Lulboompop festival in Megen. De organisatie had het festival ingekort door het pas in de avond te laten beginnen vanwege de hitte. De lulboom staat op de dijk aan de Maas dus enige verkoeling was er wel maar de mensen die het hebben opgebouwd hadden een zware middag, zo werd mij verteld. Hulde aan de organisatie om het festival toch door te laten gaan want de verantwoordelijkheid ligt toch bij de vrijwilligers van het Noord Brabantse dorpje met stadsrechten.
Vandenberg was daardoor de opener, prima set van Whitesnake en Vandenberg songs, maar het publiek ging pas echt los op BZB. Ik heb mij vooral laten verrassen doordat de jeugd (not me) gewoon alle teksten van alle liedjes wist mee te zingen. Ik kwam niet verder dan " ik heb er één ding van geleerd, ik leer t nooit". Prachtig om te zien. Beetje uitpuffen op de dijk en vooral veel mensen ontmoet. Leuk lokaal festivalletje.

Guns 'N Roses, Afas dome, Antwerpen. De enige rock band, naast Metallica, die een setlist van meer dan 3 uur boeiend weet te houden. Hoogtepunt Thin Lizzy's "Thunder and Lightning", dieptepunt " Coma" ( teveel hoge noten voor Axl aan het einde van de set)
Andere observaties: gratis parkeren en vervoer van en naar Luchtbal parkeergarage, maar om daar weer uit te komen...ughh.

Gisteren Iron Maiden gezien op Live Is Live en ik ga gigage moeten tegenspreken want ook zij weten een lange set enorm boeiend te houden. Kort gezegd: topconcert met veel dynamiek door Bruce, een sterke selectie van vroege klassiekers en heel veel gesmaakte theatraliteit in zowel decor, kostuumwissels als visuals. Oudjes die klinken als jonge honden en die nog lang niet uitgezongen zijn. Topmoment was het catchy Aces High in de bisronde.

Iron Maiden zie ik op elke tour en dat is fantastisch, veel theater en tot op de minuut nauwkeurige setlist. Dit itt tot G 'N R, nauwelijks een show, gewoon wat visuals en een veranderende setlist van gewoon een band op tour.

Sierra Ferrell + The Brudi Brothers, Paradiso Amsterdam

Sinds dat ik de muziek van Sierra Ferrell ontdekte, zo'n twee jaar geleden, luister ik het vrijwel wekelijks. Ik had het geluk om in de pre sale kaarten te hebben gekocht, het was in korte tijd uitverkocht.

Omdat ik toch niet beters te doen had was ik al vroeg bij Paradiso, om te kletsen met mede fans... En op de foto te gaan met Sierra, die langsliep op zoek naar koffie. Ik wist dat ze klein is, maar dat ze (met hakken!) nog niet eens tot m'n schouders kwam had ik ook niet verwacht. Even een kort praatje gemaakt, ze komt over als een enorm lieve vrouw.

Dan de show.. Ik had een plekje aan het podium bemachtigd en kon vanaf daar alles volgen van het voorprogramma The Brudi Brothers. Vanaf de eerste noot hadden zij het publiek te pakken en het bleek de perfecte opwarmer voor wat zou komen. Hun uitvoering van de Nederlandse klassieker "Op een mooie Pinksterdag" zorgde voor verbazing en gelach uit de zaal. Ik ga hier zeker meer van luisteren.

Een half uurtje later kwamen de bandleden (in matching outfits) en Sierra (in een wijde roze jurk, witte glitter laarzen en bloemen in het haar) onder luid gejuich het podium op en dit bleek een goede graadmeter voor de avond - het publiek bleef de hele avond enthousiast en dat zorgde voor een geweldige sfeer.

Ze begon met mijn lievelingsnummer Rosemary, en eigenlijk kwamen alleen maar bangers voorbij. Af en toe old-timey (zoals Lighthouse), de associatie met country iconen zoals Dolly Parton was nooit ver weg. Maar Sierra en haar band wisten soms ook de overdrive te vinden: de fiddle speler nam ook een aantal gierende gitaarsolos voor zijn rekening, en ook de rest van de band kon er met gemak een schepje (of 2) bovenop doen. Ze heeft zo'nfijne

Centraal in dit alles stond Sierra en haar stem: klein als ze is, het was vanaf het begin duidelijk dat zij de baas is. Haar bereik is geweldig, ze kan uithalen op z'n Joplins en met hetzelfde gemak houdt het ze klein. De moeiteloze mix van verschillende stijlen zorgt er voor dat ik zo verslingerd ben aan haar albums en live registraties.

