menu

Muziek / MusicMeter Live! / Gisteren ... gezien!

zoeken in:
avatar van Mausie
geplaatst:
15-07 Kevin Morby in het Zonnehuis, Amsterdam

Gister Kevin Morby voor het eerst live gezien, in het intieme Zonnehuis. Echt een unieke locatie midden in een woonwijk in Amsterdam Noord. Kevin Morby had zijn band thuis gelaten voor deze avond en had alleen een trompettist meegenomen. Erg interessant om zijn nummers in zo'n uitgeklede versie te horen. Die nummers bleven ook in deze gestripte versies fier overeind staan. De trompettist was een mooie aanvulling op het gitaarspel (en soms pianospel) van Kevin Morby, en beiden stonden ook zichtbaar te genieten. Leuke interactie met het publiek ook, gezellige vent.

avatar van predator
geplaatst:
Hall & Oates 14 juli @NSJ Rotterdam

Hoewel ik geen fan ben van optredens bij NSJ, toch afgelopen zondag geweest. Dit omdat het misschien wel de laatste keer was dat ik Hall & Oates zou kunnen zien. In het begin was het geluid niet ok, maar gelukkig herstelde dit. En de mannen zijn ook niet meer de jongsten, maar ze zitten nog vol energie en inzet. Songs uit diverse periodes kwamen langs, helaas geen Adult education. En tsja wat heb je bij NSJ: veel geloop en dus beweging tijdens optredens. Jammer, maar kennelijk zit het programma zo strak in elkaar dat dit niet te vermijden is.

avatar van predator
geplaatst:
Janelle Monae 14 juli @NSJ Rotterdam

Al begrepen dat een optreden van Janelle een geweldige ervaring is. En dat bleek zeker bij NSJ. Stop Beyoncé/Lady Gaga/Prince/Michael Jackson in een mixer en dan krijg je Monae. Wat een power en energie!

Een zeer strakke show, maar ook ruimte voor persoonlijk contact met het publiek. Een aantal toeschouwers werd uitgenodigd om helemaal los te gaan op het podium (I got the juice) en zelf ging ze ook nog het publiek in. Veel nummers van haar laatste cd Dirty Computer, maar die vind ik wel ok, dus het was wat mij betreft een perfecte show. Monae wil ik zeker nog een keertje gaan zien in de toekomst. En oh ja: wat een mooie vrouw is ze ook!

Salamander
geplaatst:
Wat een geweldig feest gisteren op het Valkhof Festival (Nijmeegse vierdaagse) bij Scúru Fitchádu. De rauwe energie deed me denken aan bv. het opreden van FAKA vorig jaar op Le Guess Who. Helaas wel wat blauwe plekken aan overgehouden!

avatar van blur8
geplaatst:
De vette moshpit voor Fontaines D.C. was ook feest. Over de net effe te korte setlist hebben we het niet,
wel dat het Valkhof Festival geweldig was dit jaar. tris aanstekende namen, divers, compact, gezellig enzo.
En dat op het podium van de Wispering Sons, precies tijdens Alone tot 2 maal toe alle stroom wegviel, maakt dan natuurlijk ook niet uit. na de 3de keer riep Fenne 'Het is gelukt'. Dat geldt zeker ook voor de organisatie van het Valkhof. Hulde aan Nijmegen en tot volgend jaar.

avatar van Choconas
geplaatst:
Salamander schreef:
Wat een geweldig feest gisteren op het Valkhof Festival (Nijmeegse vierdaagse) bij Scúru Fitchádu. De rauwe energie deed me denken aan bv. het opreden van FAKA vorig jaar op Le Guess Who. Helaas wel wat blauwe plekken aan overgehouden!

Ik had toch iets meer van verwacht van deze groep uit Lissabon, het was mij toch wat te eentonig en staccato. Dan toch liever Tshegue of KOKOKO! bijvoorbeeld. Laat ik het zo zeggen: ik vond het niet erg dat ik om middernacht mijn trein moest halen. Wel erg genoten van Whispering Sons, Post Animal en Fontaines DC (kort maar zo krachtig)!

avatar van Erikpol
geplaatst:
Wel een zenuwpees hoor die zanger van Fontaines in Nijmegen. Wel een vette show ja.

