Ik moet ook zeggen dat ik nog geen brandende tenten heb gezien, toch zeker niet met mensen in. Inderdaad er net over zou ik denken.

2 jaar geleden was het, de laatste nacht. ik en mn kameraad zaten in mn tentje, zo strak als een snaar maar ik zie opeens een gast met een aansteker zo'n rubber van een tent aansteken. ging gelijk uit. nou, dat was niet leuk dus nog maar een keer. en toen ging het snel en tot mijn schrik renden er mensjes uit!

ik daarheen waggelen en heb die arme mensjes maar bij ons laten slapen toen.

Dit was natuurlijk het verhaal waar ik 10 posts geleden achter aan het vissen was! Prachtig hoe die spanning wordt opgebouwd, en dan het ontroerende en romantische einde! Je hebt verborgen talenten Dondijk!

Dacht dat je bedoelde of het me zélf wel eens was overkomen.

Jaja, nou ja niet verborgen maar ik laat het te weinig zien

Dààr hou ik je dan aan ))

Vandaag is het zo ver!

Als jullie mij herkennen, geef maar een gil
Toedeloe!

Net al een smsje gehad van Cygnus: die begon aan zijn eerste PINT. De man is maw alvast goed gearriveerd aldaar

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

MuMe is dit weekend scheidsloos. Don, profiteer ervan!

Dan is het juist niet leuk, provocatie stel niéts voor zonder een hogere macht.

Neil Young was weer geweldig !

Setlist:
1. LOVE AND ONLY LOVE
2. HEY HEY, MY MY
3. EVERYBODY KNOWS THIS IS NOWHERE
4. SPIRIT ROAD
5. WHEN YOU DANCE I CAN REALLY LOVE
6. FUCKIN' UP
7. ALL ALONG THE WATCHTOWER
8. OH LONESOME ME
9. MOTHER EARTH
10. THE NEEDLE AND THE DAMAGE DONE
11. UNKNOWN LEGEND
12. HEART OF GOLD
13. OLD MAN
14. GET BACK TO THE COUNTRY
15. WORDS
16. NO HIDDEN PATH

BIS
17. A DAY IN A LIFE

The Verve vond ik ronduit slaapverwekkend.... MY MORNING JACKET was (voor mij) de ontdekking van de dag en SLAYER was goed in form ondanks het ondankbare uur van de dag en het weinige volk...

EDELMETAAL VAN SLAYER, SUBLIEME ROCK MET NEIL YOUNG & SLAAPLIEDJES VAN THE VERVE (verslag Werchter 08 - dag 2: vrijdag 040608)

Toen ik vanuit Wakkerzeel zo op de festivalweide uitkwam en er dus een hele tijd naast fietste en toen ik Werchter (dorp) binnenfietste, op weg naar de fietsenstalling hoorde ik nog het laatste deel van de MONZA-seltist. En alhoewel van op enige afstand: dat klonk verre van slecht. Wat later ook bevestigd zou worden door zij die de show wel bijwoonden. Eens de fiets gestald, en op de festivalweide aangekomen, vrienden "gevonden", en ei zo na tijd voor SLAYER.
Dus de drankbonnenvoucher om gaan ruilen, me voorzien van een (veel te duur) drankje en op naar het hoofdpodium...


SLAYER (Main Stage)
Als ik echt van voor had willen staan bij SLAYER, had dat zeker nog gekund, want, écht druk was het niet op Werchter... Maar goed, Slayer speelt sowieso al met de volumeknop op +10, en waar we stonden was het zich prima... en daar verschenen Kerry King, Tom Araya, Jeff Hanneman en Dave Lombardo. "We haven't got much time" aldus Arraya, dus hakte SLAYER er meteen flink in met de niet te mis vestane boodschap 'God Hates Us All' (DISCIPLE). De band speelde met zichtbaar enthousiasme en gepaste metalen agressie en werkte een stevig set af. Van het recente album (Christ Illusion) kregen we CULT en JIHAD, die beiden live een stuk agressiever en sterker klinken dan op het abum, én er waren absolute classics zoals "SOUTH OF HEAVEN", "WAR ENSEMBLE", maar vooral: "DEAD SKIN MASK" én "RAINING BLOOD".

En jawel, ook "MANDATORY SUICIDE" en "ANGEL OF DEATH" (als waardige afsluiter) door meningeen, waaronder ondergetekende, meegebruld stonden op de set !!