De tijd vloog voorbij en in de trein terug naar huis zat ik nog steeds met een grote grijns op mijn gezicht. En het mooie is: ik mag zaterdag nog een keer (dtrh)... Het zal een andere beleving zijn, maar ik ben erg benieuwd.

Setlist:

Rosemary
Dollar Bill Bar
I'll Come Off The Mountains
Silver Dollar
Kickin Up Dust
Bells of Every Chapel
Chiltin Crookin Time
Pair of Dice
One Man Woman (met The Brudi Brothers)
Years
In Dreams
Without You
I Could Drive You Crazy
Don't Let Your Deal Go Down
Lighthouse
American Dreaming
Fox Hunt
Don't Let Me Down
Jeremiah

Ik was gister ook bij Sierra Ferrel, had er enorm naar uit gekeken. Ik was aan de late kant maar gelukkig toch dankzij mijn bff een super plekje, soms moet je wat meer lef hebben en wat ruimte durven in nemen. Ik word altijd zo blij van haar en ook nu de hele avond met een glimlach van oor tot oor gestaan. Het was voor mij ook een eerste keer Paradiso, mooie ervaring.
Ze zag er ook prachtig uit en de band was fantastisch, deze nemen ze me niet meer af.
Mooi stukje van jou staralfur, gaaf dat je zo dicht bij stond en dat je haar even gesproken hebt. Veel plezier bij dtrh.

Dat nummer met die concertina, allemaal zingen rond 1 microfoon. Prachtig, kippenvel!!

Gisteren stond Tom Smith wederom in Utrecht, na in April al Tivoli Vredenburg plat gespeeld te hebben. Deze keer stond hij in het veel kleinere Helling (450 man?) Zoals hij al zelf zei in 1 van zijn schaarse aankondigingen, om op te warmen voor Werchter, waar hij vandaag gaat spelen.

Bij de kaartverkoop was ik de gelukkige die 4 kaarten kon kopen, binnen 12 seconden was het uiteraard uitverkocht. Helling ligt vlakbij parkeergarage Vaartse Rijn, dus prima te bereiken. Aangekomen bij de zaal stond er al een kleine rij, maar wachten met gelijkgestemden is nooit erg. Bij de merchandise gekeken, maar uiteraard werd er voor dit ene losse concert geen apart shirt gemaatkt, dus hebben we niets aangeschaft.

Het concert zelf, het leek een beetje op het concert in Tivoli, er werden een paar nummers minder gespeeld. Verder is staan bij dit soort concerten eigenlijk niet luek, zittend ervaar je het veel meer (IMO). Tom zelf was vrolijk, en refereerde nog aan Tivoli, dat dat het vreemdste concert ooit was (man die 2 keer out ging op de eerste rij, wesp op zijn gitaar). Verder kregen de Editors nummers veel meer bijval, terwijl juist zijn solo cd voor mij de reden was om deze concerten te bezoeken.

En het was weer erg WARRUM in de zaal, zweet liep in straaltjes langs mijn rug. Verder niets dan lof, fijne zaal en mooi geluid.

02-07 - Kevin Morby - Paradiso

Gisteren weer een fantastische avond gehad bij Kevin Morby in Paradiso. Morby is ook een van mijn favoriete artiest, dus het kan ook bijna niet tegenvallen. Was inmiddels al de 4e keer dat ik hem in Paradiso zag, en dit was de meest drukke van alle (net niet uitverkocht). Eerste deel van de set vooral nummers van zijn nieuwste album Little Wide Open. Daarna kwamen de bekendste nummers van andere albums voorbij. De uitvoeringen waren weer allemaal top, helemaal door de prima bandbezetting en bandleden. Enige kleine minpuntje was dat het concert wat pas laat begon (21:30) en het daardoor rond 23:00 al klaar was. Had wat mij betreft nog makkelijk een half uur bijgekund. En helaas geen enkel nummer van albums Harlem River, Still Life & Oh My God. Ach, eigenlijk heb ik niks te klagen haha.

Eergisteren Action Bronson met zijn liveband in een uitverkocht TivoliVredenburg. Anderhalf uur met in de eerste helft veel werk van zijn nieuwe plaat Planet Frog. Daarna meer ouder materiaal met een aantal favorieten, zoals Easy rider. De beste man kan live rappen als de beste en door de intro's en outro's van zijn band krijgt hij genoeg tijd om zich weer op te pompen voor een volgende crazy verse. Grappig karakter is het toch. Yung Mehico op de saxofoon was een heel vette toevoeging live.