avatar van Outlaw104
geplaatst:
Anathema 22 juli @Boerderij, Zoetermeer

Gisteren in Zoetermeer (zonder John Douglas, paspoort vergeten? ) waren ze bijzonder goed gemutst. Danny ziet er weliswaar nog steeds vrij gezet uit, maar had er opvallend veel zin in, net als de rest van de band. De grappen van hem en broertje Vincent waren niet van de lucht en hij deed zelfs solo een cover van Pink Floyd (High Hopes), misschien wel tot z'n eigen grote verrassing.
De aankondiging door Danny van het nummer over z'n dochter Ariel werd, tot hilariteit van iedereen, door Vincent geïnterrumpeerd (zei die nou jonguuhh!?), omdat eerst nog Endless Ways op de setlist stond.
Ook pogingen van beide om Nederlands te spreken, werkten af en toe op de lachspieren, maar bevorderden wel de interactie met het publiek, wat in eerste instantie nogal lauwtjes en afwachtend reageerde, maar daarna wel los kwam. Wat een godv... en jong belegen kaas al niet kunnen doen
Helaas kan de vibratie in de stem van zangeres Lee Douglas me nog steeds niet altijd bekoren.
Voor mij persoonlijk kwamen er gelukkig wel een flink aantal favorieten voorbij in de vorm van Thin Air, The Storm before..., Closer en One Last Goodbye.
Ondanks wat schoonheidsfoutjes heb ik me ruim 2 uur lang prima vermaakt.

Setlist:
Deep
San Francisco
Can't Let Go
Endless Ways
Ariel
Thin Air
Springfield
The Storm Before the Calm
Closer
One Last Goodbye
Distant Satellites
High Hopes (Pink Floyd cover) (Danny solo)
A Natural Disaster
Fragile Dreams
Untouchable, Part 1
Untouchable, Part 2

avatar van Leptop
geplaatst:
Uurtje geleden afscheid genomen van Riverside die speelde in de Bosuil te Weert. Het was er vanzelfsprekend erg warm en dat werd natuurlijk herhaaldelijk aangehaald door de frontman. De man heeft humor.

Uitstekend concert! Ik heb genoten.

De aftocht werd vertraagd omdat bij de ingang van de parkeerplaats 2 auto's in brand stonden. Niet leuk, wel enerverend.

avatar van stoepkrijt
geplaatst:
Outlaw104 schreef:
Fragile Dreams
Untouchable, Part 1
Untouchable, Part 2
Het Untouchable-tweeluik als afsluiter, wauw!

avatar van Outlaw104
geplaatst:
stoepkrijt schreef:
(quote)
Het Untouchable-tweeluik als afsluiter, wauw!
Ja, meestal is dat Fragile Dreams. Had overigens weinig gescheeld of ze hadden het helemaal niet gespeeld. Het publiek mocht kiezen tussen dat nummer of A Simple Mistake, waarbij Fragile het met miniem verschil won.

avatar van stoepkrijt
geplaatst:
Outlaw104 schreef:
(quote)
Ja, meestal is dat Fragile Dreams. Had overigens weinig gescheeld of ze hadden het helemaal niet gespeeld. Het publiek mocht kiezen tussen dat nummer of A Simple Mistake, waarbij Fragile het met miniem verschil won.
A Simple Mistake is vooral mooi samen met het Plovdiv Philharmonic Orchestra. Verstandig dat jullie toch voor Fragile Dreams hebben gekozen!

