menu

Muziek / MusicMeter Live! / Le Guess Who?

zoeken in:
avatar van Koenr
Uitgebreid stuk over 1 van de niet te missen acts deze editie: Verdronken Vlinder: hoe Asha Puthli bijna een wereldster werd

Met leuke anecdotes:
Tien jaar terug maakte ze voor het laatst een album, gefinancierd door een Italiaanse ‘suikerfan’ genaamd Gabriel Grilotti, een rijke homoseksuele ondernemer die lang geleden door zijn moeder het huis uit getrapt werd toen hij de wulpse bewegingen van Asha Puthli nadeed voor de spiegel.

avatar van Edgar18
Leuk artikel, jammer dat Asha Puthli laat op de zondagavond geprogrammeerd staat, ik vrees dat ik dan weer richting huis ben.

avatar van Koenr
Ahja, daar neem ik wel een trein later voor.

sq ook weer van de partij dit jaar?

avatar van musicfriek
Wens iedereen heel veel plezier! Gisteren dankzij Koenr La Bruja de Texcoco ontdekt en man man, wat een pracht is dit. Als ik niet hoefde te werken vanavond, dan had ik dat graag willen zien

avatar van Edgar18
We zijn los!

La Bruja de Texcoco was erg tof (wel gelijk heel druk), AEAEA is een mooi concept, maar het idee vond ik beter dan de uitvoering. Zeker niet vervelend, maar na een minuut of veertig vond ik het mooi geweest. Nu in afwachting van Tyler en Lattimore.

avatar van Edgar18
Tyler en Lattimore hebben mij geholpen bij de broodnodige powernap. Het was absoluut mooi, maar het lukte me niet goed om het wakker te houden.
De volgende stop was Efterklang en daar werd ik positief verrast. Waar de band me vorige keren live niet wist te boeien lukte dat nu wel. Ze hebben een album uit met in het Deens gezongen folk/pop liedjes. Hoewel het soms een wat hoog kampvuur gehalte had vond ik de muziek wel erg mooi.
Ook OSHUN was een verrassing, maar dan vooral omdat ik muziek zag en hoorde die ik niet meteen met Le Guess Who? zou associëren. Absoluut vermakelijk, en bij vlagen ook wel goed.
Daarna terug naar de grote zaal voor Dur-Dur Band. De eerste nummers stond ik beneden op de vloer waar het geluid helaas behoorlijk te wensen overliet. Hard, schel, en slecht afgesteld. De rest van het optreden bekeken vanaf een zitplek hoger in de zaal en dat beviel een stuk beter. Het optreden werd steeds prettiger met hier en daar hele fijne 80's discofunk.

La Bruja de Texcoco 8,5
AEAEA 6,5
William Tyler en Mary Lattimore 7,0
Efterklang 8,0
OSHUN 7,0
Dur-Dur Band 7,5

Vandaag in ieder geval Ayalew Mesfin & Debo Band (of toch Richard Youngs....twijfel!) en Slikback.
Idris Ackamoor & The Pyramids wil ik ook graag zien, maar ligt wel uit de richting. Iemand nog andere gouden tips?

avatar van Ataloona
Caspar Brötzmann Massaker: 9
Godflesh: 8
Earth: 7
Dur Dur: 6,8
Zonal: 8,3

De rest te kort gezien om een fair cijfer aan op te hangen. Sterke eerste avond. Vanavond voor het eerst deze editie buiten TiVre. Wordt voor mij oa. Janskerk en De Helling, al ben ik nog niet volledig zeker van mijn zaak.

avatar van niels94
Ook ik heb me goed vermaakt (ik bedoel, duh), al moet ik zeggen dat dit al met al niet de sterkste avond was die ik bij Le Guess Who? meemaakte. Hoogtepunt was voor mij duidelijk Zonal met Moor Mother en Nazamba, wat was dát vet zeg. Ook Godflesh maakte de hoge verwachtingen gemakkelijk waar met hun brute optreden. Caspar Brötzmann Massaker - wiens muziek ik nog steeds eens op plaat moet luisteren - vond ik ook erg gaaf, al heb ik niet het hele optreden gezien.

