Ik heb dit zeker eerder gehoord, als ik ook die albumhoes uit 2012 eens bekijk. Geen idee waarom ik dat niet vaker beluisterd heb, want is gewoon leuk. 7.3

Ik heb naar aanleiding van dit nummer ooit het hele album beluisterd. Geen aanrader. Dit is wel prima. 7

Zeikerd.

Leuk bandje. Ik heb hun debuutalbum in de kast staan (meteen maar even op MusicMeter toegevoegd). Laat het nieuwe album maar komen! Voor dit nummer een 7,5.

Wisselvallige, maar interessante band, hetzelfde geldt voor frontman en excentriekeling Howe Gelb. Met een output van minimaal 3 Howe Gelb gerelateerde albums per jaar is het ook haast niet bij te houden.

Goed, dit nummer dan; Klinkt wel ok, lekker loom. Misschien wat saai, maar toch leuk . 7

Zelf ben ik enorm fan van de plaat 'Center of The Universe', maar dat is ook al weer een omstreden plaat binnen het oeuvre.Gelb's plaat Dust Bowl van dit jaar vond ik trouwens ook prima.

Dust Bowl heb ik laatst geluisterd (Howe Gelb stond al geruime tijd op het luisterlijstje maar was er nooit aan toegekomen) en de eerste indruk was goed. Dit nummer past prima in mijn straatje, lekker loom en relaxed. 7,3.

Bekende naam Giant Sand, maar kan me niet heugen er ooit iets van gehoord te hebben. Soort van Calexico met peper dit. Lekker stukje muziek, ik ga mee met Staralfur: 7,3.

Calexico (band) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
Tweede zin

Ik durf zover te gaan dat Calexico na The Black Light niet zo interessant meer was. Giant Sand is daarentegen altijd wel boeiend, ook al is het niet altijd even geweldig.

Als niemand wat heeft dan heb ik er nog wel een. Een band die velen van jullie zullen kennen. Ik ook, alleen nog niet zo heel lang. Een rootsrock band van 10 jaar terug: Slobberbone. Voor de mensen die ze nog niet kennen het volgende nummer:

Wel een lekker sfeertje, maar van zijn stem ben ik niet zo'n fan, helaas.. 6.7

Voor Giant Sand doe ik er nog een schepje bovenop.. 7.5

Verder ben ik het niet eens met ThirdEyed... true, ook ik vind The Black Light de beste Calexico-plaat, maar op Hot Rail staat nog best wat interessant spul, net als op Algiers. En al helemaal op de live-cd die daarbij is uitgekomen, Spiritoso.. Met prachtige versies van nummers van het laatste album met symfonieorkest, maar ook van Minas de Cobre en het (in deze utivoering) geweldige Crystal Frontier.

Slobberbone: Apart dat je voor dit nummer hebt gekozen, van de meest punk-achtige plaat die de band heeft gemaakt. Zat nummers die meer naar country/roots neigen dan het meeste op die eerste plaat, hoewel dit nummer nog best wel rootsy is. Je hoort me verder niet klagen. 8

Nou dat zit zo: Ik ken alleen Barrel Chested goed, maar ik wilde een nummer van een ander album doen. Ik heb van de week een stel nummers geYoutubed en daarbij is deze me het meest bijgebleven. Ik vind het zelf ook een prachtig nummer. Voor mij weer een geweldige ontdekking die me enigszins aan de Drive-By Truckers doet denken al vind ik de Truckers wel een tikkie beter.

Slobberbone stond al even op mijn lijstje. Het klinkt niet verkeerd. Maar soms net iets té gruizig. 7

Ik weet niet zo goed waar ik dit nu moet plaatsen maar ik zoek een maar mooi instrumentaal akoestisch album, iemand tips ?

Ga ervan uit dat dit je dan wel zal bevallen:



William Tyler - The Impossible Truth - Merge - 19-03-13

Impossible Truth says more with six strings than most records manage with a thousand words
Uncut, maart 2013.

Bedankt, ik ga er nu naar luisteren

Akoestische gitaar?

Dan zijn John Fahey (Fare Forward Voyagers (Soldier's Choice)), James Blackshaw (Sunshrine), Robbie Basho, Sandy Bull, Peter Walker, Jack Rose, Kottke, Sir Richard Bishop toch wel de ékte ékte namen. En vast nog wel meer. Hoera! Hoera!

Maar ik zou beginnen met Fahey. Dan heb je gelijk de grootste held gehad.

