Voor dit nummer een 7.
Voor de akoestische versie van een nummer die Paradiso gebruikt bij dit evenement een 1.
Walgelijke en saai, solo akoestisch.

Klinkt allemaal niet erg als de Randstad, Duuc

Vorige maand verscheen 'Algiers' het nieuwe album van Joey Burns & John Convertino's muzikale vehikel Calexico. Volgens BBC Music a refined, consistent and beautifully textured set of songs.

'Splitter' is de eerste single (ep) van dat album. Ik kwam album & track hier nog niet tegen, vandaar dat ik nu mijn kans grijp. In een semi live uitvoering weliswaar.

Of zoals Stereogum deze zomer schreef:

Today, we have the new single from the new Calexico album Algiers, a record named for the New Orleans neighborhood where it was recorded. It’s called “Splitter,” and it’s a flowery, uptempo record fleshed out with horns, guitars and vibrant percussion, all topped off with Joey Burns clear-headed vocalwork. Hear it below. While you’re there, scope a clip of Calexico performing “Splitter” in their recording space.

Calexico vind ik al lang niet meer interessant en dit nummer vind ik vreselijk.

3

John Fullbright vind ik een stuk beter, lekker nummer.

7,5

John Fullbright: 7

Calexico; 7,5

Bij Calexico mis ik de woestijn/ Ennio Morricone klanken van weleer. Ik heb ook moeite met de lijzige stem van Joey Burns, maar live klinkt het allemaal wat minder gepolijst en dus beter. Voor dit nummer daarom een 7,5.

Een nummer dat mijn aandacht vanaf het begin weet vast te houden. Komt door het onheilspellende sfeertje denk ik. Een 7.

Wat mij betreft een van de mooiste albums van 2012. Ik heb het nu op 4* gezet, maar dat gaat eerder stijgen nog dan dalen.
Ik vind wel dat het meer een rock-geluid is, dan dat je het nog zou kunnen scharen onder folk/roots of iets in die geest. Dat geldt ook zeker voor dit nummer. Daarom een 7.

Edit: omdat jij eens op niet mis te verstane wijze liet merken dat je een keuze voor een bepaald nummer van een artiest maar niets vond, meld ik nog even dat ik je een koekenbakker vind omdat je in plaats van Splitter niet The Vanishing Mind hebt geplaatst.

Ik heb bij het albumtopic van Algiers al mijn afkeer van Calexico laten blijken. Ik vind het maar een zouteloze vertoning. Dan valt me deze uitvoering alleszins mee. Nog steeds raakt het me niet, maar hier proef ik zowaar iets van oprechtheid. Een 6.5.

Heb mijn aanvankelijke scepsis overboord gegooid omdat er toch wel zeer fraai gemusiceerd werd; ben Algiers gewoon vaker gaan beluisteren.
Momenteel hoort het bij mijn favoriete platen van 2012 en ervaar ik het als onderhuids spannend en zeker niet zouteloos.
De 180 grs. vinyl versie is helemaal geweldig, voegt nog een tikkeltje chaleur toe.

Een nieuwe dan maar:

Gezellig, maar ook dertien in een dozijn. Een 6.

Dat vind ik toch wat kort door de bocht voor deze chocoladevlokken, die vorig jaar nog een grammy in de wacht sleepten voor hun album Genuine Negro Jig uit 2010 als Best Traditional Folk Album.

Eerder hier stelde ik de titeltrack van hun nieuwe album Leaving Eden al eens voor.

Een recensie van dat album vind je hier en voor een registratie van het optreden van de groep voor NPR's Mountain Stage moet je hier zijn.

Omdat hun vorige album mij net nog iets meer aanspreekt houd ik het nu voorlopig op een 7.

Carolina Chocolate Drops: Hooked on Old-Time Sounds

Vind dit zeker geen 13 in een dozijn hoor. Vind het wel origineel eigenlijk en zeker gezellig. Soort van roots-R&B. Ik zal er zeker geen album van aanschaffen, maar ik vind het zeker niet verkeerd. 7.