Ik had beter kunnen blijven staan, want het geïmproviseer van AEAEA met glitchy electronica was bij vlagen weliswaar tof, maar die vlagen lagen toch wel erg ver uiteen. Verder vond ik het eerste nummer van Earth nog vet, daarna begon ik me een beetje te vervelen met de wat lafjes gepresenteerde trage rockriffs; ik had op wat meer punch gehoopt. Door dus maar naar Oshun, en misschien heb ik het te kort gezien, maar dat vond ik echt niet best.

Vicky Chow zag ik tweemaal. Op het Domplein, waar haar pianospel - erg mooi trouwens - werd gesynchroniseerd met een lichtshow die op (de steigers rond) de Dom werd geprojecteerd. En ik zag haar in de Hertz, en dat kan zomaar tof geweest zijn, maar het was 1 uur 's nachts dus ik heb uiteindelijk (ongepland) een powernap gedaan tijdens haar spel.

avatar van Koenr
Ik had een hele goede eerste avond, met direct 4 voltreffers:
La Bruja de Texcoco / Eiko Ishibashi / Godflesh / Zonal ft. Moor Mother & Nazamba

En alles wat ik verder zag was op z'n minst de moeite.

Teunnis, Ataloona en (willie) tegen 't lijf gelopen, dus dat zijn ook alweer 3 MuMe-vinkjes voor deze editie.

avatar van jordidj1
Wie is Teunnis?

avatar van Koenr
Vroeger kwam hij hier als Paalhaas wel regelmatig op de site.


avatar van Ataloona
Vrijdag:
Oiseaux Tempete 9,5
Muaren Hermanos 8
Sonic Boom 7,2
Prana Crafter 5
Idris Ackamoor 8,5
Girl Band 7
Lightning Bolt 6,3

avatar van Edgar18
Mohamed Lamouri is een fijne start van de zaterdag!

Gisteren vond ik iets minder interessant, enkel Deerhunter maakte echt indruk.

Klavikon 6,5
Deerhunter 8,5
Richard Youngs 3,0
Vilde Tuv 7,0
Girl Band 6,5
Slikback 7,0

Iemand Ayalew Mesfin & Debo Band gezien? Ik was de drukte in TiVre zat dus dat ben ik ontvlucht.

avatar van dix
dix
Ik doe een rondje mee:

Deerhunter 7
Raincoats 6
Lotto 8
Ndagga Rhythmn Force 8
JK Flesh / Goth-Trad 9

Om het gesjouw met kamerplanten te ontwijken zijn we weggelopen bij iets dat later Bjørk bleek te zijn. Wrong Time Right Place

avatar van Edgar18
Lalalar

avatar van aerobag
Veel plezier mannen, en vooral de acts die in de smaak vielen hier noemen, ik zet het allemaal op mijn luisterlijst

avatar van DjFrankie
Gisteren kreeg Kælan Mikla van mij een dikke 9 in Nijmegen. Genoten van elk nummer !!

avatar van Masimo
Edgar18 schreef:
Richard Youngs 3,0
Deed 'ie weer een blokfluitset?

avatar van Edgar18
Masimo schreef:
(quote)
Deed 'ie weer een blokfluitset?
Ja! Met daarbij een arsenaal aan oerkreten. Paar jaar geleden kon het me wel bekoren, maar nu kwam het niet uit de verf.

Choo choo choo choo beep beep! Als je gister op LGW? was en niet bij Deerhoof, waar was je dan wel? Super! Later meer....

Tijdens vier dagen Le Guess Who? heb ik een hoop mooie en uiteenlopende dingen gezien. Dit was de eerste keer dat ik er écht helemaal bij was (in plaats van een gratis losse avond in dB's, bijvoorbeeld) en het is me goed bevallen. Hier ga ik volgende edities ook van bijwonen. Nu ik in Utrecht woon, is het late tijdstip van veel optredens ook minder een probleem.

Hoogtepunten: Föllakzoid, Holly Herndon, Moon Duo, Godflesh, Bbymutha, Quelle Chris, Kali Malone en The Bug. Dieptepunten: COUCOU CHLOE, Tropical Fuck Storm en Caspar Brötzmann Massaker. Ook gezien: AEAEA, Earth, Zonal ft. Moor Mother, Girl Band, Mythic Sunship, Acid Mothers Temple, Blazing Suns, J-E-T-S, Michele Mercure, Cate le Bon en Kevin Richard Martin & Hatis Noit.