De Amerkanen speelden op 4 juli, 'hun' Nationale Feestdag, wat Tom Arraya noopte tot de woorden "Independence only comes with bloodshed? Are you Ready for War?" als introductie van WAR ENSEMBLE. Of ik, en velen met mij, daar nu zou blij mee ben, is een andere zaak. Of zou het ironie van meneer Arraya geweest zijn ?

De keuze voor een band als SLAYER voor een festival als Rock Werchter mag dan misschien wel vreemd zijn, duidelijk was wel: "dit is 'the real thing' en Metallica is voor mietjes" )
De set van Slayer werd alleszins gesmaakt door het publiek, al zou ik 3/4 ervan, zij met hun metal-shirts dus, niet meer zien de rest van de dag...

Alleszins: Slayer kwam zag en overwon met Thrashmetal van de bovenste plank !!

SETLIST:

1. DISCIPLE
2. CULT
3 CHEMICAL WARFARE
4. WAR ENSEMBLE
5. JIHAD
6. DEAD SKIN MASK
7. HELL AWAITS
8. SOUTH OF HEAVEN
9. RAINING BLOOD
===
10. MANDATORY SUICIDE
11. ANGEL OF DEATH

*
MY MORNING JACKET (Pyramid Marquee)
Behalve NEIL YOUNG en SLAYER waren er eigenlijk geen bands die ik op vrijdag kost wat kost wilde zien. Al was ik wél benieuwd naar de blijkbaar herboren THE VERVE en meer nog naar MY MORNING JACKET en hoe hun alt.country en alt.folk en sfeervolle rock zou klinken.... Ik kende er slechts enkele nummers van. Maar Frank, die ik ondertussen had gevonden, vezekerde me: "als je Neil Young goed vindt, Mark, ga je dit zeker ook kunnen smaken". Frank had gelijk. Het optreden van MY MORNING JACKET was behoorlijk sfeervol en de gitaarscapes waren geweldig, alsook de soms harde riffs. Op hun best bleek MMJ wanneer ze de wat meer rusigere toer opgingen, maar ik vond het eigenlijk allemaal wel goed klinken moet ik zeggen. Jammer dat we buiten de overvolle tent stonden, en dus 'minder' betrokken waren in het gebeuren, maar toch bezorgde dit optreden mij een bijzonder goede indruk en ik ga hier dringend eens wat meer muziek van opzoeken !

En ik ga zeker starten met het nummer "ONE BIG HOLIDAY" waarmee de band hun set afsloot: hoe geweldig klonk dat wel niet zeg !!!

Na MY MORNING JACKET even de tijd genomen om langs de gezellige festivalmarkt alsook diverse eetstandjes te laveren, en een lekkere maaltijd genuttigd aan de barbeque-stand, om een weinig later Maarten, die ik al jaren niet meer gezien had, terug te vinden... Na wat bijgepraat te hebben ging het dan weerom richting hoofdpodium...


*
THE VERVE (Main Stage)
Alhoewel ook ik trotse bezitter van die singles "Bittersweet Symphony" én "The Drugs Don't Work" ben, heb ik de hele hype destijds rond het bandje THE VERVE eigenlijk nooit zo goed begrepen. Goed: die twee singles waren, en zijn nog steeds steengoed, dat is een feit, maar voor hun ander werk zoals "Sonnet" en "Lucky man" alsook menig album tracks moest men mij niet zozeer komen wakker maken... Toen ik dan vernam dat de band terug bijmekaar was en zelfs aan nieuw plaatwerk werkte kon me dat dan ook weinig enthousiasmeren. Maar nu ze dan toch meteen voor NEIL YOUNG op het hoofdpodium bleken te staan, dacht ik "ik wil het nog eens een kans geven"...

Goh. Wat een teleurstellend optreden zeg. "This is Music" was de opener, en - zéker als het als statement geldt - al even arrogant als de houding van frontman Richard Ashcroft. Maar goed an sich best wel een leuk nummer. Maar dan volgde dat oersaaie "Sonnet", zwijmel zwijmel.... De rest van de set zou er niet beter op worden, het werd pijnlijk duidelijk dat behalve dan het eerder genoemde "This Is Music" en die successingles, de muziek niet erg veel bijzonders is. En de livejasjes van nummers leken niet echt goed te passen. Het kabbelde allemaal maar voort, maar echt spannend werd het nooit. Voeg daar nog de iriiterende arrogante houding van Ashcroft, die zich blijkbaar God waant, aan toe.... In de beste momenten deed de muziek je denken aan The Beatles en Echo & the Bunnymen: alleen, genoemde bands zijn dan wel met overschot stukken béter...

