Vandaag heb ik Whatsapp verwijderd. Sinds de gedachte hierover twee weken geleden in me op kwam ben ik er niet meer vanaf gekomen. Ik was met mijn zusje op vakantie in Portugal. Naast de mooie omgeving en het warme weer was een whatsapploos bestaan een verademing. Ik had ineens zoveel tijd! Tijd die ik heel goed kon gebruiken om te genieten. Ook mijn zusje zat niet meer aan de Whatsapp en genoot lekker met mij mee. Twee dagen voordat we terug naar Nederland vertrokken kwam ze er achter dat er wifi in de buurt van het zwembad was. Die dag verliep wat onrustiger dan de andere dagen en rond de middag vielen er woorden die tijdens de voorgaande dagen niet eens in de lucht hingen: ‘Ik verveel me’. Dat zette mij aan het denken.

Sinds de oprichting in 2009 heeft Whatsapp een explosieve groei doorgemaakt. Waar je een paar jaar geleden nog raar werd aangekeken als je tijdens het chillen je telefoon er bij pakte, wordt dit nu in vrijwel alle kringen geaccepteerd. Niet alleen tijdens een luie avond op de bank worden er berichtjes bekeken en verstuurd; ook in parken, op feestjes en zelfs in restaurants zie je jongeren en volwassenen communiceren via hun telefoon.

Wat is er dan steeds zo belangrijk? Vraag ik me af. Hebben we al die jaren zoveel gemist? ‘Hoe weten we dan wanneer je mee eet?’ Vroeg een huisgenoot toen ik hem vertelde over mijn besluit om te stoppen met Whatsapp. Ik heb meteen mijn moeder gebeld om haar deze vraag te stellen. Zij studeerde namelijk in een tijd dat er nog geen Whatsapp bestond. Haar antwoord was duidelijk. ‘Waarschijnlijk zie je je huisgenoten dagelijks dus zo moeilijk kan het niet zijn om hier afspraken over te maken.’ En wat kost me meer moeite? Iedere dag mijn telefoon paraat hebben op het moment dat iemand vraagt wie er mee eet, of de afspraak dat ik gewoon mee eet, tenzij ik van tevoren iets anders heb laten weten? Weer een illusie van gemak de prullenbak in.

Ik wil niet zeggen dat Whatsapp ons geen gemak biedt. Als je last-minute je plannen wijzigt is het handig om dit – gratis – te kunnen laten weten. Wel denk ik dat dit gemak nooit opweegt tegen alle bullshit. En die bullshit veroorzaakt ongemak. Volgens mij is echt gemak namelijk genieten van het hier en nu (dat kan in Nederland net zo goed als in Portugal), en niet constant bezig zijn met daar en straks. Dat veroorzaakt alleen maar stress en discussie. Als een mededeling echt belangrijk is, dan mag dat van mij best een paar cent kosten. Zeker als ik voor dat beetje geld de rest van de dag geen crap voorgeschoteld krijg.

Naast het feit dat je zonder Whatsapp makkelijker van je leven kunt genieten, gaat ook de kwaliteit van je persoonlijke contacten omhoog. Ten eerste omdat je niet constant wordt afgeleid door de mogelijkheid om naar inkomende berichtjes te kijken. Je kunt je volledig richten op je gesprek. Ten tweede omdat je alle dingen die je in het gesprek te horen krijgt, niet al eens in tekstuele vorm op het scherm van je smartphone hebt gelezen. Wat een ervaring!

Ik denk dat ik weet waarom mijn zusje zich verveelde op de dag dat er verbinding was tussen haar en de rest van de wereld. Ze vergat te genieten. We misten niks voordat Whatsapp bestond. Niet eens voordat de telefoon bestond. We missen juist steeds meer, omdat alles wat je hebt het hier en nu is. En dat zit niet in je telefoon.