Per ongeluk ook nog een glimp van de DJ-set van Björk gevangen. Om hare majesteit te accommoderen werd Lafwandah naar een later tijdstip verplaatst, waardoor ik die artiest niet kon zien vanwege overlap met Mythic Sunship. Jammer, want ik had Lafawndah ook graag gezien. Volgens mij begrijp je als organisatie je eigen festival-slogan 'representing the underrepresented' dan niet.

avatar van Ataloona
Wederom een top editie van Le Guess Who? achter de rug. Het festival lijkt een beetje uit zn voegen te barsten qua drukte, maar in plaats van me daaraan te ergeren heb ik het vooral geweldig naar mijn zin gehad. Een hoop hoogtepunten meegekregen, maar de topper van het festival was toch wel (weer) Tropical Fuck Storm. Heerlijk meegeschreeuwd en gebrald. Wat een band. Dat er geen tijd over was voor o.a. Lose the Baby (een cover, maar toch wel hun showstopper) en The Future of History zij vergeven. Ga vooral dus naar een regulier concert van deze lieden. Later op de avond, nadat binnenkomst bij Follakzoid onmogelijk bleek, nog een paar uurtjes met vrienden gedanst bij de afterparty in BASIS. Prima verjaardagsnacht

Cijfertjes van de laatste twee dagen volgen nog.

avatar van Negri
Vrijdag

Stine Janvin was een stuk luider dan ik had gedacht. Interessant optreden, waarbij de artieste ervoor koos om in de zaal te gaan staan i.p.v. op het podium. Live bleek haar muziek echter redelijk repetitief en minder diepgaand dan op de plaat. De act was verder ook niet erg spannend. Men moet mij toch ook eens uitleggen wat de lol is van een dergelijk hoofdpijnopwekkende lichtshow. Maar soit: het was weer eens wat anders, en het is altijd goed om te zien hoe artiesten grenzen verleggen.

Richard Youngs speelde daarna in Theater De Kikker. Het optreden was behoorlijk vreemd: na een uitgebreid stuk met zang, fluit en kazoo volgde een monoloog over hoe hij eigenlijk geen a capella-show meer wilde geven, maar het toch zou doen. Aansluitend speelde hij nog iets, zwaaide naar de gasten die de zaal wilden verlaten, liep wat over het podium en staarde naar het voorhangsel. Tja. Wat te zeggen? In elk geval kregen we iets van de man zelf te zien en muzikaal was het ook dik in orde.

Robert Aiki Aubrey Lowe kwam niet als Lichens, maar als zichzelf. Het optreden was niet erg spannend. Matig plezier dat je volgende week weer vergeten bent.

Zaterdag

Na het bekijken van de film Closer to God (aanrader!) vertrokken we naar de Jacobikerk voor de inleiding van Christopher C. King over de polyfonische muziek van Epirus. We hadden al veel geleerd voor de muziek begonnen was.

Isokratisses is een dergelijke groep, die zich op de polyfone zang van Epirus heeft toegelegd. Zeven vrouwen gaven werkelijk een fantastisch optreden. De nummers waren gesorteerd naar het subgenre (rouw, huwelijk, etc.). In de tonen klonk de emotie door. Een hele mooie kennismaking met een muziektraditie die ik niet kende.

Deerhoof en Tigue speelden daarna integraal de plaat “Friend Opportunity”. Een leuk maar enigszins plichtmatig optreden: functioneel goed gespeelde muziek van vroeger. De muzikanten hadden er in elk geval duidelijk zin in. Het nadeel van dergelijke projecten is natuurlijk dat ook de niemendalletjes van zo een plaat gespeeld moeten worden. Maar goed: leuk om eens te horen.

Olga Pashchenko, bekend van het Festival Oude Muziek, speelde daarna integraal de score van de film “Der Golem”, die in Hertz werd vertoond. Het spel van Pashchenko was zeer goed maar niet foutloos. De muziek zelf (o.a. Liszt en Mendelssohn) was natuurlijk dik in orde. Leuk om eens iets anders te zien op Le Guess Who?, maar misschien was een klassiek optreden á la Festival Oude Muziek interessanter geweest.

