Vanmorgen na het optrekken van de mist een rondje polder gelopen. Gewandeld, beter gezegd, om onze Vlaamse vrienden niet op het verkeerde been te zetten. Een waterig zonnetje gaf net een beetje glans aan het geheel. Desondanks reden genoeg de handschoenen aan te trekken.
Ik loop in de winter graag een rondje polder, liever dan de bossen op te zoeken. De vochtige schimmelige damp die ik daar opsnuif, de geur van rottend blad, paddenstoelen en het geluid van sompig mos onder de voeten, nee, niet mijn ideale omgeving voor een wandeling.

Dan liever langs het strand, het duinpad of de dijk op. Hier in de directe omgeving heb ik niet te klagen daarover, ondanks het continu verkeerslawaai in de verte dat met de westenwind meewaait.
Wat zijn we toch vreselijk belangrijk met z'n allen dat we overal en nergens naartoe moeten met onze vierwieler. En liefst op tijd. En hoewel het asfalt steeds gladder is geworden, is de trend dat die vierwieler eruit moet zien alsof er een pad door de jungle begaanbaar mee gemaakt moet worden. Van de bescheiden compacte middenklasser, via de MPV, is de SUV nu de 'King of the Road'. Durf maar eens met je kleine 107 een verschil van mening uit te vechten op de rijbaan met een bestuurder van zo'n vierwiel-drive-tank met 19 inch wielen.

Om bij het wandelen te blijven. In de polder waar ik loop, tel ik slechts één windmolen aan de horizon. Zo is de groot geschapen wegwijzer van Heemskerk, aan de oprit van de A9, een duidelijk herkenningspunt in de wijde omtrek. Windmolenparken, ook voor de kust van Egmond, maken me weemoedig. Waar is de horizon gebleven? Natuurlijk: energie-transitie. Maar als je even rekent, is duidelijk dat we al die drukte vooral moeten maken om onze nog altijd stijgende vraag naar energie bij te houden. Nooit genoeg. En het landschap is voorgoed naar de mallemoer. Ook dat is milieu.

Wandelen is een uiterst energie-zuinige manier van verplaatsen. Ons lichaam heeft een duidelijke voorkeur voor snelheden rond de 4,5 km per uur. Dan loop je het voordeligst qua verbruik. Met een minimaal aantal boterhammen met ontbijtkoek kom je als wandelaar het verst. Dat is tegelijk een reden voor velen dat wandelen over te slaan en direct te gaan rennen. Dan val je tenminste af. Het blijft een eeuwige discussie wat nu eigenlijk het beste is. In ieder geval kun je zeggen: rennen is ínspanning, wandelen óntspanning. Dat houdt dan wel in dat je met hardlopen sterkere spieren kweekt en als wandelaar op z'n best een beetje soepeler wordt. Spieren zijn fijn natuurlijk. Maar drie weken niet oefenen en weg zijn ze weer. En dat ge-jojo met je lichaam kan je op de lange duur wel eens op gaan breken.

Je begrijpt het al: ik kies voor de kuierlatten en laat de enthousiastelingen rennen en racen tot ze een ons wegen. Ieder z'n ding.

Het hangt er een beetje vanaf hoe het licht valt. Bewolkt op land en zon op de molens? Dan staan ze er inderdaad prominent op. Andersom? Dan moet je haast al weten dat ze er staan om ze te zien.

Afgezet tegen de toeristenbebouwing rond de badplaatsen vind ik de horizonvervuiling nogal meevallen. Om over de Hoogovens maar niet te beginnen (Ja, maar die staan er al heel lang. Ja, dus?)

Het is waar: vooral de wetenschap dat ze er zijn, waar je voorheen alleen een streep horizon zag, stoort. En de Hoogovens, zo lelijk als ze zijn, horen inmiddels al een eeuw bij het landschap. Alles went, maar niet alles is leuk. De toeristenbebouwing in badplaatsen boven IJmuiden is aan heel wat beperkingen gebonden gelukkig.

Vandaag niet ....het is om te verrekken , zo vies koud is het....

Gewoon een extra laagje aan, eerder vandaag was het juist wel mooi mistig.

