Nog even en het is zover!!!

Yeaaaaah!!! Nog maar 3 nachtjes slapen. Ik heb er zin an!

Ik ook! Alleen hopen dat het weer een beetje beter wordt (een beetje, niet zo'n hittegolf als vorig jaar aub)

Heb eigenlijk meer zin in Pukkelpop dan Werchter, maar dat mag de pret niet bederven.

Geldt ook voor mij, maar er zijn toch genoeg leuke optredens om die vier dagen uit te zitten...

Ik ga ook, wordt leuk, mijn eerste keer dat ik 4 dagen ga. Maar Pukkelpop is inderdaad ook interessant, zeker nu ik net cocorosie ontdekt heb. Wil ik wel eens live zien. Misschien ga ik toch nog 1 dag.

Ik vind het wel heel spijtig dat Tori Amos samen valt met Faithless. Had graag beide gezien.

Ik vertrek over 5 minuten, Heb er zin aan. En dan vooral in Muse.

Ik vond gisteren iedereen die ik heb gezien, eigenlijk uitermate goed. Geweldige dag, met geweldige optredens van Air, Rufus Wainwright(die jurk ), Björk(opvallend leuk) en Muse(vakmannen).

Ik heb al zin in vandaag.

Zondag kom ik nog even kijken. Vroeger ging ik ook het complete festival .
Torhout/Werchter 93 was m,n eerste en meteen de Allerbeste !!!

Toen speelde: The Black Crowes, The Levellers, Suicidal Tendencies, Lenny Cravits en natuurlijk Metallica

Ik ben net terug van Rock Werchter, en dit vond ik ervan[/lang bericht-alert]

Donderdag:

AIR: De Fransmannen speelden een fraaie set, die zeer goed was opgebouwd. Zowel de muziek als de show werden steeds verder uitgebouwd om het optreden te laten eindigen in een meesterlijke apotheose.

MARYLIN MANSON: Nadat ik was uitgelachen om de belachelijke outfits van Marylin en zijn kornuiten kwam ik erachter dat het muzikaal ook bar weinig voorstelt.

RUFUS WAINWRIGHT: Nu had ik eens de kans om live te zien waarom deze "engel" de meningen op MuMe verdeelt. En dat was niet moeilijk te zien. Wat een aansteller zeg! Het werd allemaal wel goed uitgevoerd, maar het kwam bovenal oubollig en zoetsappig over.

BEASTIE BOYS: In een propvolle Marquee gaven zij een geweldige energieke show. Het dak van de tent ging eraf, maar het publiek ging wel erg hard tekeer. Zo hard zelfs dat de Beastie Boys de show een paar keer moesten stilleggen. "People, step back! People are falling down here and can't get up anymore. We are here to love each other, not to hurt each other. SO DANCE!" Waarna de show weer hervat werd en het publiek zich niks van de wijze raad bleek aan te trekken. En dat het muzikaal allemaal niet zoveel voorstelt was bij deze shoe geen enkel probleem. Wat een feestje!

MUSE: De band speelde wederom eeen strakke set met een prachtige lichtshow. Maar ook voor deze band geldt: overdaad schaadt.

Vrijdag:

ENTER SHIKARI: Een stel jonge honden dat een strakke set waarin punk en beats gemixt worden. Leuk om bij wakker te worden.

OI VA VOI: Gave show! Met name de violiste steelt de show. Ik had mijn twijfels of dit wel mijn ding zou zijn, maar de folk/wereldmuziek van deze band blijft live zeer goed overeind.

KINGS OF LEON: Leuke strakke rock. Maar ook een dertien-in-een-dozijn-rockbandje.

KAISER CHIEFS: Ook hier geldt: dertien in een dozijn.

ADMIRAL FREEBEE: De Belgen in de Marquee hadden er zin in om hun admiraal aan te horen, en de admiraal had dat ook. Aan het einde van de show ging hij zelfs het publiek in om te crowdsurfen. En het enthousiasme van de Belgen was niet enkel uit nationalisme, maar vooral omdat deze man geweldige nummers schrijft!

ARCTIC MONKEYS: Weer zo'n dertien-in-een-dozijn-rockbandje. Maar dan wel een verdomd goede!

PEARL JAM: Eddie Vedder werkte dit optreden af met een fles wijn in zijn hand en aan zijn gelal tussen de nummers dor te horen. Had hij echt te diep in het glaasje gekeken. Dat deed aan de goede show overigens niks af.

