haha en moet wel lachen als je naar afbeeldingen van Hikikomori googled.. Zo'n puinzooi was het niet, maar je kon wel a.d.h.v. de over de vloer verspreid liggende OORs bij mij nagaan vanaf welke datum het misging.

Ik vind autistische vrouwen supersexy.

*wink* http://1.bp.blogspot.com/_fQg4NOvWn6c/SJCun0SnLyI/AAAAAAAAAIY/6F-0KMCci3o/s320/emoticon_nerd.jpg

(Herinner me nu dat ik in die periode ook zo'n nerdbril had met plakband ter ondersteuning, omdat die anders overal uit elkaar viel. )

Komt nog wel een keer goed met jou.

Dat je de juiste gebruikersnaam hebt gekozen!

Met mijn zelfkennis is dus niet veel mis

Laatst kwam ik een oude foto tegen, waarop de ASS tekenen een beetje aan de wand hingen. Op zich niet zo opmerkelijk misschien... wel hoe obsessief ik ermee bezig was en die (top 40)blaadjes
herhaaldelijk door bleef lezen.

Off-topic bericht verwijderd.

Edit: zoals ik in de pm schreef, Deranged, kan je via pm hierop reageren als je dat nodig acht.

In mijn geval ontstond het gehikiko ten gevolge van extreme vermoeidheid en stress wat me tot stilstand bracht. Vervolgens domino-effect door gebrek aan begrip van omgeving, vastlopen in onwetendheid bij hulpverlening (vanaf 1997, maar tegenwoordig is het nog steeds niet veel wat kennis over ASS bij vrouwen betreft), toenemende spanningen. De negatieve ervaringen zorgde ervoor dat ik alleen maar vasthoudender werd in mijn gewoonten (die tenminste nog gevoel van schijnveiligheid gaven).

Moet ook meteen denken aan die deprimerende docu over Matthijs. Niet dat ik me erg herken in hem (met z'n wazige datumsysteem en ik had geen zelfmoordplannen o.a.), persoonlijkheid niet verwarren met ASS, maar doorzie het verloop van de situatie denk ik wel.
Om te beginnen vind ik het al onbegrijpelijk dat, als er dan toch mensen over de vloer komen, heel simpel, niemand bijv. zijn dekbed even wast en iets opruimt, stofveegt. Het enige waarmee je iemand in zo'n uit de hand gelopen situatie helpt is STRESS verminderen. Vaak is men geneigd bij zo iemand juist de schroeven langzaam aan te draaien, of helemaal los te laten, en zo ontstaat grotere ellende, afhankelijk van flexibiliteit en bij hem was dat duidelijk niks meer. Helaas herken ik de uiteindelijke uithuiszetting ook (maar dan niet door woningbouw, heel andere omstandigheden).

Japanners lijken me sowieso vrij gesloten en afwachtend, waardoor eerder dergelijke situaties ontstaan en blijven sluimeren.

(wel heel serieus dit voor een muziekforum, maar jaaa.. why niet hè)

Zojuist die test eens gedaan, maar vooral om mezelf te vergelijken met de anderen hier die dezelfde test hebben gedaan.

43

Bijna het maximum, haha! Maar in mijn geval zal dat vooral te maken hebben met een zichzelf bevestigend oordeel. Het is namelijk een feit. Ik heb een oude diagnose (PDD-NOS), maar tegenwoordig heet het allemaal ASS. Autisme-Spectrum-Stoornis. Naamsverandering vind ik prima, want dan weten mensen beter waar je het over hebt.

Ik heb wel het gevoel dat het bij mij extremer wordt naarmate mijn leeftijd vordert. Maar aangezien ik lichamelijk kerngezond ben, zal dat eerder te maken hebben met de vele foute keuzes en misstappen (ingegeven door ontkenning, chronische zelfoverschatting én lang uitblijven van goede hulpverlening, die nu pas een beetje op gang is gekomen) en teleurstellingen door de jaren heen. Ik begin simpelweg niet meer zo graag aan iets nieuws. Dromen verdwijnen een beetje en worden langzaam maar zeker ingehaald door de keiharde realiteit.

