43. Judy Collins - Albatross




-Leren kennen door een cover van Rufus Wainwright
-Zo'n nummer dat af en toe echt binnen weet te komen
-Afkomstig van het album Wildflowers
-Begonnen als folk-artiest, maar die stijl veranderde in de loop der jaren wel, dit nummer is duidelijk uit haar beginperiode


42. Sheila E – The Belle of St. Mark




-Ik was vroeger echt gek op Sheila E, een levensgrote poster hing dan ook in mijn tienerslaapkamer
-Als Prince fan kon je niet om Sheila heen, ze heeft vaak met hem opgetreden
-Ook dit nummer draagt duidelijk het Prince stempel
-Onlangs heb ik haar weer live aan het werk gezien: ondanks haar leeftijd nog steeds vol energie op het podium

41. Adele – Set Fire to the Rain




-Toen 21 net uit was stond ik met mijn lief en vrienden helemaal vooraan in Paradiso, een zaal die toen al uniek was voor haar (want ze had al in de HMH gestaan), Michael Kiwanuka in het voorprogramma en dit was echt zo'n concert en album dat we allebei enorm goed vonden (onze smaken verschillen nogal)
-Het nummer is onderhand doodgedraaid, maar een lange periode niet meer beluisteren en dan weer opnieuw horen deed gelijk herinneringen naar boven doen komen
-Het schijnt dat Adele enorme podiumvrees heeft, maar daar merkte ik niet heel veel van (of was het toch dat continue nerveuze lachen?!)
-Een tijdlang een typische 'auto-hit' geweest: het volume moest en zou hoger en meezingen onderweg in de auto!

40. Yola – Faraway Look




-Van die nummers waar je gelijk verliefd op wordt en waar de liefde blijft
-Yola was zangeres in Phantom Limb
-Dan Auerbach is de man achter het album
-Live wist deze dame me ook in te pakken: goede herinneringen aan haar optreden in Rotterdam, vlak na het verschijnen van haar solo-debuut

39. First Aid Kit – Emmylou




-Door mijn soms wat rare verhouding met Musicmeter heb ik First Aid Kit in het begin wat links laten liggen: té popiejopie MuMe-darlings, soms wil ik daarin meegaan, en soms niet zoals hier
-Toch wisten de zussen mij te pakken te nemen en ontstond een muzikale verslaving die er nog steeds is
-Ola Salo (een muzikale held, zanger van The Ark) heeft het nummer ooit gecovered, maar niets haalt het bij de zingende zusters
-Prachtige vakantieherinneringen aan

38. Weyes Blood – Used to Be




-Voor mij haar mooiste van het prachtige album From Front Row Seat To Earth
-Alleen al haar stem is genoeg om dit nummer tot een hoogtepunt te laten zijn
-Front Row Seat to Earth is er eentje die langzaam bij de luisteraar binnenkomt, zich langzaam in je brein nestelt, om vervolgens van die venijnige weerhaakjes uit te slaan die ervoor zorgen dat het je nooit meer loslaat
-Haar echte naam is Natalie Laura Mering

37. Susanne Sundfør – The Silicone Veil




-Susanne heeft mijn muzikale hart vooral door dit nummer veroverd
-Ooit live gezien in de kleine zaal van Paradiso: verovering nummer twee
-De zang van Sundfør is ijl als een bosnimf dwarrelend in de vroege ochtendnevelen
-Afkomstig van het gelijknamige album

36. Marie Myriam – L’Oiseau et L’Enfant




-Cheesy? Ongetwijfeld, maar ik hou er van
-Winnares van het Songfestival in 1977 voor Frankrijk
-Ik heb haar live gezien afgelopen december op het Grote Songfestivalfeest, ik had het die dag even niet makkelijk en toen dit nummer voorbij kwam hakte het er in, en dat op een feestavond
-Marie heeft Portugese roots

35. Aretha Franklin – Respect




-Aretha hoort natuurlijk in de lijst terug te komen
-Respect leerde ik kennen tijdens de Diamonds and Pearls tour van Prince, waar bandlid Rosie Gaines het nummer voor haar rekening nam
-Geschreven door Otis Redding
-Een andere versie van het nummer is te horen in de film The Blues Brothers

34. Eefje de Visser – Scheef




-Eefje is op deze site populair, ook ik vind haar altijd weer leuk
-Een aantal keer live gezien en telkens weer fris en verrassend
-Scheef komt van het album Nachtlicht, mijn favoriet
-Eefje vormt het bewijs dat Nederlandstalige muziek ook gewoon goed kan zijn (en ze is niet de enige)