Ik loop zonder jas, maar ik ben gek denk ik.

Ik vind het zo ontzettend warm in de trein, metro en stations. Ik fiets ook met mijn jas open.

Daarnet in de pauze, moest ik ook mijn jaz uittrekken. Ik vind daarentegen de zomers niet uit te houden. Ik zoek nog steeds naar mensen die hetzelfde probleem hebben als ik. In elk geval kan mijn vrouw ook niet tegen warmte en heeft ook liever kou.

Zo nu weer lekker op de fiets richting station. Want we mogen vroeg naar huis.

Vroeger zat er in de pakjes van de Sint, naast een lego-doosje, zoiets waar je als kind erg blij mee was: handschoenen, een muts en een sjaal, gebreid door Sint Oma, als je pech had.

Maar ja, die klimaatverandering ook ...

Ach , een echte wandelaar geeft niet om het weer of toch wel ? Lopend in de regen doe ik niet en raadpleeg daarvoor de buienradar ....

Je kunt er wel tegen kleden , daar heeft herman wel gelijk in. Ik moet wel zeggen dat ik dan de zomer het ergst vind , zeker bij 25 graden of meer....

Terecht. Regenjassen helpen maar weinig tegen de regen. Ik blijf binnen als buienradar overeenkomt met de lucht die ik zie aankomen. Niet altijd kloppen die waarnemingen. Nog natter word je van zomerweer. Dan heb je natuurlijk nog de avondkoelte of beter: de vroege ochtendwandeling.

Niet alleen de klimaatverandering zorgt voor deze warme winter maar dat belachelijke gestook. Overal staat de kachel op 20+

Dat ik op kantoor in tshirt lopen is niet gelogen. Van Haarlem station naar Amsterdam Noord kun je zonder jas reizen en dan nog is het warm.

De steden zijn permanent warm. En aangezien Nederland één grote stad is, is het nergens echt winter.

Ik ben jaloers op Wandelaar die in de polder mocht lopen.

Afgelopen weekend 2 etappes van het Krijtlandpad gewandeld. Vrijdag was het fijn wandelweer en toen zijn we van Gulpen naar Slenaken gewandeld. Door de regen van de periode ervoor was het op de stukken vlakbij de Gulp veelal een kwestie van 'modderschaatsen' - zelfs vibram-profielen slibben dicht door de modder en tot overmaat van ramp ging ik vlak voor Slenaken languit in de modder, zijwaarts dat dan wel.

De tweede dag liepen we met prachtweer van Gulpen naar Vaals en dat was beter te doen dan de wandeling van de vorige dag. Zondag was het plan om vanuit Vaals naar Epen of Slenaken te lopen. Later gestart dan van plan, merkten we al gauw dat het beduidend kouder was dan de dag ervoor en handschoenen en lange odlo-onderbroek waren thuisgelaten; nou heb ik voldoende lichaamsisolatiemateriaal (lees: een hoge BMI), maar mijn lief is minder bedeeld op dat punt. Om te vermijden dat de kou ons parten zou spelen - een kaart langer dan 15 min vasthouden ging al niet - besloten we een rondje te lopen, vanaf het Drielandenpunt via Raren terug naar Vaals. We spraken af om ergens in de lente terug te keren om de rest van het pad te gaan lopen.

Met die waterkou is het na 2-3 uurtjes wel bekeken. Dan moet er opgewarmd worden, wat meestal de verdere dag in beslag neemt. Krijtlandpad staat ook bij mij nog op de wensenlijst. Beetje ver vanaf hier, dus overnachten is wel een must.

Één van de mooiste routes die wij ooit hebben gelopen. Bij Eijsden de Maas en de grens over en dan terug naar Maastricht. In een zinderend hete oktobermaand en geslapen in een Melkfabriek.

Ik heb wel mijn hart verloren aan Zuid-Limburg. Stoer om het in de kou te lopen.

Wij lopen rond NieuwJaar in de buurt van Reuver en dan ook de grens over naar Duitsland.

Minstens 3 dagen. Tenminste wij liepen hem in 3 dagen. Maar het was een variant.