Zelfs de "hits" "Bittersweet Symphony" en "The Drugs Don't Work" klonken vrij mak en weinig geïnspireerd. En een weinig hoopvolle nieuwe single "Love is Noise" deed me ook niet utikijken naar dat reunie-album.
Neen, dan zet ik nog wel eens een album van The Beatles of Echo & The Bunnymen op. Het verhaal van het origineel en de (slechte) kopie weetjewel?


*
NEIL YOUNG (Main Stage)
De hoofdreden om een dagje naar Werchter af te zakken was, jawel, NEIL YOUNG. Een tweetal weken na zijn triomfantelijke doortocht in Antwerpen al (of was het nog vroeger) hoorde ik de eerste geruchten over een mogelijke doortocht op Rock Wercher, al dan niet mét Crazy Horse. Dat laatste bleek onjuist, maar Young kwam dus wél dégelijk en met de prima muzikanten die er ook in Antwerpen al bij waren. De fantastische akoestische perfectie die Antwerpen was zou wellicht niet gehaald worden, maar ik verwachtte me op zijn minst aan een goede rock-show, een festival waardig. Maar tegelijk hoopte ik op een niet te voor de hand liggende aka te toegankelijke setlist. Veeleisend? Misschien wel. Alleszins: mijn smeekbeden werden verhoord. En hoe !
Wat een setlist !! En wat een knap muzikaal spektakel !

De NEIL YOUNG-set was genieten van a tot z. Een elektrische set, met tal knappe gitaarsoli zoals we dat van Dinosaur Sr. gewend zijn, en op diens typische onnavolgbare stijl. Neil & co openden enorm sterk met het van "Ragged Glory" afkomstige "LOVE AND ONLY LOVE" meteen gevolgd door de al even geweldige als knap gëinterpreteerde "HEY HEY, MY MY" en "EVERYBODY KNOWS THIS IS NOWHERE". Allen songs die Young destijds met Crazy Horse inspeelde. Uit het recente album "Chrome Dreams II", kregen we "SPIRIT ROAD" en later in de set het fenomenale "NO HIDDEN PATH" dat een klein halfuurtje lang duurde (!!!). Met uiteraard inbegrip van geweldig gitaarwerk !
Een hoogtepunt van een optreden dat an sich eigenlijk al een hoogtepunt was...

Maar het was ook genieten van klassiekers zoals "WHEN YOU DANCE I CAN REALLY LOVE", "OH LONESOME ME", "HEART OF GOLD", en "OLD MAN" ..... o ja, en kippenvel bij "THE NEEDLE AND THE DAMAGE DONE" natuurlijk...

Young's interpretatie van Bob Dylan's "ALL ALONG THE WATCHTOWER" verdient zeker ook vermelding, en het is goed dat deze song terug in de live sets opduikt (zie ook de WELD-tour en CD). Het enige minpuntje was misschien de aanwezigheid van "MOTHER EARTH", een nummer met een niet mis te verstane boodschap: waar je het niet mee oneens kan zijn: "respect Mother Earth".... Maar laat dat nou net niet Neil's sterkste nummer zijn..

Ronduit genieten, en een méér dan aangename verrassing was de aanwezigheid van "WORDS (Between the Lines of Age)" ! Wow! Klasse! Wat een uitvoering !!

En wat te denken van de (jammer genoeg enige) bis? "A DAY IN A LIFE". Jawel; van The Beatles ! Superversie in deze Neil-behandeling !!!