Ik probeer dit stuk via een lezerscolumn in de Metro te krijgen. Vind jij het belangrijk dat meer mensen over dit onderwerp nadenken? Klik dan onder het artikel op 'Stem'.

Vul voor Whatsapp brieven, telefoon, mobiele telefoons, sms, internet, facebook, twitter of weetikveelwat in. Het is een mening met een hoog moraalriddergehalte. Bij jou gaat de kwaliteit van je persoonlijke contacten omhoog zonder Whatsapp dus moet dat bij ieder ander natuurlijk ook zo zijn.

Ik geloof dat ik gelijksoortig luidende meningen al wel duizend keer ergens heb gelezen. Voor mij zelf geldt dat de telefoon op vakantie op stil of uit gaat en dat ik pas kijk als ik even zit te kakken ofzo. Helemaal niet moeilijk. Net zo gemakkelijk als even je gesprekspartner vragen om even de telefoon weg te leggen tijdens het gesprek.

De tijd rolt voort, man. Het kan niet altijd maar 1974 blijven.

Whatsapp, maar ook ping en Facebook op je GSM beïnvloeden de jeugd (maar ook volwassenen, ik had/heb ook wel eens dagen dat ik honderden Whatsapp-berichten per dag verstuur) communicatief en sociaal wel. Zet 10/15 vrienden van een jaar of 16 bij elkaar in een kamer en reken maar dat minimaal driekwart vrijwel de gehele tijd op zijn of haar mobieltje bezig is en de rest er minimaal vijf keer per uur er op heeft gekeken en/of een of meerdere berichten heeft verstuurd. De moderne communicatie zorgt ook voor een grote generatiekloof; waar het voor een tiener normaal is om tijdens bijv. feesten met je mobieltje bezig te zijn word je door ouderen daar raar op aangekeken en aangesproken.

Goed dat jij al over dit onderwerp hebt nagedacht. Ik ben er achter gekomen dat er veel mensen zijn die dit niet doen. En ik ben blij als ik die mensen met dit stukje kan bereiken.

Hoezo is whatsapp gratis?

Dit verhaal komt bekend voor. Hetzelfde verhaal hoorde je namelijk 10 jaar geleden ook over de mobiele telefoon, 20 jaar geleden over het internet, 50 jaar geleden over de televisie en waarschijnlijk waren er honderden jaren geleden ook indianen, die tegen het gebruik van rooksignalen waren, omdat deze de communicatie verstoorden.

Buiten dat, trap je hier in één van de grootste valkuilen voor columnisten; namelijk dat je jouw eigen perceptie voor algemene waarheid aanziet. Jij vindt jouw leven beter zonder WhatsApp, dat wil niet zeggen dat dat voor iedereen geldt. Zo kan ik daar tegenover stellen, dat ik WhatsApp duidelijk een toevoeging aan mijn leven vind. Ik heb namelijk mijn meldingen uitstaan, zodoende wordt ik niet steeds gestoord door piepjes, trillingen e.d., elke keer als ik een WhatsApp krijg. Op vaste momenten op de dag (bij het opstaan, in de trein van mijn werk, ’s avonds voor het slapen gaan) check ik mijn WhatsApp, daarnaast af en toe eens tussendoor, bijvoorbeeld op het toilet inderdaad. Ik reageer, als ik dit nodig acht en ga dan weer verder met mijn dagelijkse bezigheden. Mensen weten ook, dat als ze me dringend willen spreken, ze moeten bellen en dat ze anders het risico lopen een halve dag te moeten wachten op antwoord. Op geen enkele manier ondervind ik hiervan negatieve invloed op mijn dagelijkse beslommeringen, laat staan op mijn communicatie. Wel ondervind ik de voordelen, namelijk dat ik makkelijk en snel groepen mensen (vrienden, familie) op de hoogte kan stellen van nieuws en vice versa; ik kan contact onderhouden met een scharrel in Finland, zonder dat het me bakken met geld kost; ik hoor nog eens wat van mensen, met wie ik niet per se wekelijks contact heb; en de grote lading onzin, die inderdaad regelmatig via de WhatsApp wordt gestuurd, kan ik langs me heen laten gaan, maar het kan ook best vermakelijk zijn op zijn tijd. Kortom, ik zie WhatsApp juist als een toevoeging op mijn dagelijkse communicatie.

