The Three O'Clock - Jet Fighter

Dat antes de ir a YT word ik wel een beetje gallisch van tegenwoordig, maar dat terzijde
Paisley Underground! Deze term werd toevallig ook bedacht door de zanger van deze band toen hij eens op bezoek was bij de band van een goede vriendin. De bassiste had een paisley jurk aan en hij mijmerde zoiets als 'Words from the Paisley Underground". Dat nam later een journalist over om een groep bands uit die tijd te duiden die soortgelijke muziek maakten.

Paisley Underground bands incorporated psychedelia, rich vocal harmonies and guitar interplay, owing a particular debt to 1960s groups such as Love and the Byrds, but more generally referencing a wide range of pop and garage rock revival.

Dream Syndicate, Rain Parade, Green on Red, the Long Ryders en The Bangles hoorden daar bijvoorbeeld bij. Ook in Nieuw-Zeeland had je een aanverwante stroming genaamd Dunedin Sound met bands als The Chills en Sneaky Feelings.
Ik vind zelf Dunedin Sound nog wat lichter en verfijnder, maar ze zijn beiden even prachtig! We zullen hier zeker meer van deze stromingen in dit topic gaan tegenkomen

Jet Fighter is een single van The Three O'Clock's debuutalbum Sixteen Tambourines, een schitterend album dat een heel erge aanrader is. Ook in de toplijsten scoorde ie erg goed onder de powerpopliefhebbers En dit is powerpop in optima forma. Wat een power, wat een vrolijkheid, beetje kitschy en campy (zeker ook de clip). Maar dat hoort er allemaal heerlijk bij en zeker in die tijd. Net als dat we vroeger genoten van een Knight Rider en een Dr. Who dat er vroeger cool en spannend uitzag en waar we nu alleen nog maar om zouden lachen hoe het eruit ziet.
Maar Jet Fighter is gewoon geweldig. Zo zonnig, zo vrolijk, zo knallend en zo onbezorgd. En gewoon ook een killertune! Hoe kun je hier nou niet vrolijk van worden

https://images.genius.com/a2a06f904950bf63ebddede88259f7cb.600x601x1.jpg

Jet fighter man that's what I am
'Cause tanks go too slow
Airplanes, flying yet I feel so low

See Mark and Ann come watch me land
I'm sure that they know
Airplanes, flying yet I feel so low

'Cause I'm a
Jet fighter man in the daytime
Jet fighter man in the nightime
Jet fighter man and the Reds they go aaahhh...

Protect the land that fills my hand
With nothing to show
Airplanes, flying yet I feel so low

And on the day when duty calls
I don't think I will go
Airplanes, flying yet I feel so low

'Cause I'm a
Jet fighter man in the daytime
Jet fighter man in the nightime
Jet fighter man and the Reds they go aaahhh...
Ah, ah...

Jet fighter man in the daytime
Jet fighter man in the nightime
Jet fighter man and the Reds they go aaahhh...

Jet fighter man in the daytime
Jet fighter man in the nightime
Jet fighter man and the Reds they go aaahhh...

Jet fighter man
Jet fighter man
Jet fighter man
Aaahhh...

Jet fighter man
Jet fighter man
Jet fighter man
Aaahhh...

Jet fighter man
Jet fighter man
Jet fighter man

Classic! Te lang niet gehoord.
Zou goed scoren in de Paisley Underground- greatest hits die er volgens mij nooit is gekomen

18 Juni moeten wij een GH presenteren

Ik dacht dat motel matches deze een keer had aangekondigd, maar is er nooit van gekomen geloof ik? Juni klinkt prima! Staat deze op de startlijst

Klopt ja
Ben alleen bang voor een zeer laag aantal deelnemers (te weinig kenners).

Als The Bangles ook mee mogen doen zal dat wel meevallen

In ieder geval wij, motel matches, Outlaw104 en EttaJamesBrown en dan hopelijk nog een paar...

Dream Syndicate en Green On Red hebben 100-150 stemmen dus zo onbekend is het zeker niet.

vigil natuurlijk vanwege Susanna Hoffs

Suus

Soms ben ik een kenner zonder dat ik het zelf weet.

Je kent jezelf te goed

Ik had het inderdaad ooit aangekondigd, maar uiteindelijk toch voor iets anders gekozen. Ik was bang dat geen hond zou meedoen. Als jullie het oppakken doe ik natuurlijk mee!

Nick Cave & the Bad Seeds - Easy Money

Certified Rudi S classic! Maar ook een johan de witt zou deze song eens tot zich moeten nemen, achterover leunend in zijn lounger
Perfectie! Zo zou ik deze song willen omschrijven van zijn magnum opus Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus, voor mij zijn beste werk in zijn toch al omvangrijke oeuvre! Wat een sfeerbeeld! Schitterende tekst! Zoals eerder gememoreerd was zijn Best of het eerste album dat ik van hem kocht. Op MTV zal ik vast eerder wat van hem zijn tegengekomen, maar dat weet ik niet meer precies. Mijn eerste echte herinnering aan hem was zijn duet met Kylie, ook op de televisie. Kylie kende ik al wel, maar deze wat duistere man met zijn donkere stem nog niet, maar ik was wel gefascineerd. Later kwam de echte kennismaking dus pas.