Ik vind het ook behoorlijk dertien in een dozijn, misschien juist typerend en getekend door juist winst van de Grammy?

Nee, de instrumentantie is bij vlagen nog best leuk en interessant, maar de zangeres is verschrikkelijk, en de zanglijnen dan ook nog eens erg simplistisch, terwijl ze ook niet een overtuigende zangeres is. Ze raakt soms noten nét niet helemaal, terwijl 't wel de bedoeling was - of maakt ze niet volledig af, of knalt ze er er niet met voldoende overtuiging uit. (bv. 1.04, een gepoogde uithaal, begint idd als een uithaal, maar ontkent zichzelf haast door de opvolgende tonen die het allemaal nét niet zijn; ze zouden wél gekund hebben als ze niet achter de gepoogde uithaal waren geplakt, kortom: uithaal of niet uithaal; de twee matchen wat mij betreft niet - en dat gebeurd te vaak in dit lied/specifiek: bij deze zangeres. (bv. 1.40 versnelling die niet lekker uitkomt, wellicht niet snel genoeg is, en daardoor loopt 't niet lekker, komt vaker voor, bv. 1.52) en zo zijn er nog véél meer van zulk soort momenten.

Best Traditional Folk Album? Veel te poppy (zang) daarvoor, wat mij betreft. Als de band was vergezeld door een betere, of in ieder geval meer matchende zanger(es) (met uitdagendere zanglijnen en als 't er dan nog af kan een originelere zangstem) dan had ik 't wellicht wat gevonden. Laten we hopen dat de prijs is uitgedeeld omwille de band en instrumentatie, en zelfs dan..

4/10

edit: oh, ik dacht, ik schrijf een lang antwoord op een lang servaasje van hierboven, haalt 'ie 'm weg..

Verder had ik ook een afkrakende opmerking bij Calexico geplaatst, al was ik daarvoor op tijd geweest - erg jammere beweging met het nieuwe album; 'The Black Light' was zó verschrikkelijk goed..

John Fullbright was wél erg leuk!

Wat een vreselijk neppe haast parodistische country/r&b. Vooral die 'dj-spin' geluidjes af en toe, proest Een 3,5.

Aye, die dj-spin had ook niet gehoeven

Maar kijk uit - straks krijg je boze PM's van servaas omdat hij vindt dat je geen negatieve meningen mag formuleren en ze zéker niet mag onderbouwen.

Ik geef er een welverdiende 2 voor.
Ik vind het heel erg nep.

Wel leuk die verschillende opvattingen. Wat ik al zeg, ik zal er niet snel een album van aanschaffen, maar de ontspannen sfeer bevalt me nou juist zo. Is dit nep omdat ze blij zijn? Ik vind Fulbright ook veel beter, maar wel erg serieus allemaal. Dat is nou echt een trend van de laatste jaren. Akoestische instrumenten zijn helemaal hip en daar ben ik erg blij mee. Tegelijkertijd lijkt het wel of het verboden is geworden om te lachen. Alsof muziek pas oprecht is als je er chagrijnig bij kijkt.

Waar leid je dat uit af ? Ik reageerde niet op de inhoud. Ik reageerde op de vorm waarin je op anderen op dit forum reageert. Je laatste post zegt wat dat betreft genoeg.

^ Ok. Ik zie alleen niet zo goed in wat er verkeerd is aan de vorm van mijn eerste post, en hoe dat typerend is voor de manier waarop ik op dit forum reageer? De tweede post volgde na een wat gemene PM, dus als er hier iemand loopt te 'stoken'?

Maar: on-topic!
Best opvallend, ja. Ook de verdeling jonge garde, minder jonge garde, misschien dat er een verschil van instelling en opvatting bestaat? Misschien dat spoelie de huidige attitude van de jonge generatie met een positieve stem nog tot sporadisch vrolijk kan maken?

