Muziek / Toplijsten en favorieten / Luigi's bubbles
zoeken in:
2
geplaatst: 16 mei 2021, 22:13 uur
Krijg trouwens deze maand voor mijn verjaardag van mijn schoonouders nog The Splendour of Fear en Poem of the River van Felt op vinyl 
Liet mn schoonmoeder The Stagnant Pool horen als vb van hoe Felt klinkt. Ze was verbluft en helemaal ontdaan door die gitaarsolo
70 jaar! Dus je bent nooit te oud om Waver te worden

Liet mn schoonmoeder The Stagnant Pool horen als vb van hoe Felt klinkt. Ze was verbluft en helemaal ontdaan door die gitaarsolo

70 jaar! Dus je bent nooit te oud om Waver te worden

2
geplaatst: 16 mei 2021, 22:16 uur
Wat een smaak die schoonmoeder van jou. Die van mij heeft nooit kinderen gekregen.
2
geplaatst: 16 mei 2021, 22:17 uur
Ja, die ging in de 80s nog met mijn vriendin naar Genesis en Pink Floyd in De Kuip bv... die mocht als jonge tiener mee...
1
geplaatst: 16 mei 2021, 22:19 uur
Outlaw104 schreef:
Zo mooi hè, dat No Sense of Sin. Alleen al dat semi akoestische When You Look at Boys, dan smelt ik volledig.
Zo mooi hè, dat No Sense of Sin. Alleen al dat semi akoestische When You Look at Boys, dan smelt ik volledig.
In jouw top 100 toch?
0
geplaatst: 16 mei 2021, 22:22 uur
Oja, die lijst. Die ga ik nog eens verder doornemen en becommentariëren...nog niet aan toe gekomen...
1
geplaatst: 16 mei 2021, 22:23 uur
1
geplaatst: 16 mei 2021, 22:23 uur
ik denk dat Remedy serieus in mijn Haat top 10 staat, zulke fakemuziek ugh...
1
geplaatst: 16 mei 2021, 23:06 uur
1
geplaatst: 16 mei 2021, 23:10 uur
Ik las net dat ze onder diezelfde stad geschaard worden, maar officieel komen ze uit een ander(e) stad/dorp...
2
geplaatst: 16 mei 2021, 23:29 uur
Guadalcanal Diary - Litany (Life Goes On)
Powerjangle! Certified johan de witt en ook wel Outlaw104 classic, me dunkt
Deze band leerde ik kennen in de toplijsten, zoals wel vaker
Mooie jaren, mooie ontdekkingen
Volgens mij kwam Johan met deze of een eerdere als Watusi Radio of Trail of Tears, dat weet ik niet meer precies. Maar naar aanleiding van een van die songs ben ik hun debuutalbum (topper!) en hun 3e album 2X4 (geweldig!) gaan beluisteren. En ik werd niet teleurgesteld. Guadalcanal Diary werd opgericht in 1981 en bracht 4 albums uit tot ze in 1989 uit elkaar gingen. Hun debuut werd toen al gauw vergeleken met het later gigantisch groot geworden R.E.M. Guadalcanal, vernoemd naar een oorlogsmemoir uit 1943, bleef een beetje in de niche hangen, kwam niet echt veel verder dan college radio en af en toe een hitje.
Maar deert dat? Zeker niet! Wil je eens wat anders door je aderen hebben runnen dan die eeuwige heroïne spuit, zet dan eens deze track op! Man, man...wat een rush, wat een power. Powerrock van de bovenste plank en het jengelt alle kanten op. Tis ook nog eens zo melodieus en übervrolijk als de pest. Life-affirming, vind ik dan
Zo krachtig, die drums, poi poi. Zo helder die gitaren, zo'n swagger
Topvocals! De adrenaline jast door je aderen. Schitterende melodie ook, in de verzen kun je nog het meest horen hoe het aan R.E.M. moet doen denken.
Ach, geen woorden meer, gewoon die volumeknop skyhigh en gaannnnn
https://www.musicmeter.nl/images/cover/106000/106710.jpg?cb=1611511531
I see life like a mirror
And I see life so much clearer
We move so quickly
Who knows where the time goes
Where does this road lead?
No one knows, no one knows
Listen to the single heart beating
Rhythm for an ever-changing song
I see life with surprise
And I see life, oh, in your eyes
Take all your troubles
Put them in a common file
Light a fire with reason
Watch it rise, watch it rise
Listen to the single voice singing
Lifted in an ever-growing song
I see life without anger
I see life all together
I see life go on forever
Life goes on forever
Life goes on
Powerjangle! Certified johan de witt en ook wel Outlaw104 classic, me dunkt
Deze band leerde ik kennen in de toplijsten, zoals wel vaker
Mooie jaren, mooie ontdekkingen
Volgens mij kwam Johan met deze of een eerdere als Watusi Radio of Trail of Tears, dat weet ik niet meer precies. Maar naar aanleiding van een van die songs ben ik hun debuutalbum (topper!) en hun 3e album 2X4 (geweldig!) gaan beluisteren. En ik werd niet teleurgesteld. Guadalcanal Diary werd opgericht in 1981 en bracht 4 albums uit tot ze in 1989 uit elkaar gingen. Hun debuut werd toen al gauw vergeleken met het later gigantisch groot geworden R.E.M. Guadalcanal, vernoemd naar een oorlogsmemoir uit 1943, bleef een beetje in de niche hangen, kwam niet echt veel verder dan college radio en af en toe een hitje. Maar deert dat? Zeker niet! Wil je eens wat anders door je aderen hebben runnen dan die eeuwige heroïne spuit, zet dan eens deze track op! Man, man...wat een rush, wat een power. Powerrock van de bovenste plank en het jengelt alle kanten op. Tis ook nog eens zo melodieus en übervrolijk als de pest. Life-affirming, vind ik dan
Zo krachtig, die drums, poi poi. Zo helder die gitaren, zo'n swagger
Topvocals! De adrenaline jast door je aderen. Schitterende melodie ook, in de verzen kun je nog het meest horen hoe het aan R.E.M. moet doen denken. Ach, geen woorden meer, gewoon die volumeknop skyhigh en gaannnnn

