescalito' in 2007,



maakte 'The Weary Kind' een grote mijnheer van Ryan. Helaas stond dat prachtige nummer op een mij verder nogal tegenvallend album en ook van zijn laatste album, 'Tomorrowland' ben ik niet echt onder de indruk.

Deze nieuwe titelsong 'Until I'm one with you' komt wat mij betreft ook niet echt van de grond. Ik ga er maar van uit dat de film beter is.

***
De laatste weken belandt de Texaan Phil Lee vaak in mijn cdspeler. Alleen voor de titel van zijn laatste album 'The Fall & Further Decline of The Mighty King of Love' verdient hij al de originaliteitsprijs.



Gelukkig laat Phil horen dat we het allemaal niet altijd zo serieus hoeven te nemen: Crisis? Wat crisis?
Hier zijn variant op Paul Simon's 50 ways to leave a lover:

Zijn al die Spotify-links echt nodig?

Zeg dat.

En trouwens als er een plaat is die ik van Phil Lee zou draaien dan is het "You Should Have Known Me Then", die heb ik namelijk zelf en heeft hij naar mijn mening nooit overtroffen.

Als het aan mij ligt gewoon vanaf nu niet meer toestaan, Vento Vivimus is al een paar keer gevraagd zich te beperken, maar hij gaat gewoon door.

Tja

Ja Vento, laat al die linkjes maar zitten. Dat maakt het een stukje overzichtelijker en dus plezieriger voor een ieder, want met je muziekkeus is verder weinig mis.

Het nummer van Phil Lee is in ieder geval prima. Het is geen absolute topper van wat ik de laatste dagen heb opgezocht, maar het is zeker de moeite waard. De stem is prima en de muzikale aankleding past helemaal in mijn straatje. Het mag her en der echter nog wel wat rauwer en doorleefder.

Het album dat Shangri-La aanprijst kan ik nou net niet vinden. Jammer. Voor dit nummer een 7.

Hahaha. De professor leeft!

Phil Lee: bevalt me wel. Ik zal eens op zoek naar meer. (En dat vind ik zelf wel.)

Ik kom hier weer eens een kijkje nemen, Alela Diane bevalt erg goed en ik ga zo haar nieuwe album luisteren! Ik was haar een beetje uit het oog verloren na het ietwat teleurstellende To Be Still, over een paar weken ga ik haar live zien op de Affaire (excuses, Valkhof Festival) in Nijmegen. Kijk er erg naar uit

TK Webb

Dit bevalt me uitstekend. Lekkere sfeer, lekkere stem. Gewoon niks op aan te merken. Ik zie bij zijn albums als genre "Blues" staan. Dan heeft deze man sowieso voorang op mijn nog te beluisteren lijst.

8,5 voor dit nummer.

Fijne stem, ik ga op zoek naar meer. 7,5.

Niks op de stem af te dingen inderdaad, maar ik ben niet echt onder de indruk van dit nummer. 5,5

TK Webb, best lekker, 7.5

TK Webb: 5,75
Een fijne stem alleen is niet genoeg; nu nog goede of wat originelere nummers schrijven.

Larry en zijn Heupflesje: 5,5 ( mag geen lijkt op's meer noemen )

Larry and his Flask: 5,5

Blijft niet echt hangen.

Iets te hoog punkgehalte. 5

TK Webb: niet verkeerd, 6,5

Larry and his Flask: 5

Ik had al een tijdje niets geplaatst, maar volgens mij is dit dik de moeite waard.
Dave Alvin - King of California.

Dave Alvin vind ik erg goed, ik heb zelf het album Public Domain waar allemaal oude traditionele folksongs op staan die hij met zijn mooie stem erg goed vertolkt en dit nummer had daar zo maar op kunnen staan. 8

De twee voorgaande nummer heb ik helaas wat minder mee.

6,5. Ik vind Alvin op zich wel goed, maar het is me allemaal een beetje te clean. Beetje de Mark Knopfler van de Americana. Ik ken het album Eleven eleven uit (jawel) 2011. Door velen de hemel ingeprezen, maar ik blijf het te oppervlakkig vinden. Hij speelt de nummers, maar ondergaat ze niet.

Larry and his Fisk vind ik duidelijk minder. 5,5.

Ik zal er weer eens een opzetten, dit keer een wat ouder nummer van Alejandro Escovedo van het prachtige album A Man Under The Influence:

Ook dit nummer is bepaald geen straf om naar te luisteren. Lekker nummer en ook een lekkere stem, maar niet dusdanig dat ik snel meer van de man wil horen. I.t.t. Alvin had ik nog niet eerder van deze man gehoord. Ook voor dit nummer een 6,5.

Ik heb Dave Alvin jaren geleden leren kennen via Ashgrove, een album dat meteen indruk op me maakte. Nummers als Everett Ruess en The Man in the Bed vind ik geweldig, deze vind ik iets minder, alhoewel de studioversie me denk ik wel beter zou bevallen. Het wordt wel tijd dat ik is wat meer van hem ga opzoeken. 7

Alejandro Escevedo: ook hier 7, goed liedje.

Alejandro: luister lekker weg, ik geef het een 7
Dave Alvin: doet me niet zo heel veel, maar het is zeker niet slecht. 6,5




Phil Cook & His Feat: 1/3 van Megafaun die erg fijne instrumentale folk maakt (cd: Hungry Mother Blues, ook te vinden op Spotify). In september ga ik hem live zien in Nijmegen

Phil Cook speelt een fijn sfeervol stukje muziek, klein beetje jammer dat een van zijn feat af en toe niet helemaal maatvast is ( bassdrum - nee; ik bedoel niet de versnelling tegen het eind), maar verder goed voor een 7.

Alejandro Escovedo, mooi nummer in de beste southern traditie: 7,5
Leuke ontdekking; gaan we meer van beluisteren.

Dave Alvin geeft een leuke twist aan een wat traditionelere kant van het spectrum, maar weet niet of ik een heel album boeiend blijf vinden.
'T is een beetje braaf, ik kan Hendrik dan ook wel volgen met zijn opmerking. Zou dit zelf nooit aanschaffen, maar meneer Alvin heeft in ieder geval wel een fijne gerijpte stem: kom; goede bui vandaag:ook een 7.

6,5 voor Phil Cook.

Weer is eentje van mij: Matt Harlan

Matt Harlan;
Muzikaal is het okee, niet meer. niet minder; maar het raakt me van geen meter; 6

Ik heb hetzelfde: het kabbelt prima door maar ik word niet geraakt. 6

Gisteravond even geen tijd; dan nu maar een nieuwe;