Wij overnachtten in Aken - daar is accommodatie en horeca (restaurants) prettiger geprijsd: na inspanning is het goed ontspannen, leuke wijnbar (> 20 soorten wijn per glas) en een goed muziekpodium, Musikbunker (veel alternatieve muziek) al zit in Vaals trouwens een heel goede Italiaan (Schatull). Van Maastricht naar Aken (langs o.m. Gulpen en Vaals), loopt heel handig lijn 350 - 4 * p.u. Grappige is dat in Duitsland bakkers - waar je goed kunt ontbijten - op zondag gesloten zijn; bakker Kickartz, het Vaalse filiaal op 200 m van de grens, was wel open en er zaten veel Duitsers. Er tegenover zit de outdoor-outlet, waar ik een paar nieuwe A-schoenen van Lowe heb gekocht, fiks afgeprijsd -waren show-modellen.

Perfecte deal Mjuman, Aken ken ik als leuke stad voor een paar nachtjes. Heb er ooit rondgezworven in platenzaken en mijn collectie uitgebreid, jaren geleden. Oef, zeker 30 jaar geleden ...

Aken is inderdaad wel een leuke stad met een mooi centrum, toevallig vorig jaar weer eens geweest.

Met een vriendin waarmee ik wel eens wandel heb ik ook een paar keer in de omgeving Gulpen/Slenaken gelopen en daarbij de luxe gehad dat we bij haar ouders in Cadier konden logeren. Kan me van een keer in de late herfst ook de enorme modderpoelen wel herinneren (bij thuiskomst zat het tot aan mijn knieën zeg maar). Kan me goed voorstellen dat je daar onderuit gaat. Maar het gebied is zeer de moeite waard om bij beter weer nog eens terug te gaan.

Al is Maastricht wél een handige stad om als uitgangspunt te nemen voor het westelijk deel van het Krijtlandpad - nb het traject naar Eijsden was/is lang een NS-wandelroute - moet ik zeggen dat ik de sfeer in Aken prettiger en gemoedelijker vind; en inderdaad meerdere leuke platenzaken. Misschien ligt het aan m'n westnederlandse tongval, terwijl ik in Aken gewoon generiek (niet-Limbabwaans) Nederlander ben die mankelhaftes Deutsch (voorzetsels en naamvallen blijven lastig) redet.

Zie nu al uit naar het stuk van Eijsden naar Slenaken en verder. Herinner me van aantal jaren geleden toen we daar net over de grens min of meer parallel aan dat traject fietsten en dat was fraai, door de Voerstreek, over de kam; aan weerszijden zag je het land glooien. Op een gegeven moment sloegen we rechtsaf om door Belgisch Limburg naar Eupen te fietsen - sommige stukken ging het meer dan 70 km p.u. naar beneden.

Van Aken kun je weer zuidwaarts naar Trier en van Maastricht ook.

Vanaf Aken loopt de Eifelsteig en vanaf Maastricht de Maasvallei-route.

We komen gewoon tijd te kort. Maar er moet helaas ook gewoon gewerkt worden. Dus dan maar elke dag 5 km op en langs het Spaarne.

Ontopic: Slenaken eo is prachtig. We hebben overnacht in een B&B die Home at the End of the World heet.

Eifelsteig: eerste 4 etappes gelopen. Beter te doen in periode apr-sept; dan rijdt er nl een speciale buslijn vanuit Aken, waarmee je de etappeplaatsen van de eerste 4-5 etappes kunt bereiken (hoef je niet te overnachten in bijv Einruhr (toeristisch) of Gmünd (supersaai).

De tip die ik je wil geven is om vanuit Monschau via de Hautes Fagnes (= Hohes Venn - vandaar ook de naam Vennbahn, oude spoorweg thans hooggelegen fietspad, deel v/d route van Eifelsteig) naar Baraque St Michel (langs België's hoogste punt, Signal de Botrange) te wandelen,18 km (evt bus van en naar Eupen); en van die herberg via een ander deel van de Hautes Fagnes naar Eupen (je kunt ook de rivier volgen, maar da's minder fijn wandelen). Fraai hoogveengebied - ook eens gewandeld in de winter toen alles wit was, prachtig. Er is een goede wandelkaart (1:25.000) van het Belgische NGI; daarop staat ook aangegeven wanneer bepaalde gebieden niet toegankelijk zijn.