https://www.musicmeter.nl/images/cover/106000/106710.jpg?cb=1611511531
I see life like a mirror
And I see life so much clearer
We move so quickly
Who knows where the time goes
Where does this road lead?
No one knows, no one knows
Listen to the single heart beating
Rhythm for an ever-changing song
I see life with surprise
And I see life, oh, in your eyes
Take all your troubles
Put them in a common file
Light a fire with reason
Watch it rise, watch it rise
Listen to the single voice singing
Lifted in an ever-growing song
I see life without anger
I see life all together
I see life go on forever
Life goes on forever
Life goes on
1
geplaatst: 17 mei 2021, 00:55 uur
Nee, ik blijf voorlopig wel bellen blazen. Outlaw104 heeft vast wel zin in wat obscuurders als bv Dunedin Sound en Paisley Underground 
Maar dan in een ander topic

Maar dan in een ander topic

4
geplaatst: 17 mei 2021, 10:11 uur
Another Sunny Day - You Should All Be Murdered
https://img.discogs.com/Bf7VXmYc63AwppIj07wy3uaE7sE=/fit-in/586x591/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1053450-1188422792.jpeg.jpg
Deze track draag ik op aan iedereen die mijn favejes uit de Ladder wegstemt
Ook weer opgedoken uit de toplijstentopics
Maar, belangrijker nog, was het de nummer 1 in There and Back Again Lane: Johan and Luigi talk Sarah Records Singles, het mooiste platenlabel allertijden
En de terechte nummer 1 ook wel! Op een andere dag had ie mijn top 100 gehaald, maar ik denk dat ie bij Johan makkelijk de top 50 haalt als hij (hopelijk volgend jaar al?) zijn top 100 op MuMe mag presenteren
Om hem ook nog even te quoten "De beste song die The Smiths nooit schreven". En dat zegt wel wat, zeker over de kwaliteit van deze song 
Another Sunny Day is de eenmansband van Harvey Williams, die na zijn studie de muziekbiz in wilde. Debuteerde bij Sarah Records met tieneranthem Anorak City. Vervolgens bracht hij nog een paar mooie singles uit, voordat deze eind 1989 ten tonele kwam. Op dat moment was hij naar Londen verhuisd en had Sarahgenoten The Field Mice ontmoet, een band die hij erg bewonderde en later ook bandlid van werd. Hij was speciaal onder de indruk van hun single Sensitive, een epic classic met een grandioos outro. Hij wilde zoiets ook maken en dat deed hij dus ook met You Should All Be Murdered. Ik had er nog niet eerder over nagedacht, maar nu ik 'm zo weer een paar keer hoor had het net zo goed een Field Mice song kunnen zijn, duidelijk te horen aan de vibe van de song. Het typische jangly geluid van de gitaar past perfect bij de veldmuizen, maar ook bij een Johnny Marr en ook de synths die er op een gegeven moment in komen zijn duidelijk Field Mice oriented.
Maar het is natuurlijk gewoon een ASD song. Ook weer een epic, een larger than life song. Ontzettend uplifting, op een bepaalde manier vrolijk, maar vooral ook heel melancholisch, dat raakt enorm. De nogal heftige en pijnlijke tekst past perfect bij de stem van Harvey, een typische timide Sarah stem, zoals ook Keris Howard van Brighter en ook Bobby Wratten van The Field Mice hadden. Sensitive people allemaal, maar wat een gevoel, wat een talent. En dan dat geniale outro, wat met die dissonante synths halverwege zelfs bijna een The Cure feel heeft. The longing
One day, when the world is set to rights
I'm going to murder all the people I don't like
The people who have left me down without reserve
The people who are cruel to those that don't deserve
The people who talk too much
The people who don't care
The people whose lives are going
nowhere
The people who just give in
The people who don't fight
The people I don't like
The people who broke my heart so bad it never mends
The people who wrecked my life & all my so-called friends