De Caveman gaat hier zeker vaker terugkomen, wat een artiest! Schitterende en heel gevoelige song dus. Het heeft vanaf het begin al een heel cinematische sfeer. Een beetje zoals een This Is Hardcore van Pulp ook heeft, ook een magnifieke song. Bij Easy Money is de sfeer ook heel pastoraal en de muziek en zang is ook prachtig lijdzaam, ook al is het thema armoede. De slepende zang van Nick, de langzaam voortslepende drums en de piano in slowmotion, de jammerende strijkers Poverty's a bitch en sleept je langzaam steeds verder de modder in. Maar wat een hemelse song, ook met die zalvende vrouwenstemmen in de koorzang. Pure Bliss! In navolging van hoi123 in zijn top 100 ga ik vanaf nu ook in elke song het mooiste deel of punt aanwijzen In Easy Money is dat op 5:10, we hebben al zoveel heerlijk meeslepende neerslachtigheid gehad in al zijn schoonheid. Waar Nick elk refrein met 1 keer Easy Money begint te zingen doet hij dat hier 3x en dat geeft zo'n schitterend effect Probeer zelf ook in de ultieme zwelgstand te gaan zitten wanneer je deze track opzet voor maximaal effect

https://www.musicmeter.nl/images/cover/14000/14121.jpg

It's difficult
It's very tough
I said to the man who'd been sleeping rough
To sit within a fragrant breeze
All among the nodding trees
That hang heavy with the stuff

He threw his arms around my neck
He brushed the tear from my cheek
And held my soft white hand
He was an understanding man
He did not even barely hardly speak

Easy money
Rain it down on the wife and the kids
Rain it down on the house where we live
Rain until you got nothing left to give
And rain that ever-loving stuff down on me

All the things for which my heart yearns
Gives joy in diminishing returns
He kissed me on the mouth
His hands they headed south
And my cheek it burned

Money, man, it is a bitch
The poor, they spoil it for the rich
With my face pressed in the clover
I wondered when this would be over
And at home we are all so guilty-sad

Easy money
Pour it down the open drain
Pour it all through my veins
Pour it down, yeah, let it rain
And pour that ever-loving stuff down on me

Now, I'm sitting pretty down on the bank
Life shuffles past at a low interest rate
In the money-coloured meadows
And all the interesting shadows
They leap up, then dissipate

Easy money
Easy money
Easy money
Rain it down on the wife and the kids
Rain it down on the house where we live
Rain it down until you got nothing left to give
And rain that ever-loving stuff down on me
Easy money
Easy money
Easy money
Easy money
Easy money
Easy money
Easy money
Easy money

Wist niet dat Cave Johnny Marr had gecoverd

Geweldig nummer, geweldig album.
Zijn wij het alweer eens

Siouxsie & the Banshees - The Ghost in You

Mijn fave Siouxsie album! Oops, nu komt ws de hele Siouxsie goegemeente over me heen vallen Ik zal het uitleggen Het was het eerste album van ze dat ik leerde kennen, mijn vriendin had deze als enige in de kast staan. Ik zal vast daarvoor wel eens wat van haar gehoord hebben, maar dat herinner ik me niet meer...
Toen Superstition voor het eerst opstond vond ik het al vrij prettig en dat is later alleen maar mooier geworden. Misschien komt dat wel door de pristine lente-achtige productie van Stephen Hague, oa ook bekend van OMD, Pet Shop Boys, New Order, Electronic etc. Stephen zullen we dus vaker hier gaan zien
Maar god, wat een zalige en zonnige vibe heeft dit album, beetje als een suikerspin, ik kan er geen genoeg van krijgen Maar, ik vind uiteraard ook de 'donkere' Siouxsie ook heel mooi, misschien wel net zo mooi. Niet in de laatste plaats door het gitaarwerk van John McGeoch!
Na Superstition werd het tijd om meer aan te schaffen van ze. Dit keer werd het Van Leest en daarvandaan wisten haar debuut en Hyaena hun weg naar ons huis te vinden. En later volgden een verzamelaar, JuJu etc. Genoeg moois dus

Singles Kiss Them for Me en Shadowtime zijn ook al zo zalig, evenals vele albumtracks. En nu ik zo dit album weer hoor en de klanken moet ik ook denken, zomaar ineens op dit moment, aan Blackwater oa van het Rain Tree Crow album, misschien een beetje dezelfde heldere klanken, puur en zuiver. Toevallig ook uit hetzelfde jaar, heuj
Maar de mooiste tracks zijn vaak de albumclosers, daar willen bands vaak iets speciaals doen om het album af te sluiten. En dat doet Suus met haar aapjes hier dus ook
The Ghost in You is een beetje een transcendental song met die etherische Cocteau-achtige klanken, zo hoog en ijl, zo lieflijk. Het gaat over het tragische studentenprotest in 1989 op het Tiananmen Square in China, het plein van de Hemelse Vrede. Vrede tussen haakjes dan, want het protest werd bloedig neergeslagen met honderden, zo niet duizenden doden als gevolg We kennen allemaal het beeld nog wel van die ene student die van geen wijken weet voor de tank die op hem afkomt...
Siouxsie en haar bandleden brengen een hartverscheurende ode aan die vreselijke gebeurtenis. Je kunt duidelijk het verdriet in Siouxsie's stem (man, wat kan ze dat goed!), maar ook in de muziek is de droefenis te horen in die gewoonweg schitterende klanken van de toetsen en belletjes vooral. Maar er zit ook iets hoopvols in, gelukkig maar, misschien is het dan niet voor niets geweest... ook dat probeert Siouxsie ons mee te geven. Ach, voor mij altijd een hoogtepunt op het album deze track
Hoogtepunt voor mij op 2.54 hoe Suus hier frail zingt