avatar van B.Robertson
geplaatst:
Terug van Stonehenge 2019. Om 14:00 met de trein vertrokken richting Steenwijk en goed 20 minuten later op het festivalterrein gearriveerd, net op tijd om nog een stukje Soulburn te zien en vrij vlot consumptiemunten in te slaan. Om 14:45 stonden de Limburgers van Inhume geprogrammeerd, die een langere reistijd dan mij hebben gehad in een meedogenloze hitte. Hier in het noorden was het nog steeds tropisch warm. Band heeft twee vocalisten, waarbij de ene wat harder stond afgesteld dan de andere. Voor de rest was het geluid niet top, maar de inzet was dat wel en dat leverde een puike show op. Even tevoren werd mij nog een kort interview afgenomen door RTV Noord. Ik gaf te kennen dat ik voor de grindcore kwam. Na drie bier en Inhume ging ik eerst wat in de stad eten en heb meer dan een liter water gehad. 16:40 uur was het de beurt aan het Zweedse Birdflesh die het geluid mooi in orde hadden en een overweldigende, goed op elkaar ingespeelde show afleverden. Men heeft een zingende drummer en speelt met gezichtsmaskers. Daarna heb ik de trein van 17:30 naar huis gepakt voor een home-break en ging om 19:40 andermaal richting festivalterrein. Mooi op tijd om nog een paar nummers van Altar te zien en het plasticglas op hun te heffen en om 20:10 was het de beurt aan de deathgrind van het Finse Rotten Sound. Gaaf optreden. Bij Extreme Noide Terror liep vervolgens alles in de soep met alleen de gitarist en drummer aanwezig en de rest niet op tijd wegens vervoersproblemen. Het duo speelde toen maar werk van gelegenheidsproject Desëcration en er kwam nog een Hollander van een ExNxTx-tribute band voor een paar nummers. Laat ik nou net die dag een ExNxTx-shirt aanhebben! Gaandeweg hun optreden ging ik naar de Birdflesh-stand, waar ik al eerder hun nieuwste worp had gekocht, om een Birdflesh-shirt. Enkele opdruk voor een tientje. Ik gaf aan bij de verkoper dat Birdflesh de beste band van het festival was en de gitarist, die erbij stond, gaf me spontaan een land. Het Belgische Aborted moest toen nog komen, maar viel me enigszins tegen. Na een lange soundcheck hadden ze het geluid zo zacht dat je er doorheen praten kon. Nog altijd beter dan oordoppen-niveau; wat m.i. nergens echt nodig was. Speelt ook dat ik aardig benevelt was door de alcohol en de hand losjes op de knip lag. Ik heb Metal Mike van de Aardschok-stand nog verveelt met een lof uiting (en netjes iets bij hem gekocht) en kennis gemaakt met een Poolse verkoper voor wat obscure grindcore. Met aanvang van Abbath was de fut er wel uit en ben ik huiswaarts gegaan.

avatar van Don Cappuccino
geplaatst:
27/07: OM – TivoliVredenburg, Utrecht

Toen dit concert werd bekend gemaakt, ontplofte de WhatsApp-groep van een aantal maten waar ik momenteel muziek mee maak (stoner/doom/postmetal/psychedelic). Hier moesten we bij zijn, dus gelijk op de eerste dag kaarten gekocht. Dat bleek een best goed idee te zijn, want het concert raakte snel uitverkocht (Pandora). Zo goed zelfs dat het concert naar een grotere zaal (Ronda) binnen TivoliVredenburg werd verplaatst. Ook die zaal (capaciteit: 2000 mensen) stond goed gevuld. OM komt dan ook niet heel vaak naar Nederland (de laatste keer was 2015 tijdens Le Guess Who?), aangezien Al Cisneros het druk heeft met Sleep en Emil Amos onder andere bij Grails speelt. Advaitic Songs uit 2012 is nog steeds de meest recente plaat en ook gisterenavond werd er nog geen nieuw materiaal gespeeld. Dat was geen enkel probleem.

OM was ronduit fantastisch live. Het monumentale basgeluid en -spel van Al Cisneros vibreerde al snel door de zaal. Wat een kracht en souplesse en wat een heerlijke hypnotiserende baslijnen! Ook zijn monotone cleane vocalen zijn bezwerend en passen perfect bij de muziek. Toch was het Emil Amos waar mijn blik het volledige concert naartoe is gegaan! Lang geleden dat ik zo geïnspireerd ben geraakt door een drummer na een concert. Amos speelt als een jazzy jaren '60/'70 drummer; veel sprekend tomwerk, fluisterende grooves en weinig dominante snareslagen; een beetje zoals Nick Mason (Pink Floyd) op Live at Pompeii speelt, maar dan technisch veel verder gevorderd en dynamischer. Cisneros en Amos tillen elkaar naar hogere niveaus en je merkt dan ook dat ze de nummers zelden natuurgetrouw spelen. Vooral Amos ''vulde'' de muziek veel meer, iets dat zeer goed in een livesituatie werkt. Ook de subtiele bijdrages van het derde lid met o.a. effecten/tamboerijn/gitaar/keyboard voegen veel toe aan de algehele sfeer. OM speelde grotendeels heel erg subtiel, maar richting het einde van het concert werd er even goed de beuk ingegooid met een asociaal lekker stonerriff en een donderende Amos die zijn fills steeds meer liet rollen. Genieten geblazen!

avatar van dix
dix
geplaatst:
Shit !

avatar van crosskip
geplaatst:
Don Cappuccino schreef:
OM speelde grotendeels heel erg subtiel, maar richting het einde van het concert werd er even goed de beuk ingegooid met een asociaal lekker stonerriff en een donderende Amos die zijn fills steeds meer liet rollen. Genieten geblazen!