The people who don't know when to forget & forgive.
These are the people who do not deserve to live.
The people who talk too much, The people who don't care
The people whose lives just leave me crying in despair
The people who told me I was wrong & they were right
The people I don't like.
https://img.discogs.com/Bf7VXmYc63AwppIj07wy3uaE7sE=/fit-in/586x591/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-1053450-1188422792.jpeg.jpg
Deze track draag ik op aan iedereen die mijn favejes uit de Ladder wegstemt
Ook weer opgedoken uit de toplijstentopics
Maar, belangrijker nog, was het de nummer 1 in There and Back Again Lane: Johan and Luigi talk Sarah Records Singles, het mooiste platenlabel allertijden
En de terechte nummer 1 ook wel! Op een andere dag had ie mijn top 100 gehaald, maar ik denk dat ie bij Johan makkelijk de top 50 haalt als hij (hopelijk volgend jaar al?) zijn top 100 op MuMe mag presenteren
Om hem ook nog even te quoten "De beste song die The Smiths nooit schreven". En dat zegt wel wat, zeker over de kwaliteit van deze song 
Another Sunny Day is de eenmansband van Harvey Williams, die na zijn studie de muziekbiz in wilde. Debuteerde bij Sarah Records met tieneranthem Anorak City. Vervolgens bracht hij nog een paar mooie singles uit, voordat deze eind 1989 ten tonele kwam. Op dat moment was hij naar Londen verhuisd en had Sarahgenoten The Field Mice ontmoet, een band die hij erg bewonderde en later ook bandlid van werd. Hij was speciaal onder de indruk van hun single Sensitive, een epic classic met een grandioos outro. Hij wilde zoiets ook maken en dat deed hij dus ook met You Should All Be Murdered. Ik had er nog niet eerder over nagedacht, maar nu ik 'm zo weer een paar keer hoor had het net zo goed een Field Mice song kunnen zijn, duidelijk te horen aan de vibe van de song. Het typische jangly geluid van de gitaar past perfect bij de veldmuizen, maar ook bij een Johnny Marr en ook de synths die er op een gegeven moment in komen zijn duidelijk Field Mice oriented.
Maar het is natuurlijk gewoon een ASD song. Ook weer een epic, een larger than life song. Ontzettend uplifting, op een bepaalde manier vrolijk, maar vooral ook heel melancholisch, dat raakt enorm. De nogal heftige en pijnlijke tekst past perfect bij de stem van Harvey, een typische timide Sarah stem, zoals ook Keris Howard van Brighter en ook Bobby Wratten van The Field Mice hadden. Sensitive people allemaal, maar wat een gevoel, wat een talent. En dan dat geniale outro, wat met die dissonante synths halverwege zelfs bijna een The Cure feel heeft. The longing

One day, when the world is set to rights
I'm going to murder all the people I don't like
The people who have left me down without reserve
The people who are cruel to those that don't deserve
The people who talk too much
The people who don't care
The people whose lives are going
nowhere
The people who just give in
The people who don't fight
The people I don't like
The people who broke my heart so bad it never mends
The people who wrecked my life & all my so-called friends
The people who don't know when to forget & forgive.
These are the people who do not deserve to live.
The people who talk too much, The people who don't care
The people whose lives just leave me crying in despair
The people who told me I was wrong & they were right
The people I don't like.
3
geplaatst: 17 mei 2021, 10:19 uur
In Muziek > Toplijsten en favorieten > Luigi's Forever Blowing Bubbles:
Continuering van dit topic:
Luigi's bubbles
Continuering van dit topic:
Luigi's bubbles
1
geplaatst: 17 mei 2021, 11:02 uur
Ik wacht alleen nog op een volgende zonnige dag 
Wordt tijd dat t nu echt Lente wordt...