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/61hMiuYIt7L._SL1200_.jpg

You awoke in a burning paperhouse
From the infinite fields
Of dreamless sleep
You return to Tiananmen
An eyewitness in a shroud
To see them fall, feel them yield
Relieving the terror of the crowd

Hold the whirlwind, don't let it blow
Just for a moment, I seemed to know
Hold the whirlwind, don't let it blow
I seemed to know the ghost in you

The whisper of your scream
Sighed through the air
And faith - the flag is torn and frayed
Inferno heat, glory in flame
Love was beaten and betrayed

In every step I hear your sobbing
Dare I break the shade with one caress?
Dare I trespass to lift the veil
To touch the lips so soft and frail?

Hold the whirlwind, don't let it blow
I seemed to know the ghost in you

Your captive heart, the belief you share
With a kiss eternal, the spirits of the square

Hold the whirlwind, don't let it blow
Hope remains with the ghost in you
Hold the whirlwind, don't let it blow
I seemed to know the ghost in you

Don't let it blow
The ghost in you
The ghost in you

Pet Shop Boys - Dreaming of the Queen

Mijn eerste kennismaking met de Pet Shop Boys was via een cassettebandje waar West End Girls op stond. Man, wat heb ik die song vaak gedraaid toen, ik vond 'm geweldig! Always on My Mind kan ik me ook nog herinneren dat ik die eens ergens tegenkwam en vast nog wel wat meer. Maar actief begon het pas echt bij me toen ik de videoclip van Go West op televisie zag, ik vond dat zo'n prachtige allesoverstijgende song! En mijn oudste broer had MTV Greatest Hits 1993, (waarom staat deze nog niet op MuMe vigil?), waarop ik de ene na de andere prachtsong leerde kennen. Ordinary World, Sleeping Satellite, Weather With You etc. Heerlijk voor een 15 jarige jongen die net het jaar ervoor voor het eerst zelf cd's kocht. De 1e was Live Baby Live van INXS en de 2e Achtung Baby! van U2. Maar ik had nog niet veel geld en was dus ook dolblij met cd's van mijn broer. Ik ging dan DJ spelen op zijn kamer terwijl hij aan het gamen was op zijn computer Op dat album stond ook Can You Forgive Her? Ik was er he-le-maal waus van, ook een certified vigil classic btw
Omdat ik nog niet veel geld had, wachtte ik altijd tot de prijs van albums van 40 gulden (ik wil graag de gulden terug) naar 25 gulden was gezakt en dan kocht ik het betreffende album. Very kocht ik dus voor 25 en dat was direct een schot in de roos. Na het wonderschone Liberation op MTV was ik helemaal overtuigd geraakt en moest en zou ik dat album dus hebben Album thuis opgezet en ik ga niet eens beginnen nummers te noemen nu, want ze zijn allemaal briljant. Nou, ik doe 't toch Yesterday When...The Theatre, One in a Million etc etc. Allemaal faves! Maar numero uno is toch wel You and her and I, die zin alleen al! Net zoals Can You...met de zin Because you dance to disco and you don't like rock . Daar wacht ik altijd op Dreaming dus, waarschijnlijk omdat het de meest gevoelvolle song is, maar tegelijk ook zo sad, ja sad is het juiste woord ervoor, wat een droefenis, wat een gelatenheid, wat een verslagenheid. En tegelijk is het ook zo'n "mooie" song, niet in de laatste plaats door Neil's bijpassende mistroostige zang. En toch heeft het ook iets "schitterends" en lieflijks ofzo. Razendknap deze song met als thema een droom van Neil over een niet per se aangenaam onderonsje tussen de Queen en Lady Di, dat Neil ook niet onberoerd liet toen hij weer wakker werd.
Ook de lyric So there are no more lovers left alive, and that's why love has died , die komt wel ff hard binnen bij je zeg, ai Maar toch ook zing ik 'm vaak uit volle borst mee, alsof om het te bezweren ofzo. Mooi als een lied je zoveel kan doen
Hoogtepunt dus op 0.23 al met de lyric You and her and I......and Lady Di

https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4647.jpg?cb=1591969482

Dreaming of the Queen
Visiting for tea
You and her and I
And Lady Di

The Queen said, "I'm aghast
Love never seems to last
However hard you try"
And Di replied

That there are no more lovers left alive
No one has survived
So there are no more lovers left alive
And that's why love has died
Yes, it's true
Look, it's happened to me and you

Then carriages arrived
We stood and said goodbye
Diana dried her eyes
And looked surprised

For I was in the nude
The old Queen disapproved
But people laughed and asked
For autographs

That there are no more lovers left alive
No one has survived
So there are no more lovers left alive
And that's why love has died
Yes, it's true
Look, it's happened to me and you

