Ja de grootste is ze al kwijt daar
Ik verwacht haar hier niet, maar in 2011 heb ik haar wel.

Zuur idd van de grootste, maar zelf ben ik nog het meest van fan van Cali

Ken te weinig van Lana, maar dat kan nog komen. Ms in de bubbles bubbling under the bubbling under tzt

Ja, die hoort daar wel Bij mij top 10

Bij mij top 20
Het jaar van Polly

Bij mij geen top 10, maar wel top 20. Sterk jaar

En R.E.M.

Eigenlijk een ode aan het geld en succes dat de dames hem bezorgden, lijkt me. De dames zijn inwisselbaar voor hem (I forget your name).

Dat is het leuke aan deze band: de liedjes zijn zoet, de teksten venijnig.

Misschien komt ze hier langs? In with the Ladies: top 100

Deerhunter - Desire Lines (2010)

When you were young, you never knew which way you'd go

Ik zie nu pas dat ze op 4AD zaten/zitten. Ah, gotta love that label Ik schaar deze op gelijk niveau met Myth zowat. Er zijn niet zoveel songs uit de tegenwoordige tijd (ok, deze zijn ook alweer 8 (Myth) en 10 jaar oud) die ik zo goed en sterk vind en regelrechte klassiekers zijn. Laat Desire Lines in zijn laatste jaar de Witte Trui maar winnen . Daar leerde ik de song ook kennen, geloof ik. Ook echt een top 100 song wel, maar ik had net wat meer gevoel bij andere songs Ging 't alleen om kwaliteit had ie 't zeker gehaald. Een ode aan jong zijn is dit. Het begint al meteen met een geweldig intro, de toon wordt gezet. Fijne gitaar, superdrums, zang is top, de vrouwelijke ooowooohoo's op de achtergrond ook top. Refrein top met die janglegitaren, dat kleng kleng op die gitaar in de intermezzo's ...echt super... En dan een van de beste outro's ooit. Dat gaat ook maar door, het lijkt eentonig, maar er zit toch steeds variatie in. Ook hier zijn die drums geniaal in het bepalen van het ritme. En dan die janglegitaren over elkaar heen...zo mesmerizing... Het outro duurt al zalig lang, maar had van mij nog een half uur mogen duren

https://img.discogs.com/4oQmAX0skQi4ApeIi4rPCYZg_4k=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-2807967-1544139233-5726.jpeg.jpg

Oh, when you were young and your excitement showed
But as time goes by is it outgrown?
Is that the way things go? Forever reaching for the gold
Forever fading black and comes up cold

Walking free, oh, come with me, oh
Far away, oh, everyday, oh
Walking free, oh, come with me, oh
Far away, oh, everyday, oh

When you were young, you never knew which way you'd go
What once was grace now undertows
Well everyday do what you can, and if you let them turn you 'round
Whatever goes up must come down

Walking free, oh, come with me, oh
Far away, oh, everyday, oh
Walking free, oh, come with me, oh
Far away, oh, everyday, oh

Saint Etienne - Over the Border (2012)

But I just wanted to listen to Dexys, New Order, anything on Postcard

johan de witt attendeerde mij jaren terug op deze song. Ik had tot die tijd nog nooit iets van Saint Etienne gehoord, behalve dan dat het een voetbalclub was waar Johnny Rep furore maakte bv. En via het Sarah topic kwam ik erachter dat Ian Catt, producer van de beginsingles van The Field Mice oa, ook werk ging produceren van Saint Etienne en zelfs een tijdje lid van ze was. En dat Saint Etienne een cover maakte van Let's Kiss and Make Up van The Field Mice. Ik vond het meteen prachtig toen ik Over the Border hoorde. Als liefhebber van all things music is het een genot om muziekbelevingen van anderen te ervaren zoals deze waarin Sarah haar leven als kind en volwassene beschrijft en hoe ze opgroeide met muziek. Prachtig vind ik dat altijd, die passie daarvoor. Ze doet dat hier ook met overgave en de muziek is niet minder dan lieflijk, waarbij de refreinen helemaal hemels en zalig zijn Gewoon een parel van een song! The Wild Swans - The Coldest Winter for 100 Years is er ook zo eentje waar ik intens van kan genieten, ze weten zo'n prachtig sfeerbeeld neer te zetten, net als Sarah en haar kompanen

https://img.discogs.com/Wcw-jkVZjxlqEqzGBcfjD481ziQ=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-3614214-1429523767-3112.jpeg.jpg