Door omstandigheden op het gebied van werk en inkomen leid ik nu ten opzichte van een paar jaar geleden een behoorlijk teruggetrokken leven. Aan de ene kant kies ik daarvoor, maar ik op den duur overdrijf ik en dan is de weg terug een stuk lastiger. Zwart/wit, weinig maat houden, that's me.

Ik ben overigens best sociaal, maar vaak erg inschikkellijk en conflictmijder. Dus vaak praat ik een beetje met de winden mee, maar als puntje bij paaltje komt heb ik in de ogen van de ander dan ineens een zeer afwijkende mening. Vaak misverstanden gehad hieromtrent.

Hier op het forum kan ik me wel goed uiten, vind ik. Alleen bepaalde humor begrijp ik soms niet en pas ik zelf ook weinig toe. Bepaalde smileys helpen overigens goed om humor van serieus te onderscheiden. De meeste gebruik ik niet, alleen en .

Voor mij in mijn dagelijkse leven is het in elk geval een serieus probleem waar ik overigens hard aan werk. Een soort levenswerk eerder.

Interessant topic. Niet echt muziekgerelateerd, maar toch veel interessante verhalen gelezen hier.

Goh, zie dit topic voor het eerst (omdat het nu bovenaan staat gezien een reactie) en heb alleen die reactie van Robertus gelezen.

Vind ik ook, jij en iedereen kan zich goed uiten hier. Je ziet nooit het gezicht erbij, als iemand wat 'zegt' (schrijft) dus soms is het wel eens lastig hoe een reactie moet opgevat.

ASS als in kick ass rock 'n roll?
Als je het juiste werk vindt kan ASS een enorme pré zijn. Sterkte in ieder geval.

Tja, ik vond dit topic ineens. Vrijwel alles gelezen.

Hier ben ik dus kampioen qua ASS. Kicks ass indeed! Laten we vooral blijven lachen.

Hoi Geralt of rivia, je bent me niet onbekend van BoekMeter en daar hebben we wel eens gecommuniceerd over Stephen King. Ik vind het spijtig voor je dat je dat autisme zo zwaar te pakken hebt, maar kop op: er zijn ook mooie dingen in het leven. Muziek bijvoorbeeld; dat houdt mij staande als al het andere om me heen zinloos overkomt. Voor een boek is er een manuscript nodig en zijn er wel wegen om dat in eigen beheer uit te geven, wat het nodige gaat kosten. Los daarvan is zoiets aan interpunctie onderhevig: punten en komma's en zo. Niet sneu bedoelt van mijn kant, maar op BoekMeter attendeert men je ook wel eens op het gebruik van. Als je iets wilt schrijven wil ik het verder wel lezen, net als dat Horrorverhaal voor BoekMeter. Verjaardagen vind ik overigens in de regel 'mooi shit', weet niet wat je zeggen moet en wat voor houding aan te nemen. Meestal maakt alcohol dan wat losser en maar hopen dat er muziek gedraaid wordt en niet alleen gekeuveld. Hoe schrijf jij je berichten eigenlijk Geralt, op de smartphone? ben ik slecht in, beter daarin eens leren te bekwamen, dan die herhalingsoefening die al ruim onder de knie is en toevoegen heet. Ter besluit wens ik je een prettig verblijf hier en in het algemeen wil ik graag mededelen van de gelegenheid gebruik te maken die André van Duin uit mijn top 10 te gooien, waar ik hier ergens in het begin mee gememoreerd word.

Klopt het dat je André hebt vervangen door iets dat op zooi rijmt?

Ik heb de test waar hier ergens naar gelinkt wordt eens gedaan en 'scoor' amper 13. Vroeger zou dat misschien meer geweest zijn.

Klopt, nu is dat Hans de Booy en een volgende keer kan dat wat anders zijn. Misschien André Hazes wel. Geen verplichting om erin te blijven, moet wel een 5* rating hebben. Heb de plaat in kwestie opstaan en als 'Annabel' overgeslagen wordt een prima album.

ja schrijf alles op mijn telefoon het horrorverhaal schrijf ik eerst voor mij zelf over een maandje ofzo is het af dan zal ik op boekmeter een fragmentje plaatsen groet geralt of rivia

Ik ga mijzelf niet te veel blootgeven hier, maar ik ben dit jaar op m'n 56e gediagnosticeerd met ASS. 50% raakvlak. Asperger, heet het.