Dat laatste nummer klapte er nog even behoorlijk op inderdaad Erg toffe show! Andere hoogtepuntje was de muziek vlak voor het optreden

avatar van stoepkrijt
Gisteren heb ik Eefje de Visser gezien in Gebouw-T in Bergen op Zoom.

Het was een zogenaamde try-out. Ik had de verwachting dat ze veel nieuw werk van haar aankomende album zou gaan uitproberen, aangevuld met een paar oude bekenden. Die verwachting was verkeerd, want het optreden bleek bedoeld om alvast warm te draaien voor de paar festivals waar ze deze zomer gaat spelen. Weinig nieuw werk daarom en een erg korte show van een minuut of 50. Toch wel een tegenvallertje, maar de minuten die ze wél speelden waren zeer de moeite!

Het optreden startte verrassend met Genoeg, waarop ik een fraai hees randje rond haar stem ontdekte dat ze ten tijde van De Koek nog niet had. Op Mee werd vervolgens snel duidelijk waarom ze twee achtergrondzangeressen had meegenomen (die overigens behoorlijk op de voorgrond stonden, maar dat gaf niet, want ze mochten zeker gezien worden). Hun toegevoegde waarde is op plaat niet zo te horen, maar live des te meer.

Ook Staan kwam voorbij in een fijne uitvoering en daarna kwam voor mij het hoogtepunt van de avond: de waanzinnige apotheose in Jong die maar bleef duren. Wonderbaarlijk eigenlijk hoeveel gelaagdheid er sinds Nachtlicht in haar muziek zit in vergelijking met haar kale eerste twee albums.

Na De Bedoeling volgden twee nieuwe nummers: de al vrijgegeven single Zwarte Zon en het hagelnieuwe Schemert (fuck Lange Vinnen!). Allebei erg stemmig en zwoel, mede geholpen door de oranjerode gloed van de lichten en de sierlijke armbewegingen die de drie zangeressen (ja, ook Eefje, want op deze nummers speelde ze geen gitaar) samen hadden ingestudeerd. Allebei de liedjes maakten grote indruk op me, waardoor het op plaat zo fantastische Scheef live eigenlijk niet zo overdonderend mooi overkwam als ik had gehoopt.

Als afsluiter had Eefje (en haar band natuurlijk, al denk ik dat ze uiteindelijk zelf ‘in charge’ is over de setlist) gekozen voor Stof. Logisch dat ze veel van Nachtlicht speelden, want de nieuwe nummers sluiten daar qua sfeer goed op aan. Ook hier zat een langgerekt outro aan waarbij mijn ogen dichtgingen om de indringende muziek optimaal in me op te nemen. Mooi!

Na drie kwartier gingen ze helaas al van het podium. Gelukkig kwam er nog een toegift van één liedje (Bitterzoet, ook nog vers van de pers), maar ik bleef toch een beetje overrompeld achter.

Omdat het optreden zo vroeg klaar was hadden we voldoende tijd voor onze mini-MuMe-meeting: AstroStart, 123poetertjes, Gretz en ik hebben het concert op ons gemak kunnen nabeschouwen en kunnen bijpraten. Ook hebben we nog even met Eefje gebabbeld die alle tijd nam voor haar fans. Ze heeft zelfs Nieks telefoon nog staan signeren. Omdat ik de enige was die nog niet al haar albums in de kast had staan heb ik Het Is nog gekocht en uiteraard van een krabbel laten voorzien. Een leuk aandenken aan een erg leuke avond!

avatar van blur8
Zo te lezen is de festival speellijst van Eefje een staalkaart voor introducees en minder voor fans. .
Dat komt dan goed uit. Ga haar voor eerst zien op Vlieland IntoTheGreatWideOpen.
Wel hopen dat het dan een langere set is dan 50 min.

avatar van stoepkrijt
Het was zeker ook een setlist voor de fans, alleen niet voor fans van het eerste uur / van haar oudere werk. Ik was een tevreden fan!

Op ITGWO zal Eefje vast een van de grotere namen zijn, dus minimaal een uur moet er toch wel inzitten lijkt me.

avatar van nlkink
Niet gisteren, maar zometeen:
Wiener Hofburg Orchester in de Wiener Staats Oper.

avatar van predator
nlkink schreef:
Niet gisteren, maar zometeen:
Wiener Hofburg Orchester in de Wiener Staats Oper.