En om terug te komen op het generatiekloofverhaal: er bestaat inderdaad een generatiekloof op het gebied van het gebruik van smartphones. Opvallend feit is, dat mijn generatie er een beetje tussenin hangt. Voor ons is het gebruik van mobiele telefoons, en zeker smartphones, niet vanzelfsprekend. Echter, gebruiken we ze volop en de situatie dat iedereen met zijn telefoon zit te klooien, komt bij ons ook regelmatig voor. Het grappige is, dat er dan altijd wel iemand is, die er wat van zegt. Zo vanzelfsprekend is het dus niet. Bij tieners misschien wel, daar kun je je druk om maken, maar dat gaat toch niet veranderen. Technologie is here to stay, generatiekloven zijn er altijd geweest en zullen altijd blijven bestaan, zoals ik ook al probeer aan te geven in het begin van mijn bericht. Wie dat niet kan accepteren loopt een groot risico een ouwe zeikerd te worden, die blijft hangen in zijn ‘vroeger was alles beter’-oratie. Over gebrekkige communicatie en het onvermogen te kunnen genieten gesproken…

Jij betaalt ervoor?

Gratis is het de facto natuurlijk niet, want je betaalt indirect voor het dataverbruik, maar voor mensen met een uitgebreid internetabonnement voelt het gratis.

Ik heb geen whatsapp omdat ik het te duur vind.

Indirect? Volgens mij betaal je gewoon direct voor dataverbruik hoor.

Ik snap niet zo goed hoe je ineens 'zoveel tijd' kan hebben nu je geen Whatsapp meer gebruikt. Hoe verslaafd moet je wel niet zijn geweest om ook maar te merken dat je nu ineens meer tijd hebt? Ik zit zelf in een paar groepsgesprekken (sommige studie gerelateerd) maar die kan ik rustig een paar uur hun gang laten gaan om vervolgens op een ander moment een beetje terug te lezen. Vooral leuk tijdverdrijf in de trein of als je op de WC zit. Ik snap nooit zo goed hoe mensen hun leven laten beïnvloeden door Whatsapp, je kan toch prima je ding doen en toch Whatsapp gebruiken...

Volledig eens met de Titmeister. Het enige wat me er af en toe aan stoort is als je met iemand afgesproken hebt en die persoon contant berichten naar andere mensen aan het sturen is (met name als je een-op-een met iemand hebt afgesproken). Dat wijt ik echter niet aan Whatsapp, maar aan een gebrek aan goede manieren.

In mijn vaste vriendengroep die ongeveer loopt qua leeftijd tussen de 25 en 45 is 1 persoon met een smartphone en zelfs ook nog 1 persoon die helemaal geen mobiele telefoon heeft. Het is nogal grappig om vast te stellen dat degene met smartphone wel eens wat strubbelingen veroorzaakt als ze op een feestje weer eens de hele tijd naar dat ding zit te staren en tegelijkertijd vind de groep het ook regelmatig vervelend dat degene zonder mobiele telefoon zeer moeilijk te bereiken is.

Niet per se als je geen internet op je telefoon hebt (en dus alleen wifi gebruikt). Maar goed, je betaalt natuurlijk ook voor je telefoon als je die aanschaft...

Ohja, dat kan ook nog.

Whatsapp gebruikt overigens zo weinig data dat je amper over kosten kunt spreken. Als je flink veel whatsappt in groepsgesprekken etc. dan zul je nog moeite hebben om meer dan enkele tientallen MB's eraan te spenderen. En dat is als je alleen over 3G zou whatsappen. Zoals Herman al zegt gebruik je natuurlijk ook veelvuldig wifi en dan kost het je helemaal geen data.