In het terugschouwen valt er veel op zijn plek.

Ik leef 2 levens; 1 thuis (met gezin) en 1 op mijn werk als opticien. Op deze wijze is de wereld voor mij te handelen. Ik vind het prima... nu de wereld en de mensen om mij heen nog.

Ik ga er hier ook nog maar eens een stukje over neerpennen. Ik ben in 2016 (toen ik 41 was, bijna 42) eindelijk gediagnostiseerd met ASS. Na het lezen van vele boeken en artikelen vielen de puzzelstukjes voor een groot deel op hun plaats. Dat ik een a-typische autist bleek te zijn en waarom is in deze niet zo interessant. Ik heb voornamelijk last van de comorbiditeiten en de combinatie met het HSP zijn. Iets wat zich bij mij met name op 3 manieren uit. Ik ben heel erg gevoelig voor omgevingssfeer/stemming/gevoel wat er heerst, ik kan enorm moeilijk afstand nemen van dingen uit het verleden en kan daardoor geen therapie krijgen voor mijn PTSS omdat vooral hierdoor ze bang zijn (op welke manier ze het ook doen) dat het waarschijnlijk alleen maar sterker wordt, en ik ben ook hypergevoelig in de letterlijke zin ervan. Ik kan soms heel vinnig reageren op ogenschijnlijk kleine dingen, die door mij dan ook opgeblazen kunnen worden. Ik loop hier in het dagelijkse leven eigenlijk niet tegenaan maar mijn internetbestaan heeft hier wel enorm onder te lijden. De issues die ik al meerdere keren heb gehad in het Hip Hop gedeelte zijn hiervan een gevolg. Het is nooit een excuus, slechts een verklaring... Jammer dat mensen dan niet verder willen kijken en denken dat iedereen hetzelfde in elkaar steekt en er maar vanuit gaan dat ik zo'n vervelend persoon ben. Daar herken ik me niet in, en mijn directe omgeving al helemaal niet. Ik ben de zachtheid zelve irl, ik zou nooit iemand een klap geven en als iemand mij slaat zal ik niet eens terug slaan. Verder brengt het me ook veel goede dingen, ik ben erg creatief op meerdere vlakken... Doe wat tekenen en beats maken en vermaak me hier prima mee (beiden dit jaar weer opgestart). Verder ben ik in tegenstelling tot wat veel mensen zullen denken, sociaal erg begaafd irl... Ik vind het dan ook jammer wat er in het Hip Hop gedeelte is gebeurd en zal ze hiernaar verwijzen, dus als je dit leest als je daar vandaan komt... Ik doe dit niet voor aandacht, gelijk willen hebben of wat voor negatieve reden dan ook. Ik ben dan ook best wel verdrietig dat het zo is gelopen als het liep en ik zo reageerde als ik deed. Echter: gedane zaken nemen geen keer. Dat was het!

Mijn complimenten voor je eerlijke en heldere verhaal!

Ik lees heel veel in ForWhomThePeteTolls's verhaal waar ik veel raakvlakken mee heb. Tel daarbij op een verleden met drank- en drugs-gebruik en een dak- en thuisloos bestaan, en je hebt een gevaarlijke mix van ASS (vastgesteld op mijn 45ste), PTSS en waarschijnlijk een persoonlijkheidsstroornis (ik ken de termen niet). Omdat het zo een rare mix is, weet je niet wat waar bij hoort. Soms is het ASS (overprikkeling, te serieus zijn), soms PTSS (continu angst, overdreven wantrouwig) en soms wil je gewoon keihard zijn tegen mensen en wantrouw je iedereen. Je wilt sociaal zijn en beleefd en aardig doen, maar je wilt ook geen groepen mensen van meer dan twee.

Omdat je beleefd bent en met tattoos en petjes en metalshirts en baard en lang haar, en meedenkt, denken mensen dat je outgoing bent, maar je wilt eigenlijk met rust gelaten worden, omdat mensen gewoon onbetrwouwbaar en wispelturig zijn van aard.