Gisteren Black Mountain gezien in de DB's te Utrecht. Het is al weer ongeveer 20 jaar geleden dat ik ze voor het laatst zag. Dit keer alleen in duo, Amber Webber en Stephen McBean.
Ze speelde een mooie dwarsdoosnede van hun nummers, met nog twee nummers van de andere band van Stephen Pink Mountaintops. Het was erg mooi.

Hebben jullie hem zodanig uitgeput dat hij morgen niet op het Cactusfestival in Brugge staat?

Zag het berichtje ja hehe. Hij was topfit maandag zo leek het. Het lukte hem zelfs om zijn tenen wél aan te raken terwijl hij "I might not be able to touch my toes, but I will still fuck these hooooeees" rapte.

Gisteren naar het Geinbeat festival in Nieuwegein geweest.
Het weer was warm en wederom een leuke lineup.

Blue Grass Boogiemen
Tjels
Queen's Pleasure
Madame Perdu
Politie Warnsveld
Five Dollar Shake
Plain Talk

Johan speelde Pergola volledig en integraal

Afgelopen zaterdag de inmiddels jaarlijkse hiphopreünie in de Spoorzone in Tilburg geweest. Het Moment is elk jaar weer een gezellig eendaags festival. Wat betreft de line-up doe ik m'n best om heel veel te vermijden zodat m'n mood niet verpest wordt en dat is weer prima gelukt. Alles wat ik heb gezien was ok tot gewoon goed, met onder andere Rafting Goods, Rico en een soloshow van Jawat! met Sticks als special guest. Absoluut hoogtepunt het eerste optreden in 15 jaar van Cartes en Kleine Jay samen. Dat was echt genieten en een fijne trip terug in de tijd. Mooie dag weer, op naar de jubileumeditie.

The Bats uit Nieuw Zeeland speelde in de kleine zaal in Paradiso.
Het was leuk om ze na 9 jaar weer te zien.

Gisteren zag ik Body Count in 013. Buiten m'n comfortzone, maar Ice-T nog een keer live zien leek me wel een goed idee. Nou vertolkt hij de rol van frontman vol overtuiging en gelukkig met dezelfde humor als bij z'n hiphopshows, lijkt me dat de band verder keigoed is (ik heb er geen verstand van), was de energie vet en de teksten vanuit de straten vond ik in al z'n eenvoud krachtig, maar...metal blijft zo niets voor mij, dat ik het toch niet erg vond dat het na 75 minuten voorbij was. Heel wat jaren terug bezocht ik een keer Biohazard en ik kom wel eens bij een Iron Maiden coverband, maar de conclusie blijft hetzelfde: het is te hard voor mijn op hiphop, soul en jazz gefocuste oren. Leuke ervaring desalniettemin.

Alcest in Utrecht.
Ze speelde veel van hun latere albums. Het was weer prachtig.

Stond je verstopt in een papyrusplant of is dat het kapsel van je concertmaatje?

Ik heb hier oprecht hard om moeten lachen

En was het weer ook prachtig?

Ergens hier in 2012:


Gisteravond 21-08-2026 - 14 jaar later..

Open Lucht Theater Zuiderpark Den Haag - Ergens hoorde je in het theater nog wat echo's van Harrie Jekkahs afscheid maar die vlogen gillend het omliggende park al vluchtend in toen de 3-mans formatie van Wolfmother de vellen van de drums martelden, de snaren van de bas muzikaal mishandelden, de gitaar van Andrew Stockdale tot een soort Cosmic Heavy Walhalla explodeerde en de stem van Stockdale heel Den Haag openscheurde. G.E.W.E.L.D.I.G. !

En wat een mooie ambiance met een zeer uitgelaten, vrolijk, vriendelijk, mosh-pitty, jong en oud publiek. Goed bier, lekkere zitplaatsen, alles te zien, goed (soms snoeihard) geluid en een band die als een soort Australische Blitzkrieg dit publiek de zomerse avond uit haar dak weet te brengen. Zelfs op de afterparty aan de achterkant van het zitgedeelte ging het nog feestend, drinkend en vrijheid belevend door.

Het concert zelf was puur, rauw, ruig, eerlijk, betoverend, hard, bevrijdend, stuwend, opzwepend en vele glimlachen toverend op de gezichten van de concertgangers. De band genoot zelf ook zichtbaar en Stockdale heeft zo'n machtige Hendrix/Prince/Robert Long/Led Zep uitstraling. Pure rock in 1 man gemixt en dat spatte er op deze avond volledig uit.

