Enkel solowerk en dat was vrij meesterlijk. Vooral dat laatste nummer kan zich makkelijk meten met Untitled#8.

Vond Jonsi echt niets aan, was blij met de visualisaties zodat ik niet compleet in slaap viel. Pukkelpop als geheel was zalig, heb een geweldige tijd gehad - de twee sterfgevallen hadden totaal geen invloed op de sfeer, het weer was super, geweldige belgen ontmoet en fantastische muziek meegemaakt!
Rang 1 wordt gedeeld door de Flaming Lips met hun ongeëvenaard live-show-spektakel en Streetlight Manifesto die me een bloeduitstorting hebben gegeven op m'n schouder... de fans dan. En m'n eigen fanschap. Daarnaast ook absoluut geweldig waren Beach House en Megafaun - fenomenaal!
Verder erg veel interessante (voor mij nieuwe) bands gezien. Op de Mainstage heeft eigenlijk niets gestaan dat ik kon waarderen, de Chateau had juist geen enkele band die ik niet direct in de armen sloot.
The Low Anthem viel tegen door programmering in de Marquee: te groot om de sfeer vast te houden, en ook nog eens overstemd door elektronische beats van andere podia. Gelukkig vermaakten ze zichzelf wel, maakte het minder vervelend.

Al met al met afstand m'n allerplezantste festival tot nog toe. Van LL kwam ik vorig jaar doodmoe terug, vond ook dat het wel erg lang had geduurd en was blij om terug te zijn. Dït maal ging de tijd te snel, maar nog vreemder is de energie die ik heb gekregen van de muziek, de levenslust (Henry Rollins Spoken Word hielp daar ook bij, gaaf was dat), de zin in het eerstkomende festival, het komende jaar... Thank you, pjugelpop - door P. Fabergé gedoopt tot Beautiful People festival!

Pukkelpop was muzikaal (naar mijn mening) erg sterk dit jaar. Ik heb eigenlijk geen zwakke acts gezien. Een kleine, doch uitgebreide samenvatting daarvan hieronder...