I woke up in a sweat
Desolate

That there are no more lovers left alive
No one has survived
So there are no more lovers left alive
And that's why love has died
Yes, it's true
Look, it's happened to me and you

Prachtig verhaal FJ

16 Horsepower - Neck on the New Blade

For old times sake 16 Horsepower heb ik leren kennen via Hilversum 3, bestond nog niet. Bestond dus al wel Mijn favoriete televisiezender hands down destijds (naast MTV natuurlijk) Je leerde er veel cultuur, muziek en kunst kennen. Ik weet niet hoe het nu met Nederland 3 gesteld is, ik kijk zelf al meer dan 10 jaar geen televisie namelijk, terwijl ik vroeger juist tv verslaafde was, ik deed niets anders. Blijkbaar heb ik mijn quotum bereikt Af en toe kijk ik eens wat terug via NPO Start, als ik hoor of lees dat ik iets gemist heb. En de verboden sport kijk ik ook gewoon online. Maar toen dus nog wel, dit speelde tijdens mijn propedeusejaar Archeologie. Ik had niet het gevoel dat ik fitted in bij die doodserieuze en ambitieuze medestudenten die zo fanatiek geïnteresseerd waren in oude meuk dat uit de grond kwam, al een gat in de lucht sprongen als ze een stukje potscherf vonden Nu had ik dat sowieso al niet op de middelbare school, ik trok me nogal terug na de dood van mijn moeder, het duurde pas heel lang voor ik wat losser werd. Zo ook dus toen ik sjaars was, een beetje boze sjaars nog wel Ik skipte veel colleges, ging een beetje buiten in de zon rondhangen met een alto medestudent die me liet kennis maken met de grunge die ik een beetje gemist had en wat (nu)metal. Dat paste wel bij m'n gemoed. We gingen langs bij cd zaken en op zijn kamer luisterden we muziek. Beetje die tijd. Ik woonde nog thuis, keek op de 2e verdieping boven waar, naast in de woonkamer, ook een tv stond in de kamer waar een van mijn broers vroeger leefde, die was natuurlijk al het huis uitgegaan. Daar sloot ik me vaak op en nam alle tv informatie tot me. Op 3 was er dus een item over David Eugene Edwards, frontman van de band 16 Horsepower. Ik vond hem een indrukwekkende verschijning, hoe hij eruit zag en waar hij over praatte en natuurlijk ook de muziek. Het deed me allemaal wat duister, profetisch en bijbels aan. En dat past natuurlijk bij een gelovig opgevoede jonge jongen die in een moeilijke fase zat en misschien ook wel tegen wat heilige huisjes aan wilde trappen, zeker deze angry young man Songs als Ruthie Lingle en vooral het magistrale en grootse Haw (vast een connectie met Allen Ginsberg's Howl ) kwamen voorbij in dat programma en ik was verbluft en verkocht. Ik wilde dat album hebben! Ik ben toen niet snel daarna naar Leiden gegaan met de bus, waarschijnlijk op een dag dat ik toch al colleges had, om de Plato te bezoeken, hun debuutalbum Sackloth 'N Ashes te beluisteren en het vervolgens te kopen. Een fan was al snel geboren. Ik draaide het album vervolgens bijna non stop, ook het album dat daarna uitkwam, dat ook heel erg goed is. Ik zette vaak het volume ook heel hard en het raam wagenwijd open als mijn vader in de tuin zat, zeker van 16 Horsepower als protest tegen zijn stille zwijgzaamheid. Mijn vader was iemand die niks van mij wist, niks aan mij vroeg. Waarom krijg je kinderen vraag ik me dan af, maar goed... Hij kon het denk ik ook gewoon niet, dat zie je wel vaker bij die generatie, dat ze niks aanweten met gevoelszaken. Maar ondanks het raam open en de muziek hard heeft hij nooit gevraagd naar mijn muzieksmaak of om het even wat anders. Ach, waarschijnlijk had ie zelf teveel met dingen te dealen in zijn leven...
16 Horsepower ging op een gegeven moment uit elkaar en continueerde vervolgens in Woven Hand, ik vond het zelf iets minder dan het soms helse 16, ook al heb ik er wel een paar albums van beluisterd. Ik vond het wel jammer dat ik live 16 nooit heb kunnen zien. In 2008 kreeg ik een soort van herkansing toen Woven Hand in Paard optrad. Ik weet het nog goed, het was in Augustus en knetterheet. Voor een tientje pp gingen mijn vriendin en ik, die ik net een jaar kende, ernaartoe. Een vriend/mede-student was Woven Hand fan en was daar ook met een paar vrienden -en mede Archeologie studenten. Ik had het jaar ervoor net een 1 jarig oriëntatiejaar afgerond bij Open Studio in Amsterdam. Toen wilde ik nog filmmaker worden Ze leren je daar alle basics qua filmmaken, zodat je je kunt aanmelden voor de Filmacademie bv of de HKU in Utrecht. Kan me herinneren dat een van die vrienden van mijn vriend (blijkbaar wist hij dat ik dat jaar Film had gedaan) vroeg of ik nog bezig was met film maken en dan specifiek Albanese horrorsex Om maar even aan te geven wat voor 'nutters' en hoe wereldvreemd archeologen kunnen zijn . Ehm, nee zei ik, enigszins beduusd...
Anyway, we zijn halverwege het concert weggegaan, we vonden het een depressieve bende en blijkbaar was ik die muziek ook een beetje ontgroeid icm het nog steeds ballerige gedrag van die (oud)studenten Anyhow, de eerste 2 albums van 16 Horsepower vind ik nog steeds wel killer, ook al draai ik ze niet heel veel meer. Maar ze zijn zeker wel een bubble waard Anyhaw, Haw dus blijft een geniale track, maar na verloop van tijd werd het wat mistroostige en wat rustiger Neck on the New Blade mijn fave van ze. Het heeft iets desolaats, maar ook iets promising, als een new dawn ofzo. Geen idee, ik vind het moeilijk uit te leggen. De harmonica is sowieso wel mooi in deze song, vooral naar het einde toe als het wat langere noten speelt. En David is misschien ook wel de stem van de gepijnigde en eenzame ziel. Misschien dat het me daarom wel zo aansprak als tiener