SETLIST:

1. LOVE AND ONLY LOVE (Ragged Glory
2. HEY HEY, MY MY (Rust Never Sleeps)
3. EVERYBODY KNOWS THIS IS NOWHERE (Everybody Knows This Is Nowhere)
4. SPIRIT ROAD (Chrome Dreams II)
5. WHEN YOU DANCE I CAN REALLY LOVE (After The Goldrush)
6. FUCKIN' UP (Ragged Glory)
7. ALL ALONG THE WATCHTOWER (Bob Dylan) (Weld)
8. OH LONESOME ME (After The Goldrush)
9. MOTHER EARTH (Ragged Glory)
10. THE NEEDLE AND THE DAMAGE DONE (Harvest)
11. UNKNOWN LEGEND (Harvest Moon)
12. HEART OF GOLD (Harvest)
13. OLD MAN (Harvest)
14. GET BACK TO THE COUNTRY (Old Ways)
15. WORDS (Harvest)
16. NO HIDDEN PATH (Chrome Dreams II)

BIS
17. A DAY IN A LIFE (The Beatles!) (The Beatles: Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band)


Géén "Cortez The Killer" of "Like A Hurricane" dus, noch "Pocahontas" of "Powderfinger". Maar een mens kan niet alles hebben, niet?
Wél een sublieme live-set van Dinosaur Sr. & co. Neil Young mag dan wel al 62 jaar geworden zijn, het ziet er niet naar uit dat hij meteen gaat stoppen, en hopelijk denkt ie daar zelf ook zo over, want de man is nog steeds in bloedvorm en mag ons nog meerder keren met bezoekjes - al dan niet mét Crazy Horse - vereren, alsook nieuw-albumwerk op ons loslaten

In De Morgen van Zaterdag 5/7 werd het optreden van NEIL YOUNG als "oudbollig" afgedaan en Neil zou de duimen moeten leggen voor het vele jonge gitaargeweld. Niets is minder waar natuurlijk. Journalist Bart Steenhout beweert bovendien dat het publiek enkel zou bestaan hebben uit een "vooral ouder en mannelijk publiek". Goh, dat zal dat meisje dat naast mij stond, en de vele jonge jongens (ok; vooral jongens, dat wél) dan ook wel met enige bedenkingen lezen. Vraag is natuurlijk wààr meneer Steenhout stond en of ie er daadwerkelijk wàs. DM bestond er ooit in een optreden van Nick Cave te bespreken en nummers te vermelden op de setlist die die avond niet eens gespeeld werden

Diezelfde DM vond The Verve, waarbij ik ei zo na in slaap viel, dan weer geweldig... ieder zijn mening natuurlijk

Over MOBY kan ik kort zijn. Het léék een waar feestje te zijn en dat was het wellicht ook wel ... Maar omdat ik tijdig wilde vertrekken, heb ik slechts een tweetal nummers meegemaakt. Al was ik misschien beter gewoon nog wat blijven genieten in plaats van met te willen haasten: maar dat is een ander verhaal...

Gister een dagje geweest. Ludiek optreden van The Hives, prima optreden van Editors en Kings of Leon, een verrassende, maar sterke concert van Sigur Rós en geweldig afsluiter met bijna 2 uur Radiohead, echt genieten geblazen!

Hoogtepunten: Neil Young, Sigur Ros, My Morning Jacket en Radiohead.

MIjn hoogtepunten: Moby verassend genoeg, Soulwax, The Raconteurs, Underworld, Radiohead. Ik denk dat de chemical brothers ook goed waren, maar ik heb daar een groot gat zitten in mijn geheugen.

En terecht.

De dance-acts waren dik in orde dit jaar... Soulwax, Shameboy, 2manydj's, Moby, Underworld en Justice... Maar de Chemical Brothers vielen tegen, hoewel ik daar in mijn herinnering ook een gaatje heb...

Vergeet Shameboy niet!

Bij Justice stond ik links vanvoor in de tent, zelden zulke opgehitste menigte gezien. Een uur lang staan springen, zonder er zelf enige moeite voor te hoeven doen. Just go with the flow....

Eh..



Justice had ik op Pinkpop al gezien, dus ik wist hoe gaaf dat zou worden. En die stelden zeker niet teleur, heb een uur staan springen...

Beste optredens waren voor mij:

Radiohead
Underworld

Nog goede:

Soulwax
Slayer
Sigur Ros
Justice

Even een dagje geweest zaterdag. Altijd gezellig met een paar makkers een dagje pendelen tussen veld en tent. Sigur Ros was mooi. Bij KT Tunstall was het erg gezellig. Editors waren op dreef. De zanger van de Hives is prettig gestoord, net als de zangeres van Gossip.

Kate Nash was niet te verstaan, op wat piepende klinkers na. Maar het was er droog. En Kings of Leon hadden me al tweemaal eerder verveeld.