Donderdag:
Om 12u je al richting de Boiler Room begeven. Amper wakker en met een grommende maag. Netsky zorgde er echter voor dat ik dat snel weer vergat. Hij draaide degelijk en zorgde voor genoeg afwisseling. Enfin, voor zover dat gaat in het drum & bass-genre natuurlijk. - 3*
Dan maar naar de Main Stage, waar het echt wel druk was (drukker dan bij The National). De Jeugd Van Tegenwoordig moest daar optreden. Ze waren weer hilarisch (het refrein van het nieuwe nummer Tante Lien bv. Hou die handen in de lucht en groeten aan je tante. Welke tante? Tante Lien. Welke Lien? Lean back! en de nieuwe move van Faberyayo Hengel at the bitch), maar het is toch geen act die op de Main Stage thuishoort. Er was volgens mij ook iets mis met het geluid waardoor de beats van de Neger des Heils er totaal niet door kwamen. Zonde. - 2*
Daarna gingen we even liggen op het (toen nog groene) veldje rond de Club. Niet toevallig natuurlijk, want Tame Impala was net begonnen aan hun set. God, wat was dat heerlijk om op weg te dromen. Met mijn zonnebril op keek ik naar de bewegende wolken, die nog even dreigden samen te klitten en regen op de Pukkelpopweide te brengen. Ik deed mijn ogen dicht. Ik deed ze weer open. Het leek wel of Tame Impala met hun psychedelische rock de wolken mooi verdreven hadden. Hello, blue sky. - 4*
Van mij hadden ze gerust nog langer mogen spelen, maar helaas. Aangezien een vriend van mij graag Ellie Goulding wou zien ging ik maar mee omdat er op die moment niet echt iets anders speelde dat ik per se wou zien. Gewoon not my cup of tea. Beter dan de gemiddelde top 40-popnummers maar 'piciaal' (om het op z'n Jos Bosmans te zeggen) vond ik het nooit. 2,5*
Nogal contrasterend was het om dan de Boiler binnen te wandelen waar Jakwob keiharde dubstepschijven afvuurde op het publiek. Man, wat was dit hard. Het geluid stond ook foorhard, maar hij koos ook nog eens heel goede schijven uit. Echt sterk. Volgens mij is het geen sinecure om als DJ het zo leuk te kunnen houden voor het publiek met alleen dubstep. Chapeau ! - Dikke 4*
Nietsvermoedend gingen we (met slechts een deel van de groep; het merendeel wou Blink 182 zien) op weg naar de Chateau. Ik had slechts een paar dagen voordien wat muziek gepindakaasd van And So I Watch You From Afar. Dat ik het beter vond dan Blink 182 stond buiten kijf, maar dat ik het zó goed zou vinden had ik niet verwacht. Die bassist (een beetje een Rusko look-a-like) headbangde alsof hij per se zijn hoofd van zijn lichaam wilde scheiden. Wat een energie! En die gitaarriffs mochten er ook best wezen. Het rockte. En hard. - 4,5*
Dan toch maar die band van The Rock Show, What's My Age Again? en All The Small Things even gaan bekijken. Na 3 nummers zijn we het afgestapt; man, wat was het geluid weer slecht. Al lag het deze keer niet alleen aan het geluid, denk ik. Veel plezanter vertoeven was het aan de Boiler Room. Een beetje rust kon geen kwaad, ik viel zelfs bijna in slaap. Maar man, als ik actief was geweest, had ik volgens mij 'mental gegaan'. Jack Beats draaide naast lekkere house/electroschijfjes waarvan o.a. hun eigen Revolution & UFO ook nog wat dubstep, o.m. Wibbler van Skream. Jammer dat ik echt tam was. Tijd om iets te eten en te drinken.
Afspraak was om daarna Chase & Status live aan het werk te zien met het andere deel van de groep. Die waren echter gaan prakken op de camping. Triestig . Aangezien mijn metgezellen eigenlijk liever Iron Maiden gingen bezichtigen dan Chase & Status ging ik maar mee. Afwisseling is nodig, zeker bij elektronische muziek. Achteraf gezien toch niet echt een wijze beslissing. Iron Maiden is echt niet mijn ding en ben na een paar nummers dan ook maar iets gaan nuttigen op de camping. Met voldoende energie trokken we voor de eerste keer naar The Shelter.
Garcia plays Kyuss. Loeiharde stonerrock. Een geweldig optreden al werden we helaas afgeleid door een dame die vlak naast ons stond. Nuja, helaas. Het was het meest grappige moment van het festival, maar daardoor was de aandacht soms echt weg. De dame ging nl. ineens zitten (terwijl we toch vrij vooraan in de Shelter stonden, net achter de grote pit) en dan plots stond ze weer recht en kotste ze alles onder. Alsof het nog niet erg genoeg was ging ze terug zitten (bijna in haar eigen kots), en leunde ze altijd helemaal naar links, tegen het been van een metgezel, om dan weer net op tijd terug recht te krabbelen zodat ze niet finaal zou omvallen. Een hilarisch zicht, maar dus wel een beetje 'verpestend', want het optreden was erg strak. De bekende nummers van Kyuss passeerden (bijna) allemaal de revue en werden goed onthaald, o.a. ook door mijn oortjes. - Dikke 4*
Verder op de affiche stonden voor mij nog 6 interessante namen. Mintzkov (maar die had ik al eens live gezien), Fat Freddy's Drop, These New Puritans, The Flamings Lips, Groove Armada & Noisia. Ik zat nog boordevol energie dus ik had wel zin in een feestje. Maar natuurlijk, de Boiler Room zat stampvol, evenals de Dance Hall. Toch maar naar Groove Armada gekeken. Overtuigen deden ze niet echt; gewoon leuke stamp-mee-met-voetjes-en-knik-mee-met-hoofdje-muziek. Superstylin' blijft natuurlijk wel een topper van formaat, maar dankzij een soort van 'vertragingseffect' op de vocals vond ik het wat tegenvallen. Al bij al: ça va. - 3*
Nog even geluisterd naar Noisia die o.a. My World draaiden. Klonk allemaal wel lekker, maar het was slaapzaktijd.

Vrijdag:
Heel vroeg uit de veren dus waarom dan de allereerste band van de dag niet meepikken? Geen idee waarom niet. Even nog een Foals t-shirt kopen en ik was er helemaal klaar voor. Airship stond in de Club te spelen. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het infoboekje vermeldde o.m. Modest Mouse & Pixies dus dat kon niet slecht zijn. Modest Mouse tot daar toe, maar Pixies zag ik er niet echt in. Ze gaan toch nog veel spinazie moeten eten. Misschien tot over een paar jaar, Airship - 2,5*
Als de bliksem naar de Dance Hall dan. Jack Parow gaat nl. optreden. Een kleine fanbase, waaronder wij en een paar mannen met een manueel verlengde pet, zaten te wachten tot de Zuid-Afrikaanse rapper het podium zou betreden. Stipt om 12u30 komt DJ Naaldenkoker tevoorschijn en dropt een lekkere relaxte beat. Parow heeft duidelijk een groot gevoel voor humor wanneer hij opkomt, en als eerste vraagt: 'Who wants some oversized Puma's?'