Ustad Saami was te bewonderen in de Jacobikerk. De inleiding heb ik niet gehoord, maar in de film Closer to God kwam Saami uitgebreid aan het woord. Hij speelt met zijn familie een bepaalde subvariant van traditionele Pakistaanse sufi-muziek die goed in het gehoor ligt. In tegenstelling tot de opzwepende qawwali (denk: Nusrat Fateh Ali Khan) is de muziek van Saami eerder contemplatief en brengt rust over de ziel. Het optreden was mooi, maar de akoestiek van de kerk was niet goed geschikt voor het optreden. Met name achter in het gebouw zorgde de galm ervoor dat de teksten helemaal niet meer te verstaan waren. Zodoende was er met het optreden niet veel mis, maar kwam de muziek niet tot zijn recht.

破地獄/Scattered Purgatory gaf misschien wel het interessantste optreden dat ik dit jaar heb gezien. Een combinatie van gitaar-noise met live action painting. Een heel intens en doorleefd optreden, waarbij het publiek ademloos toekeek. Wat drones, herrie, vele liters witte verf en een besmeurd standbeeld (en besmeurde zanger) later, zagen we dat het goed was.

DJINN was echt ontzettend slecht. Die hadden er duidelijk geen zin in. Blijf dan lekker thuis.

Zondag

Sofia Jernberg kende ik bijna niet, maar gaf een van de indrukwekkendste optreden die ik heb gezien dit jaar. Een enorm bereik aan vocale stijlen en waanzinnig interessant. Ook het enige echte jazz-optreden dat ik dit jaar zag (DJINN telt niet). Goed!

Group Listening is zeer interessant. We kregen een aantal uitgebrachte maar ook onbekende bewerkingen van ambient-nummers. Twee hele sympathieke mannen bovendien, die de zaal al snel op hun hand kregen. Heerlijke luistermuziek en werkelijk razend knap. Mooie meditatie voor op de zondagmiddag.

Nivhek was, zoals te verwachten, het beste optreden van het festival. Liz Harris heeft simpelweg het talent een optreden boven zichzelf te verheffen. Een heerlijk intens, doorleefd optreden waar mijn oren nog van suizen.

Cijfers:

Stine Janvin 7.0
Richard Youngs 7.5
Robert Aiki Aubrey Lowe 4.5
Isokratisses 7.5
Deerhoof & Tigue 6.0
Olga Pashchenko 7.0
Ustad Saami 6.5
破地獄/Scattered Purgatory 8.0
DJINN 1.0
Sofia Jernberg 8.5
Group Listening 8.0
Nivhek 9.0

avatar van Edgar18
Ook ik heb weer een top weekend gehad. Hopelijk lukt het me er vanavond nog iets over te schrijven.

avatar van Vineyard
Alleen de zondagavond van LGW? bezocht, in TivoliVredenburg gebleven.
Gevarieerd avondje, prima vermaakt.

DNA? AND? - deze Noorse band bestaat voor de helft uit verstandelijk beperkte kinderen. Prachtig om hun muziekbeleving mee te maken. Ze kregen een staande ovatie, en genoten daar zichtbaar van, leuk! 8.0

Dossier X - dansen met een winkelwagentje en een bankstel door een muzikaal landschap. Fascinerend. Bezoek eigenlijk nooit dansvoorstellingen, maar dit smaakt naar meer 8.0

Cate Le Bon - doet mij emotioneel niet zo veel. Home to You is wel een fijne song die ik vaak beluister de laatste tijd 6.0

Tropical Fuck Storm - Energiek Australisch bandje met een Knotsgekke zanger die zingt met consumptie, een regenpak of paraplu als je vooraan bij het podium staat is aan te raden 7.0

Kevin Richard Martin & Hatis Noit - slaapverwekkend, viel niet mee om wakker te blijven 5.0

Asha Puthli - de grote playback show voor een nog niet eens half gevulde zaal. Wow wat slecht. Wie heeft dit bedacht als afsluiter?

avatar van Edgar18
Na een ietwat tegenvallende vrijdag brak de zaterdag aan. De dag waarop mijn wensenlijstje lang was, en ik op sommige momenten het liefst op drie plekken tegelijk wilde zijn.

