Gisteren live gezien in 013: Robin Kester. Het optreden was helaas verplaatst naar de piepkleine foyer onderin waar je met een beetje pech geen reet ziet, maar Robins prachtliedjes landden erg goed in het intieme keldertje. ****

Gisteren Mick Rogers gezien in Volt Sittard.

De sympathieke gitarist en medeoprichter van Manfred Mann's Earth Band zal wel geschrokken zijn toen hij het podium opliep en maximaal 30 man in het publiek zag. Of ja... 'zal wel geschrokken zijn'... hij was geschrokken want hij benoemde het meteen: "oh wow, there are more people in my hotelroom than here." De beschamende opkomst voor deze hele fijne artiest nam niet weg dat hij volle bak zijn show gaf.

Mick was alleen, geen band; enkel hij en zijn gitaar. Voor sommige nummers had hij thuis een backingtrack gemaakt (bv. Father of Day en Blinded by the Light) en voor de meeste nummers was het echt alleen zijn stem in combinatie met zijn gitaarspel. Zijn grote voorliefde voor blues en rock'n'roll werd duidelijk in de gekozen covers: o.a. My Babe, Good Rockin' Tonight en Sittin' on Top of the World. Zijn korte anekdotes waren leuk (o.a. zijn moeder won een wedstrijd op het werk en mocht naar een concert. Moeder wilde niet gaan want ze kende geen enkele artiest. Mick kende ze wel en wilde perse mee.... hierdoor zag hij The Drifters, Eddie Cochran en Gene Vincent), en zijn muziek was prima verzorgd maar kwam niet altijd uit de verf in een grijs, kaal, saai en über stil Volt in Sittard.

Mick uitte meermaals zijn oprechte dank voor de aanwezigen en liet een goede indruk achter. De kans dat hij terugkeert naar Sittard acht ik echter minimaal. Dat geldt ook voor mij; de zoveelste keer dat het een aanfluiting was daar qua venue.

Iemand naar Matt Berninger geweest gisteravond? Ik ga vanavond en ben benieuwd.

Eergisteren gezien in Vera, Groningen: Happy Camper

Nu heb ik al heel wat bezoekjes aan Vera gepleegd, maar ik maakte ik toch echt een unicum voor mij mee. Want er was zowaar sprake van een zitconcert. Er waren zo'n 65 stoeltjes neergezet in de zaal. Gezien mijn dikke en pijnlijke voet kwam me dat qua timing eigenlijk wel goed uit.

Maar de setting en de muziek leende zich er eigenlijk ook wel erg goed voor. Want hoewel er zes muzikanten op het podium staan, is het vanavond rustiger en meer 'luistermuziek' dan dat we gewoonlijk voorgeschoteld krijgen in Vera.

Maar niet minder mooi. In het eerste gedeelte van het concert werd het verhaal van Fred en Anna verteld, die hun leven achter zich laten om in de natuur te gaan wonen en daar leven met wat ze voorgeschoteld krijgen. Dat lijkt eerst erg romantisch en goed te gaan, maar uiteindelijk blijkt dit veel minder mooi dan gedacht, wat uiteindelijk leidt tot een gedesillusioneerde terugkeer zonder liefde tussen de twee. Dit werd gesteund door een paar gifjes van Fred en Anna op de achtergrond en natuurlijk de nummers van het nieuwe album When Waves Rise, waar Fred en Anna ook op de cover te zien zijn.
Het tweede gedeelte bestond uit nog een aantal andere nummers uit het oeuvre van Happy Camper.

En in die nummers zat meer dan genoeg variatie om het interessant en boeiend te houden, dan weer meer verstild, dan weer meer up-tempo. Door de dynamiek tussen de verschillende muzikanten bleef het ook leuk om naar te kijken. Job Roggeveen is het brein achter Happy Camper en hij speelt de toetsen. Waarbij hij een paar nummers op een prachtig klein harmonium speelde. Overigens speelde hij ook één nummer solo op gitaar, waarbij hij enerzijds dan wel de spotlights kreeg die hij verdiende, maar anderzijds ook bleek dat he wel terecht is dat hij de zang gewoonlijk aan twee anderen overliet.
Want dat waren fijne zangers, één man en één vrouw, die afwisselend nummers voor hun rekening namen, maar ook geregeld samen zongen. Stemmen die mooi bij elkaar pasten.

Daarnaast een drummer, bassist, maar ik wel toch ook nog wel even met nadruk de blazer noemen die ook nog op het podium stond. Ook de zangeres bespeelde geregeld blaasinstrumenten. Maar deze man ging af en toe helemaal los op diverse instrumenten, waaronder de klarinet en altsax, maar u merkt ik ben geen kenner. Maar wel werd ik aangestoken door zijn enthousiasme, maar ook beheersing van de instrumenten.

Al met al een bijzonder aangenaam concert. De moeite meer dan waard! Helaas voor jullie was het wel de laatste in de concertreeks, dus in die zin heb je er niks aan deze recensie.