Heb het toch een beetje gehad met Radiohead. Ga m'n cijfertjes voor die makkers maar weer eens wat aanscherpen, want het repeterende obligate edoch pretentieuze gebliep komt me nu echt de oren uit. Hoop steeds dat ik ook die genialiteit zal horen die anderen horen, maar het is me blijkbaar niet gegeven. De lichtshow was mooi. De muziek vooral saai, op een enkel uitstapje na. En er liepen halverwege de show ook echt drommen mensen weg.

Hmm, Radiohead was voor mij wel het absolute hoogtepunt, ondanks dat ik ze dinsdag ook had gezien. Andere setlist dan in het Westerpark. Dat kan niet gezegd worden van REM die exact dezelfde deuntjes weer speelden als in Amsterdam, in een ietwat andere volgorde.

Raconteurs was het andere hoogtepunt.

Verder waren Editors degelijk maar niet spannend. Beck speelde veel bekend werk met als hoogtepunt voor mij Black Tambourine, maar hij maakte geen reclame om nog eens naar een Beck-optreden te gaan. Statisch, geen contact met publiek ed.

Anouk verdient ook een vermelding: die straalde wat uit en was goed bij stem. Iets te veel ballads imo, anders had ze het hele weiland in kunnen pakken

Ik ben al weer een paar uurtjes thuis, dus de hoogste tijd om mijn Werchter hier eens even samen te vatten. WAT een weekend zeg, sjesus. Ik heb heel veel genoten (oke, me soms ook wel geïrriteerd, maar goed dat krijg je als je moe bent).

Mijn Werchter:

Dag1

Air Traffic:
Van de drie(!) concerten die Air Traffic op Werchter heb ik alleen maar een stukje van het eerste concert gezien. We kwamen net aan en moesten nog drankbonnen halen etc. Wat ik heb gezien klonk erg overtuigend en ik ga zeker eens kijken of ze echt zo goed zijn als ze klonken.

Counting Crows:
Van deze band ken ik redelijk weinig, en ik had waarschijnlijk ook niet vooraan gestaan als mijn vrienden ze niet zo graag hadden willen zien. Ik vond het optreden redelijk, het was allemaal wel leuk en zo, maar het heeft me niet echt overtuigd.

Mika:
De eerste (hele grote) verassing van het festival. Ik had al gehoord dat deze meneer live erg goed was, en ja nu we toch vooraan stonden... Wat een optreden!! De muziek is misschien niet de meest ingenieuze die er bestaat, maar het enthousiasme spatte er ongelooflijk van af en de sfeer zat er voor het eerst echt in. Een van de hoogtepunten van het festival!

Lenny Kravitz:
Nog helemaal blij van Mika, luister ik vol goede hoop naar Lenny Kravitz. Nou na 2 minuten was ik hem helemaal zat. Het is dat we erg goed stonden, en dat we door te blijven staan R.E.M. goed konden zien, anders was ik na het tweede nummer vertrokken

R.E.M.:
Redelijk goed. Direct na het optreden was ik wat teleurgesteld, ze hebben immers Everybody Hurts(!) en Nightswimming niet gespeeld, en ze speelden erg veel nieuwe nummers (waarvan ik er weinig kende). Maar achteraf toch een van de betere headliners.


Dag 2

Slayer:
Alleen Raining Blood gezien, en dat klonk wel aardig.

My Morning Jacket:
De tweede verassing van het festival!! Er was mij verteld dat ze erg goed waren, maar ik kende er totaal niks van. Nou, diegenen hebben gelijk, erg leuk optreden met erg goede muziek. Hier ga ik zeker meer van luisteren!

Duffy:
Heel eventjes staan kijken, maar ik vond het erg saai.

The Verve:
Tegenvaller, op Bittersweet Symphony na wat wel leuk was om te horen. Ik ben het ook helemaal met c-moon eens, de arrogantie straalde er van af en ik was blij toen ze (zonder iets te zeggen) van het podium af liepen.

Neil Young:
Ook een tegenvaller. Ik had hier best veel van verwacht, misschien toch iets te veel. C-moon vond het half uur durende nummer geweldig, nou, ik niet. Ik had na 10 minuten het helemaal gehad met die ellenlange solo (want van een nummer was geen sprake meer) en hoopte dat hij er snel mee op zou houden. De rest van de set was goed. Nu zou je denken dat op basis van een nummer, een concert niet tegen kan vallen, jammer genoeg wat dat ook een kwart van de speeltijd. Oh ja, en het is heel leuk dat meneer Young 'A Day In The Life' prachtig kan coveren, maar waarom er geen 'Rockin in the Free World' werd gespeeld is mij nog steeds een raadsel. Jammer.