https://www.musiconvinyl.com/fotos/611_foto1_product_groot.jpg

High fiddle high fiddle low fiddle low
There's a ghost bound in my soul
High fiddle high fiddle low fiddle low
There's a cold blade on my crow
A crooked in my walk a stumble in my talk
Is what I'm after little girl
Metal on the red overcast in head
I'm goin' down an feelin' ill
High fiddle high fiddle low fiddle low
There's a girl that I know
You ain't never had one I don't believe you will
This is your season for standin' still
Metal on the red overcast in head
I'm goin' down an feelin' ill
See boys I've known her from way back
Back when she was dead
Tongues on fire spoke the word
Darkness left her head
Holy my other hand that's a fuckin' joke
Like steel cold knife on the bridge of strife
Were the words I spoke

Ook m'n favoriete album van hen, Secret South zit daar niet zo ver achter. Low Estate vond ik net wat minder.

Ik vind Low Estate ook nog tamelijk lekker, al is Sackloth veel beter. Maar een helse For Heaven's Sake gaat er altijd wel in bv

When will I hurt for Heaven's sake
When will I suffer for the sake of Heaven

The Treble Spankers - Red Hot Navigator

Wat zou ik ervoor geven om weer 16/17 te mogen zijn Achteraf bezien vond ik de periode t/m 1994 puur goud, muzikaal gezien, maar dat wist ik op dat moment nog niet bewust. 1995 was voor mij een jaar waarin ik veel nieuwe muziek leerde kennen, misschien wel zo'n beetje het eerste jaar. Daarvoor leerde ik 80s bands kennen en hun subsequent releases, dus niet echt gloednieuwe bands (voor mijn doen dan). Aan 1995 heb ik in die zin veel goede herinneringen op muziekgebied, vooral in de wat alternatievere hoek. Ik had het bijvoorbeeld al eens hier op de site in diverse topics over The Bends van Radiohead en het debuutalbum van Garbage. Niks is zo mooi om iets volkomen nieuws te ontdekken en dan ook in de tijd dat het gereleased wordt, ik kan dat gevoel moeilijk omschrijven.
The Treble Spankers' album Hasheeda was ook zo'n album voor mij, lange tijd niet eens geweten dat het een Nederlands bandje was tho
1995, ik had een Pulp Fiction poster aan de muur, ik was he-le-maal waus van die film uit 1994. Ettelijke malen gezien op Filmnet, ik dompelde me er helemaal in onder. Kocht zelfs het originele script, niet dat ik er echt iets mee deed, maar ik moest het toch maar hebben Iets soortgelijks kreeg ik niet veel later met David Lynch. De poster, soundtrack, VHS, DVD, script etc moest allemaal in huis komen, vooral van Mulholland Drive en Lost Highway, maar ook het script van Wild at Heart en Blue Velvet slingert hier nog ergens rond of is bewaard in een of andere doos.
Anyway helemaal Tarantino leip ook dus sowieso en Tarantino staat ook erg bekend om zijn goede muzieksmaak en keuze voor in zijn films. De PF soundtrack vond ik heerlijk en op een dag kwam er een track voorbij op Radio 3 van de Trebles, de openingstrack van het album Hasheeda genaamd Red Hot Navigator. Ik vond het totaal passen bij Pulp Fiction en dat album wilde ik dus echt hebben. Zodoende bij Jane's and John's in Wassenaar beluisterd en de rest was ook gewoon PF style, goud dus! Meenemen en thuis vervolgens flink afgedraaid. Ik bedacht me toen dat mocht ik zelf ooit eens een PF-achtige film gaan maken dat ik er dan een Treble nummertje in zou willen hebben. Heb ik ook ooit gedacht van Behind the Wheel van Depeche Mode, ik vind dat zo'n mooi en duister, maar vooral filmische song. Jammer dat niemand dat ooit gedaan heeft, ik uiteindelijk ook niet trouwens
Maar Hasheeda is een heerlijk volledig instrumentaal gitaaralbum met een fijne Indiase sfeer wel, je waant je zo op een markt daar om krekels en specerijen te bestellen bv Een woestijnachtig sfeertje en dan is dit album een soort oase. Ik ga hier voor de openingstrack, ik vind dat wel de signaturesong van het album, maar afsluiter Biarritz 2000 is ook een heerlijk nagenietnummertje En ik hoop natuurlijk ook dat herman deze eindelijk aan zijn collectie heeft weten toe te voegen

https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8379.jpg

Helaas nog steeds niet... Maar ik heb uberhaupt minder cd's gekocht de laatste jaren. Ik moet hem toch maar eens oppikken op Discogs ofzo.