Waar ik in ieder geval aan het begin van de avond wilde zijn was bij LE:EN en De Helling. Om stipt 18:00 stond ik klaar bij Mohamed Lamouri die de avond feestelijk opende. Lekkere vibe, fijne energie en prima dansmateriaal. Vooral de cover van Stevie Wonders Master Blaster (Jammin') was verrassend en swingend.
Na afloop vlot door naar De Helling voor één van mijn absolute must-sees van deze editie: Lalalar. Vanaf het uitkomen van hun eerste single eerder dit jaar ben ik fan van dit Turkse drietal dat een soort van 80's funk disco op Anatolische leest geschoeid maakt. Wat een te gek tof heerlijk optreden werd het. Ik ben veertig minuten compleet uit mijn dak gegaan. Helemaal mijn ding dat Lalalar!
Na het funkende feest weer terug naar LE:EN voor de Tuareg van Ahmed Ag Kaedy. Helemaal niks mis mee, maar ik was nog zo vol van het optreden ervoor dat ik Ahmed niet helemaal goed mee kreeg.
Toen werd het half negen en moest er gekozen worden tussen Gyedu-Blay Ambolley & His Sekondi Band, Ustad Saami, Moon Duo en Jenny Hval's The Practice Of Love. Mede op voorspraak van mijn muziekmaatje werd het die laatste, en daar hebben we geen spijt van gehad. Een theatraal optreden waarbij het concept van haar laatste album werd uitgebeeld en uitgevoerd. Haar storytelling was een absolute toegevoegde waarde, maar haalde tegelijk (voor mij) de vaart wel een beetje uit het optreden. Anderzijds, de song momenten waren daardoor wel des te krachtiger en euforisch. Vooral afsluiter Ashes To Ashes was smullen geblazen.
Na Jenny werd het tijd om naar Tivoli te gaan voor het optreden van Sudan Archives. We hadden een plekje strak voor het podium en kregen de show daardoor ten volle mee. Een krachtig optreden van een vrouw die zelfverzekerd haar ding doet op het podium. Gewoon een heel goed optreden zonder veel poespas.
Des te meer poespas in de grote zaal waar het Japanse Minyo Crusaders de volgende halte was. Een van die vele bijzondere en fijne boekingen die Le Guess Who? ieder jaar doet. Geen act die ik uit mijzelf snel zou gaan bekijken, maar als onderdeel van een festival als dit is het tof om mee te pakken. De zaal reageerde zeer enthousiast op - de eveneens - zeer enthousiaste Japanners. Kwalitatief vond ik niet alles wat ze deden ijzersterk, maar ik heb me toch een uur lang prima vermaakt.
Verzadigd van al het moois dat we gezien hadden togen we naar BASIS om daar de avond 'af te dansen' bij Nídia. Een prima set waar ik nog ruim een uur heerlijk op heb gedanst.

Al met al was het echt een topdag, één van de betere in de geschiedenis van dit festival wat ik inmiddels een keer of zeven/acht heb bezocht.

Mohamed Lamouri 8,0
Lalalar 10,0
Ahmed Ag Kaedy 7,5
Jenny Hval's The Practice of Love 8,5
Sudan Archives 9,0
Minyo Crusaders 7,0
Nídia 8,0

Probeer ik morgen nog een stukje over de zondag te doen.

avatar van Choconas
De laatste jaren koop ik eigenlijk standaard de vierdagenkaart voor het Le Guess Who?-festival. Een griep gooide dit jaar echter roet in het eten, waardoor ik alleen de zaterdag- en zondagavond van het festival heb meegemaakt. Gelukkig zaten daar wel een aantal toffe optredens tussen.

Op zaterdag zag ik de Amerikaanse jazzdrummer Makaya McCraven voor het eerst live en dat beviel me wel. Niet alle composities zijn even sterk, maar hij drumt als een malle en heeft een prima band om zich heen. Moon Duo zag er fascinerend uit in een doorzichtige doos met lichtprojecties. Ik ken hun muziek nog altijd niet goed, maar het was over het algemeen wel lekker pakkende rock met een goed tempo. Mijn favoriet van de avond maakte het vervolgens helemaal waar. Aldous Harding, de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter, lijkt nooit echt volledig op haar gemak op het podium, maar dit optreden stond als een huis. Alleen met gitaar of met volledige band, alles stond in het teken van die prachtige liedjes en haar fraaie stem. In de Grote Zaal kwam Aldous Harding volledig tot haar recht. Daarna was het plan om naar Sudan Archives te gaan, maar helaas, er stond al een bijzonder lange rij toen ik daar arriveerde. Daarom maar naar Djinn gegaan, een Zweeds jazzduo (veelal saxofoon en drumstel) dat aardige stukken afwisselde met chaotische brij. Daarmee kwam voor mij de zaterdagavond op LGW? ten einde.