Daarna begint hij 'Ek Wens Jy Was Myne' acapella en zo vals als een kat te zingen, met een kop die duidelijk maakt dat het om te lachen is. Waarna DJ Naaldenkoker weer een harde beat dropt en Jack Parow echt aan het rappen gaat. Wat een held is dat toch, met zijn geweldig lange pet. Op het einde moest hij wel 2 keer Cooler As Ekke (origineel en remix) spelen om zijn 40 minuten vol te krijgen maar ach.. Een verrijking was ook het feit dat er na 3 nummers een drumster en een bassist kwamen meedoen. Gaf meer energie aan het optreden. En bovendien was de drumster echt enorm knap (Isolde Lasoen is er niks tegen) ! - 4*
Nu we er toch waren gingen we ook maar eens een kijkje nemen bij Partyharders & Highbloo (één van mijn favoriete DJ's). Aangezien ik in mijn vrije tijd af en toe wat DJ met electroschijfjes kende ik de meeste schijfjes die ze speelden wel. En dat was voor mij positief. Le Colonel was echter al superdronken (of zo leek het toch) en vroeg tot 3 maal toe om een sitdown (en dan nog naar mijn mening op vrij ongepaste momenten). Vermakelijk maar niet meer dan dat. - 3* Eigenlijk wou ik nog naar Ou Est Le Swimming Pool gaan kijken, maar omdat we graag een heel goede plek wilden hebben om Laura-Mary Carter & Steve Ansell te aanschouwen, hebben we dat toch maar niet gedaan. Nog altijd triest nieuws van die zanger en het meisje met de gebroken wervels. Iets minder triest was het dat ik daardoor ook Fanfarlo niet kon bekijken. Toch één van de betere albums van vorig jaar uitgebracht. In ieder geval, het was wel de moeite waard want Blood Red Shoes ging behoorlijk hard. Hoogtepunten: I Wish I Was Someone Better & You Bring Me Down. - 4*
Geen White Lies, en geen Black Box Revelation, opdat we bij Magnetic Man vooraan zouden staan. Ergens was het jammer dat ze vooral Magnetic Man-materiaal speelden. Een lekkere knaller van Skream of Benga had het interessanter kunnen maken. Op YouTube zag ik een filmpje vanop Lowlands met een enorme moshpit (niet dat ik daar voorstander van ben, en zeker niet bij dubstep), maar het had iets wilder/iets harder gemogen. Desalniettemin een goed optreden. Grappig om te zien dat wanneer ze stopten, ze alledrie met behoorlijk wat attitude hun MacBookjes dichtklapten. Sterk! - 4*
Dan het meest spijtige van het hele festival, althans voor mij. Omdat we ook graag bij Foals vooraan wilden staan was het echt enorm kut dat Eels zelfs een stuk overlapte met Foals. Aangezien onder mijn 2 kompanen een Eels- en een Foalsfan waren, was het een moeilijke beslissing, aangezien ik zowel Eels- als Foalsfanaat ben. Uiteindelijk dan toch voor Foals gekozen aangezien Eels ook al bezig was sinds Magnetic Man gedaan had. Echt jammer! Gelukkig werkte Foals dat gevoel helemaal weg door een geweldige show neer te zetten. Als de setlist nog wat meer naar mijn normen was aangepast, had ik hier sowieso 5* neergezet, maar laten het we het nu maar op 4,5* houden. Spanish Sahara & Red Socks Pugie: briljant ! - 4,5*
Dan gesnelwandeld naar Limp Bizkit. Velen onder jullie vinden het waarschijnlijk een kutband, maar voor mij is het (ondanks mijn prille leeftijd) pure nostalgie. Mijn eerste 2 CD's waren nl. Significant Other en Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water. Nummers als Break Stuff & Nookie (niet gespeeld?) zijn nog altijd topnummers wat mij betreft. Het was onmogelijk om ver door te dringen dus door de omstaanders werd het nogal lauw onthaald, terwijl ik daar alle lyrics van Break Stuff zat mee te zingen. Jammer, want Limp Bizkit speelde wel lekker. Zelfs Fred Durst zijn stem deed het beter dan ik had verwacht. Hij verjaarde trouwens die dag. En hij wou een speciaal verjaardagscadeau, dus liet hij alle vrouwen die wilden het podium opkruipen. Het bleef echt onnoemelijk lang chicks stromen die (onbegrijpelijk toch?) Fred Durst van dichtbij wilden aanraken zeker. Het bleef vermakelijk (mede dankzij DJ Lethal) en het publiek dat toen Fred Durst een BH vasthad begon te schreeuwen: 'Hoereeee! Hoereeee!'. Toen iemand bij het inzetten van Faith ook nog eens de gitaar van Wes Borland uitplugde, weerklonk het nogmaals. Een ça va-optreden. - 3,5*
We hadden toen heel de dag zitten rondhossen waardoor we brak waren en onszelf niet konden motiveren om vooraan te gaan staan bij The Prodigy. 2 van mijn 3 kompanen gingen naar The Tallest Man On Earth en dan naar de camping. The Tallest Man On Earth had ik ook wel graag gezien, evenals Mumford & Sons en Beach House. The Prodigy was echter live een feestje, toch? Ze vielen me enigszins tegen. Doe mij maar een Climbatize i.p.v. Invaders Must Die/Take Me To The Hospital. - 2,5*
Aangezien we hadden afgesproken op de camping dus ook geen Beach House voor mij en ook geen The XX daar ik was ingedommeld op de camping. Nog net op tijd wekte een kompaan mij om naar Holy Fuck te gaan zien, een act die ik per se wilde zien. Al slapend stapte ik naar de Chateau, en toen we binnen gingen begon Holy Fuck net aan hun set. Ik bleef rechtopstaand slapen, maar genoot enorm van hun muziek. Ook hier was het beter geweest als ik niet supertam was geweest, denk ik. Hoogtepunt: Stilettos, wat een nummer! - 3,5*
En prakken..