Dat wordt een hoop Strauss

avatar van nlkink
Dat klopt. En veel Mozart!

avatar van Don Cappuccino
16/8: Oceans of Slumber – Little Devil, Tilburg

Toen ik zag dat Oceans of Slumber naar de Little Devil kwam, was ik redelijk verrast. De band zit namelijk bij Century Media (een van de grootste metallabels ter wereld) en heeft een aanzienlijk aantal views op YouTube. De Little Devil is een kleine en intieme zaal waar ongeveer 150 mensen in kunnen. Die stond gisterenavond dan ook vol, en terecht!

Oceans of Slumber is een band waarbij ik de albums in zijn geheel niet heel erg consistent vind, maar ze hebben flink wat pareltjes die ik vaak beluister. Die kwamen gelukkig allemaal langs in een 75 minuten durende headlineset: de sterkste nummers van Winter en The Banished Heart werden gespeeld. De band opende met Winter en toen Cammie Gilbert begon te zingen had ik gelijk bakken met kippenvel. Wat een prachtige soulvolle stem, zelfs wanneer ze tegen de blastbeatkanonnades van Dobber Beverly moet opboksen en uithaalt behoudt ze een hele aangename en warme toon in haar stem. Een van de beste vocalisten die ik ooit live heb gezien. Andere hoogtepunten waren Nights in White Satin (over een nummer naar je eigen hand zetten gesproken), The Decay of Disregard, No Color, No Light en het magistrale The Banished Heart, waar ze de set mee afsloten. Oceans of Slumber's sound is heel dynamisch, balancerend tussen progressieve metal, gothic rock/metal, doom, blackmetal en deathmetal; referentiepunten zijn onder andere oudere Opeth en The Gathering met Anneke van Giersbergen. Live werd dat ontzettend goed uitgevoerd en heb ik er enorm van genoten.

Het enige verbeterpunt zou het drumwerk van Dobber Beverly zijn. Niet vanwege zijn spel, want hij is technisch belachelijk goed, maar hij speelt bij vlagen echt te overdadig. Vooral in de rustigere nummers had hij soms wat subtieler mogen zijn, maar zijn blastbeats en dubbele basswerk zijn daarentegen monsterlijk in de hardere passages waardoor die stukken echt overdonderend klonken, maar dat is geen wonder als je eerst bij grindcoreband Insect Warfare speelde.

avatar van Nr.4
Afgelopen dagen onder andere Smif N Wessun, Freddie Gibbs, Masta Ace & Marco Polo, Pharoahe Monch, Techn9ne, CrimeApple & DJ Skizz, Clear Soul Forces, Illa Ghee, Blu & Exile, Choosey, Brother Ali, Quelle Chris, Apollo Brown & Rapper Big Pooh, The Alchemist, Blabbermouf, Dope DOD, Masego, Black Milk, Da Flyy Hooligan, Token.
Oftewel hiphop heaven. Hoewel er van alles valt aan te merken op de ontwikkeling van het festival en de enorme politiecontroles niet bijdragen aan een relaxtere entree blijft de vibe heerlijk en heb ik er van genoten als in m'n fanatiekste dagen op Hip Hop Kemp.

avatar van blur8
ITGWO 2019 op Vlieland. Vond het niet een perfecte Aflevering, maar er was voldoende sfeer en super fijne optredens.

Eerst maar even DE ontdekking: Pottery uit Toronto (CAN). verrassende PostPunk, waarbij punk element eigenlijk alleen de zang is. Smeltkroes van TalkingHeads, Divo en zoveel andere stijlen dat er toch weer een eigen sounds is .
Super aardige gasten die vol verbazing door de bijval vanuit de zaal een zeer geinspireerde show neerzetten. De 3 gitaren hebben bewust een andere klank, samenzang, een kei van een drummer. Super strak gespeeld; alle breaks zijn perfect. Dansbare, aanstekende songs waar ik instand wel wat mee kan (….). Helemaal goed gekeurd. Meerdere Nieuwe songs met nog meer dynamiek, Groeiplan is duidelijk.

Dan 2 bekende acts die volledig voldeden.
Whispering Sons. Zo een strakke set dat het totaal geen punt is dat het een herhaling is van paar maanden geleden. Nog steeds geen enkel slijtageplekje te ontdekken. Ze zijn heeeeel goed.