Moby:
Nu baalde ik redelijk. Erg weinig hoogtepunten en veel tegenvallers. Maar toen kwam Moby. Ik ben helemaal niet dance georienteerd maar wat was dit vet! We stonden redelijk achteraan maar ook hier ging iedereen uit zijn dak en de sfeer was geweldig.


Dag 3

MGMT:
Kende ik niet, en de rest wilde het wel zien. Klonk heel aardig, maar moet ik meer van gan luisteren.

Band Of Horses:
Weer een verassing. Ik kende twee cd's en waar ik ze op cd erg matig vindt, waren ze hier echt geweldig! Misschien heb ik de cd's toch iets verkeerd ingeschat....

Editors:
Erg leuk, ik heb er weinig van meegkregen, er speelden zich leukere taferelen af, recht voor mijn neus. Erg lang verhaal, en heeft niks met de muziek te maken dus ga ik hier niet typen, mochten mensen nieuwsgierig zijn -> pm

Ben Harper:
Weer een hoogtepunt. Ik kende hem een beetje, maar we wachtten vooral op Sigur Ros. Erg goed, heel erg goed. En gelukkig vond hij zelf dat ook, hij kreeg er tranen van in zijn ogen.

Sigur Ros:
Voorspelbaar vond ik, maar wel erg goed. Mooi om ze live aan het werk te zien. Ook leuk dat ik nu meteen de dames van Amiina heb gezien, en voor de rest vooral betoverend.

Radiohead:
Na veel hard, en irritant geduw (ik stond 5 meter van het podium), begon Radiohead erg sterk, om vervolgens iets in te zakken en weer heel sterk te eindigen. Ik vond het een erg goed en leuk optreden, maar ook ik kan die genialiteit maar niet ontdekken.


Dag 4

John Butler Trio:
Extra vroeg opgestaan om dit trio te zien, en maar goed ook! Erg leuk, en ze kregen de sfeer er al vroeg in. Waar andere artiesten verdronken in ellenlange saaie solos, wisten deze heren te soleren, en het toch interessant te houden. Dat getuigt van klasse!!

Anouk:
Matig, erg matig. Pas na Girl werd het leuk. En het is leuk dat je je kinderen meeneemt en even op het podium te hebben. Maar om een jongetje van 6 een solo te laten gaan spelen, vindt ik erg overdreven.

Grinderman:
Jammer genoeg, alleen het einde (vanaf No Pussy Blues) gezien, maar dat was erg goed.

Justice:
Na Moby, wilde ik deze heren zeker zien. En dat was maar goed ook! Wat een energie heeft het pubiek dan ineens Ik heb een uur lang staan springen en dansen, met alle gevolgen van dien

Beck:
Van een afstandje gezien en leek me wel aardig, meer niet.

dEUS:
Sorry, voor alle Belgen maar ik vindt ze dus echt niet headliner waardig. En zeker niet op de laatste dag. Na 5 minuten weggegaan.

Nightwish:
Na die 5 minuten dus naar Nightwish gaan kijken (blijft een beetje mijn secret pleasure ). Erg leuk, (de eerste band die vuurwerk gebruikte!!) maar niet meer wat het geweest is. Tarja blijft deze die Slaying The Dreamer etc beter zingt. Zij had iets. Deze dame kan goed zingen, echt waar. Maar ze mist het speciale wat Tarja wel had.


Zo, dat was mijn Werchter. 4 dagen van feest, muziek en lol. Veel hoogtepunten, weinig tegenvallers (alleen dag 2). Wat mij wel opviel, was dat ik de weinig bekende bands erg goed vond en dat ik de headliners over het algemeen erg tegen vond vallen (dEUS en Neil Young dan, R.E.M. en Radiohead waren wel leuk). Weer veel ontdekt, en genoeg stof tot luisteren!
Maar een ding snap ik niet: waar stond in godsnaam een stand met cd's?!?!?!? Ik heb er op het hele terrein en ook daar buiten geen kunnen vinden, en dat vindt ik wel slecht voor een festival.