When I was 10 I wanted to explore the World
There were these older kids at school who'd gone all the way to Somerset
Just to see Peter Gabriel's house, Peter Gabriel from Genesis
They way they'd dressed, the way their hair fell over their coat collars
It all happened because of music, I wanted to know why
I couldn't go to Somerset on my own, so I used Top of the pops as my World
Atlas
In 1974, I bought my first single, from Woollies in Redhill
I started to memorise the charts, to memorise the leagues
Tuesday lunchtime at 12: 45, Saturday afternoon at five o'clock
I didn't go to church, I didn't need to
Green and yellow harvests, pink pies, silver bells and the strange and
Important sound of the synthesiser.
Over the border, I'm growing older, heaven only knows what's on it's way
Every single day, love is here to stay
Over the border, I'm growing older, heaven only knows what's on it's way
Every single day, love is here to stay
Kevin drove us to parties in his Morris Minor
And there were boys, and there was booze, and mock Tudor semis
And first kisses, and terrible chat up lines

I was in love, and I knew he loved me because he made me a tape
I played it in my bedroom, I lived in my bedroom, all of us did
Reading Smash Hits and Record Mirror, Paul Morley and the NME,
Dave McCulloch and Sounds, Modern Eon and Modern English
Mute, Why, Zoo, Factory
Cutting them up, sucking them in, managing the story on our own
Over the border, I'm growing older, heaven only knows what's on it's way
Every single day, love is here to stay
Over the border, I'm growing older, heaven only knows what's on it's way
Every single day, love is here to stay
I had my mocks a month later
But I just wanted to listen to Dexys, New Order, anything on postcard
A few weeks and I'd be free
A few weeks and music wouldn't have to be so private, it would be there for
Me
It would be there for me, and when I was married, and when I had kids
Would Marc Bolan still be so important
Over the border, I'm growing older, heaven only knows what's on it's way
Every single day, love is here to stay
Over the border, I'm growing older, heaven only knows what's on it's way
Every single day, love is here to stay

Desire Lines is zo schuimbekkend mooi, hé

Zeker, maar dat maakt het er niet makkelijker op met een mondkapje op...

Dit was twee jaar eerder nog iets beter gedaan:

We've got a table in the corner that is always ours
Next to the poster of Morrissey with a bunch of flowers
We drink and talk 'bout stupid stuff
Then hit the floor for Tainted Love
You know I just can't get enough
Of the indie disco, the indie disco
At the indie disco, yeah
Give us some Pixies and some Roses and some Valentines
Give us some Blur and some Cure and some Wannadies
And now we're moving to the beat [..]
As at the start of Blue Monday
Always the last song that they play
At the indie disco, the indie disco

The Durutti Column - Never Known (1981)

Kissed by the years, caresses of time

Leren kennen via YT clipjes kijken. Volgens mij een beetje rond de tijd dat ik Felt ook voor het eerst ontdekte. Ik kwam dit prachtig mysterieuze clipje tegen met de mooie muziek die qua sfeer wel wat doet denken aan Treasure van Cocteau Twins. De befaamde Vini Reilly gaat schuil achter deze bandnaam. Ik ken niet veel van deze band, 1,5 album maar ofzo en ik kan me er ook niet echt heel veel meer van herinneren, maar deze is me altijd bijgebleven. Van zijn 2e album LC, volgens Brian Eno het beste album ooit gemaakt en volgens John Frusciante is Vini de beste gitarist ooit. Vini's stijl en sound werd wel vergeleken met die van Maurice Deebank van Felt, tijdgenoten van Durutti. Later ging Vini nog aan de slag voor Moz en andere artiesten en is meer dan eens aan lager wal geraakt. Zonde, hoop dat 't goed met hem gaat.
Maar met Never Known heeft ie echt een pareltje afgeleverd. Wat een sfeer en wat een heerlijk gitaarwerk -en sound. Hier hou ik echt van

https://img.discogs.com/hGiCnWjJiMAHxhiBJHsRMDgpkgc=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-129882-1364129209-8753.jpeg.jpg