Villagers. Bij Conor natuurlijk geen herhaling van zetten. Setlist was zeer geschikt gemaakt voor een festival, waar ook niet ingewijden staan te luisteren. Gedeeltelijk vernieuwde band, Al het oude materiaal (weer) in een nieuw jasje plus 2 nieuwe songs. Hoogtepunt was dit keer theWaves die een dampende bewerking had ondergaan. Hij heeft ook trompet leren spelen, waardoor zn nieuwe Summer song extra lading krijgt.

SQUID. PostPunk uit Brighton. Heel goed gekeurde festivalopener op Donderdag. Midden stuk van de setlist is nog wat overstuurd Maar het meerendeel is lekker furieus, met funcky gitaren en dan neem ik een schreeuwende zanger snel voor lief.

The Murder Capital, is een verhaal apart. Hot Hot Hot, dus In potentie een van de hoogtepunten. Het was een heel goede gig, maar ik kreeg geen klik met de arrogante zanger. Ik zag een matig kopie van Shame. Charlie heeft een oprechte act maar deze zanger is slechts irritant. Arrogantie kan ook dood slaan. Neemt niet weg dat The Murder een verzameling puike songs hebben en muzikaal was bv Slowdance echt genieten. Goed concert, maar als totaalplaatje een gemiste kans..

HAELOS. Elektronische TripHop anno nu. Openend met Kyoto leek beste kruid snel weggegeven maar na een kabbelend middendeel ging het toch lekker los. Beste troef, de samenzang tussen hem en haar was prima verzorgd. Jammer dat beiden soms achter op het podium stonden met wisselende electronica zodat feeling met ons wat wegviel. Wel weer grappig: voor slotsong wilde ze kinderen op het podium. Oudere jongere niet gewenst . uiteindelijk werd de show gestolen door een 2 jarig jongetje met zn knuffel nog in de hand, die twijfelend toch begon te dansen.

The Teskey Brothers. In de studio rauwe blues met soul invloed. Op het podium beetje slappe hap. Heel onderhoudend voor een uur, maar op de een of andere manier klopte het totaalplaatje niet. DE doorleefde bluesstem was er, maar het gitaarwerk van de broers was nauw niet van spetterend topnivo, waardoor zelfs de blazers niet voluit mochten, leek het wel.

Yola. Britse Soul met country invloed. Zo ken ik de volle zangeres van vroeger oa. MassiveAttack. Ze had een groep waarschijnlijk uitstekende studiomuzikanten meegenomen , die zo voorzichtig netjes speelde dat Yola machtige stem maar een heel enkele keer voluit klonk. In wezen zijn het allemaal country songs, die in de studio een sprankelende Soul-Pop bewerking hebben gekregen. Daar was op het podium weinig van over. Heb nu een klein uur onderhoudende country nummertjes gehoord, en of dat mijn smaak is, blijf twijfels houden.

De BluesRock van Night Beats & Bobby Orora was van hoog niveau. Ik heb genoten.
De AfroBeat van BCUC, KOKOKO! & ONIPA deed wat ie moet doen op een festival. Prima.
Heb ook genoten van de Jazz van Oscar Jerome & KOKOROKO.
Door blokkenprogramma heb ik nog van alles gemist, inclusief Eefje deV. Blijft nadeel van een festival.
Het zij zo.
Ooo, heb ook nog foute DISCO gehoord van JUNGLE, Parcels & HotChips. Verschikelijk. Wist niet dat gemiddelde ITGWO’s zulk slechte oren hebben. Voor ieder wat wils wellicht. Wel wonderlijk dat dit 3tal als hoofdnamen op het affice stonden…. Rare lui die eilanders.

Het waren 4 enerverende dagen met heel veel moois maar ook ergernis over veel te duur eten en slechte IJsbaan locatie die of te druk was of alweer vol, waardoor je wandeling voor niets had gemaakt. Hoorde links en rechts zelfs twijfel over bezoek volgend jaar. Ik vond het overal zeer geslaagd.

avatar van TomPSV
Appelpop - 13 september 2019

Een vermakelijk avond gehad op Appelpop in Tiel. Danny Vera mocht de Mainstage aftrappen en deed dat erg leuk. Ongeveer in het midden kwam zijn hit Rollercoaster voorbij, maar daarna was het tijd voor wat flinke rockmuziek. Ook leuk om die kant van hem te zien. Prima interactie met het publiek ook.

Tijdens het eten wat van Son Mieux meegekregen, waarna we naar de Ierse band Inhaler gingen kijken op het 3e podium. Deze band, onder leiding van de zoon van Bono, bestaat pas kort, maar nu is al duidelijk dat we meer van hun gaan horen. Tijdens deze 40 minuten kwamen al de nodige fijne songs voorbij en ik heb me er bijzonder goed bij vermaakt. Zou leuk zijn als ze over een aantal jaar erg populair zijn en dat je ze hier al hebt gezien, samen met zo’n 600-700 andere mensen schat ik.

