Waarschijnlijk omdat ik het album pas gisteren heb toegevoegd.

@ TYC: Helemaal gemist. Het is gelukkig goed genoeg om tweemaal te plaatsen.

Helemaal mee eens. Want in dit geval beviel de eerste kennismaking erg goed en nu ook weer. Maar hoe vaak gebeurt het niet dat je een filmpje niet kan waarderen en de artiest vervolgens ten onrechte links laat liggen? Een 2e kennismaking kan de wereld er soms heel anders doen uitzien.

Volgende keer beter luisteren dan LTB dit 'Two Hearts Down' komt niet van hun laatste album 'Runaway Freeway Blues', dat jij gisteren plaatste, maar is de openingstrack van hun voorlaatste album '100 Miles of Wreckage' uit 2011, dat al bijna twee jaar geleden aan de database werd toegevoegd.

De heren & dame maken overigens uitstekende muziek, daarom van mij een mooie 8.

Dan veteran David Olney, de man die door Townes van Zandt ooit 'one of the best songwriters I've ever heard' werd genoemd. David die eerder dit jaar zijn AOW aan mocht gaan vragen, is een van de pioniers van de 'americana'. Op zijn website stelt hij de (retorische) vraag: Is David Olney the Leonard Cohen of the Americana Movement? Bescheidenheid is een mooie eigenschap, toch?

Van mij krijgt ook hij een 8. Misschien een beetje 'old school' deze, maar David kan in ieder geval terugkijken op een indrukwekkende erelijst. En ook het dit jaar verschenen retrospectief 'Predicting the Past', waarvan deze track afkomstig is, is zeker de moeite waard om helemaal te worden afgeluisterd. Hier had ik dan ook graag weer een Spotify-link geplaatst.

Ach ja, ik denk, hoe kan het nou dat ik niet doorhad dat Two hearts down niet op Runaway Freeway Blues staat. Als je dat album afspeelt op Spotify en je gaat iets langer door dan is de eerstvolgende Two Hearts Down van het album ervoor. Vandaar.

Je wilde graag een linkje naar Spotify plaatsen Vento, maar als ik een filmpje leuk vind ga ik automatisch wel op zoek naar de Spotify link, ik heb het idee dat dit voor de meesten hier wel geldt.

Leuk dat Olney door Van Zandt zo geprezen werd, dat zegt toch wel iets. Jammer dat hij nu al de AOW leeftijd bereikt heeft, ik had tot voor kort nog nooit van Olney gehoord en dat vind ik erg jammer. Maar hij komt vast nog wel eens naar Nederland.

Zeer behoorlijk opnieuw die Black Lillies, al doet het me net niet genoeg om echt enthousiast te worden, maar toch wel een 7 hiervoor.

Volgende: Catherine Maclellan met Sparrows:

Leuk nummer, prettige stem. Ik ben alleen wel bang dat het zonder de gitarist naast haar een stuk minder is. Maar goed, hij staat er wel en daarom een 7.

Bij het begin van het nummer dacht ik: hee, krijgen we een cover van Dylan's 'You Aint Going Nowhere" ?
Laten we het maar houden op inspriratie.
Eens met Hendrik; fijne stem, aardig liedje; 7

Niks geen komkommertijd. Het regent muzikale ontdekkingen in huize Hendrik deze zomer. Statesboro Revue is de volgende in de rij. Was ik bij David Olney enigszins verrast door de lauwe reacties van de meesten, bij Statesboro verwacht ik eerlijk gezegd weinig enthousiasme. Ik kon niet zoveel goede filmpjes vinden en al helemaal niet van hun laatste prachtige album Ramble on Privilege Creek. Dit is het beste dat ik kon vinden en mij bevalt het prima. Hun muziek doet mij enigszins denken aan Liitle Feat en in iets mindere mate The Band.

Jammer dat het filmpje van niet al te beste kwaliteit is. Ik vind het een goed nummer, fijn gitaarwerk ook. Benieuwd of een heel album me bevalt. 7,5

MacLellan vind ik niet bijzonder. Iets in haar zang irriteert me.

Statesboro revue: Zit er een beetje tussenin, klinkt opzich lekker, maar t mist ook iets voor mij, al weet ik absoluut niet wat. 7.

Kijk, hoewel ik zelf weinig kritiek heb op deze 'unplugged' video, vat ik zo'n uitspraak altijd op als een uitnodiging om zelf ook eens te zoeken. Op YouTube vond ik een reeks recente video's onder de verzamelnaam 'Statesboro Revue TV: Down every Road' waarmee ze de promotour voor hun laatste album ondersteunen.