Mooie verhalen trouwens!

Ik heb 16HP gezien op de Grote Markt in Haarlem in 2003, tijdens een of ander festival. Was gewoon okay, wel vrij kort (hooguit een uur). ik denk zo'n beetje hun laatste concert in Nederland.

Echo & the Bunnymen - Ocean Rain

Bring On the Dancing Horses is dus mijn nr. 1 song of alltime van Echo. Ik betwijfel of dat ooit nog gaat veranderen, waarschijnlijk niet. Mijn nr. 2 is Ocean Rain! Wat???!!! Niet The Killing Moon? Rustaaaghhh maar, rest assured, die staat op 3 Al vind ik die 2 wel bij elkaar passen, Ocean Rain heeft overduidelijk met de zee te maken, maar ook The Killing Moon doet mij denken aan de volle maan boven zee. Hey, zou een mooie avatar zijn Nu denk ik sowieso bij Echo als eerste aan het element Water. Ocean Rain heeft dat natuurlijk sowieso, Seven Seas daarvan obviously ook (btw definitely niet een van de minste songs van dat album ) Ook de hoes van Ocean Rain, ergens in een onderzeese grot en dan die prachtige donker blauwpaarse kleuren. Diezelfde kleuren die we ook zien bij Heaven Up Here. Daar staan de mannen aan zee, past ook meer bij het uitgelatene van dat album met die luchten, het opene. Ocean Rain is veel meer bedekter en pastoraler met songs als Ocean Rain, The Killing Moon en Nocturnal Me, maar het is zeker wel een logische continuering van Heaven Up Here, vind ik dan. Maarrrr, er kan er maar 1 het beste album ter wereld zijn en dat is natuurlijk Ocean Rain Ik kan me The Killing Moon uit mijn jeugd wel herinneren ergens en ook het feit dat ik als U2 fan ontdekte dat er een link was met Echo, waardoor ik eens een album van ze wilde proberen. Ik weet niet meer welk album ik toen eens bij een platenzaak beluisterde (iig geen Ocean Rain), maar het overtuigde me niet helemaal. U2 had veel duidelijkere songs en melodieën en Echo was veel alternatiever en duisterder, ik kon daar nog niet helemaal aan wennen. Dat kwam pas zo'n 10 tot 15 jaar geleden, met als eerste Porcupine, want die had mijn vriendin in de kast staan. Zij deed volgens mij niet echt veel met Echo, maar ik zette 'm toch maar eens op, omdat die band me nooit echt losgelaten had op een bepaalde manier. Wat ik hoorde beviel me wel, met songs als The Cutter en vooral The Back of Love toen. Nu staat er natuurlijk nog wel meer moois op, maar het is zeker niet hun beste album. Die leerde ik kennen nadat we een bezoekje hadden gedaan aan 2e hands cd, vinyl en dvd zaak Het Eenzame Jagertje in Leiden. Jammer toch nog steeds dat ie weg is. Daar dus Ocean Rain gekocht op cd, de editie met bonustracks, heerlijk! Thuis beluisterd, ik vond het meteen een bijzondere feel hebben, maar ik kon het niet echt meteen peilen. Misschien maar goed ook, dat sommige muziek zoveel diepere lagen heeft, het zorgt ervoor dat je je niet gauw verveelt. De afsluiter en titeltrack vond ik vrijwel meteen een heerlijk nagenietnummertje. Later, toen ik eens een zee-thema-cdtje brandde en ie bij ons thuis eens opstond kwam die bij mijn vriendin ineens erg goed binnen. Wacht eens even zei ze, draai die song nog eens. En vanaf dat moment werd het haar fave Echo song en mijn nr. 2 Echo song
Ook al zingt Ian over de hurricane that brought down this ocean rain, stel ik mezelf toch een vrij kalme zee voor, zeker in het begin. Zo komt het op mij over. Maar het is natuurlijk een song in 3 delen, 3 dezelfde soort delen van couplet en refrein met telkens bijna dezelfde tekst, maar steeds meer in sterkere intensiteit, alsof een beginnende storm verandert in een onstuimige orkaan, voorbeeldig muzikaal verwoord door de prachtige strijkersarrangementen.
Door het opbouwende in de song zit je er bij Ian's laatste All at sea again echt helemaal middenin. Ian zingt nu voluit en alle instrumenten zijn nu in hun volle klank aanwezig. Wat daarna volgt is bijna een aria met het screaming from beneath the waves, zo krachtig en vervullend, wow! Perfecte song!
Hoogtepunt toch wel dat moment op 2:52 met dat geheel instrumentale stukje waarin de gitaar even vrijspel krijgt en dat icm met de drums zorgt voor zo een heerlijk kort stukje "vanzelf" muziek

https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2637.jpg

All at sea again
And now my hurricanes have brought down this ocean rain
To bathe me again
My ship's a sail
Can you hear its tender frame
Screaming from beneath the waves
Screaming from beneath the waves

All hands on deck at dawn
Sailing to sadder shores
Your port in my heavy storms
Harbours the blackest thoughts

I'm at sea again
And now your hurricanes have brought down this ocean rain
To bathe me again
My ship's a sail
Can you hear its tender frame
Screaming from beneath the waves
Screaming from beneath the waves...