De rest van de avond genoten van Racoon (blijft gewoon een erg goede Nederlandse band, die een uur lang al hun hits spelen die iedereen eigenlijk wel kent). Na een stukje Rowwen Hèze de avond afgesloten bij headliner De Staat, die er altijd een feestje van weten te maken.

Erg sterke line-up voor zo’n gratis festival imo. Verder had je deze avond bijvoorbeeld ook nog Navarone (helaas gemist) en Merol en Maan (niet mijn muziek).

avatar van Don Cappuccino
14/9: Breda Barst - Soul Grip/Slow Crush - De Spaanse Kraag (gratis)

De Spaanse Kraag is eigenlijk de alternatieve/metaltent van Breda Barst. Net als vorig jaar (Barst en Dodecahedron) zet het festival weer een aantal interessante namen neer voor mij. Dit jaar waren dat Soul Grip en Slow Crush, allebei uit België.

Voor Soul Grip was niet heel veel volk komen opdagen en dat is jammer. Het publiek hield ook een behoorlijke afstand, ik ben compleet vooraan gaan staan. Dit was namelijk een intense blackmetalset die grotendeels met scherpe melancholische tremolo's en knallende blastbeats op je af werd gevuurd. De band doet me behoorlijk denken aan het Duitse Der Weg Einer Freiheit, maar wisselt ook af met fluisterende post-rock/metalpassages en wat meeslepende Amenra-toestanden. Op plaat mist het afwisseling, live is dat minder erg vanwege de passie waarmee er gespeeld wordt.

Daarna viel er even een pauze en ben ik, zonder enige voorkennis, naar het Belgische blackwave. gaan kijken. Ik was blij verrast: aangename jazzy en zomerse hip-hop met een erg goede liveband.

Het optreden van Slow Crush, daar keek ik al een tijdje naar uit. Aurora was een van mijn favoriete platen van vorig jaar. Gelukkig was het nu al een stuk drukker in De Spaanse Kraag. Slow Crush brengt een sound die volledig in mijn straatje ligt: heavy en melancholische shoegaze. Denk aan de golvende texturen van My Bloody Valentine en Slowdive met de meeslepende ritmiek van Deftones en de heavy warmte van het gitaarwerk op Siamese Dream van The Smashing Pumpkins. Die zware en gelaagde instrumentatie wordt prachtig gecontrasteerd door de hemelse shoegazefluister van bassiste Isa Holliday. Echt muziek om volledig in op te gaan, kippenvel. Gelukkig hadden ze merch bij, dus ik heb nog een shirt met de Aurora-hoes gekocht.

avatar van Bonk
Gisteren Gezien in 013, Tilburg: Ayreon - Electric Castle Live and Other Tales

Dit was er één in de categorie historische concerten die ik nooit meer hoop te vergeten!

Een liveconcert van Ayreon is al uitzonderlijk, al zijn we de afgelopen jaren er al vaker op getrakteerd. Wat mij betreft is Arjen Lucassen een (gedeeltelijk miskend) genie, die hele bijzondere dingen weet te creëren. Into the Electric Castle is hier een voorbeeld van. Dat men uit meer dan 60 landen de overtocht naar Tilburg wil maken, zegt wel veel, al zal bij het merendeel in Nederland geen lichtje gaan branden als het over Ayreon gaat.
Vier voorstellingen in 013 en dat is het! Dat kan ook niet anders met zoveel betrokken artiesten. Uiteraard ver van tevoren uitverkocht. In de stad is er een expositie van de prachtige tekeningen van Jef Bertels, die gebruikt worden bij het album, er is een Ayreon camping, Ayreon bier, Ayreon ijs en een Ayreon burger voor wie dat wil. Dat maakt dat je er lekker naar toe leeft.

Voor het concert wordt ons aangegeven op humoristische wijze dat onze minderwaardige rechthoekige apparaatjes toch niet op kunnen tegen de dvd-registratie die met camera's gemaakt wordt, derhalve het verzoek ze niet te gebruiken. We konden beter onze vleselijke analoge ogen en oren gebruiken om gewoon te genieten. Het eerste applaus was binnen.