Zaterdag:

HEIDEROOSJES: Deze Limburgse punkrockers mochten dag 3 openen en deden dat erg goed.

THE HOLD STEADY: Leuke rockband, doet af en toe aan Bruce Springsteen denken.

AMY WINEHOUSE: Pas twintig minuten later dan het programma vermeldde kwam ze op. Dit leidde tot driftig geseculeer in het publiek. Ze zal wel weer zo zat zijn dat ze niet kan spelen, was de algemene opvatting. Om de twintig minuten te compenseren speelde ze maar liefst vijf minuten langer door. En als ze in de drie kwartier die haar resteerden iets beters bracht dan slappe lauwe hap-slik-weg-soul was het nog wel te pruimen. Maar dat was het dus niet.

SNOW PATROL: Dit is misschien wel het slechtse wat Werchter te bieden had. Ik heb de term "dertien-in-een-dozijn-rockbandje" al meerdere keren gebezigd en dat ga ik hier weer doen. En zelf hadden ze ook in de gaten dat hun optreden niks voorstelde, want ze vonden het nodig hun slappe hap te wijten aan de slecht afgestelde gitaren.

GOOSE: Deze Belgische dance-artiesten kregen de Marquee volledig plat! Geweldige show waarin ik volgens mij vijf kilo ben afgevallen.

THE KILLERS: Dertien-in-een-dozijn-rockbandje.

PETER GABRIEL: Past eigenlijk niet in het programma, of juist wel, omdat het de diversiteit van het programma verhoogt. Hij speelde, begeleid door een meer dan goede band, een mooie set.

THE GOOD THE BAD & THE QUEEN: Hier had ik hoge verwachtingen van, maar die werden niet ingelost. Ik werd er warm noch koud van.

LCD SOUNDSYSTEM: Een geweldige combinatie van dance, electronica en rock. De tent werd behoorlijk leegezogen door de op het hoofdpodium spelende Chemical Brothers, maar dat mocht de pret niet drukken.

CHEMICAL BROTHERS: Prachtige lichtshow, maar van de muziek had ik na een half uurtje wel genoeg.

Zondag:

COLD WAR KIDS: Mooie indie-rock. Helaas heeft het publiek in de tent (dat normaal voor de beste sfeer tijdens optreden zorgt die ik ooit heb meegemaakt) niet in de gaten dat je bij sommige nummers stil moet zijn en moet luisteren. Achterlijk klapvee!

MAXIMO PARK: Dertien-in-een-dozijn-rockbandje.

JOHN LEGEND: In tegenstelling tot zijn collega Amy Winehouse weet deze soulman wel te boeien.

INTERPOL: De term dertien-in-een-dozijn-rockbandje komt in deze review geregeld voorbij, maar Interpol schaar ik daar niet onder. Na deze show ben ik daaraan gaan twijfelen. Ik vond de muziek zoals die zondag werd uitgevoerd niet onderscheidend. Ik vond het een ronduit tegenvallende show, zelfs de nummers van Turn On The Bright Lights kwamen niet uit de verf. In november krijgen ze een herkansing.

FRANK BLACK: Eh, hij zou Joey Santiago toch bij zich hebben? Nou, die was er in elk geval niet. Voor het optreden werd het sfeertje in de tent lekker opgevoerd door de geluidstechnici, die bij het inspelen Pixies-basloopjes en Pixies-gitaarrifjes speelden en bij het afstellen van de microfoon riep er één: HEY! Waarna ik en enkele anderen uit het publiek er een "BEEN TRYING TO MEET YOU" achteraan gooiden. Het was ook het enige dat we deze avond van de Pixies te horen kregen. Frank Black speelde enkel solo-werk en bewees dat dit onderschat en ondergewaardeerd is. De nummers van het later dit jaar uitkomende album Bluefinger beloven veel goeds. En wat is die man goed bij stem, de vocale uithalen die hij ten tijde van de Pixies uitvoerde zijn er nog steeds.

DAMIEN RICE: Hij opende zijn set met 9 Crimes en daar was ik blij mee. Want met dat kwelerige zeiknummer achter de rug kon hij zich richten op waar hij veel beter in is: een energieke rockset.

