Nu word ik toch wel nieuwsgierig. Kom er maar in, Jelle...

Da's niet goed voor Jelle, oud trauma!

Haha... Laten we niet teveel details noemen... Bovendien ben je lang niet de enige over wie die dag opmerkelijke verhalen hun intrede deden

Ik herinner me ook nog wel die nacht, pokeren bij Paalhaas met de kapitein erbij om 4 uur 's nachts, en later Dead Kennedys.. Met oa Hammerhead, Boordappel en Paap, die iedereen wijs had gemaakt dat ie goed kon pokeren, er eigenlijk niets van kon (ok, meer dan ik, maar dat zegt niks) maar toch won omdat ie belachelijk veel geluk had...

Van het pokeren kan ik me niet veel meer herinneren haha. Je behalve dat Paalhaas half 'Trout mask replica' wist te citeren Het was wel een memorabele meeting ja.

Het stelt me gerust na al die jaren dat jullie het na afloop ook nog leuk hebben gehad en die toestand niet de finale van de avond was (met vuurwerk, dat dan wel).
Iets teveel rode wijntjes aan een stuk door naar binnen zitten gieten vanaf 's middags vroeg, omdat ik een beetje aan het afsterven was door de spanning, haha.

Overigens hier ook asperger. Vorig jaar gediagnosticeerd. Ik had zelf geen vorm van autisme verwacht, al had ik altijd wel het gevoel dat er 'iets' was, maar wie weet is het voor anderen wat meer merkbaar.

Op mijn muziekbeleving heeft het zeker invloed, denk ik. Ten eerste denk ik dat door mijn asperger ik me vooral héél erg op één hobby stort, muziek dus, en dat naar het obsessieve neigt. Zo heb ik ook een tijdje pauze genomen van MuMe, omdat het gewoon té werd.

Verder denk ik dat het ook mijn grote interesse in hitlijsten verklaart. Het maakt de enorme muziekwereld een stuk overzichtelijker. Zelf lijstjes maken doe ik dan weer niet zo heel veel, behalve nu een eigen hitlijst, maar hitlijsten en allertijdenlijsten geven voor mij een overzicht aan iets wat anders zo immens is. Het schept orde.

Herkenbaar. Obsessies, fixaties.. altijd al gehad en draaide sinds mijn kindertijd al voornamelijk om muziek. Eerst de top 40, kende de lijst elke week uit mijn hoofd en qua gespreksonderwerpen praatte ik op de basisschool over weinig anders (en dat ik met MC Hammer zou gaan trouwen). Toen het wat serieuzer werd las ik heel veel in pop encyclopedieën (nog geen internet, ja, ben een oud wief), feitjes in mijn hoofd opslaan. Mijn liefde voor bepaalde bands was ook nogal... intens. Ook muziek beluisteren ging en gaat nog steeds op z'n autistische, eindeloos dezelfde plaat of nummer op repeat en daar volledig in opgaan. Geen afstand kunnen nemen en ergens even mee stoppen en later oppakken, als een trein doorrazen of stilstand is het bij mij (nu wel iets minder dan vroeger...meen ik). Lijstjes maken ook een tijdje gedaan, want ordenen geeft rust. Kan me ook met name de mume contest op dit forum herinneren en dat ik daar ontzettend fanatiek in was.

Bij mij werd toen ik me vorig jaar uitgeput bij hulpverlening heb gemeld eerst aan depressie en ADHD/ADD gedacht en werd wel al opgemerkt "je zit wel héél erg in je hoofd", nog viel het woord autisme niet. Het lijkt in het geval van vrouwen maar moeilijk te verbinden en wordt eerder een diagnose in de richting van borderline/angst/depressie gegeven... Nee, ik noem het bij de naam: discriminatie.
Heb het woord Asperger toen zelf maar laten vallen. Was er al een hele tijd over aan het denken nadat mijn broer me daarover eens had gemaild, vol overtuiging dat ik het had en mijn hele levensloop zou verklaren.
Daarna ging het onderzoek van start waarvoor ik mijn 'masker' eens heb afgezet en conclusie: geen enkele twijfel dat er bij jou sprake is van autisme.
In het verleden periodes gehad waarin alle kenmerken (onbereikbaarheid, sociale mislukkingen, woede en irritatie, herhalingsgedrag, vastzitten aan routines, inflexibel, stress door overgevoeligheid voor m.n. licht en geluid, zware vermoeidheid...) extreme vormen aannamen, maar zelfs toen alleen maar muren van onbegrip tegen mogen komen. Verkeerd benaderd door huisarts en psychologen die dachten dat mijn houding (lui, gebrek aan doorzettingsvermogen, onverschillig, muur om me heen... ) het probleempje was. Wat bekendheid over autisme betreft ben ik een jaar of 10-15 te vroeg geboren.

Welkom terug ebskia, blij dat je hoe dan ook weer actief bent hier.
Dat willen trouwen met Mc Hammer vind ik wel heftig om te horen.
Dat van die MuMe contest moet je niet verklappen.
Al lang blij dat jij ook zo fanatiek was.