All hands on deck at dawn
Sailing to sadder shores
Your port in my heavy storms
Harbours the blackest thoughts

All hands on deck at dawn
Sailing to sadder shores
Your port in my heavy storms
Harbours the blackest thoughts

All at sea again
And now my hurricanes have brought down this ocean rain
To bathe me again
My ship's a sail
Hear its tender frame
Screaming from beneath the waves
Screaming from beneath your waves
Screaming from beneath the waves
Screaming from beneath the waves

All hands on deck at dawn
Sailing to sadder shores
Your port in my heavy storms
Harbours the blackest thoughts

Magistraal, hemelbestormende song

Tori Amos - '97 Bonnie & Clyde

De eerste keer dat ik iets van Tori zag of hoorde was op MTV met haar op de schommel in Cornflake Girl. Ik kon de clip net wel of net niet afkijken, het werkte nogal op mijn zenuwen, niet echt mijn ding nog, te jong voor ofzo. Jaren later hoorde ik eens een special over en met haar op de radio (kan ook tv zijn, zo goed is mijn geheugen soms ) en kwamen er songs voorbij als Precious Things, Silent All These Years en vooral Winter. Man, man, dat Winter vond ik o zo prachtig. Toen zat ik al in mijn late teens/early 20s, totaal anders dan een puberende tiener die het op zijn heupen kreeg van de ongestelde zang van Tori uit Cornflake Girl Jaja, volgens mij ging die special over het album Little Earthquakes. Die moest ik vervolgens hebben en ik kocht 'm bij The Lonely Hunter weet ik nog, jaja ik kwam daar veel Alsof mijn hele leven alleen maar bestond uit muziek scoren ofzo, zo was het niet helemaal, maar toch... Ik draaide ook dat album helemaal kapot, ik vond 'm briljant. Maar nu draai ik 'm eigenlijk nooit meer, het is me iets te koud en afstandelijk geworden ofzo, ik draai liever wat warmer werk van haar, zoals deze track haha... Mijn vriendin had meer werk van haar, dus daar heb ik me dan ook met graagte in verdiept, waaronder ook haar coveralbum Strange Little Girls. Wat mij betreft een prachtalbum met een aantal mooie en onwaarschijnlijk uitgevoerde covers, teveel om op te noemen. Zelfs eentje van David Bowie, After All van zijn The Man Who Sold the World album . Maar die kwam niet op het album zelf, maar werd gebruikt als b side voor de singles. Maar deze track hier vind ik toch wel de beste, totaal anders dan het origineel dat ik nog niet kende. Maar daarna wel opzocht, het bleek te gaan om Eminem. Nu vond ik Eminem in het begin wel geinig met zijn Slim Shady etc, het was iets nieuws zullen we maar zeggen. Maar na een heel aantal keren Tori's versie gehoord te hebben moest ik gewoon keihard lachen toen ik het origineel hoorde. Ik vond het helemaal niks, terwijl Tori iets meesterlijks deed met de muziek en tekst. Waarschijnlijk precies de reden waarom ik he-le-maal niks met hiphop heb. De tekst van zichzelf is briljant, toegegeven, maar Eminem geeft helemaal geen gevoel of intonatie mee en dat doet Tori wel. Voor Eminem is het gewoon zijn zoveelste deuntje over de moord op zijn vrouw en zijn kindje als getuige. Tori geeft er een totaal andere draai aan, haar viewpoint is vanuit de vrouw, het slachtoffer in de kofferbak. Vanuit haar perspectief vertelt ze het verhaal, als in een soort film noir vibe vol met suspense...de muziek is verstild en haunting, het voelt in de muziek echt aan alsof het nacht is en we aan het water staan en alsof we alles stap voor stap filmisch meemaken. Tori is in topvorm vind ik zelf, leeft zich er helemaal in, je waant je zelf daar aanwezig als het ware.
Ik zou zeggen, luisteren als je 'm nog niet al kende
Hoogtepunt voor mij is gewoon het einde, na al die suspense eindigen we met een cliffhanger in de song, de muziek zwelt aan en de kofferbak wordt dichtgegooid als het ware, een creepy passend einde van alle heftigheid daarvoor

https://media.hitparade.ch/cover/big/tori_amos-strange_little_girls_a_1.jpg

Baby, your Dada loves you,
And I'm always gonna be here for you, no matter what happened.
You're all I got in this world,
I'd never give you up for nothin'.
Nobody in this world is ever gonna keep you from me. I love you.