THE AUSTRALIAN PINK FLOYD SHOW: Coverbands horen op Werchter niet thuis. Daar blijf ik bij, ook na de fantastische set van deze mannen. Tijdens het optreden dacht ik even dat dit een geheim kloonproject van een of ander oostblokland is. Wat spelen die mannen Pink Floyd griezelig goed na. Bij de solo van Comfortably Numb liepen de koude rillingen over mijn rug, zo goed. Als je als Floydliefhebber de kans krijgt dit te zien: doen! Had ik al gezegd dat coverbands niet op Werchter thuishoren?

FAITHLESS: Je kunt er van zeggen wat je wilt, maar na het gestamp van Metallica is dit een toffe afsluiter. Ondanks het feit dat de benen en voeten het na vier slopende dagen niet meer zo goed deden heb ik hier nog even flink staan springen.


En dan komen we bij de vraag wat ik de beste show van Werchter 2007 vond. Daar kan ik geen antwoord op geven. Ik zal me beperken tot de beste optredens per dag: AIR, ADMIRAL FREEBEE, GOOSE en FRANK BLACK. Niet geheel toevallig allemaal optredens in de Marquee, de meesterlijke sfeer daar geeft de optredens net dat beetje extra wat een optreden op het hoofdpodium mist.

Ik heb ook nog foto's gemaakt, maar die zal ik er maar niet bijzetten, want dit is al zo'n belachelijk lang bericht. Daarom hier de link: Fotoalbum, Gratis Online! Uw Digitale Foto's in een Online Fotoalbum bij Mijn Album! - mijnalbum.nl

En verder rest mij nog het melden dat ik een zorgwekkende ontwikkeling constateer. Het aantal biergooiers neemt explosief toe. ALS JE GODVERDOMME GEEN BIER LUST, KOOP HET DAN NIET! Maar dit zorgde ook voor één van mijn mooiste Werchter-momenten van dit jaar. Bij de Beastie Boys werd flink met bekers bier gegooid, en een Belgische veertiger naast me riep uit: "Ik heb er al tien jaar goesting in, maar nu ga ik ook eens een bierglas in het publiek gooien!" Waarna de beste man met een even onnavolgbare als spastische armzwaai de inhoud van het glas in zijn eigen gezicht deponeerde.

verder nog wat gedaan tijdens het weekend, Frank

Tussen die 150 biertjes door, bedoel je?

ben jij nou al aan het minderen.

zag zaterdag nog je regiogenoot op tv die je zelfs nuchter niet kunt verstaan.

vanavond frank black in waterfront alhiero - hmmm. geen zin om er op uit te gaan, helaas

Ik zou het toch maar overwegen, geweldige show!

Ik zou eigenlijk hier iets uit willen quoten, maar dat wordt me een rommeltje...

Wat betreft Pearl Jam vond ik idd ook dat ze een erg goeie set speelde. Dat dronkemansgelal van ed vedder vond ik nu niet meteen een ramp ('Make Babies!'), wat me wel enorm stoorde was het publiek. Zelden zo'n lam publiek gezien bij zo'n goeie show, met Better Man als triest hoogtepunt... (zou me niets verbaasd hebben dat de meerderheid van het publiek 1, mss 2 songs uit de set kenden)

ik wist dat je dit zou gaan zeggen - ik word oud

hoorde gister nog smoke on the water van senor coconut door 010-zuid galmen - we worden wel verwend hier.

Bloc Party, Cold War Kids maar vooral Goose was zowat het beste. Als je deze jongens deze zomer ergens tegenkomt, is het feest gegarandeerd.

Cygnus, welke camping zat je?

Ik zat op camping C1. En jij?

Mooi verslag Cygnus, kan ik mijn voordeel mee doen volgend weekend. Er zijn nogal wat acts die ook op Roskilde staan. Misschien dus toch maar even de Beastie Boys bekijken, want die wilde ik overslaan.

Mijn top 5 van Werchter dit jaar:

1. Queens of the Stone Age
2. The Killers
3. Rufus Wainwright
4. Björk
5. Muse

Metallica hoort wat mij betreft op 1!
YouTube - Rock Werchter 2007 Metallica
op 1 minuut 14 zie je mijn kop rechts onder in beeld bij dit filmpje

Even kijken, maar wel zonder geluid.