Ik was niet op de hoogte van dit topic, maar de topictitel ASS wil ik wel graag in mijn updates.

Tja, jezelf verliezen in muziek op redelijk obsessieve wijze, dat lijkt me iets wat ik en waarschijnlijk velen met mij wel herkennen. Autisme hier ook wel een beetje, vermoed ik, en bij mijn dochter zeer waarschijnlijk. Nu wachten tot zij ook zo'n muziekneurose ontwikkelt...

En bijna twee jaar later ineens 21. Ik had eigenlijk hoger verwacht, want ik kan ook wel erg muzieknerden met lijstjes e.d.. Maar ik kan het ook wel vrij makkelijk loslaten/een weekje overslaan, als ik zou willen.

Interessant topic dit.

Boeiend topic ja!

Uit nieuwsgierigheid ook even de test gedaan en ik scoor maar 7 punten.

Eigenlijk ook niet verwacht dat ik hoog zou scoren. Ik bezoek gemakkelijk feestjes waar ik niemand ken en weet mij daar te vermaken, ik ben zeer flexibel als het op werken/andere zaken aankomt en kon mijn eigen mobiele telefoonnummer pas na 1 jaar onthouden.

En dat terwijl ik vroeger de hele Top 40 uit mijn hoofd kende, de startopstelling van een Formule 1 race kon opsommen en een hoofdsteden knobbel had/gelukkig nog steeds heb.......

Ik orden nu alleen nog graag muziek en heb verder de neiging om weer opnieuw aan een verhaal te beginnen, als ik word onderbroken. Maar dat is eigenlijk alleen werkgerelateerd en logisch als je werkt met pubers.

18 punten.

Ik denk dat ik vroeger in mijn pubertijd/kindertijd op een aantal onderdelen wel hoger zou scoren. Was toen sociaal een stuk onzekerder en kon me meer verliezen in bepaalde hobbies. Ik ben sinds een jaar of 10 wel een erg fanatieke muziekliefhebber geworden, maar daar ben ik lang niet de enige in. Ik zou ook absoluut niet zonder de sociale cohesie kunnen die muziek oplevert. Ik zou muziek als hobby ook lang niet zo leuk vinden als ik er niet regelmatig met gelijkgestemden over zou communiceren.
Ik moet er niet aan denken dat mijn muziekbeleving enkel zou bestaan uit het eenzaam luisteren van plaatjes over de koptelefoon, mezelf daarmee afsluitend van de wereld. Juist de concerten, festivals en muziekquizzen beleven met vrienden/medeliefhebbers is het leukste wat er is.

ik ben gezakt naar een 14

Eens!

ASS ? Mwah....denk het niet. Ik heb wel een 'morbide' gevoel voor herinnering(en)/herkenning , zowel aangaande data/namen e.d. als bij muziek qua titels/jaartallen/'muziekgevoel' op de gitaar, alleen ben ik daar vast niet zo speciaal in. Sommigen zeggen dat ik 'vlucht' in muziek, maar dat weet ik niet zo....Muziek zit in mijn bloed, zowel actief als passief maar heb mijn CD 's bijvoorbeeld niet echt op volgorde of zo. Het speelt wel enorm positief met mijn 'gevoel' om ; ik wordt er behoorlijk door beïnvloedt. Ook geeft het een soort 'kick ', al weet ik niet of dat nu komt dat het 'prettige' stofjes bij me losmaakt (dopamine e.d.) of ik het 'gewoon' erg mooi vind.

Aan de andere kant.....ik ben 'verslavingsgevoelig'...óf zijn we dat allemaal in meer of mindere mate? Zoals ik sommigen hier bezig zie in diverse topic met getallen/statistieken over weet ik niet wat, ben ik een 'nul' . Ik heb overigens al diverse topics uit mijn updates gegooid en houd er nog zo'n 10 korte (games)topics over. Ook echt discussies voeren heb ik niks mee en kost me nog meer tijd....ik ben meer van het vlugge, korte werk in het algemeen. Recensies ben ik ook veel te ongeduldig voor, laat staan die ellenlange stukken schrijven....

Beleving van muziek door anderen vind ik zelf dan weer interessanter dan waarom een album nu wel of niet goed is. Ik heb trouwens nu alweer last van lichamelijke voelbare '(in)spanning' , dus moet stoppen; de 'inspanningsboog' wordt al te hoog....

Nog gestegen naar 32.
Ik herken me wel in veel dingen: obsessief met hobbies bezig zijn, sociaal niet heel vlot,... Anderzijds, met uitzondering van de behandeling van mijn cd's (die moeten gewoon op volgorde in de kast staan, met het schijfje zo gedraaid dat de tekst recht staat), ben ik wel een heel chaotisch persoon. Terwijl ik bij autisme eerder denk aan mensen die elke dag hetzelfde geordende gedragspatroon volgen.

Valt wel mee hoor!

Er zijn allerlei soorten autisme, en iedereen heeft het weer anders. Bovendien hoef je niet alle kenmerken te hebben om autistisch te zijn. Er is sowieso een bepaald, stereotiep beeld van autisme, wat vaak genoeg niet klopt.