33. Bishi – Albion Voice




-Bishi Bhattacharya is een leeftijdsgenoot uit Londen, met Bengaalse roots
-De sitar vormt een belangrijk instrument in haar werk
-Ze heeft een enorm vocaal bereik
-Dit nummer van haar pakt mij toch vanwege het wat kitscherige karakter (ze heeft ook meer elektronische nummers)

32. Björk - Jóga




-Alleen het intro van dit nummer al....
-Ik heb een haat-liefd verhouding met Björk: soms kan ik het niet aanhoren (met uitzondering van haar eerste albums)
-Ik zag haar ooit live op Pinkpop en vond het vreselijk, ik kwam ook niet voor haar, dat was in de periode dat ik haar muziek sowieso niet echt kon pruimen
-Voordat ze solo doorbrak zat ze in The Sugarcubes, een band waar ik nog niet veel van ken

Scheef en Jóga

31. The Bangles – Manic Monday




-Geschreven door Prince (zijn eigen demo-versie is te vinden op het album Originals)
-Prince stond niet bij de credits, wel ene Christopher: de fans wisten wel beter
-Een ultiem popliedje als je het mij vraagt
-Susannah Hoffs heeft ook solo nog van zich laten horen

30. Sinéad O’Connor – Nothing Compares 2 U




-Wederom een Prince nummer, maar niet door Prince gegeven aan Sinéad: het betreft hier een cover (van The Family, een Prince satelliet bandje)
-Ik weet nog wat een impact dit nummer indertijd op me had, nog meer dan Troy
-De clip met traan is iets wat velen is bijgebleven
-Prince en Sinéad schijnen niet dol geweest te zijn op elkaar, maar wat waar is??!!


29. Françoise Hardy - Tous les Garçons et les Filles




-Zo'n heerlijk Frans, klein liedje dat mij altijd weer weet in te pakken
-Van Françoise heb ik meerdere albums in de kast: de één nog mooier dan de ander en altijd raak
-Er is van dit nummer ook een Engelstalige, Italiaanse en Duitse versie opgenomen
-Françoise Hardy is nog steeds actief als zangers: haar laatste album is uitgebracht in 2018, Tous les Garçons et les Filles komt van het gelijknamige debuut uit 1962

28. Anna Calvi – Love Won’t Be Leaving




-Broeierig als bijvoorbeeld een PJ Harvey, maar dan wat toegankelijker
-Ooit live gezien en ik werd verblind door haar schoonheid: zo zwoel!
-Dit nummer is nog steeds mijn grote favoriet van haar debuut, een debuut dat ik sowieso haar beste vind
-Ze zit bij het bekende Domino label

27. Lana Del Rey – Mariners Apartment Complex




-Zoals voor velen begon het ooit met Video Games, dat lang mijn favoriet is geweest, maar daar gaat dit nummer dik overheen: hoe machtig mooi is dit
-Na Born to Die raakte ik haar een beetje kwijt.... maar dat is weer helemaal terug door haar laatste album
-Ze was van plan te stoppen: blij dat dat van de baan is
-Opvallend dat alle kritiek op haar inmiddels verstomd is (rijkeluiskindje enzovoort)

26. Amy Winehouse – Love Is a Losing Game




-Zo mooi dat het bijna pijn doet
-Gerespecteerd door velen (waaronder mijn idool Prince)
-De documentaire die ik ooit in de bioscoop zag veranderde mijn kijk op Amy Winehouse: ik kwam toch anders de bios uit
-Zoals bekend overleden op de beruchte 27-jarige leeftijd

25. PJ Harvey – Down by the Water




-De wat nieuwere stijl op dit album beviel me indertijd erg goed en al helemaal op dit nummer
-Niet bepaald een lieflijk onderwerp wat ze bezingt
-Down by the Water zorgde voor een doorbraak naar een grote publiek
-Voor mij wel één van de meest interessante 'rockchicks' van dit moment


24. Maria McKee – Smarter




-Het dramatische op dit nummer is om van te kwijlen
-Afkomstig van het door mij hooglijk gewaardeerde album Life Is Sweet
-Maria zat eerst in Lone Justice en ging op de solo-toer
-Toen ik haar ooit live zag in de jaren '90 viel me het grote aantal vrouwelijke fans op, inmiddels is Maria na haar scheiding uit de kast gekomen

23. Toyah – We Are




-In de jaren '80 kende ik op de middelbare een meisje dat gek was van Siouxsie en Toyah: Anja.. bedankt nog daarvoor
-Afkomstig van het album Anthem
-De euforie die ik ervaar als ik dit hoor is elke keer weer enorm groot: krachtig
-Toyah Willcox is haar volledige naam, onder deze naam schreef ze ooit het boek Diary of a Facelift.