Zaterdag:
Ik geraakte amper uit mijn slaapzak. Toen ik toch eindelijk mijn ogen open deed en wat Chococlams had gegeten dacht ik: OK, Go. Cymbals Eat Guitars wilde ik zien, maar daar was ik dus te laat voor, vandaar OK Go. Het zou ook stom zijn zou ik spontaan na het eten denken Cymbals Eat Guitars. In ieder geval, OK Go had al bijna gedaan met spelen toen we aankwamen op het festivalterrein dus helaas. Van ver hoorde ik nog even Get Over It, en dat klonk wel OK. Go! Richting de Dance Hall. Die Antwoord speelde pas binnen een uur, maar toch zat er al wat volk tegen de hekken te wachten op de Zuid-Afrikaanse hype. En 40 minuten voordat ze moesten beginnen was al meer dan de helft gevuld; een groot verschil met hun 'chommie' Jack Parow. DJ Vuilgeboost kwam het podium op (DJ Hi-Tek, die van die Next Level Beats, heeft nl. vliegangst) met een apenmasker en gedroeg zich ook daadwerkelijk als een aap. Yo-Landi Vi$$er en Ninja volgden al snel en dropten meteen hun grootste hit 'Enter the Ninja'. Het waren gewoon 45 minuten feest. Alleen bij Rich Bitch kakte het een beetje in, maar Wat Kyk Jy?, Wat Pomp & Doosdronk waren echt geweldig. Een hoogtepunt, en dat al zo vroeg op de dag: - 4,5*
Mijn chommies wilden naar Surfer Blood, dus bleef ik alleen naar Caspa & MC Rod Azlan (en eerder nog de housebeats van Renaissance Man) kijken. Veel viel er niet aan te zien, eerder aan te dansen. Altijd leuk, een uurtje dubstep. Sweet Shop & Jahova waren wederom hoogtepunten. - 3,5*
Caribou wilde ik ook maar al te graag aanschouwen, maar dankzij het wachten op mijn kompanen waren we te laat. De Chateau was volzet. Toen SMS'te mijn oudste broer dat ik naar de Shelter moest komen. Het Belgische Rise & Fall stond daar te spelen. Nee, not my cup of tea. Na een stuk of 4 nummers iets gaan eten en naar de camping vertrokken om nog wat te eten, te drinken en te prakken, zodat we fit zouden zijn voor de act waar we het meest naar uitkeken: Queens of the Stone Age. Martyn had ik ook nog wel willen zien, maar helaas. Net op tijd terug om het begin van Goose mee te maken, maar De Dance Hall was tot ver erbuiten gevuld. En met mijn oordopjes in mijn oren (waar anders?) klonk Goose niet echt geweldig, maar ach. Snel naar The National, dacht ik. Maar omdat we na QOTSA al zouden vertrekken, moest er nog wat geregeld worden en moest chick A guy A nog vinden om thuis te geraken. Dat duurde zolang dat The National al meer dan halfweg hun set was Heel jammer. Toen we aankwamen speelden ze nog net mijn favoriete National-nummer Fake Empire. Echt zonde dat ik het merendeel hiervan gemist heb. Wat ik heb gezien verdiende een dikke 4*. Opvallend wel dat er amper volk was komen opdagen voor The National en we meteen naar het voorste vak konden voor Queens of the Stone Age.
Zij stelden, i.t.t. The Prodigy & Iron Maiden, helemaal niet teleur. Integendeel, ze rockten een uur lang stevig door. Geweldig. Sick, Sick, Sick, Misfit Love, 3's & 7's, I Think I Lost My Headache, No One Knows.. En 3 buigingen op zich dan voor A Song for the Dead. Wat een schijf ! - Dikke 4,5* (geen 5* omdat de sfeer toch nog wat beter kon; 80% brulde No One Knows niet eens uit volle borst mee in dat eerste vak?).