Wat een bijzondere avond om mee te mogen maken ! Lang geleden dat ik zo pure vrijheid en zorgeloosheid beleefde. Heerlijk !

Zaterdag ben ik naar Pukkelpop geweest. De bekende groepen spraken me minder aan dus het was vooral groepjes ontdekken en bevestiging krijgen van wat ik al gehoord had. Beginnen deden we met het Atomic Orchestra (****) waarbij Belgische artiesten begeleid worden door een orkest, hetgeen stilaan een traditie op Pukkelpop begint te worden. De artiesten die opkomen zijn verrassingen, waardoor de ontlading bij het zien van de artiest in kwestie telkens enorm groot was. Niet bij elke artiest vond ik de synergie met het orkest een meerwaarde (bv. Zwangere Guy en Pommelien Thijs). Bij Dressed Like Boys (jammer genoeg maar één nummer) en Noordkaap/Monza was dit evenwel wel het geval. Eindigen met Freestyler van Bomfunk MC’s was natuurlijk ook een schot in de roos. Vervolgens hebben we nog een stukje van Witch Fever (**) meegepikt, waar luide muziek niet steeds betekent dat het ook goede songs zijn. Vervolgens naar Gurriers (****) gegaan en wat een sfeer was me dat daar! Van minuut 1 tot de laatste seconde was het enorm broeierig met continu moshpits, circle pits en plots een menselijke toren van 4 hoog. Het is was bij momenten compleet wacko, maar de band liet het zich welgevallen. Puur muzikaal zaten er enkele goede songs in, maar over het algemeen vond ik het te weinig afwisselend en gevarieerd.

Ik ben vervolgens kort even gaan kijken naar Maruja die dezelfde sfeer als wilden creëren als Gurriers, maar waar de songs zich minder voor lenen. De nuance die er in de songs op plaat zit, kwam er helaas ook niet helemaal uit, dus vrij snel vertrokken naar Wet Leg (***1/2) waar ik nog een helft van het concert kon meepikken. De frontvrouw zag er wel heel erg thrashy uit, maar muzikaal klonk het vrij goed. Chaise Longue was voor mij wat te stevig gebracht, daar waar ik net het onderhuidse en het speelse leuk vind aan het nummer. Vervolgens kwam Wunderhorse (***1/2) die een solide concert speelden. Midas en Arizona waren voltreffers, helaas speelden ze The Rope niet waardoor ik toch met een gemist gevoel achterbleef. Ook weinig interactie met het publiek, waardoor het af en toe (net als de plaat) wel wat kon inzakken.
Hierna naar Deafheaven (**) gegaan in de Backyard, waar niet zoveel volk was opgedaagd voor wat voor mij misschien wel het meest geanticipeerde concert van de dag was. Helaas was dit een tegenvaller van formaat omdat de geluidsmix enorm slecht was afgestemd en de drums alles overschaduwden. Hierdoor kwamen de mooie gitaarlijnen er totaal niet door en was het heel eenzijdig. Dit terwijl de frontman als een halve psychopaat er alles aan deed om beweging in het publiek te krijgen, terwijl ik dit binnen het genre ook niet per se een noodzaak vindt, zolang er maar beleving is. Soit, stevige bummer dus. Vervolgens van op een afstandje naar Deftones (***1/2) gaan zien, maar hoewel het erg sfeervol en zeer goed gezongen/gespeeld was, pakt het me om de één of andere reden altijd niet helemaal. Zal wel aan mij liggen.

Daarna was ik aan het twijfelen om alleen naar JPEGMAFFIA te gaan of met de rest naar Amyl & The Sniffers (***1/2), waarbij het finaal het laatste geworden is. Stevig en intens optreden, maar vrij inwisselbare nummers, waarbij een 40-tal minuten ook voldoende had geweest. Afsluiten gebeurde wederom vanop een afstandje naar Florence + The Machine (***1/2). Hun nummers trek ik niet altijd evenwel (iets te pathetisch bij momenten), maar ik verschoot toch van de hoeveelheid hits die ze intussen onder de arm hebben. Zowel Spectrum als You’ve Got The Love waren toppertjes, waarna het optreden na een tijdje wat inzakte, mede door de nogal zweverige passages van Florence Welch. Kort voor het einde van het optreden zijn we dan maar vertrokken. Helaas niet het allerbeste gevoel aan alle optredens overgehouden, maar het was zeker een leuke dag.

Gisteren en vandaag IQ live gezien in Oberhausen. Beide dagen andere setlist. Zeer enthousiast publiek en band. Geweldig weekend dus.