RockWerchter 28/06-01/07 2007

Verslag door Herman "UndahCovah" Veenhof

Dit is het verslag van een 'festivalmaagd' die RockWerchter heeft meegemaakt en beschreven. Mijn muzieksmaak is over het algemeen indie-rock. Ik kwam dus vooral voor de volgende bands: Kaiser Chiefs, Bloc Party, Queens of the Stone Age, Arctic Monkeys, Razorlight, Klaxons, Snow Patrol, The Killers, Keane, Interpol en The Kooks. Maar uiteraard kwam ik ook voor andere bands, van bijna alle bands die kwamen had ik al wel eens gehoord. Ik kon dus lekker nieuwe muziek ontdekken! RockWerchter heeft 2 grote podia: de Main Stage en de Pyramid Marquee.

Dag 1

Main Stage: Pyramid Marquee:

Billy Talent Milow
Zornik Air Traffic
My Chemical Romance Air
Marilyn Manson Rufus Wainwright
Björk Beastie Boys
Muse Dr. Lektroluv

Helaas moest ik de opening en de eerste acts missen omdat ik de kunde van het tent opzetten nog niet helemaal onder de knie had. Daarna moest er ook nog gegeten worden en miste ik dus ook de helft van de tweede act. Van Air Traffic wist ik dat ze een indie-rock band waren, dat past prima in mijn straatje en daarom besloot ik daarheen te gaan. Het bleek helemaal geen verkeerde keus. Ze maakten prima rock, catchy nummers en ze speelden heerlijk enthiousiast. Ik was prettig verast door deze band en ben dus zeker van plan om ze eens wat vaker te gaan beluisteren. Na Air Traffic kwamen de twee heren van Air uit de lucht vallen. Vanwege hun stralend witte kleren en geweldige lichtshow vermoed ik dat de meneren Air niet uit de lucht kwamen maar ergens van heel ver weg in de ruimte. Ze begonnen vrij saai met nogal eentonige, instrumentale nummers van 'Pocket Sympfonie'. Dit deed het publiek niet erg goed en mij ook niet. Gelukkig pakte ze daarna hun microfoons en maakten de show spetterend af. Goed werk van Air, hier word ik vrolijk van! Waarschijnlijk een stuk vrolijker dan de pauper emo-herrie die op dat moment op de Main Stage werd gemaakt door My Chemical Romance.

Omdat Marilyn Manson bij mij braak-neigingen oproept besloot ik dus eerst mijn maag maar eens te vullen met festival-vetbommen en daarna Rufus Wainwright te checken. Ik las positieve recensies over zijn nieuwste album 'Release the Stars' maar ik kende zijn muziek verder niet. Het zag er vrij indrukwekkend uit, het hele podium stond vol met muzikanten en instrumenten. Rufus Wainwright heeft een gouden stem maar zijn muziek raakt mij totaal niet, ik vond het nogal saai eerlijkgezegd, jammer want zijn stem is wel prachtig. Een memorabel moment was toch wel de opmerking die Rufusje maakte: "Marilyn Manson is playing next to me, Björk below me. I feel like a rockstar, maybe I am a rockstar!". In mijn optiek moet je eerst rock maken voordat je een rockstar kunt zijn en volgens mij kwalificeert Rufus Wainwright niet. Mede dankzij deze opmerking en zijn muziek besloot ik om halverwege maar een 'pintke' te pakken en te wachten totdat Björk begon. Deze toch al wat oudere dame pakte groots uit met 2 DJ's en een heel scala aan blazers. Ik hoorde dat Björk een klasse apart was en dat ze heel mooi kon zingen. Mooi zingen kon ze inderdaad maar de electro muziek waarop ze zingt is niet om uit te staan. Björk zelf verveelde nooit. Gehuld in een gouden jurk, met gouden legging, schoenen en masker zweefde ze over het hele podium terwijl ze het publiek vermaakte met hele vreemdsoortige danspasjes. Ik kan alleen maar onderstrepen dat Björk inderdaad een klasse apart is maar dat ik geenszins van plan ben om toch maar eens een albumpje van haar te proberen.