Misschien tot volgend jaar, Chokri !

Even de hoogtepunten op een rijtje:
1. Queens of the Stone Age
2. Die Antwoord
3. Foals
4. And So I Watch You From Afar
5. Jakwob
6. Blood Red Shoes
7. Magnetic Man
8. Garcia plays Kyuss
9. Tame Impala
10. Jack Parow

Als toekomstig student taal- en letterkunde moest ik eens wat oefenen, vond ik. Ik heb het wel niet nagelezen. Hopelijk staat het niet vol fouten en is het een beetje plezierig om te lezen.

Leuk verslag Ploppesteksel!

Bedankt

Mooi geschreven, Ploppesteksel. Ik volg je wat QOTSA en Die Antwoord betreft, maar toch jammer dat je niet naar Chase & Status ging want dat optreden behoort tot één van mijn hoogtepunten van dit jaar.

Verder vond ik Placebo en Blood Red Shoes geweldig en was 2manydjs een zeer waardige afsluiter van deze zilveren jubileumeditie. Bovendien was het alweer een tijd geleden dat ik zo gelachen heb met een comedian, dankuwel Freddy De Vadder!

Donderdag 19 augustus 05:30

Mijn wekker loopt af en slaapdronken stap ik met half dichtgeknepen ogen mijn bed uit. We zijn op dat moment nog een kleine zes uur verwijderd van de start van het beste muziekfestival van België, het absolute hoogtepunt van de zomer voor elke rechtgeaarde muziekliefhebber. Een dik uur later zit ik al op de trein met mijn tent,met genoeg proviand om alle komende boefkicks te kunnen opvangen en met mijn uiterst waardevol toegangsticket dat mij toegang zal verlenen tot het goddelijke festivalterrein te Kiewit. Daar aangekomen is het nog een goed kwartier stappen naar het terrein. Maar eerst nog een plaatsje vinden op de camping, die zich aan de overkant van de straat bevind. De camping zit al behoorlijk vol maar gelukkig weet ik nog een plaats te bemachtigen tussen enkele vrienden in. Ik zet vlug mijn tent op en begeef mij daarna naar het terrein, want ondertussen is het bijna twaalf uur geworden en 'Thrice' staat op het punt om op de Main Stage, Pukkelpop echt te laten beginnen. En deze mannen laten meteen een goede indruk achter. Stevige riffs, een krachtige zang en een band die er staat. Een halfuur later begeef ik me echter al naar de Club, waar 'Frightened Rabbit' gepland staat, een band die ik absoluut niet wil missen. De Club is een middelgrote tent, waar de afstand tussen de artiesten en het publiek toch al een stuk minder groot is dan op de Main Stage. Letterlijk en figuurlijk. De 'Club' is nog zo goed als leeg dus besluit ik om net buiten de tent toch nog wat van 'Thrice' mee te pikken, die grandioos weten af te sluiten met het meesterlijke 'Beggars'. Een nummer dat perfect weet op te bouwen rond een fantastische, slepende riff. Daarna begeef ik mij naar de eerste rijen in de 'Club'. De opener van 'Frightened Rabbit' is meteen het hoogtepunt van hun set. 'The Modern Leper' zorgde voor mijn grootste kippenvelmoment van de 25ste editie van Pukkelpop. Het nummer met een prachtige opbouw en de heerlijke, breekbare stem van de frontman zorgden er zowaar voor dat ik even helemaal van de kaart was, helemaal overspoeld werd door alle mogelijke emoties. Je voelt gewoon dat dit oprechte muziek is die niets te maken heeft met commercie maar alles met artiesten die gewoon muziek willen maken die rechtstreeks uit hun hart komt, muziek zonder compromissen waar zij volledig achterstaan. Ook de rest van hun concert was hartverwarmend en hun teksten puur. Als je liefde en liefdesverdriet zo kan verwoorden, zonder te vervallen in de eeuwenoude clichés en in een hele hoop meligheid, ben je volgens mij een begenadigd songwriter.