C'mon, hey-hey, we goin to the beach.
Grab a couple of toys and let Dada strap you in the car seat.
Where's Mama? She's takin a little nap in the trunk.
Oh that smell- Dada musta runned over a skunk.
Now I know what you're thinkin'- it's kind of late to go swimmin',
But you know your Mama, she's one of those type of women,
That do crazy things, and if she don't get her way, she'll throw a fit.
Don't play with Dada's toy knife, honey, let go of it,
And don't look so upset, why you actin' bashful?
Don't you want to help Dada build a sand castle?
And Mama said she wants to show how far she can float.
Don't worry about that little boo-boo on her throat,
It's just a little scratch- it don't hurt,
Her was eatin' dinner while you were sweepin'
Spilled ketchup on her shirt.
Mama's messy isn't she? We'll let her wash off in the water,
Me and you can play by ourselves, can't we?

Justthe two of us. Justthe two of us
Just you and I.
Justthe two of us.

See honey, there's a place called heaven and a place called hell,
There's a place called prison and a place called jail.
An Dada's probably on his way to all of them except one.
Cause mama's got a new husband and a stepson.
And you don't want a brother do ya?
Maybe when you're old enough to understand a little better,
I'll explain it to ya.
But, for now, we'll just say Mama was real, real bad.
She was bein mean to Dad and made him real, real mad.
But, I still feel sad that I put her on time-out.
Sit back in your chair honey, quit tryin' to climb out.
I told you it's okay, hey-hey, want to ba-ba?
Take a night-night? Nan-a-goo, goo-goo ga-ga?
Her make goo-goo ca-ca? Da-da change your dia-dee.
Clean the baby up so her can take a nighty-nighty.
Your dad'll wake her up as soon as we get to the water.
Ninety-seven Bonnie and Clyde, me and my daughter, me and my daughter.
Me and my daughter.

Justthe two of us. Justthe two of us
Just you and I.
Justthe two of us

Wake up sweepy head- we're here, before we pway,
We're gonna take Mama for a wittle walk along the pier.
Baby, don't cry honey, don't get the wrong idea.
Mama's too sweepy to hear you screamin in her ear.
That's why you can't get her to wake, but don't worry,
Dada made a nice bed for mommy at the bottom of the lake.
Here, you want to help Dada tie a rope around this rock?
We'll tie it to her footsie then we'll roll her off the dock.
Ready now, here we go, on the count of free
Onetwofreewheee
There goes Mama, spwashin in the water;
No more fightin wit Dad, no more restraining order.
No more step-Dada, no more brother.
Blow her kisses 'bye-bye, ' tell Mommy you love her.
Now we'll go play in the sand, build a castle and junk.
But first, just help Dad with two more things out the trunk.
Just the two of us.

The Smiths - I Won't Share You

I'll see you somewhere
I'll see you sometime, darling

Definitely in mijn top 5 Smiths songs, ms zelfs wel podium op sommige dagen. De song die me meteen al raakte bij de eerste beluistering van het album Strangeways, Here We Come, jaren terug. Niet mijn fave album, wel hun meest volwassen en donkere album, een album waar ik nog niet op uitgekeken ben, al zitten er wel 1 of 2 ietwat mindere songs op kant B, maar dan maakt de afsluiter wel heel veel goed. De song ook die ik meteen een aantal keren op repeat zette. Is dat omdat het een ideaal nagenietnummer is en ik verzot op zulke songs ben? Misschien wel Het heeft zo'n geweldig melancholische en licht verdrietige vibe. Deze lyrics kunnen ook echt alleen maar van Moz zijn en hij zong nooit mooier dan hier Ok, dat zeg ik wel heel vaak, maar nu meen ik het echt Hun laatste song ook, althans het laatste nummer van hun laatste album en het klinkt ook als een soort afscheid, al wisten ze dat zelf destijds natuurlijk nog niet. Johnny heerlijk zacht strumming zijn gitaar, geweldige sound, bijna mandoline-achtig. I totally dig ook de Mazzy Star sound van deze song Een song van nog geen 3 minuten, maar het had van mij veel langer mogen duren, zucht. Zeker naar het einde toe als we ijl de hoogte in gaan, zowel de zang als de muziek en we bijna verdwijnen in vapor, prachtig. De weemoed, de melancholie, het afscheid met die prachtige klanken en zachte uithalen en vooral die lichte touch van de harmonica op het eind waarvan je wilt dat het minutenlang doorgaat. Het duurt slechts een paar seconden, maar geeft eigenlijk zo'n schitterend effect, geeft zo'n gevoel van longing weer. Afscheid nemen is moeilijk, maar ooit ergens zullen we elkaar weer zien

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/219.jpg

I won't share you, no
I won't share you
With the drive and ambition
The zeal I feel, this is my time

The note I wrote as she read
She said, "Has the perrier gone
Straight to my head
Or is life sick and cruel, instead?"

Yes
No, no, no, no, no, no
No, no, no, no, no, no

I won't share you, no
I won't share you
With the drive and the dreams inside
This is my time

Life tends to come and go
That's okay as long as you know
Life tends to come and go
As long as you know
Know, know, know, know, know
Know, know, know, know

I won't share you, no
I won't share you
With the drive and the dreams inside
This is my time

I want the freedom and I want the guile
I want the freedom and the guile
Oh, life tends to come and go
As long as you know
Know, know, know, know
Know, know, know, know

I won't share you
I won't share you
I'll see you somewhere
I'll see you sometime, darling

Inderdaad behoorlijke Mazzy Star-vibe
The Smiths als dreampop-band, nooit aan gedacht