Terwijl een stoet totaal platgebeukte en voldane mensen terug kwam van uurtje Beastie Boys geweld maakte ik mij op voor Muse. Ik vind de muziek van Muse echt geweldig, zolang de zanger maar zijn mond houdt. Zijn hoge vocale uithalen helpen nochtans mijn trilhaarcellen om zeep. Maar Muse is uitgeroepen tot beste live band en dat schept natuurlijk verwachting. De verwachting werd helemaal ingelost. Prachig pianospel, heerlijke gitaarsolo's en een lichtshow waar veel bands alleen van kunnen dromen. Ze speelden het hele veld plat en -moet ik toegeven- mij ook. Om 2:15 maakte ik danig uitgeput maar zeer tevreden de tocht terug naar mijn tent. Er werd nog veel bier gedronken maar ik bedankte, de dag erna was namalijk Kaiser Chiefs en daar heb je al je energie voor nodig

Dag 2

Main Stage: Pyramid Marquee:

The Van Jets Jason Mraz
Enter Shikari Oi Va Voi
Kings of Leon Joans as Police Woman
Kaiser Chiefs Sioen
Bloc Party Lily Allen
Queens of the Stone Age Admiral Freebee
Arctic Monkeys Satellite Party
Pearl Jam Gabriel Rios

Aangezien ik nog behoorlijk moe was van Muse en omdat de eerste twee acts op beide podia mij totaal niet aanspraken besloot ik om lekker rustig aan te doen. Omdat ik veel had gehoord over Kings of Leon ging ik daar even kijken. Ze produceerden prima rock die ik erg kon waarderen maar de stem van de zanger klonk vrij rauw. Ik moet het thuis nog maar eens naluisteren om te kijken of het op het album ook zo is. Kaiser Chiefs was de eerste band waar ik echt naar uitkeek. Ik had ze al eens gezien in Tivoli en dat was zo'n hard feest dat ik hoopte dat ze dit kunstje ook konden uitvoeren op een veld met tienduizenden mensen. Ik had goed gehoopt! Ze speelden het hele veld van voor tot achter totaal plat. Waar je ook keek je zag allemaal mensen die keihard aan het rocken waren. Jammergenoeg kende het overgrote deel alleen 'Ruby' maar dat mocht de pret niet deren. Vooral toegift 'Oh My God' was werkelelijk een groot spektakel. Prachtig was het moment waarop zanger Ricky Wilson naar voren rende, naar het publiek wees en schreeuwde: "You are the Kaiser Chiefs!" Bezweet en voldaan zette ik mij neder om te wachten op een andere hele goede band: Bloc Party. Al 2 jaar lang verlang ik ernaar om nummers als Helicopter en Banquet live te zien. Het is bijna een onmogelijke opgave om na de konten-schopende show van de Kaiser Chiefs iets goeds neer te zetten maar Bloc Party deed het uitstekend. Ze speelden prachtig en afsluiter 'Helicopter' was (bijna) net zo'n groot feest als 'Oh My God' van Kaiser Chiefs.

Na Bloc Party ging ik even snel wat bunkeren om zo snel mogelijk weer terug te zijn voor Queens of the Stone Age. Met de opkomst bevestigde QOTSA al waarom ze een ware festival en live band zijn: "Hello Werchter, We're Queens of the goddamn Stone Age". QOTSA speelde vrij goed maar het feest van de twee voorgaande bands werd niet geëvenaard. Nummers als 'Go With The Flow'en 'Little Sister' deden het erg goed. Tijdens het nummer 'Lists of Bad Habits' maakte de zanger een paar briljante opmerkingen, het ging ongeveer zo: "They send me to rehab, didn't work." en "Do you guys know Amy Winehouse? Do you like Amy Winehouse" (Dit leidde tot massaal boe-geroep in het publiek.) Refererend naar drugs maakte de zanger toen de volgende opmerking met een enorm lachsalvo tot gevolg: "If Amy Winehouse takes what I takes she'd be a dead girl". Na QOTSA mochten de Arctic Monkeys hun opwachting maken. Ze hadden zelfs 1 uur en 20 minuten gekregen van de organisatie wat meer is dan de meeste andere bands. Ze speelden een prima sessie. Ze brachten live niet echt iets extra's zoals de Kaiser Chiefs dat bijvoorbeeld wel deden. Maar ondanks alle 16-jarige breezah meisjes die in grote getale aanwezig waren was het toch best leuk. Aangezien ik moe was en zowel Pearl Jam en Gabriel Rios mij niet kunnen bekoren besloot ik om mijn tent maar weer es op te zoeken. De volgende dag beloofde met Klaxons ook een party-tot-de-max te worden dus dat was geen verkeerde keus.