CD's.....tsja, ik heb ze het liefst allemaal in Jewelcases want dan vind ik mooi staan; die Digipacks kunnen me gestolen worden....(nou, ja bij wijze van spreken ).

Ik denk dat vrijwel iedereen wel voor minimaal een klein deel autistisch is op wat voor manier dan ook. Wanneer je dat niet bent ben je imo eigenlijk ongelofelijk saai en standaard.

Volgens mij heeft iedereen wel iets van autisme in zich (als kind bij het zebrapad enkel over de witte of de zwarte vlakken lopen) enkel in welke mate en heeft het (nadelig) invloed op je dagelijkse leven is de vraag.


Dat de cd ook "recht" in het doosje moet zitten is nieuw voor me, ik vind dat voor mezelf wat te ver gaan.

Vlucht klinkt ook wat negatief denk ik. Voor mij bied muziek ook een vorm van troost en verwerking van emoties e.d. Ik weet dat dit wel wat zweverig klinkt en dat valt dan ook wel weer maar het is een soort van verwerkingsvorm.

Natuurlijk. Maar wat autistische kenmerken hebben is echt wel wat anders dan daadwerkelijk een vorm van autisme hebben.

Nou zo zweverig klinkt dat niet hoor. Muziek kan je vaak door moeilijke momenten heen helpen, je rust geven of iets dragen wat je ook voelt ("The healing has begun" - Van Morrison). Vroeger draaide ik altijd voor ik tentamen ging doen I Trust van The Byrds; de eerste keer dat ik het vergat, straalde ik prompt voor dat tentamen.

Fixaties kunnen een bron voor ergernis zijn voor anderen: mensen die hun shirts kaarsrecht opvouwen en heel precies op kleur in de kast leggen, kaarsrechte stapeltjes op een bureau - ik heb dat altijd de neiging om die dwangmatigheid op de hak te nemen en dat te willen verstoren

Heeft me ooit een fikse ruzie opgeleverd toen ik bij m'n vriendin destijds de stapeltjes door de war had gegooid - kwam ze in tranen thuis omdat ze dingen aan had getrokken die qua kleur helemaal niet bij elkaar pasten (en dat had ze ook te horen gekregen). Wat ik niet wist: ze was kleurenblind tav bepaalde kleuren en die stapeltjes vormden haar systeem om te weten wat bij elkaar paste.

Ik scoorde 24.
Weinig moeite met gesprekken beginnen, ook niet tegen vreemden.
Moet ook wel in mijn beroep.
Wel werk ik het liefst alleen, maar dat gaat op een bepaald moment opbreken.
Zeker bezig met ordenen, maar niet zozeer met getallen.

Ik ben sociaal ontzettend 'open' en maak gemakkelijk een praatje, hoewel ik als kind meer teruggetrokken was.

Tjsa, obsessief....mwah, dan moet het toch je dag/leven zo beïnvloeden dat je niet meer 'normaal' kunt functioneren of de realiteit niet meer zien, I guess.....Het ASS weet ik niet voldoende van, maar ik raak niet zo maar in de war als er bijv. iets onverwachts gebeurt of iets in de verkeerde/andere volgorde ligt. Ik ben wel chaotisch op bepaalde gebieden, maar obsessief ben ik nu ook weer niet (vind ik )

Is mijn quantity/qualilty time met muziek obsessief ? Een obsessie heeft een negatieve lading en dat is het voor mij niet......( voor mijn vriendin wel )

Daar ziet men in dit land weinig verschil in. In Nederland heb je sowieso snel een labeltje aan je hangen. Het is maar net of je je er (vrijwillig of niet) op laat testen (als testen goed verwoord is). Iemand die alle kenwerken van een vorm van autisme heeft maar nooit een test zal ondergaan is geen autist, en iemand die eenmalig een (tamelijk) korte test ondergaat en een of meerdere kenmerken vertoond is er wel een. Het is allemaal wat willekeurig. Je kan sowieso nooit op basis van een korte test, dan wel reeks korte testen beoordelen of iemand autistisch is in welke vorm dan ook. En dat wordt in Nederland (en ongetwijfeld ook de rest van de wereld) bij vlagen dus wel gedaan.

Waar baseer je het precies op dat dat in Nederland wordt gedaan als ik vragen mag? Ik spreek zelf namelijk uit eigen ervaring en ik ben dus echt door een heel maandenlang traject gegaan voordat men een diagnose kon en wilde stellen.

Ik ook eigen ervaring, plus die van anderen. Allicht is ''heel Nederland'' wat overdreven maar ik neem aan dat de tests die hiervoor gedaan worden bij vlagen gelijkwaardig zijn in heel Nederland.

Aha, je 'neemt aan'. Net als dat je aanneemt dat het in de rest van de wereld 'ongetwijfeld' hetzelfde zal zijn. Allemaal aannames. Daar ga je al de mist in, je neemt voor het gemak maar dingen aan.

Waarschijnlijk is ie aannemer van beroep.