Briljant nummer, 10. Fair & Tender Ladies van hetzelfde album vind ik trouwens ook geweldig. Sowieso een geweldenaar natuurlijk, die Gene Clark.

Goed nummer, maar ben niet zo enthousiast als Jasper. Nummer had wel iets meer diepgang mogen hebben van mij. Ik geef een 7.

Blind Pilot, geen hardcore Americana, wel veel invloeden en daarbij een typische Amerikaanse band.

Geniet van dit nummer en geef je oordeel:

Oeps, loop even wat achter..
Die Dan Mangan is een mooie kennismaking; in ieder geval wat betreft dit nummer.
Zit qua gevoel voor mij zo ergens tussen Ray Lamontagne en de Deep Dark Woods in. M.a.w. behoorlijk Canadees dus. En behoorlijk plezierig. Een 7,5

Philip Boone moet nog wat oefenen, groter groeien of beiden; 5,5.
Een beetje amateur hour....

Willie P. Bennett breekt ook geen potten, aardig; 6

Hoyt Axton, ouwe bekende, daarentegen is wederom ouderwets Amerikaans vakmanschap zonder de originaliteitsprijs te winnen: 7

Gene Clark & Carla Olson: productie doet de compositie geen recht; klinkt heel 'dun', zonder warmte. Daar had inderdaad veel meer in gezeten: 7

En dan ineens wel iets wat mijn oren doet spitsen: Blind Pilot.
Fraaie stem, goede sfeer; sympathiek gezelschap, leuk gebruik van het Indiase harmonium (hand pomp orgel) maar toen ik wat meer nummers van ze ging beluisteren bleek dit nummer helaas niet 100 % representatief.
Maar voor dit 'New York' een volle 8.

Gene Clark: ik ben fan. Dit album moet ik nog eens beluisteren, maar dit belooft veel. 8

Blind Pilot: het album waar dit op staat, vind ik aardig. Niet meer dan dat. Deze live uitvoering is knap gedaan, maar ik vind dit niet echt een sterk nummer. 6

Ik heb dat album van blind pilot laatst weg gegeven.. vond er niets aan. 2

Blind Pilot vind ik best wel aardig. Leuke instrumentenkeus en ook nog eens buitengewoon effectief allemaal. Jammer dat die dame op het laatst haar scheur opentrekt, maar meer heb ik ook niet te klagen. 7.

Gill Landry - Never Coming Here Again. Gitarist bij OCMS en dus ook solo-artiest.

Blind Pilot: 6,5
Gill Landry: 7

Gill Landry krijgt van mij een 6.
Ik moet een beetje aan de Dylan van Modern Times denken, waarom weet ik niet precies.
Misschien door het soort nummer, zware piano in het begin. Sfeervol, maar net té mooi geproduceerd. Als het wat meer low-tempo had gebleven had het van mij een 8 gekregen.

Ray Lamontagne mag natuurlijk ook niet ontbreken. Ik vind Lesson Learned zijn beste nr:



Tja, en dan Keaton Henson.....



Beekeeper is tot nu mijn #1 nummer van 2013. Geweldig nummer!

Mctijn, leuk dat er eens een nieuwe user in dit topic komt, maar ga je alleen dingen plaatsen of vind je ook nog eens tijd om een voorgaande inbreng te beoordelen? Die wisselwerking maakt het natuurlijk voor iedereen leuker...

Ray LaMontagne: het album waarvan dit afkonstig is, is één van m'n favoriete, ik vind dat er nog wel een paar nummers daarvan beter zijn. 7,5

Keaton Henson: ik had dit nummer dit voorjaar eens gepost. Ik vind het wel een 8,5 waard, maar de rest was destijds minder te spreken hierover.

(en 1 filmpje per keer is wel voldoende, er staat geen deadline op dit topic.)

Blind Pilot: best mooi, hoewel ik het nummer iets te lang vind doorkabbelen. 7
Gill Landry: ik weet niet zo goed wat ik er mee moet, ik had eigenlijk een rustiger nummer verwacht na het piano intro. 6,5
Ray LaMontagne: het is zeker niet slecht, maar het weet me niet te overtuigen. 6
Keaton Henson: prachtige plaat en dit is één van mijn favorieten. 8,5

Tot zover de ongedwongenheid van een nieuwe user

Nee geintje, zal me aan het stramien houden

Trouwens wel fijn om je er bij te hebben, Mctijn.
Een frisse wind door het topic is altijd welkom, en wellicht ontdek je er zelf ook een hoop nieuwe dingen door.

Absoluut. Er moeten toch meer rootsliefhebbers zijn op deze site?

Thnx Dat hoop ik ook te doen!

Landry en Lamontagne kan ik beiden niet slecht noemen, maar interessant wordt het nergens. Beiden een 6.

Keaton Henson hadden we al een keer gehad. Ik wist nog hoe vervelend muziek kan zijn dankzij dat filmpje. Ik heb me er desondanks weer doorheen geworsteld en het is geen procentje beter geworden. Dit vind ik echt verschrikkelijk slecht. Vreselijke stem ook. Een 2.

Ik ga toch weer eens iets posten, ben misschien wat vroeg.. hopelijk wordt me dat vegeven!
Ik ben morgen jarig en kreeg deze CD van mijn baas, samen met de deluxe uitgaves van Love and Theft en Modern Times van Bob Dylan en de Japanse versie van Thirty-nine Years of Great Concert Performances van Dylan. Ik ben blij man!

Jose Gonzales - Heartbeats: 5
Aardig plaatje. Irriteert niet, ondanks dat iedereen het tientallen malen heeft gehoord in het reclameblok Het origineel (van The Knife) is toch een stukje beter vind ik.

Ik leef onder een steen Vandaag pas voor het eerst gehoord, ik kijk geen televisie en lusiter geen radio...
Het is wel een plaat waar ik licht aan moet wenen, maar met de herfst voor de deur lijkt het me best een mooie plaat.

Geeft niks joh

Alvast gefeliciteerd!

Thanks!

even wat cijfertjes dan maar weer:
Gill landry: Te harmonieus en bombastisch ofzo kan er niet zoveel mee, maar het is niet slecht. 6.2
Ray Lamontagne: Zou intenser en gevoeliger moeten zijn dan het op me overkomt, maar het doet gewoon weinig hier. 6
Keaton Henson: Ja en daar is die klik er wel. Snel eens naar op zoek. 8.
Jose Gonzalez: Welk reclameblok? Ik ken deze versie in ieder geval niet, maar het is braaf en saai, doet me weinig. The Knife deed t beter. 4.8

Jose Gonzalez: komt me vaag bekend voor en het blijft niet echt hangen. 5

Deze reclame bedoel ik:

Ray Lamontagne: prachtige stem, redelijk nummer. 7,3

Keaton Henson gaf ik vorige keer een 5 aan zie ik. Misschien nog iets aan de hoge kant, kan zijn stem niet verdragen.

Jose Gonzalez: 6,5.

Jose Gonzalez: 6,5. Moet een vrij dure reclame geweest zijn, 2:30 lang

Nog gefeliciteerd, Ducoz.

Danku heren!

Nu ik die reclame zo zie en het muziekje er bij hoor heb ik wel het idee het ergens van te kennen, net als die stuiterballetjes.
Na het uitgaan kijk ik incidentieel televisie, misschien dat er een verkorte versie op tv was?

Het topic ligt al 2 dagen stil, vandaar dat ik maar een videotje injecteer..

Het ligt misschien wat zwaar op de maag en past wel bij het herfst weer, een zwart gallig nummertje van Will Johnson, die zou ik nog wel eens willen zien in huiskamer setting!