Amen.

mijn hoogtepunten: sigur ros, lenny kravitz, moby, radiohead, the national en band of horses. Neil young viel wat tegen, vooral dan die ellelange solo bij een niet ééns zo goed nummer. Nochtans ben ik een grote fan van hem

Ik ben ook Neil Young-fan en als ik iets goed vind aan hem zijn het wel die gitaarsolo's waar maar geen einde aan lijkt te komen.

Hij speelde toen in de RAI ook Hidden Path, ook redelijk lekker lang uitgesponnen. Voor mij was het heerlijk genieten, maar mn vriendin was zó blij dat het nummer was afgelopen.

Een half uur vind ik echter ook té veel van het goede, is een beetje Arc-achtig.

Wouter8 schreef
dEUS:
Sorry, voor alle Belgen maar ik vindt ze dus echt niet headliner waardig. En zeker niet op de laatste dag. Na 5 minuten weggegaan.

Dus na 5 minuten weet jij al of een optreden van 90 minuten goed is, ze begonnen wat stroef maar het laatste uur was magistraal, een grote band, daar kan radiohead nog wat van leren, wat dat was tenekrommed slecht, terwijl ik daar erg naar uit zag

Correct !! Alhoewel de vermoeidheid wel toegslagen heeft, was niet meer in staat om nog hard te roepen of mee te bewegen.


? Niet correct !! Ik vond Radiohead persoonlijk weer super, met een knappe show. Alleen, zoals altijd, veel te kort.

Nee, ik heb daarna ook nog naar dEUS staan luisteren, Nightwish was eerder afgelopen dan dEUS.
Bovendien is er een verschil tussen stroef en slecht Ook in mening blijkbaar

Donderdag 3/7:

-Air Traffic: 3/5 Air Traffic, een leuk bandje voor puberende tieners, die Neil Young of Radiohead niet kennen. Ze mochten maar liefst drie (!) keer spelen en dit kwam hun show zeker niet ten goede. De britten maken immers vrolijke popsongs die leuk zijn voor een halfuurtje, maar éénmaal de grens bereikt is, klinken als een jankende Chris Brown. Perfect als opener van ’s werelds beste festival, maar volgend jaar mogen ze het toch bij een set van een uur houden.

-Counting Crows: 2/5 Zwak optreden van een band die volgens mij over zijn hoogtepunt is. Zelfs het nummer Big Yellow Taxi werd flauw gebracht. (normaal gezien is dit één van mijn favoriete nummers allertijden – de Joni Mitchellversie). De muzikanten probeerden er het beste van te maken, maar de zanger van de groep had een offday. Eén van de zwakkere groepen van Werchter.

-The National: 4,5/5, Subliem optreden. Zonder twijfel het beste optreden van de dag. Geduwd worden in een overvolle tent, de regen valt melancholisch uit de lucht, terwijl de opvolgers van Joy Division 'Fake Empire' spelen. Mooier kan het leven niet zijn.

-Lenny Kravitz: 4/5 Leuk, dampend optreden van de grootste egotripper allertijden. De wei stond in vuur en vlam, zelfs de paar stijve heren achter me konden het niet laten om mee te knikken op de stomende riff van American Woman. Op album vind ik Lenny maar gewoontjes, maar zijn podiumcharmes overtuigde mijn vooroordelen en de dansende wei.

-REM: 2/5 De band heeft een goede live-reputatie en goede songs, maar kon dit live niet overbrengen. Daarbij heeft Michael Stipe, de frontman en zanger de slechtste bindteksten van allemaal. Teleurstellend.

Vrijdag 4/7:

- The Black Box Revelation: 4/5 Ik dacht dat moeilijk zou zijn voor de band om het publiek te overtuigen. Ze speelden immers rond het vroege middaguur, een uur waar de helft van het publiek nog met een kater in de tent ligt. Toch was er volk genoeg voor de rockende oerriffs van het olijke duo. Iedere rockfan knikte goedkeurend met glimlach op de mond toen Jan (de gitarist) op het drumstel sprong, al rammend op zijn gitaar.

- Monza: 3,5/5 Stijn Meuris en de zijnen hadden de pech om op het hoofdpodium te staan voor Slayer. Op de voorste rijen stond het dus vol met bebaarde metalheads. Monza heeft alles om het te maken (sterke songs, charismatische frontman, …), maar kreeg jammer genoeg het publiek niet echt mee. De mensen die gewoon gekomen waren om ‘Satelliet Suzy’ te brullen na elk liedje, kunnen beter een oude cd van Noordkaap beluisteren.