Dag 3

Main Stage: Pyramid Marquee:

Heideroosjes The Bravery
Razorlight The Hold Steady
Amy Winehouse Blonde Redhead
Snow Patrol Klaxons
The Killers Goose
Peter Gabriel Arno
Keane The Good The Bad And The Queen
The Chemical Brothers LCD Soundsystem

Omdat de Heideroosjes compleet gestoord zijn en de meest belachelijk rare punk maken heb ik op deze dag toch maar de eerste act gepakt. Ze waren inderdaad gestoord en live zijn ze best vermakelijk. De punk-cover van 'Ring of Fire' van Johny Cash (compleet met vuur!) was toch eigenlijk best wel cool! Na de Heideroosjes kwamen de poppy rockers van Razorlight. Ik had het album Razorlight al enkele malen gedraait en vond het best aardig. Ze begonnen dan ook goed met 'In the Morning'. Maar naarmate ze meer nummers speelden kreeg ik steeds een grotere hekel aan Razorlight. De zanger kon live voor geen meter zingen en het moment waarop hij in zijn blote bast het podium op kwam was hoogstwaarschijnlijk alleen leuk voor de 16-jarige breezahmeisjes. Door de volgende opmerking van de zanger raakte de maat echt vol, hij zij over een bepaald nummer: "This is one of MY best songs." Hallo! Je zit in een band! Dit is niet 'jou' song maar die van de band. Omdat het concert toch al helemaal niets aan was besloot ik maar weg te gaan.

Omdat ik Amy Winehouse vond sucken ging ik maar naar Blonde Readhead. Achteraf was dat geen verkeerde keus, ik hoorde van een maat dat "Amy Winehouse was het slechtse concert waar ik ooit geweest ben. Ze kwam twintig minuten te laat, ze stond erbij totaal niet geïnterreseerd bij en ze zeikte haar hele crew af, zelfs door de microfoon." Blonde Redhead was daarentegen de moeite zeker waard. Eerst dacht dat de zangeres een psychotisch anorexia patiënte was maar ze bleek een unieke stem te hebben. Ik was erg onder de indruk van Blonde Redhead en ga ze zeker vaker luisteren. Van deze ,voor mij onbekende band, was ik het meest onder de indruk. Één van de redenen waaarom ik naar Blond Redhead ging was dat ik dan ook makkelijk vooraan kon staan bij de mega-vette Arty, New Rave rockers van Klaxons. Van alle sessies die er waren had ik het meest zin in die van de Klaxons. Dit omdat hun dance-achtige rock perfect is om een uur lang keihard te rocken op festivals. Ik stond helemaal vooraan en vanaf de eerste seconde van hun openingsnummer 'Atlantis to Interzone' barste het gebeuk los. Het gebeuk werd zelfs zo hevig dat ik op een gegeven moment alleen nog maar bezig was met het opvangen van de golven geweld die steeds voorbij kwamen. Aangezien ik fan ben van muziek en niet van beuken ben ik toen maar wat verder naar achteren gegaan. Vanaf die plek kon ik toch nog volop genieten en feesten op de ophitsende beats van de Klaxons. Dit concert was zeker het grootste feest op het hele festival. De klaxons stonden er zelf een beetje beduusd bij te kijken dat de hele Pyramid Marquee totaal uit zijn plaat ging. De ponging van de toetsenist om mee te doen in het feestgedruis eindigde in een keiharde val op zijn achterhoofd, waarop het publiek luidkeels begon te lachen. Letterlijk van top tot teen bezweet (zelfs mijn broek was totaal verkleurd van het zweet) kon ik uitheigend nog genieten van de laatste nummers die Snow Patrol speelde. Ondertussen had ik eigenlijk medelijden met iedereen die de slowe poppy rock van Snow Patrol aan het luisteren was terwijl ze het meest prachtige feest van Werchter gemist hadden.