Maar op andere momenten vind je mensen weer grappig en lief en gezellig, en ga je daar weer in mee, maar dan raak je binnen 5 minuten weer overprikkeld en nors. Mensen snappen dat niet, en denken dat je recalcitrant bent en niet mee wilt doen. Terwijl je het eigenlijk gewoon wel hebt geprobeerd. Maar daar is weinig zicht op.

Ik hoorde eens iemand zeggen dat ze in een ASS-tent werd neergezet vol met felle lampen en geluiden, om te ervaren hoe het is als je geen prikkel-filter hebt. Het is nogal wat, om de hele dag overal van op te schrikken en nooit geconcentreerd te zijn. Maar ja, daar zijn internetpagina's mee volgeschreven.

Mijn probleem is, dat ik soms best gevat ben en aardig en beleefd ben, en daardoor denken mensen dat ik extravert ben (misschien ben ik dat ook wel), maar ik wil liever gewoon alleen zijn en alleen werken. Het is een eeuwige balanceer-act, tussen 'een beetje mee doen' en 'een veilige plek in je eentje voor jezelf' te vinden. Als die veiligheid er nooit is geweest dan is ook alles potentieel gevaarlijk.

Gelukkig heb ik wat rust en regelmaat in het tweede deel van mijn leven (vanaf mijn 40ste, toen ik mijn vrouw ontmoette, en mijn eerste huisje van mijzelf (onszelf) betrok). Maar de zwaarte van het verleden dragen mensen zoals ik altijd mee, omdat we ons niet erover heen kunnen zetten.

Voorbeeld: als ik hier op de site mot heb met iemand om wat dan ook, loop ik er weken of maanden mee, terwijl de ander al lachend door is gegaan. Ik vind de term 'ragequit' wel gepast. Iedereen weet inmiddels dat ik dat ook heb gedaan. Het is die enorme teleurstelling ook, dat je mee wilt doen, maar toch die aansluiting maar niet kunt vinden, omdat je zoveel vreemder bent dan de mainstream.

Ik wijd ook weer teveel uit. Niemand hoeft dit te lezen, maar het is wel fijn om deze chaos even op te schrijven

Ik ben ergens ook weer ongerust dat ik niet zoveel had moeten neerschrijven, want ik weet dat er ook weer users zijn die hier heel graag mee aan de haal willen gaan. Wellicht dat ik het bericht later vandaag verwijder (of niet). Het ligt eraan of er reacties op komen.

Goed gedaan kerel, eerlijkheid creëert duidelijkheid zeg ik dan maar! Laat het staan voor de mensen die je op sommige momenten niet begrijpen. Willen ze je er pijn mee doen, wijs dan subtiel op hun zwakheid dit te doen!

Jullie schrijven hier vanuit jezelf, hoe jullie het beleven. Als iemand daar 'mee aan de haal' zou willen gaan krijgt die heel MusicMeter over zich heen denk ik. Je oprecht kwetsbaar opstellen vraagt moed en is een kracht die algemeen gewaardeerd wordt.

Dat zegt dan iets over die users en niets over jou. Het is zonder meer moedig van je dat je deze zeer persoonlijke beschrijving hier deelt. Ik vind je verhaal erg verhelderend, je schrijft puur vanuit je eigen gevoel en ervaringen en bent nergens op zoek naar een excuus of medelijden.

Dank Pete en Mssr Renard voor jullie verhalen. Vergt moed om zo persoonlijk en kwetsbaar te zijn. De wereld heeft jullie (perspectieven) nodig, laat jullie niets anders wijsmaken.

Nu ik mijn stukje teruglees vind ik het nogal warrig en onsamenhangend overkomen.

Ik vond de mix van ASS en PTSS (en in mijn geval nog wat beschadigingen) erg interessant, omdat je zelf niet meer weet waar iets vandaan komt (overprikkeling, wantrouwen, angst, somberheid, zelfhaat) en er dus ook moeilijk een oplossing voor handen is.

Gelukkig is er altijd muziek, een niet tastbare kompaan die altijd weer anders is, maar er wel altijd is. En uiteraard mijn lief, die wel alle geduld van de wereld schijnt te hebben.

Plus het zijn in de natuur. Dat helpt mij altijd direct.

Bedankt voor jullie verhalen, hoor! Ik waardeer jullie kwetsbaarheid enorm!

Bedankt voor het delen van je verhaal ForWhomThePeteTolls!