-Slayer: 3,5 Monza was nog maar net weg, of de muur Marshall versterks stond er al. Het publiek schreeuwde om Slayer en ze kwamen, overtuigend. De Raining Bloodriff blijft een killerriff. Alleen het stukje waarin de frontman vroeg of we klaar waren voor de oorlog was even belachelijk.

-The Verve: 3/5 Mijn favoriete britpopband is weer bij elkaar, dus ik verwachtte er veel van. Ik stond dus vanvoor, klaar om me te laten overdonderden, maar jammer genoeg kon alleen de basgitaar dit, het instrument stond immers zo hard dat ik de gitaar en drum amper kon horen. Zonde.

-Neil Young: 5/5 Neil was één van de redenen waarom ik dit dure werchterticket gekocht heb. En ik kreeg wat ik wilde; een spetterend optreden van een oude legende die rauwe gitaarsolo’s verbond met akoestische songs. We kregen Old Man, Heart of Gold en The Needle and The Damage Done! Daarnaast covered hij ook nog eens All Along the Watchtower en A Day in The Life, twee van de beste songs allertijden. Legendarisch optreden van een legende.

-Moby: 3,5 /5, Leuke mix van elektronica en rock, maar niets speciaal.

Zaterdag 5/7:

-Gossip: 1/5 Voor mij het slechtste van vier dagen Werchter. Vreselijke liedjes gebracht door een vreselijke groep.

-The Hives: 3.5/5 De zanger is een echte volksmenner die de truken van het vak tot in de puntjes beheerst. De muziek is dan wel eentonig, maar toch kijk je geen enkele keer naar je uurwerk. Heerlijke punkrock.

-Editors: 4/5 De zanger van de Editors kan rekenen op een bloedmooie stem en hij gebruikt die dan ook steevast. Gecombineerd met opzwepende gitaarriffs kon dit optreden niet stuk. Alleen mocht het publiek wat meer mee doen.

-Ben Harper: Saai, saai, saai… Moet ik nog zeggen dat het saai was? Ben Harper is vast een lieve man, maar om als hoofdact te worden geplaatst op het hoofdpodium? Zet deze man in de tent, daar kan hij zijn muziek deftig brengen.

-Sigur Rós: 5/5 En dan was het zover, de mooiste band allertijden mocht aantreden onder een poëtische oranje lucht. Hun muziek overspoelde de wei als woeste golven aan de ruwe kusten in het noorden. Tranen welden op en haren gingen rechtstaan. De tijd stond stil, terwijl de vioolstok bloedstollende klanken uit de gitaar trok. Het leek of dit een sprookje was; de schoonheid van de hoge stem, de donkere klanken van de pianist, de exotische kostuums van de achtergrondmuzikanten. Dit was het mooiste optreden van heel mijn leven. Sigur Ros had de hemel geopend en nu was het aan de goden, Radiohead om ons binnen te leiden.

-Radiohead: 5/5 Samen met levende legende Neil Young waren de goden uit Oxford de grootste naam op de affiche. De rol van hoofdact vervuldne ze met verve. De hits lieten ze vallen, maar in de plaats daarvan kregen we de beste rockmuziek van de laatste twintig jaar. Songs als Reckoner en 15 Steps zinderen nog steeds na in mijn hoofd.

Zondag 6/7:

-Tim Vanhamel: 3/5, Een paar ijzersterke momenten (de singles), maar voor de
rest vrij monotoon. Tim Vanhamel kan gewoon niet zingen.

-Anouk: 1,5/5 Zwakke performance van een vrouw waar veel meer in zit.

-Grinderman: 4.5/5, Rauw, hard optreden van onze favoriete snorrenmans. Het publiek werd gek bij momenten en terecht. Het hoogtepunt was No Pussy Blues, nog nooit heb ik zulke uitzinnige massa gezien.

-Beck: 2,5/5 Beck was wat ziekjes en dat was er aan te merken. De man probeerde in het eerste halfuur de aandacht te trekken met zijn sterkste nummers (Loser), maar daarna zakte het concert in.

-dEUS: 4/5 IJzersterke set zonder enig teken van zwakte. Het was heerlijk om Mauro te zien "dansen" met zijn gitaar. Mooie afsluiter en nog steeds de beste band van België.

Top 3 van Werchter 2008:

1. Sigur Ros
2. Radiohead
3. Neil Young