Polly
Maria, wat een stem

22. Donna Summer – I Feel Love




-Dit nummer hard opzetten en dan dreunt het zo heerlijk door: hier kan ik niet op stil zitten. Gewoon een heerlijk geil nummer
-Donna was populair in de gay-scene, maar die status raakte ze kwijt door een paar niet al te vriendelijke opmerkingen van haar, toch is dit nummer daar nog steeds zeer geliefd
-Marc Almond en Bronski beat (als we het dan toch over de gay-scene hebben) scoorden nog een hit met een cover hiervan
-Georgio Moroder is de man achter I Feel Love

21. Cocteau Twins – Donimo




-Donimo is afkomstig van het meesterlijke album Treasure
-Het schijnt dat Massive Attack de baslijn gebruikt heeft voor hun nummer Angel
-Zangeres Liz Fraser is helaas niet zo actief meer, maar wel o.a. te horen bij Massive Attack
-Grondleggers van de dreampop? Wellicht.

20. London Grammar - Strong




-Hier op Musicmeter niet bij iedereen geliefd: misschien iets te netjes?
-Voor mij en mijn partner een persoonlijk nummer met mooie herinneringen: tevens een gezamenlijke muziekliefde
-De eerste keer dat ik London Grammar live zag was het optreden ongelooflijk kort, wat wel een domper was (ze moesten ook snel naar het programma van Umberto Tan, tja...)
-Een van de bandleden als dj-voorprogramma gezien bij een concert van Until the Ribbon Breaks in Londen, het duurde even voordat ik hem herkende als zijnde bandlid van London Grammar

19. Kacey Musgraves – Slow Burn




-Dé soundtrack van één van mijn mooiste vakanties, door de woestijn in de VS en dan dit hard in zo'n grote bak, helemaal alleen op de weg... schitterend.. vergeet je nooit meer: zodra ik dit nummer hoor zijn we weer terug
-Kacey moest datzelfde jaar ook live gezien worden in de Melkweg: enorme rij tot aan het Leidseplein en dus behoorlijk populair (niet alleen bij Gretz)
-Opkomend voor lgbtq rechten... puntjes extra
-De perfecte crossover van country naar pop als je het mij vraagt

18. Jill Jones – Mia Bocca




-1987: mijn eerste grote concert.. Prince in de Galgenwaard Utrecht. Een geweldig album galmt voorafgaand aan het concert door het stadion en het publiek is nu al in extase en doet flink mee vooral op dit nummer. Ongelooflijk om mee te maken. Herinnering voor het leven
-De beste Prince plaat waar Prince niet zingt
-Jill Jones is al te zien in de clip bij 1999 en doet mee in de film Purple Rain
-Clare Fischer is verantwoordelijk voor de orkestklanken: in die tijd werkte ze veel samen met Prince

17. Anna von Hausswolff – Mountains Crave




-Oh wat was ik verslaafd aan het album Ceremony
-Hoe geweldig om haar te zien als voorprogramma van Efterklang in Rotown Rotterdam
-Ze kwam nog hetzelfde jaar terug voor een eigen optreden en haar muziek tilde iedereen op...met orkaankracht
-Ik kan hier heel obsessief naar luisteren: de muziek zuigt me als het ware op... dit is zo verdomde mooi!

Leuke lijst! Die documentaire over Amy is inderdaad heel goed, veranderde mijn blik ook helemaal. Je gaat haar ook een beetje als slachtoffer zien. Dezelfde documentairemaker heeft ook een hele mooie over Maradona op z'n naam staan.