We zijn intussen al bij Gerolstein aanbeland. Goede tips, maar we hoeven nu nog maar 100km naar Trier, door de Vulkaneifel.

En ook al zijn sommige plaatjes saai, we nemen nooit zomaar een bus en we lopen alles in directe volgorde. Het gaat ons om het avontuur en juist het meerdaagse. We lopen zelden zomaar een etappe van iets. We slaan ook nooit een etappe over. Het is zo zonde om stukken over te slaan of je te laten brengen van hier naar daar etc. En Einnruhr is best leuk. Friet gegeten bij een een Nederlander en prachtig uitzicht. Zelfde gaat op voor Gemünd. Mooi uitzicht en niets zo fijn om al direct 's-ochtends na het ontbijt alweer te knallen.

We zijn trouwens door dat Belgische hoogveengebied gelopen. Flinke klim en het was in de julimaand erg heet en steekvlieg-rijk.

Sla ook nix over, maar vind het leuker om een paar nachten op 1 plek te zitten en zonder rugzak te lopen, vanwege m'n rug. Die bustransfers neem ik dan voor lief

Ik snap je wel. Er zit ook geen oordeel in mijn opmerking.

Ik houd er gewoon van om te fantaseren dat ik een paar eeuwen in de tijd terug. Maar dan wel met smartwatch. En verder zijn zoals Rousseau en Goethe. Lopen en nog eens lopen. En dan ergens zomaar overnachten.

Overigens vonden we Monschau, ondanks de pracht, het vervelends om te overnachten. Lijkt wel een pretpark.

Wat minder exotisch, maar vrouwlief en ik hebben afgelopen weekend in en net buiten het mooie Rotterdam gelopen. Driekwart van de Zevenhuizerplas gerond en daarna nog een stukje langs de Rotte gelopen en doorgestoken naar het Hoge Bergse Bos waar we als klap op de vuurpijl ook nog een uitkijktoren op de hoogste heuvel beklommen hebben. Heen en terug met de metro, lekker makkelijk.

https://i.imgur.com/80UOvHA.jpg

https://i.imgur.com/Pw4qGn4.jpg

https://i.imgur.com/Z24MzAm.jpg

Ziet er mooi uit. En klimaatneutraal met de metro: hulde!

We twijfelden heel even om naar Rotterdam te verhuizen omdat het dichterbij mooie natuur ligt en bovendien dicht bij Biesbosch.
Maar de ene grote stad verruillen voor de ander zit er niet in.

Vraagje: waar sla jij nou de foto's online op, om ze te kunnen delen?

Als je met de rechter muisknop op een van de foto's klikt zie je waar ze opgeslagen zijn

Maar ik ben de kwaadste niet, dus hier de directe link: Imgur: The magic of the Internet

Als de Biesbosch de voornaamste reden is en je wilt desondanks in de stad wonen lijkt me Dordrecht een betere optie. Zit je ook snel in diverse natuurgebieden in Brabant. Al ben ik als geboren en getogen Dordtenaar misschien niet volledig objectief

We hebben nu onze zinnen gezet op Amersfoort. Dicht bij alles en dichterbij Duitsland ook.


Dordrecht was wel een optie maar die is helaas ook afgevallen.
(Dordrecht is ook vuile lucht)

Dank aan GrafGantz voor de afbeeldinguploadlink.

Vorige week vrijdag: van IJmuiden via strand naar Parnassia en van daaruit door de duinen naar Overveen en met de trein weer terug.
Ik werk in Haarlem dus vrijdag kan ik na werk (halve dag) makkelijk met de trein richting een kustplaatsje naar keuze.

Eigenlijk wilden we helemaal naar Zandvoort, maar we wilden juist niet zoveel mensen en toeristen etc.
Laatste foto is vanuit een gloednieuwe vogelkijkhut.


https://i.imgur.com/jFRDZFb.jpg

https://i.imgur.com/6v18A5u.jpg

https://i.imgur.com/TcU4478.jpg