The Killers stond bij mij ook hoog op de agenda. Het podium was prachtig versierd met allerlei bloemen en rare dingetjes (zoals bijvoorbeeld een skeletje op de piano). De killers pakten het ook heel goed aan en speelde het festival terrein compleet los met hun lekkere, snelle rock. Ze deden het ongeveer net zo goed als de Kaiser Chiefs en konden dus na elk nummer op een daverend aplaus rekenen van het publiek. Na de Killers had ik keus uit Peter Gabriel of Arno. Omdat Arno mij helemaal niets leek koos ik maar voor Peter Gabriel. Dat deze kerel uit Genesis geschopt was omdat hij zo weird was kon ik wel terughoren in zijn muziek. Voor een oude man was hij nog vrij kwiek en het was leuk om te zien hoe hij over het podium draafde. Zijn muziek is alleen helemaal niets voor mij. Hierna was het wachten geblazen totdat Keane kon optreden. Jammer genoeg was The Good The Bad And The Queen op het andere podium bezig, die had ik ook wel willen zien. Keane was echt heel erg leuk. Ik was 2 jaar geleden helemaal weg van 'Hopes and Feares' Maar ik heb het daarna niet heel vaak meer gedraaid. Op het concert werd ik er weer aan herinnerd hoe vet Keane eigenlijk was. Het was volop genieten en meebrullen. Één enkel minpuntje was dat de stem van Tom Chaplin wat hysterisch klonk live maar ondanks dat klonk zijn stem prachtig. Graag wil ik nog even mijn respect tonen aan toetsenist Tim Rice-Oxley. Hoe hij met een simpel keyboardje toch het hele terrein kon vullen met geluid. Prachtige nummers met prachtige beelden op de schermen zorgden voor een memorabel concert. Als je fan bent van Keane moet je dit een keer meegemaakt hebben. De electro herrie van zowel The Chemical Brothers als LCD Soundsystem vind ik helemaal niets, daarom besloot ik ook om te gaan pitten.

Dag 4

Main Stage: Pyramid Marquee:

!!! Stijn
Mastodon Cold War Kids
The Kooks Maxïmo Park
Interpol John Legend
Incubus Frank Black
Metallica Damien Rice
Metallica The Australian Pink Floyd Show
Faithless Tori Amos

Ook deze dag miste ik weer de openingsact. En ook deze keer vond ik het helemaal niet erg omdat !!! en Stijn me toch niets zeiden. Omdat Mastodon echt herrie is besloot ik naar Cold War Kids te gaan. Ik had ze al eens gezien in het voorprogramma van Clap Your Hands Say Yeah. Ze speelden erg goed maar ik vond het wel erg eentonige muziek. De bassist, waarschijnlijk stijf van de pillen, stuiterde wel steeds over het podium op een grappige manier. Hij moest steeds oppassen om niet tegen de andere bandleden aan te beuken. Het was gewoon een aardig concert, niet meer, niet minder. Ditzelfde geld voor The Kooks. Ze speelden gewoon goed, ze waren niet slecht maar ook niet onzettend goed. Gewoon een concert waar je lekker 'lay-back' van kunt genieten. Hierna kwam iets waar ik heel erg graag heen wou, mijn favoriete band Interpol. Ik heb alles van A tot Z meegezongen. Vooral bij openingsnummer 'Pioneer to the Falls' had ik echt het gevoel dat ik zweefde. Iedereen om mij heen was stil en keek maar een beetje naar Interpol. Ik moet wel zeggen dat Interpol niet echt een festival band is. Ze hadden nouwelijks tot geen contact met het publiek en schenen vooral met zichzelf bezig te zijn. Mij kon dat eigenlijk helemaal niet schelen, ik had lekker mijn private feestje. Ik hoorde dat veel mensen het nogal eentonig vonden achteraf. Ze moesten maar eens wat albums pakken en die luisteren, dan merken ze hopelijk hoe briljant Interpol is.