Van uitstekende kwaliteit is de volgende video, die gesponserd door NIKON, werd opgenomen tijdens het muziekwalhalla SXSW in Austin in 2012. Dus gelukkig nog een beetje actueel. Al is 'Lady' dan een nummer van hun album 'Different kind of Light' uit 2009.



Interessante bandje dat Statesboro Revue, iets om in de gaten te houden. Van mij krijgen ze voorlopig een 7. Al is het nadeel van veel van die 'Southern Rock'-bandjes, dat er vaak 13 van in een dozijn gaan. Zo herinner ik me nog de Felice Brothers (correctie: Mallett Brothers) van een jaar of wat geleden en ook The Band of Heathens hoor ik er wel in terug.

Met the Felice Brothers noem je nou net een bandje dat absoluut NIET één uit de categorie 13 in een dozijn is...

yehh, Felice Brothers

Klopt, jullie hebben gelijk. Schrijffoutje, bedankt. Dat had natuurlijk The Mallett Brothers moeten zijn. Tijd dat iemand daar eens een videootje van post.

Al vrees ik dat we het muzikale hoogtepunt van The Felice Brothers ook al achter ons hebben liggen. Hun albums uit 2008/2009 - Felice Brothers & Yonder is the Clock - zijn natuurlijk moeilijk te evenaren en voor het eerste soloalbum van Simon Felice vorig jaar zou ik nu niet meer hals-over-kop naar de platenboer rennen.

Om met een verwijzing naar een van de bekendere nummers van The Mallett Brothers te eindigen (YouTube/Spotify): I won't let the bastards get me down en dat vat hopelijk niemand persoonlijk op.

Was Simon Felice niet al langer uit de band? Daarnaast was hij volgens mij ook niet het meest invloedrijke lid. Je hebt wel gelijk dat het laatste album, waar ze hun horizon wat verbreedden, zeker niet hun sterkste was.

Iets nieuws: Willie Sugarcapps is een nieuw opgerichte band met o.a. Grayson Capps. Binnenkort komt hun eerste album.

Nooit gehoord van Grayson Capps, maar dat is zo te horen wel iets waar ik achteraan moet. 8. Is er een bepaald solo album, dat je inn de tussentijd alvast kan aanraden van hem?

Ik ben dan geen spoelie90, en dus niet het bedoelde slachtoffer van de vraag, maar misschien dat het helpt te zeggen dat ik If You Knew My Mind een mooie countryplaat vind van de heer Grayson Capps.

En daar sluit ik mij geheel bij aan.

dank! Ik ga op zoek.

Vind het nummer qua melodie leuk maar niet heel bijzonder. Maar hier zijn wel een stel goede muzikanten bezig, die ervoor zorgen dat de kwaliteit hoog genoeg blijft. Ben erg benieuwd naar het album. Een 7 voor dit nummer.

Uit wat ik lees op internet leid ik af dat Willie Sugarcapps vooral een gelegenheidsproject is. De band bestaat naast Grayson Capps nog uit de mij onbekende Will Kimbrough, Corky Hughes en Sugarcane Jane. Die allemaal bijdragen aan de groepsnaam. Muzikanten die blijkbaar vooral bekend zijn in de regionale muziekscene van Alabama.

Wie bij Sugarcane Jane denkt aan een nieuwe singer/songwrite'ster komt helaas bedrogen uit. Het is de naam van een al langer bestaand duo, a laThe Civil Wars.

Dat Willie Sugarcapps vooral een gelegenheidsproject leid ik af uit het feit dat de groepsleden, volgens de website, hun eigen muzikale weg gewoon blijven volgen. Voor Grayson Capps is dat zijn samenwerking met de Lost Cause Minstrels.

Het album blijkt vooral een vervolg op hun gezamenlijke sessie tijdens het Frog Pond Festival op de Blue Moon Farm in Silverhill, Alabama. Die beviel blijkbaar zo goed, dat ze besloten om daarna samen de studio in te duiken. Ik ben benieuwd!

Grayson Capps; nog niet overtuigd: 6

Grayson Capps doet me niet zoveel. 5,5.




Volgende week ga ik naar Haldern Pop in Duitsland, een festival waar altijd veel te ontdekken valt. Bear's Den heb ik op Motel Mozaique al gezien, en als het blokkenschema meewerkt ga ik nog een keer. Was een erg leuk optreden in Rotterdam

Typische Engelse folk-pop dit, het doet me denken aan Johnny Flynn, Matthew and the Atlas, enz... 7

Dit schaar ik niet in hetzelfde rijtje
Vrolijk, maar een iets te hoog punkgehalte om vaker te luisteren dit.

Pogues ripoff. 6

Niet origineel, maar ik kan er wel wat mee: 7.

Gezellige pubmuziek, niks mis mee maar zou het thuis niet zo snel luisteren. 6,5