En Michael Hedges en Harry Sacksioni dan? Niet echt pure folk, americana, laat staan roots, maar toch. Of John Wiliams (Spanish Guitar Music) en Andres Segovia als we de hokjes even negeren.

Voor een groot gedeelte is dit ook folk:

Arrr, natuurlijk heb ik nooit mogen spreken over iets als 'ekte namen', of ' grootste helden', daar heb je gelijk in, Stijn. Dank voor de aanvulling. We houden die Joerii wel eventjes bezig zo.

Als ik een tip mag geven in een wat ander hoekje: Pablo Marquez, spaanse gitarist die klassieke gitaar- en vihuelastukken speelt, zijn album met stukken van de 16e eeuwse Luys de Narvaez vind ik zeer fijn om in rustige stemming naar te luisteren (neigt wel af en toe een klein beetje naar de klinische kant, maar dat is een risico als het puur om de gitaar gaat).. dit album dus (mag niet op MuMe vanwege klassiek)

hier een voorbeeldje

verder William Tyler 6,5... mij wat te dreutelig, goed gespeeld natuurlijk, maar toch kan ik er even niet zoveel mee.

John Williams 7,8... mooi, alleen een beetje klinisch dus in mijn ogen, maar daar zit je al snel mee

Wliiam heeft in ieder geval goede referenties: Lambchop, Bonnie 'Prince' Billy & ook live is ie ok. Het is bovendien bemoedigend om zo'n jonge muziekliefhebber John Fahey te zien aanraden !

Somebody up there likes him!

Joerii heeft genoeg te doen de komende tijd, zoveel is wel duidelijk

Shovels & Rope: dit is me wel een 7 waard, ik kan die natte krant wel hebben...
Giant Sand: 6,5
Slobberbone: muzikaal in orde, maar heb ook moeite met het stemgeluid. 6,7

Heb de nieuwste plaat van ome Hank vandaag gekocht... om hem weer eens langs te laten komen.. van zijn debuut..!

Of juist iets van de nieuwe plaat..? Hank Williams III - Ain't B...

Fijne muziek maakt ie, veelzijdig ook. Het gaat van folkrock naar southern rock tot metal. Hou ik wel van. Het probleem wat ik heb is dat ie veel van zn albums zo lang maakt dat ik er op het eind geen zin meer in heb.

Dit is niet mijn favoriete stijl van m, maar vind t zeker goed. 7.3

Prima kerel die Hank Williams. Enorm veelzijdig, al is dat soms ook zijn valkuil. Dit nummer is prima 7.

Ieder jaar wordt er wel weer iemand 'herontdekt'. Kwam vorig jaar Bill Fay opeens weer bovendrijven met dank natuurlijk aan Jeff Tweedy. Dit jaar lijkt de beurt aan Bob Woodruff die het wel helemaal op eigen kracht doet.

We hadden al een tijdje niets meer van & over hem gehoord. Vierde hij zijn comeback eigenlijk al in 2011 met 'The Last Kerosine Tapes. 1999' . Eind september verscheen 'The Year we tried to kill the Pain' en dat album leidt in americana/roots-kringen nu tot een heuse hype . Al valt dat op dit forum voorlopig nogal mee.

Helaas is die hype nog zo vers dat goede video's nog ontbreken & dus moeten we ons voorlopig hiermee (be-)helpen:



Wie de videokwaliteit ook zo om te huilen vindt, stuur ik door naar Spotify.

Goede videos zat toch? Verbazingwekkend dat je dan met die bagger aankomt, want de 2e video die ik op youtube krijg als ik zn naam intyp is deze. Toegeven, dat is niet van zijn nieuwe album:



Maargoed, ik kan wel een beetje door matige kwaliteit heen luisteren en hoor toch wel een redelijke muzikant, die naar mjin video te oordelen, qua studiomateriaal misschien zelfs te glad is. 6.9 voor jouw video.

Die video zag ik idd ook staan, maar het filmpje stamt uit 2009 (upload) en het nummer 'Hard Liquor' zelf - zijn debuutsingle op het legendarische Elektra/Asylum - is al ruim 20 jaar oud & ik zocht naar iets recenters. Kwalitatief helaas niet erg sterk. Daarom plakte ik de Spotify-link er meteen achter.

Jouw video is bovendien niet (echt) illustratief voor zijn laatste album(s). Maar ik zou zeggen. Oordeel zelf.

Voor een goede recente video ruil ik de mijne overigens graag in. Dus doe je best!