and leave the rest at arm's length
just roll over boy and don't make me do this
and leave the rest at arm's length
i am armed to the teeth and i'm heavy set
and leave the rest at arm's length
i'm not ready to see you this happy
and leave the rest at arm's length
i'm still in love with you (can't admit it yet)

It takes more than fucking someone you don't know to keep warm.
Do you really think that for a house-beat you'll find your love in a hole?
But, you won't find love in a, won't find love in a hole.
It takes more than fucking someone to keep yourself warm.

Na dit overweldigend optreden begeef ik mij richting uitgang om in de aangrenzende straat een spaghetti te eten. Een mens kan nu eenmaal niet enkel overleven op een dieet van goede bands en de prijzen op het festivalterrein zijn toch wel lichtelijk overdreven. Of wat dacht u van een Durum voor twaalf en een halve euro? Met een goedgevulde maag begeef ik mij naar de Main Stage voor 'Seasick Steve'. Met enkel een drummer, wat homemade gitaren, een zwerversoutfit en dito baard weet hij zijn show goed te onderhouden en het publiek smaakt deze pure vorm van rock'n roll wel. Echt hoogstaand is het allemaal niet, maar dat is ook niet altijd noodzakelijk. Het plezier spat er in elk geval van af en de interactie met het publiek is meer dan geslaagd. Een band zoals Muse moet er bijvoorbeeld aan geloven -I don't need al those light effects-, en één meisje mag zelfs het podium op omdat Steve een nummer aan haar wou opdragen. Ja, smaak heeft hij wel nog voor zijn toch al respectable leeftijd. Na een toch wel amusant schouwspel haast ik mij naar de Wablief?! voor 'The Bear That Wasn't. Het klinkt bijna zoals op plaat en wat blijft die fenomenale stem van de zanger ook live overeind. Prachtige melodiën, aangevuld met een aantal strijkers, eenvoudige maar eerlijke teksten en de krachtige, breekbare stem zorgen wederom voor een fantastische festivalervaring. Hierna op naar de 'Chateau' voor de instrumentale progrockband 'So I Watch You From Afar'. De kleinste tent van Pukkelpop stroomt al rap vol en de temperatuur stijgt een paar graden. Op de één of andere manier voelde je al op voorhand dat het een geweldige show ging worden. Het publiek is enorm uitgelaten en begint mee te zingen met Bro Hymn van Pennywise. De bandleden komen op en al na de eerste 2 noten gaat het publiek uit zijn dak. De enorm energieke progrock/progmetal doet het publiek headbangen en crowdsurfen dat het een lieve lust is. Harde stukken worden afgewisseld met spacey tussenstukjes die dienen om een spanningsboog te creëren en de uiteindelijke climax nog weten te vergroten. Het niveau blijft in stijgende lijn gaan en de set stevent af op een wervelende finale. Ik krijg een crowdsurfer op mijn hoofd, maar het deert me niet, zo in trance ben ik. En na het optreden besef ik dat ik net één van mijn beste optredens ooit gezien heb, ongeëvenaard bijna. In zijn genre zelf onovertroffen. Met een voldaan gevoel vertrek in naar de Marquee voor 'Band of Horses'. Een meer dan degelijk optreden, maar na twee nummers wordt het toch allemaal iets te gezapig. Er ontbreekt wat suspens en ik zie een band die vooral teert op de sfeer die ze weten te creëren en daarin wel meer dan slagen, mede door die fantastische stem van de frontman. Maar bij het inzetten van hun laatste nummer 'The Funeral' wordt dit alles meer dan goedgemaakt. Een dijk van een popsong. Een episch, meeslepend sluitstuk waarbij elke toeschouwer de grootste moeite heeft om de sluizen gesloten te houden. Of wat muziek met een mens kan doen. Hierna naar de Club waar ik me toch even langs de kant zet tijdens 'Minus The Bear' dat mij niet helemaal weet te bekoren. Het is mij allemaal wat te vaag zonder opmerkelijke melodiën. Na een klein uurtje vertrek ik terug naar de Marquee waar Mark Lanegan bijna aan zijn set gaat beginnen. Met enkel een gitarist en zijn doorleefde, pakkende stem weet hij het publiek in vervoering te brengen. Enkel jammer dat elke vorm van afwisseling ontbreekt. Dit is toch meer muziek die ik thuis in mijn eentje wil beleven in plaats van op een festivalterrein. Of anders in de kleine maar toch zo gezellige 'Chateau'. En dan is het tijd voor één van de headliners van Pukkelpop. Ik pik nog tien minuten mee van 'Iron Maiden' en installeer me dan vanvoor op de Main Stage om niets te hoeven missen van Placebo. Ik ben geen echte fan- ik ken slechts een 20-tal nummers en 1 volledig album (Without You I'm Nothing) van hen-maar kijk er ongelooflijk naar uit om ze eens live te zien. En mijn verwachtingen worden ingelost, de nummers van hun laatste album klinken uitstekend en een rits aan klassiekers passeren de revue. Songs als The Bitter End, A Song to Say Goodbye, Meds en Every You and Every Me worden door iedereen luidkeels meegezongen en ook de Nirvana-cover All Apologies kan op veel applaus rekenen. Placebo weet 100 minuten te bekoren en dat op zich is al een hele prestatie. Enkel jammer dat mijn twee favoriete nummers-Without You I'm Nothing en 20 Years- niet op de setlist staan. Ondertussen zijn we al op het moment aanbeland dat vandaag morgen is geworden en morgen vandaag en nog half onder invloed van het uitstekende optreden begeef ik mij naar de Marquee waar The Flaming Lips net aan hun psychedelische set begonnen zijn. De muziek is dik in orde maar de band verpest het voor mij door teveel interactie met het publiek te maken. Ik laat me het liefst bedwelmen, meenemen door psychedelica en word daar liefst niet uitgehaald tussen elk nummer door. Is het echt nodig bij zo'n muziek om het publiek telkens te vragen een tandje bij te steken en zich de longen uit het lijf te roepen? En toen de Marquee opeens op de Antwerpse Zoo begon te lijken- het publiek moest achtereenvolgens een aap, een tijger, een olifant en een leeuw nadoen- ging ik gaan lopen. En daar kreeg ik geen spijt van, want zo kwam ik in de Chateau terecht, waar These New Puritains het beste van zichzelf gaven. Met een merkwaardige mix van drumslagen die afgevuurd worden als waren het pistoosalvo's, een paar klarinetten en piano slagen ze erin om mij in trance te brengen op dit late uur. Zeer experimentele muziek die live beter tot zijn recht komt dan op plaat. Langs de ene kant lijkt het haast oorlogsmuziek en de toevoeging van wat klassieke elementen zorgt echt voor een merkwaardig en origineel geluid. De ideale afsluiter van een dag van wat op muzikaal gebied het hoogtepunt in mijn prille bestaan is geworden.