Ik ken de Incubus wel maar vond het niet erg goed. Ik vond het altijd een 13-in-een-dozijn rockband. Niet slecht maar zeker niet goed en helemaal niet orgineel. Ze speelden een uur lang en vermaakten wel een groot deel van het publiek maar niet mij. Ondertussen was Damien Rice bezig. Zijn muziek vind ik niet erg leuk maar achteraf had ik wel spijt dat ik daar niet heen was geweest. Hij scheen echt een dijk van act neergezet te hebben. Dat had ik opzich wel mee willen maken. En 'Cheers Darlin' heb ik altijd een goed nummer gevonden. Jammer dus dat ik dat gemist heb want mijn maten waren laaiend enthiousiast. Hierna was de hoofdact van Werchter: Metallica. Aangezien het hele festivalterrein vol stond met metalheads en minstens 1 op de 4 mensen aanwezig een Metallica shirt of trui had wou ik er niet heen. Metal en Metallica zeggen mij niets. Gelukkig was op de Pyramid Marquee 2 uur lang The Australian Pink Floyd Show bezig. Deze tribute band is misschien wel de beste tribute band ooit gemaakt. Ze spelen elk nummer noot voor noot perfect na en gebruiken zelfs orginele decors van oude Pink Floyd tours. In Australië vullen ze stadions en ze hebben zelfs een keer gespeeld in de Royal Albert Hall. Het echte bewijs dat ze goed zijn is te vinden in het feit dat ze waren uitgenodigd op de 50e verjaardag van David Gilmour. De Pink Floyd held zelf heeft toen het podium betreden om samen met hun enkele nummers te spelen. De Pyramid Marquee stond precies vol en wat een spektakel was het! Het mooiste Was niet het feit dat ze alle nummers perfect naspeelden en dat de stemmen zelfs goed overeenkwamen. Of het feit dat ze leuke beelden op de schermen hadden en een spetterende lichtshow. Het leukste was ook niet dat ze twee zangeressen die 'The Great Gig in The Sky' perfect nazongen. Het leukste was het publiek. Hoe de complete Pyramid Marquee elk nummmer uit volle borst meebrulde. Ik kreeg elke keer kippenvel als het voltallige publiek brulde dat ze toch echt geen educatie nodig hadden en dat er toch echt geen donker sarcasme nodig was in de klaslokalen! Ze speelden Money, Time, Wish You Were Here, Comfortbly Numb, Learning How To Fly en uiteraard Another Brick In The Wall. Echt een mega groot feest was dit.

Als laatste gingen we toch maar naar onze oude neger van Faithless. Met een enorm scala aan instrumenten en muzikanten zorgden ze ervoor dat het hele veld aan het swingen was. Een prachtige sluitingsact van een prima duo. Onze Maxi Jazz probeerde ook nog moralistisch te zijn door allemaal standaard opmerkingen te maken over Peace, Love Hope en 'No War". Leuk te zien hoe iemand de wereld probeert te redden vanaf een podium. Toen Faithless was afgelopen was het toch echt afgelopen met RockWerchter. Voor de laatste keer liep ik terug naar mijn tent om een korte nachtrust te genieten. Al met al heb ik fantastisch festvival achter de rug. Het was bovengemiddeld goed en leuk! De volgende ochtend moest ik er al vroeg uit. Maandagavond was namelijk mijn diploma-uiteiking. Totaal verwoest, moe en schor nam ik mijn VWO-diploma in ontvangst. Mijn stem was ik kwijt vanwege het harde meebrullen maar het was het waard. Ik heb genoten van 4 topdagen!

5*

Grappig dat je Interpol zo goed vond. Ik ben er zelf ook fan van, maar ik vond het juist eentonig klinken, het leek wel op één van die Britse kinderbandjes. In november ga ik naar 013, en in een zaal moet dat wel beter zijn dan op een festival.

Mooie reviews. Het enige waar ik me niet in kan vinden zijn de meningen ove The Good, The Bad & The Queen. Dat optreden was fantastisch, één van de beste van Werchter dit jaar.

Ik zat op B0. Was het op jouw camping dat die explosie plaatsnam op de laatste dag?

Ik heb nooit de heisa rond Interpol begrepen, en gaf ze daarom live eens een kans. En dat is eerlijk gezegd goed meegevallen.

Zozo, het zit er weer op. De liters bier hebben gevloeid. Zijn er bij sommigen na een tijdje wel weer uitgekomen. Bij mij gelukkig niet. Al zaten er wel enkele gaten in m'n geheugen. 5uurtjes geslapen op 5 dagen. Genoten van camping C2 en de heerlijke muziek.
Mijn Werchter 2007 top 5

1) Faithless
2) Interpol
3) John Legend
4) Keane
5) Amy Winehouse

* De groep waar ik het meeste van verwachte, de Beastie Boys, stelden me teleur. Ik snap dat ze hun nieuwe instrumentale cd willeen promoten, maar bij momenten viel ik zowat in slaap. Soit, het was weer een geslaagde editie. Op naar Werchter 2008!

Explosie? Heb ik wat gemist of heb ik een gat in mijn geheugen?

Ik heb dit jaar lekker uit kunnen slapen. Een verademing met vorig jaar, toen je met die hitte al om 7 uur uit je tent werd gebrand. En dan merk je wel dat je je luchtbed en slaapzak niet voor half vijf terugziet.

Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

Ik heb eigenlijk maar één simpek vraagje: Did you all liked John Legend?