Nee, vrolijk mag muziek heus wel zijn - maar hierbij krijg ik 't gevoel alsof 't er om te doen is. Maar, toegegeven: ik geef wel duidelijk voorkeur aan muziek die niet een enorme smile met zich mee draagt (och, die verderfelijke jongeren die we zijn!), maar er is genoeg vrolijks van bv. een Will Oldham dat me wel smaken kan, Andrew Bird, debuut van Noah & The Whale, maar die brengen allen een ander soort van vrolijkheid met zich mee - 't is wat anders in 't lied dat me simpelweg niet aanstaat. Hélas.

Dat dacht ik ook bij het intro, dat het een soort parodie op het genre was. Halverwege lijkt het alsof ik ze daarmee te hoog heb ingeschat. Ik beschouw het maar als een niet geslaagde mix van bluegrass met... iets.
3,5



Helaas, ten aanzien van de post van vandaag niet gelukt.

Wat betreft die tweedeling, muziek van beide kanten kan mij bekoren. Als ik 's nachts met wind tegen in de regen naar m'n werk fiets, luister ik graag naar de vrolijke folkpop/country. Zodoende is mijn chagrijn vaak halverwege al verdwenen.

Maar aan de andere kant, als ik 's nachts nog eens met oortjes naar muziek lig te luisteren of een boek lees, luister ik graag naar wat meer rustige, serieuze, melancholische muziek.
Kortom, ik plaats mezelf niet aan een van beide zijden (en LEES DAT BOEK!).

Blijkbaar valt deze mix van oud en nieuw niet zo goed hier, en zijn de meesten hier traditioneler dan ze zelf in de gaten hebben.

Het mengen van stijlen en het pogen het genre in deze tijd te plaatsen, vind ik wel geslaagd.
En 2 punten hiervoor geven vind ik ronduit belachelijk, zeker afgezet tegen andere scores hier. Maar dat moet je lekker zelf weten.

Rhiannon Giddens een slechte zangeres noemen doet mij echter twijfelen aan de objectiviteit van de gebruiker.
Ik kan de kritiek niet plaatsen binnen de kaders van dit topic, waar stemmen als schuurpapier, huilebalken en snikkenzangers volop aanwezig zijn.
Haar stem mag je niet liggen, no sweat, maar deze conservatorium geschoolde ras muzikante slecht noemen vind ik een gotspe.
Zeker dus afgezet tegen andere vocalisten die hier langs komen.

Zijn de CCD dan zo geweldig?
Nee, dat ook weer niet,
maar ze maken i.m.o. gewoon lekkere muziek, en doen ten minste een poging het genre te ontwikkelen.
Anders dan vele andere jonge muzikanten die in dit topic voor het voetlicht worden gebracht,die vaak slechts het verleden doen herleven., en weinig daaraan toevoegen.

Had van jullie snotneuzen hier wat anders verwacht

Misschien is dat het wel; is ze te geschoold? Past daardoor niet bij de folk - van origine niet erg geschoold, dacht ik zo (alhoewel ongetwijfeld uitzonderingen). Toch blijf ik er bij dat ze sommige noten niet volledig raakt, of volledig met overtuiging zingt; dat kan dan deels ook komen omdat ze niet matcht met de band, of met de stijl muziek. (m.i.) een slechte zangeres durf ik haar niet te noemen - eentje die niet overtuigd en mij als verschrikkelijk (alhoewel flink uitgedrukt) in oren klinkt wél. De match tussen band en zangeres is dus wat mij betreft een ongelukkige; hoe dapper de insteek dan ook moge zijn..

Neusjevandezalmneuzen!

....ook gij Masimo?
Zou jij ook tot hen hebben behoord die Dylan voor Judas uitmaakten vanwege een elektrieke gitaar?
Foei toch

Laat het uw weekeinde niet verpesten, mijnheer.

Zal ik zeker niet doen, snaak

Dust on my Boots?

Oh nee, kende dat topic nog niet