De eerste namen voor 2011 zouden eerstdaags bekend gemaakt moeten worden! Ben wel eens benieuwd!

Foo Fighters en Trentmöller zou al zo goed als zeker zijn, net als enkele andere namen. Verder zou ik het helemaal te gek vinden moesten de volgende namen komen
Pulp
Radiohead
Daft Punk
Arcade Fire

Dromen mag!

Pulp kun je vergeten, die staan exclusief op Dour.

Is dat zo? Ik weet dat ze naar Dour komen, maar betekent dit automatisch dat ze België niet meer aandoen?

Dour zegt zelf dat ze Pulp exclusief hebben. Als ze niet liegen, zul je ze nergens anders in Belgie zien.

Arcade Fire is wel reëel voor Pukkelpop, maar Daft Punk en Radiohead touren dit jaar helemaal niet, dus die kan je ook wel vergeten, Corn1holio1.

Ik denk niet dat je dat van 1 van de 2 al met zekerheid kan zeggen. Daft Punk had vorig jaar en in 2009 al laten weten dat ze in 2011 terug zouden gaan toeren.
En met Radiohead weten we nooit, men zou toch verwachten dat met the release van tKoL iets van tour gaan doen.

Spannend afwachten, maar ik blijf hopen zelfs al is het een klein beetje tegen beter weten in.

het management van Warpaint heeft in ieder geval bevestigd, dat was er al één van mijn lijstjestijd (naast James Blake, Destroyer, Pavement en Weekend)

Artikel op het festivalblog van Skynet:

Aangezien veel festivals hun line-up soms al onzichtbaar op hun site zetten kan men soms de affiche al bekijken voordat deze online gekomen is.

Het enige wat je hiervoor moet doen is is het aanpassen van de url's.

Wij hebben dit ook geprobeert met de site van Pukkelpop en we hadden succes. Na enige tijd kwamen wij op een pagina uit waar de eerste 13 namen op staan.