Ons aller Kacey ♡

Blijf het geweldig vinden dat je hét album van het jaar eeuwig aan zo'n fantastische vakantie kunt koppelen aERodynamIC! Dat zou ik ook wel willen met een all-time favoriet album

En ik hoop dat ze ons later in het jaar nog gaat verrassen met niet werk

16. Siouxsie and the Banshees – Cities in Dust




-Ik had het bij Toyah al over ene Anja op de middelbare school: zij leerde me Toyah kennen en dus ook Siouxsie. Verschil is wel dat ik van Siouxsie al haar albums heb (inclusief solo) en van Toyah uiteindelijk 1 album
-Ik ben ook gek op het cover album van Siouxsie and the Banshees en dan met name het nummer Wheels on Fire: not done, ik weet het, maar toch
-Toch wel behorend tot de bekendere namen in de jaren '80 als het gaat om wat donkere muziek
-Siouxsie heeft duetten opgenomen met mijn helden Marc Almond (Threat of Love) en Morrissey (interlude)

15. ABBA – The Visitors




-Ik heb even getwijfeld of ik ABBA wel in de lijst kon opnemen, maar ach... qua zang draait het toch voornamelijk om de dames en dit is echt zo'n geweldig nummer. Hun beste!
-Afkomstig van het gelijknamige en tevens laatste ABBA album
-Er gaan nog steeds geruchten dat er nieuw werk aankomt, maar of dat ooit gaat gebeuren?!
-Gek genoeg ben ik minder goed bekend met het solowerk van Frida en Agnetha (buiten de bekende hits)

14. Dead Can Dance – The Host of Seraphim




-Zodra Lisa Gerrard haar strot opentrekt ben ik een en al oor
-Dead Can Dance is pure magie voor mij. Ik ben gek op de nummers waar Brendan Perry te horen is, maar Lisa is toch klasse apart
-Te vinden op The Serpent's Egg
-Volgens velen dé Dead Can Dance klassieker: oordeel zelf.

Inderdaad een hele mooie van DCD. En Sinéad O'Connor zegt zelf bedreigt te zijn geweest door Prince, toen ze bij hem uitgenodigd was. Wat Prince er over te zeggen had, weet ik niet.

13. Massive Attack – Teardrop




-Geen solo zangeres, wel gastvocalen, mag dat dan wel? Ja hoor. Liz is immers geweldig
-Nog steeds behoort dit album tot mijn grote favorieten, maar dat heeft weinig van doen met dit topic
-Ik kon mijn geluk niet op om Liz dit live te horen zingen tijdens de laatste tour van Massive Attack
-Liz hebben we uiteraard al gehoord in de lijst, maar dan met haar eigen band Cocteau Twins

12. Gabby Young & Other Animals – Fear of Flying




-Wie mijn avonturen met de band REVERE nog niet kent verwijs ik graag naar de betreffende albums: Gabby is getrouwd met de zanger van die band en heb ik persoonlijk een paar keer ontmoet (o.a. bij haar thuis)
-Ze heeft voor de leerlingen op mijn school een optreden gegeven en een intiem concert in de avond voor genodigden
-Een prachtig lied waar mijn moeder ook verliefd op werd: ik kon haar geen groter plezier bezorgen toen Gabby dit ook live zong tijdens dat zelf georganiseerde concert
-Helaas door de komst van hun eerste kind staat muziek nu op een heel laag pitje, de vraag is of ik ooit nog iets nieuws te horen ga krijgen van Gabby

11. Portishead – It’s a Fire




-We hebben Massive Attack al gehad, dan mag Beth Gibbons natuurlijk niet ontbreken
-Dat uitgerekend mijn favoriete Portishead nummer alleen maar op de cd staat en niet de vinyl-versie
-Ook weer zo'n album waar ik geen genoeg van kan krijgen en al helemaal dit nummer niet
-Ik hoop oprecht dat er ooit nog een vierde album komt

Morgen van start met de top 10.... jullie hebben vast nog wat grande dames gemist

10. Bow Wow Wow – The Man Mountain




-Een nummer waar ik enorme tienerherinneringen aan heb
-Annabella Lwin was slechts 14 toen ze door Malcolm McLaren ontdekt werd
-In Nederland was dit nummer een hitje net als het wat bekendere Do You Wanna Hold Me
-The Man Mountain is vrij afwijkend van de rest van de nummers van deze band (als in: dit is behoorlijk lieflijk)

9. The Velvet Underground & Nico – All Tomorrow’s Parties




-Afkomstig van het bekende album met de banaan
-Fotomodel Nico werd ingehuurd als zangeres om het imago wat op te vijzelen, echt blij was de band er niet mee
-Nico zingt op 4 van de 11 nummers
-Een echt goede zangeres durf ik Nico niet te noemen, maar er is iets aan haar klank dat me enorm weet te boeien, zo ook de rammelende instrumentatie op dit nummer