Wordt tijd dat t nu echt Lente wordt...
1
geplaatst: 17 mei 2021, 11:06 uur
Dit nummer past juist bij dit weer 
My Favourite Wet Monday Morning wel gemist hier

My Favourite Wet Monday Morning wel gemist hier

3
geplaatst: 17 mei 2021, 13:45 uur
Bike - Save My Life
So let it go this time...
Dit topic draag ik op aan Andrew Brough, gitarist van Flying Nun hoogvliegers Straitjacket Fits, helaas vorig jaar overleden en nog geen 57 geworden, man man
Wat een talent! The Fits gaan we hier zeker ook terug zien...
Een echt goed pop of rockliedje heb je maar 3 minuten voor nodig en dit is er zo een. The Fits leerde ik ook kennen via de toplijsten, mooie muziek. En ik was wel eens benieuwd wat de gitarist, nadat hij ze had verlaten, verder nog was gaan doen. Helaas erg weinig. Slechts 1 album en een paar singles als de band Bike en daarna kapte ie er helemaal mee. Zonde, maar eigen keuze natuurlijk
Wat een song! 3 minuten gewoon een heerlijke guitarwallsound. Zo zwierig, zo zwevend, zo zomers! Wat een klanken! Andrew's stem is een beetje klein en onderkoeld, maar dat past hier ook wel bij. Misschien ook wel een beetje zoals bij Sarah Records, waar ze over het algemeen ook geen schreeuwers waren. Qua songwriting en gitaarwerk doet het me wel een beetje denken ook aan een Noel Gallagher. En qua feel heeft het ergens in de verte nog wel wat weg van landgenoten Crowded House.
Maar dus een heerlijk zwierige vanzelf-song dus, zo effortless, dat zijn wel de besten. Ik drijf nog even mee op die gitaarklanken
https://www.musicmeter.nl/images/cover/528000/528880.jpg
Up and down there seems to be a day of reason
Wrap me round your little finger, this time I don't mind
Wander round theres gonna be, a brand new season
After all we've been through,
Don't you try to save my life, I'm already dead
So let it go this time...
Say your peace then close the door, don't stand there crying
Can't you break it aint the badness, always living lie
Round and round theres gonna be, a brand new season
After all we've been through,
Don't you try to save my life, I'm already dead
So let it go this time...
Don't you try to save my life,
I'm already dead
So let it go this time...
Yeah let it go this time
Yeah let it go this time
Up and down there seems to be a day of reason
Wrap me round your little finger, this time I don't mind
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
So let it go this time...
Dit topic draag ik op aan Andrew Brough, gitarist van Flying Nun hoogvliegers Straitjacket Fits, helaas vorig jaar overleden en nog geen 57 geworden, man man

Wat een talent! The Fits gaan we hier zeker ook terug zien...
Een echt goed pop of rockliedje heb je maar 3 minuten voor nodig en dit is er zo een. The Fits leerde ik ook kennen via de toplijsten, mooie muziek. En ik was wel eens benieuwd wat de gitarist, nadat hij ze had verlaten, verder nog was gaan doen. Helaas erg weinig. Slechts 1 album en een paar singles als de band Bike en daarna kapte ie er helemaal mee. Zonde, maar eigen keuze natuurlijk

Wat een song! 3 minuten gewoon een heerlijke guitarwallsound. Zo zwierig, zo zwevend, zo zomers! Wat een klanken! Andrew's stem is een beetje klein en onderkoeld, maar dat past hier ook wel bij. Misschien ook wel een beetje zoals bij Sarah Records, waar ze over het algemeen ook geen schreeuwers waren. Qua songwriting en gitaarwerk doet het me wel een beetje denken ook aan een Noel Gallagher. En qua feel heeft het ergens in de verte nog wel wat weg van landgenoten Crowded House.
Maar dus een heerlijk zwierige vanzelf-song dus, zo effortless, dat zijn wel de besten. Ik drijf nog even mee op die gitaarklanken

https://www.musicmeter.nl/images/cover/528000/528880.jpg
Up and down there seems to be a day of reason
Wrap me round your little finger, this time I don't mind
Wander round theres gonna be, a brand new season
After all we've been through,
Don't you try to save my life, I'm already dead
So let it go this time...
Say your peace then close the door, don't stand there crying
Can't you break it aint the badness, always living lie
Round and round theres gonna be, a brand new season
After all we've been through,
Don't you try to save my life, I'm already dead
So let it go this time...
Don't you try to save my life,
I'm already dead
So let it go this time...
Yeah let it go this time
Yeah let it go this time
Up and down there seems to be a day of reason
Wrap me round your little finger, this time I don't mind
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
Don't you try to save my life, I'm already dead
* denotes required fields.