Zondagavond begon goed met een fijn optreden van Cate Le Bon. Daarna snel door naar Tropical Fuck Storm, de wervelende rockband uit Australië. Hun albums draai ik graag, maar live is het allemaal nog een stuk overtuigender. We worden de laatste tijd toch al verwend met sterke rockbands (Fontaines D.C., Shame, Rolling Blackouts Coastal Fever, Yak, Black Midi), maar TFS is er echt wel eentje om in de gaten te houden. Hopelijk komen ze snel weer eens voor een optreden naar Nederland! Nadat de band een half uur lang over me heen was gedenderd, ben ik toch ook maar even bij Fatoumata Diawara gaan kijken, een andere favoriet van me. Ik viel met mijn neus in de boter, de Malinese zangeres was net begonnen met haar versie van Sinnerman. Daarna was er weer ruimte voor eigen werk en wist Fatoumata het publiek massaal tot dansen aan te zetten. Wat een feestje! Daarmee vergeleken was het slotoptreden van Asha Puthli nogal tam. Ik was wel benieuwd hoe haar stem tegenwoordig zou klinken, maar aangezien de Indiase zangeres playbackte, zal ik daar wellicht nooit achter komen. Maakt verder ook niet uit, na een paar nummers vond ik het welletjes en pakte ik de eerstvolgende trein naar huis.

avatar van Ataloona
Cijfertjes en wat muzikale bevindingen van de laatste twee dagen:

Christopher C. King: - (interessante mini-introductie over de oudste opnamen die hij heeft verzameld uit Epirus. Vooral mooi om oude opnames van Mississippi John Hurt en Blind Willie Johnson afgezet tegen die Griekse opnames te horen)
Isokratisses - 6,5 (een koor dat de oude zangpraktijken uit Epirus nog immer praktiseert)

Deerhoof 8,8
Makaya McCraven 7,0
Ustad Saami 7,8
Aldous Harding 9,0
Sudan Archives 7,0
Minyo Crusaders 6,7
Brian Chippendale & Greg Fox 7,5
Petbrick 5,8

De avond begon met een heerlijk concert van Deerhoof dat met het drumcollectief Tigue een concert gaf. Een mooie trollactie van de band om Greg Saunier om die reden maar op keyboards te zetten; hij drumde alleen op het laatste nummer mee, maar dat was dan ook wel degelijk een goedmaker. Man, hoe hij daarop toch is tekeergegaan! Friend Opportunity vind ik nou niet echt zo'n beste plaat, maar live was dit nonstop genieten. Hopelijk leidt dat tot een opwaardering van het album. Makaya was dezerzijds een gewenst moment om even zittend te contempleren en de voetjes meer nodige rust te gunnen: mooi concert en ik was ook aan wat jazz toe, maar het miste ook soms wat uitdaging. Het concert van Ustad later was erg fraai, maar ik vond de locatie en akoestiek niet heel fijn. Ik had liever ook goed zicht gehad om de emoties beter mee te krijgen, al deed de stem en voordracht van Ustad al veel met me. Volgende keer gewoon in de Grote Zaal doen jongens. Ustad ging langer door, zodat ik voor het zingen de kerk ben uitgelopen na afloop van de reguliere settijd (21.45 uur). Uiteraard richting Aldous Harding in de TiVre. Op Primavera dit jaar was de sfeer haast magisch en bleef het publiek in de warme nacht uit euforie maar joelen tijdens de eerste vier prachtnummers van Designer. De aandacht glipte echter richting het einde een beetje weg. Dat gebeurde ditmaal absoluut niet - Aldous had de volle Grote Zaal helemaal in haar greep en ook het slot van haar concert was overtuigend. Ze wordt steeds beter. Datzelfde hoop ik ook ooit over Sudan Archives te kunnen zeggen. Ze speelde in een drukke Pandora, deed dat meer dan degelijk en komt gigantisch zelfverzekerd over. Nu al een top performer, maar muzikaal hopelijk nog niet uitgegroeid. Ik denk dat ze beter kan. Zeker het nieuwere werk is onevenwichtig. Na afloop van dat concert wegens drukte de Cloud 9 niet ingekomen om Xylouris White te zien. Daarom maar de Minyo Crusaders gezien. Dat was dikke pret. Muzikaal vond ik niet alles even geweldig, maar er werd gewoon een superaanstekelijke show weggegeven. Ze wisten hun eigen waren (''Teee-shirts''; ''we have album'') ook mooi in de belangstelling te zetten. Zeker Koenr zat met een dikke smile de show te aanschouwen.