8. Nina Simone – Four Women




-Eigenlijk niet te doen om maar 1 nummer te kiezen van Nina, kan er elke dag wel een andere doen
-Afkomstig van Wild Is the Wind
-Er worden vier vrouwen beschreven dit nummer: Aunt Sarah, Saffronia, Sweet Thing en Peaches
-Nina bracht de laatste jaren van haar leven in Frankrijk door

7. Janelle Monaé – Cold War




-De power, de energie... ik kan er geen genoeg van krijgen
-Ik zag Janelle de eerste keer live in New York, haar eigen stad: Madison Square Garden... tussen compleet hysterische Amerikanen. Ongelooflijk hoe populair ze daar was.
-Later die zomer zag ik haar gewoon nog een keer in ons eigen, kleine Paradiso: wederom een gemengd publiek, maar toch minder uitbundig dan die Amerikanen, wel weer een groot LGBTQ gehalte
-Janelle heeft met Prince samengewerkt en ik zie Prince wel terug in haar, op heel veel vlakken. Op dit moment misschien wel mijn meest favoriete vrouwelijke artiest.

6. Madonna – Live to Tell




-Niet van mijn favoriete Madonna album, wel mijn favoriete Madonna nummer (vooruit: afgewisseld met Frozen en Like a Prayer)
-Van True Blue dus maar het was ook de titelsong van de film At Close Range
-Wat mij betreft tijdloos en nog steeds krachtig
-Madonna is geen goede zangeres, maar ze heeft zoveel ongelooflijk veel nummers waar ik nog steeds met alle plezier naar luister

5. This Mortal Coil – Song to the Siren




-Daar is ze weer, maar nu in This Mortal Coil: Elizabeth Fraser
-Dit nummer is origineel van Tim Buckley, voor mij in dit geval een cover die mooier is dan het origineel
-Sowieso voor mij behorend tot de mooiste nummers ooit opgenomen en ja dan deze versie
-Er bestaan heel veel covers van dit nummer, waarvan ik er een aantal ook ken: o.a. George Michael, Thomas Dybdahl, The Czars, maar ook The Chemical Brothers hebben het nummer gebruikt in hun Song to the Siren

Welke vier dames zullen hun opwachting nog gaan maken?

Jaaah, Cold War, staat ook heel hoog in mijn allertijdenlijstje.

Kate, andere Beth, Isobel, Anohni.

Nina Simone heeft ook nog van 1988 tot 1992 in Nijmegen en Amsterdam gewoond, maar inderdaad in Frankrijk gestorven.

Tja allemaal klassiekers nu en kapot briljante pareltjes, maar Madonna geen goede zangeres? Kun je dit even ophelderen? Wat is ze dan wel?

Ik hoop ANOHNI op 1 eigenlijk, zou een mooi statement zijn en ze verdient de eerste plaats ook wel.

Luister anders zelf even hoe ze zonder autotune klinkt:

Kan best, maar was er in 1986 al sprake van autotune?

Zoals ik eerder noemde: Joni, Tori, Kate en ....

Zelf zou ik nog noemen Chaka Khan, Dinah Washington, Esther Phillips, Candi Staton, Betty Davis, Minnie Riperton, Sharon Jones, Sade, Chrissie Hynde van The Pretenders, Eurythmics, Tina Turner..

En Nina hoger.

Maar het is een mooie lijst, die ik deels nog moet doornemen.

Wat ik al eerder zei: het is een beetje een 'hatseflats-corona dus meer tijd-lijst' geworden.
De volgorde zou ik zo weer kunnen aanpassen, andere artiesten er in en andere er uit.

4. Sia – Breathe Me




Het was de serie Six Feet Under die me bij Sia deed uitkomen. Een serie die ik nog steeds als het mooiste op film/serie gebied beschouw. Het raakte me echt. Alle personen in die serie werden een soort van eigen familie, hoe gek ze ook waren.

En toen kwam de eind scene. Ik ben best een koele kikker, emoties krijgen me niet heel snel te pakken, maar hier wel. Het einde van de mooiste serie ooit, afscheid nemen van de mensen van wie ik was gaan houden, maar ook geconfronteerd worden met de manier waarop ze uiteindelijk zouden komen te overleden, iets waar de serie om draaide.

Een serie die ik twee keer gezien heb en waar ik zo een derde keer aan toe zou kunnen voegen (gaat vast nog eens gebeuren).

En zo leerde ik Sia dus ook kennen met haar album Colour the Small One. Zodra ik Breathe Me hoor zie ik de allerlaatste scene weer voor me. Ik kan er zo weer een brok van in mijn keel krijgen.

Six Feet Under:

Sia