Het eerste kippenvel was er al toen alleen nog maar het doek open ging. Wat een werkelijk fabelachtig decor. Er stond een werkelijke kasteelmuur op het podium. Op de kantelen konden (achtergrond)zangers staan en daar stond de verteller (Forever) die vandaar het speelveld kon overzien wat hij zelf gecreëerd had. Ik zal hier niet het hele verhaal uit de doeken doen, dat valt elders wel te lezen, maar het zit heel aardig en humoristisch in elkaar met een aantal personen uit diverse gebieden en tijden die verzameld worden om een queeste te voltooien, wat niet een ieder gegund is.
De verteller-rol werd fantastisch ingenomen door John de Lancie (bekend van Star Trek, waar hij Q vertolkte). Iemand met een geweldige stem, maar die ook de ruimte had gekregen om er zijn eigen draai aan te geven, wat de show nog een extra dimensie gaf.

Maar dat deden de projecties die tot leven kwamen op het scherm achter het kasteel ook. Daar werden fantastische beelden geprojecteerd, veel landschappen/tekeningen van Jef Bertels, maar ook andere beelden die het verhaal zeer goed ondersteunden. Het was dus alleen al een pracht om te kijken.

En de muziek dan? Nou, tijdens het verhaal kwamen de diverse zangers en zangeressen door de poort het podium op. Stuk voor stuk geweldige zangers en zangeressen. Waaronder Fish (ex-Marillion), Damien Wilson, Anneke van Giersbergen, Edwin Balloch, Mark Jansen, Simone Simons en natuurlijk Arjen Lucassen zelf. Nou ja, ik doe eigenlijk mensen tekort door ze niet te noemen, want een ieder nam heel wat kwaliteit mee, dus kijk hier maar voor de volledige bezetting. Er werden gereld duetten of meerstemmig gezongen en ook dat klonk geweldig.
Opnieuw zorgde de aankleding weer voor een extra dimensie. Niet alleen de kostuums waren geweldig passend, ook doordat de zangers ook nogal wat uitstraling en charisma met zich mee brachten, spatte de strijd soms van het podium af. Wat een stemmen, kracht en bereik heb ik gehoord!

En als je dan ook nog eens fantastische instrumentalisten hebt, dan wordt het natuurlijk een fantastisch geheel. Of het nu Thijs van Leer op zijn fluit was, of Joost van den Broek (met Arjen de grote bedenker achter deze concertreeks) op de toetsen. Geweldig gitaarspel, werd afgewisseld door klasse op viool en cello. Mocht je de muziek van Ayreon niet kennen: inderdaad het gaat alle kanten op. Robby Valentine maakte ook nog als verrassing zijn entree en gaf een geweldige pianosolo weg.
Wat een speelvreugde werd er tentoongespreid en wat gunde men elkaar de ruimte om er een prachtshow van te maken en ieder zijn moment te pakken.
Zo werd er toegewerkt naar een spetterend einde, waar alle acteurs, oh nee muzikanten, het podium deelde.

De toegift bestond uit The Other Tales, waarin de diverse zijprojecten van Arjen Lucassen aandacht kregen, zodat The Gentle Storm, Ambeon, Stream of Passion, Guilt Machine (en Fish mocht Kayleigh zingen), zijn solowerk en Star One langskwamen, waarbij bij het laatste nummer het podium wederom volledig gevuld werd. Wellicht dat deze Other Tales niet voor een ieder gehoeven had, maar ik vond een het een heel lekker toetje na een werkelijk fenomenaal hoofdgerecht. Goed voor de afbouw, zonder de smaak van het hoofdgerecht te verpesten.

Mocht u nu denken, die Bonk praat wel erg in superlatieven. Overdrijft hij niet een beetje? NEE! Dit was nog weer een stukje sterker dan The Theater Equation en zoals gezegd hoop ik dit de rest van mijn leven niet te vergeten! Minimaal één van mijn beste concerten ooit, maar eerlijk gezegd denk ik dat ik nog nooit bij een concert geweest ben waar het geheel zo klopte. Overdonderend van begin tot eind!

avatar van Brunniepoo
Ik was er vrijdag bij. Goed concert, maar de superlatieven laat ik verder achterwege. Overigens echt wel hulde voor Lucassen, die er ondanks zijn podiumangst toch maar mooi stond.

avatar van Leptop
Ik was er gisteren. Dit was een bijzonder knap georganiseerde en uitgevoerde show. Hulde aan Lucassen en zijn gevolg. Met volle teugen van genoten.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:34 uur

geplaatst: vandaag om 18:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.