Update: Via een contactpersoon hebben we een foto gekregen die hij heeft gemaakt van de laptop van iemand van de organisatie. Op deze foto zie je alle bands van één festivaldag. Wij vermoeden dat het gaat om de eerste festivaldag.

De bands zijn: The Wombats, Within Temptation, My Chemical Romance, Foo Fighters, BB Brunes, The Kills, Fleet Foxes, Band Of Horses, Interpol, Turbostaat, Suicidal Tendencies, The Bouncing Souls, Airbourne, Rise Against, Jupiter, Nneka, Amon Tobin, Seeed, Fenech-Soler, Hadouken!, Hollywood Undead, Trentemøller , Skrillex, Nero, Chase & Status, Stromae, Agnes Obel, Anna Calvi, Drums Are For Parades, Selah Sue, Paramount Styles, Funeral Party,Smith Westerns, Friendly Fires, Gold Panda, The Pains Of Being Pure At Heart, Ladytron, tUnE-yArDs, Chapel Club en Ozark Henry.

Verder was het mogelijk de homepage van de Pukkelpopsite te zien zoals 'ie later aan het publiek zal worden geopenbaard; ook DEFTONES, ARTIC MONKEYS en AMY WINEHOUSE waren erbij.

-

Deze berichten zijn meestal grote bagger - maar, los van enkele uitzondering als Amy Winehouse, deze namen zijn wel geloofwaardig en mogelijk. Vreemd... We zullen zien.

Foto's en oorspronkelijk artikel? Klikken maar

Als Amy Winehouse op Pukkelpop optreedt zou dat toch moeten betekenen dat haar album aanstaande is, en leuk om te zien dat ze weer op treedt.

Het was een aprilgrap, ik had het moeten weten. Ondertussen staat: 'Festivalblog heeft u bij de kloten...'

Festivalnoise

eerste namen bevestigd door artiesten zelf

www.pukkelpop.be
Eerste namen zijn bekend, ziet er weer niet slecht uit. De Foo's!!

Ofwel zijn al de groepen die ik niet ken heel goed maar dit vind ik echt een slechte line-up alleen dag 1 valt nog mee.

Alle namen met lettertype Skunk Anansie (sub-headliners) maken weinig indruk bij mij. Natuurlijk zijn er wel een aantal namen om naar uit te kijken zoals: The Antlers, Lykke Li, Explosions in the Sky, Naked and Famous en Noah and the Whale.

Lowlands heeft trouwens Arctic Monkeys en Interpol als grote namen die hier ontbreken.

Wu Lyf, Warpaint, Yuck, Sebadoh, James Blake, Off!, Crystal Castles, Explosions in the Sky & Eminem dat vat het zowat samen.

het is al uitverkocht ... en dat met zo'n affiche

Ja, maar dat was wel te verwachten na het uitverkopen van vorig jaar. Ik zag het al aankomen en heb van de week mijn kaartje gekocht, ondanks dat ik de line-up niet zo sterk vind als andere jaren. Hopelijk maken ze dat nog goed.

Inderdaad te verwachten. Battles & Fucked Up zijn ook wel mooie namen trouwens, dus er is best wel weer genoeg om te zien. Als er geen interessante artiest speelt, kan je overigens altijd gaan piepen in de Boiler Room waar elk jaar weer erg goede DJ's draaien (dit jaar o.m. Canblaster, Gesaffelstein, Emalkay, Skream & Benga, Azari & III, Highbloo, Hudson Mohawke, etc.)

ik snap echt niet echt goed waarom er hier zoveel geklaagd wordt over de affiche. de headliners zijn nu ook niet mijn grootste favorieten maar toch leuk om eens te zien. en over de andere bevestigignen zwijg ik maar want die spreken voor zich : kwaliteit ten top! the streets,

trail of dead, sebadoh, crystal castles, explosions in the sky, twilight singers, deftones, crookers, the kills, trentemoller, subs, blonde redhead, suicidal tendencies, batlles...

als dit een zwakke affiche is??

Was natuurlijk weer een dag te laat. Uitverkocht.. Balen! Ben nu al een paar weken aan het zoeken naar iemand die zijn kaart verkoopt.

Helpt niet. kaarten zijn op naam en kunnen niet doorverkocht worden.
Enige optie is je op de wachtlijst zetten...

Damn. Er zal niets anders op zitten.

Nee hoor, of de kaarten nu op naam zijn of niet, controle daarop is er eigenlijk niet. 99,9% kans dat je met een doorverkochte kaart binnengeraakt.