Het is echt de perfecte vervanger van SMS wat dat betreft. Het functioneert beter en kost minder.

Je betaalt toch bij een abo niet voor de verbruikte data maar koopt een bepaalde hoeveelheid data van te voren in?

Hoe je het betaalt doet er niet echt toe toch? Of je nou prepaid of abo MB's hebt, je moet kijken naar de hoeveelheid MB's die specifiek aan Whatsapp opgaan om te zien hoeveel je ongeveer betaalt voor het gebruik ervan. Aangezien Whatsapp amper data gebruikt is dat maar een heel klein deel van je telefoonkosten.

Ik heb bijv. tussen 24 april en 23 mei 3,43 MB verbruikt aan Whatsapp. Peanuts dus.

Ik weet niet of ik hier in een valkuil trap. Ik geloof namelijk echt dat het makkelijker wordt om te genieten als er geen Whatsapp is. Dat vind ik in mindere mate gelden voor de tv en de computer, omdat je deze niet overal mee naar toe neemt. Je kiest er dan bewust voor om je van de buitenwereld af te sluiten. Jij zegt dat jij dat ook doet met je smartphone. Dat vind ik knap en ik geloof dat dat de kwaliteit van het leven ten goede komt.

Ik zat in whatsappgroepen met huisgenoten, mijn dispuut, mijn jaar binnen mijn dispuut, mijn familie, mijn vrienden van voor mijn studententijd, een studiegroep, mensen van de dj commissie en nog wat kleine groepjes. Voor mij werkte het gewoon niet meer. Ik heb nu een week geen Whatsapp en het voelt heerlijk. Ik probeer ook niemand over te halen om er mee te stoppen. Erover na laten denken is genoeg!

Als je veel plaatjes heen en weer stuurt kan het misschien wel oplopen. Maar je moet wel heel erg je best doen om daar veel geld aan op te maken.

Overigens betaal je bij sommige providers wel voor verbruikte data als je meer dan je databundel wegappt.

Tsja, het zou kunnen. Ik heb er niet zo'n kijk op. Ik weet alleen dat ik abo's voor telefoons met internet belachelijk duur vind voor wat je er voor terug krijgt.

Ik betaal iets van 6,5 euro per maand en daar kan ik 150 sms'jes van versturen. Ik krijg dat echt nooit op.

Het voordeel is dat het aantal KB's dat een plaatje is er altijd bijstaat dus je kan ervoor kiezen of je het wilt downloaden of niet. Zo heb je ook daarmee de controle over je gebruik. Wel zo prettig voor mensen met een klein abonnement.

En Radiolad, als ik het zo lees zat je wel in heel veel groepen. Daar zul je een dagtaak aan hebben gehad

Mijn laatste whatsapp-berichtje dateert van medio april. Maar ik heb dan ook geen vrienden.

Protip voor groepscommunicatie: richt je eigen forum op.

Onze vriendengroep gaat geregeld naar concerten en festivals. Wij mailden daar altijd met de hele groep over maar op een gegeven moment werd dat wat veel. Soms 20 mails per dag met allerlei randcommunicatie die wel interessant was maar eigenlijk niets te maken had met het afspreken voor het concert zelf.

Toen hebben we dus een besloten forum gemaakt en dat loopt nu al jaren perfect. Je kunt de communicatie ordenen per onderwerp en alle discussies blijven gewoon bestaan zodat je er later weer wat actueels aan toe kunt voegen. Dat maakt dat het geen haastig karakter krijgt en je rustig een paar dagen kunt wachten met ergens op reageren.

.

Je gelooft dat het voor jou fijner is. Heb je het met andere personen erover gehad? Delen zij dat gevoel? Of vinden ze, net als ik, WhatsApp een toevoeging aan hun leven? Ik zeg niet dat mijn waarheid de algemene waarheid is, maar voordat je een dergelijke boodschap uitdraagt, kan het geen kwaad om je af te vragen of jouw perceptie wel overeenkomt met die van anderen.