In Cloud 9 stond later een bijzonder drumduo. Heerlijk hoe Brian Chippendale (Lightning Bolt) inspeelde op de opzetjes van Greg Fox (jazzdrummer die ook nog drumwerk levert bij Liturgy) reageerde. Die laatste zat met dik plezier te aanschouwen hoe Chippendale als een razende zijn snaredrum aan het verminken was. Zelden zo genoten van solodrums. Hoorde later van een vriend dat dit nog veel interessanter was dan het wat tamme gelegenheidsduo bestaande uit eveneens Fox en Tyondai Braxton. Dat kan ik mij voorstellen, die zijn toch allebei erg van het soleren op de toms en bekkens, terwijl Chippendale maar wat graag op de kickbass, snare en hihat tekeer gaat. Hij en Fox speelden erg goed op elkaar in. Vervolgens in Pandora het duo Petbrick gezien (met de drummer van Sepultura). Petbrick gaf een onevenwichtige show weg bestaande uit 1 trucje; een opbouw creëren met noisy elektronische soundscapes en vervolgens als climax losgaan op de drums en elektronica. in de studio interessanter dan de eendimensionale liveshow. Al is dat an sich niet heel erg om 3 uur 's nachts.

Zondag:
Met wat vrienden de hele middag in de BAK gezeten (hehe). Daar drie hele leuke concerten gezien van artiesten die niet alleen goed kunnen spelen, maar ook over veel humor beschikken. Vooral Ed Dowie, die mij, gelet op mijn toen naderende verjaardag, toewenste dat al mijn dromen maar moge uitkomen. Tijdens het concert. Gedurende het gehele optreden gooide hij met een awkward Britse delivery de ene na de andere briljante oneliner uit z'n mouw. Schitterende man. Later op de avond vooral ontzettend genoten van het feestje in de Pandora met The Ex en Tropical Fuck Storm. Twee van mijn favoriete livebands. Ik stond bij die laatste band lekker in de spitzone van Gareth. Ik sta echter ook mijn mannetje en tufde net zo hard terug zijn richting op met het meebrallen van 'Paradise' en 'You Let My Tyres Down'. Lekker.

Ook Negativland was eerder in de avond de moeite waard. Zij traden op met een visual art duo die live opnames/foto's van het publiek live bewerkten. Asha Puthli krijgt, waarschijnlijk terecht, wat mindere reviews, maar ik heb er toch wel lekker staan dansen. De band deed het uitstekend, de nummers spreken redelijk voor zich en ik was toch nog heerlijk in mijn doen na het TFS concert. Wel tot slot een bummer; de laatste act van de avond, Follakzoid, in de kleine Pandora programmeren. Hoe kom je erbij als er verder niets tegenover staat? Ondoenlijk om daar nog 5 minuten voor de show zou beginnen binnen te komen. Begrijpelijk, maar programmeer ze dan gewoon in de Ronda en zet Asha Puthli in de Grote Zaal... Goed, whatever. Cijfertjes, jeeh:

Grimm Grimm 7,0
Ed Dowie 7,5
Group Listening 6,5
Negativland 6,5
Holly Herndon 6,0
The Ex 8,5
Tropical Fuck Storm 9,8 (concert in de VERA eerder dit jaar was een 10. Ditmaal was de show misschien wel nog meer energiek, maar ook voor mijn gevoel zo weer voorbij. Ze komen meer tot hun recht met 25-30 minuten extra)
Asha Puthli 6,0

Tenslotte een top 10:
1. TFS
2. Oiseaux Tempete
3. Caspar Brötzmann Massaker
4. Aldous Harding
5. Deerhoof
6. The Ex
7. Zonal
8. Idris Ackamoor
9. Godflesh
10. Mueran Humanos / Ustad Saami

avatar van Edgar18
Een zesje voor Holly Herndon? Dan hebben wij ofwel een andere show gezien, of het is je ding niet?

Man, man, wat een knap en mooi optreden

Leuke recensie hoor verder

Gast
geplaatst: vandaag om 19:29 uur

geplaatst: vandaag om 19:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.