Ten informatie: ik zit in 16 meer of minder actieve WhatsApp-groepen. Sinds de laatste keer dat ik checkte (ruim een uur geleden, toen ik mijn eerste bericht hier postte), heb ik 14 nieuwe berichten van 4 verschillende contacten/groepen gekregen. Dat ik zo regelmatig heb gecheckt, komt omdat ik in de afrondende week van mijn opdracht zit en zodoende weinig te doen heb. Anders had ik zo in de trein door de lading nieuwe berichten heen gescrolld. De beheersing van technologie heb je zelf in de hand. Als je ervoor kiest om het je leven te laten leiden, dan doet dat het ook.

Ik heb (bewust) geen facebook, Whatsapp, Twitter, smartphone, TV, radio, en vast wel wat meer moderne communicatie. Voor iemand van mijn leeftijd toch vrij bijzonder. Maar degene die denken dat ik me bij Radiolad aansluit heeft het mis. Whatsappen is gewoon momenteel een van de vormen van escapisme. Het ligt dus meer aan de persoon dan het middel. Er zijn Titmeisters en er zijn Radiolad's. Ondanks dat ik geen facebook, Whatsapp, en wat nog meer heb is het niet zo dat ik plots zeeën van tijd heb, er ligt altijd een andere vorm van escapisme op de loer. Niet aan Whatsapp doen is wellicht een beetje dweilen met de kraan open, maar goed, ik doe het dus ook (niet).

Ik probeer wel dit soort activiteiten te beperken omdat ik hoop daarmee meer dingen te doen ik wel echt belangrijk vind. Whatsappen, Youtube-filmpjes kijken, de Metro, facebook checken zijn vluchtige toegankelijke en verslavende manieren van vermaak, die snel belonen maar op de lange termijn weinig toevoegen. Activiteiten die wel belangrijk zijn (bijvoorbeeld marathon lopen, oldtimer opknappen, muziekinstrument leren bespelen) zijn juist helemaal niet makkelijk te bereiken en vaak frustrerend. Maar misschien juist wel daardoor geven ze een haast blijvende meerwaarde.

Maar goed Whatsapp...

Ik heb verder wel het idee dat Whatsapp en consorten de dagelijkse communicatie behoorlijk verstoort. Veel mensen kunnen niet meer omgaan met doelloze momenten (wachten, in de trein zitten, fietsen!!), en grijpen snel naar de smartphone om zich terug te trekken van de buitenwereld. Gedwongen worden om even tot rust te komen, te reflecteren of dingen waarnemen die om je heen gebeuren zit er niet in, terwijl dat naar mijn mening toch een behoorlijk onderschatte 'activiteit' is.

Ik ben het in principe met je eens maar hier kan nog wel wat nuance in worden aangebracht. Voor de een is deze beheersing een stuk vanzelfsprekender dan voor de ander.

Toen ik, jaren geleden, een tijdje msn heb gehad vond ik het enorm moeilijk om berichtjes van contacten te negeren op momenten dat ik eigenlijk ergens anders mee bezig wilde of moest zijn. Het is ongetwijfeld een psychisch defect maar het leverde wel een ongemakkelijk gevoel op voor mij. Daar wilde ik vanaf en dus heb ik gewoon msn permanent uitgezet. Nooit spijt van gehad. Om te voorkomen dat ik dit weer krijg neem ik dus ook geen Facebook.

Ik had jaren geleden een 27mc bak. Het was net zo moeilijk om die niet even aan te zetten tijdens het studeren dan het voor sommige jongeren moeilijk is om niet even de appjes te checken.
Het is gewoon hoe je omgaat met je verantwoordelijkheden. De één heeft het daar kennelijk wat makkelijker mee dan de ander. En het is echt van alle tijden.

Helemaal mee eens. Op welke punten sluit je je niet bij me aan?