I cry in my sleep, sometimes you stay
Sometimes you stay, you never know why
Please say my name, don't turn away

The pain is black
The pain is bright
The pain is black
The pain is bright
The pain is bright

Then I awake and in the half light
Watching my movements through half closed eyes
You're touching me as a priest loves pornography
We played beneath the patterns
Don't turn away

The pain is black
The pain is bright
The pain is black
The pain is bright
The pain is bright

Kissed by the years, caresses of time
Marking the lines, the lines of expression
The patterns of place, the patterns of youth
The patterns of love, don't turn away
Say my name, say my name

Klein Orkest - Over de Muur (1984)

Maar wat is nou die heilstaat, 
Als er muren omheen staan? 

Een lied dat op mij als kind veel indruk maakte, weet ik nog. Ik snapte er alleen de ballen van als kind, qua tekst dan. Maar dat van die vogels die overvliegen van het Westen naar het Oosten en andersom vond ik een mooi en vrij beeld. En het concept van de muur snapte ik ook wel. Ik hoorde het lied als kind op die cassettebandjes of radio. Ik moet dus max 11 jaar zijn geweest, want de Muur stond nog. Ik kan me de beelden op televisie nog goed herinneren van de Muur die neerging. Iedereen thuis werd bij elkaar geroepen om dat historische moment op tv te bekijken. Later ging ik de tekst beter begrijpen, een prachttekst en weer een stuk later kwam ik er pas achter dat Harrie Jekkers hier achter zat. Zelfs pas nadat ik conferences van Harrie thuis en op de middelbare school zag bij Nederlandse les. Onze leraar had er vaak geen zin in denk ik, dus menig vrijdagmiddag gingen we Youp, Harrie of een ander kijken Dit is een prachtsong natuurlijk, het raakt me nog steeds qua tekst, muziek en sfeer. De pijnlijkheid en harde waarheid vooral van toentertijd, waar de mensen in moesten leven. Het contrast tussen Oost en West en ook tussen beloftes en werkelijkheid. Komt nog altijd als een hamer en sikkelslag bij me aan... En door een paar keer in Berlijn geweest te zijn is dat gevoel alleen maar sterker geworden. Ik zie ons nog zo zitten op een grijze dag op het troosteloze Alexanderplatz... Gretz, wanneer gaan we?

https://img.discogs.com/W0xQ4KFPra4C-x_x-ituolQVJNE=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-731812-1329505568.jpeg.jpg

Oost-Berlijn, unter den Linden: 
Er wandelen mensen langs vlaggen en vaandels. 
Waar Lenin en Marx nog steeds op een voetstuk staan. 

En iedereen werkt, hamers en sikkels, 
Terwijl in parade-pas de wacht wordt gewisseld. 
40 Jaar socialisme er is in die tijd veel bereikt... 

Maar wat is nou die heilstaat, 
Als er muren omheen staan? 
Als je bang en voorzichtig met je mening moet omgaan? 
Ach, wat is nou die heilstaat, zeg mij wat is ie waard, 
Wanneer iemand die afwijkt voor gek wordt verklaard? 
 
En alleen de vogels vliegen van Oost- naar West-Berlijn. 
Worden niet teruggefloten, ook niet neergeschoten. 
Over de muur, over het IJzeren Gordijn, 
Omdat ze soms in het westen soms ook in het oosten willen zijn. 
Omdat ze soms in het westen soms ook in het oosten willen zijn. 

West-Berlijn: de Kurfurstendamm! 
Er wandelen mensen langs porno en peepshow. 
Waar Mercedes en Cola, nog steeds op een voetstuk staan. 

En de neonreclames, die glitterend lokken: 
Kom dansen! Kom eten! Kom zuipen! Kom gokken! 
Dat is nou 40 jaar vrijheid, er is in die tijd veel bereikt... 

Maar wat is nou die vrijheid, zonder huis, zonder baan? 
Zoveel Turken in Kreutzberg die amper kunnen bestaan. 
Goed... je mag demonstreren, maar met je rug tegen de muur 
En alleen als je geld hebt, dan is de vrijheid niet duur. 

En de vogels vliegen van West- naar Oost-Berlijn. 
Worden niet teruggefloten, ook niet neergeschoten. 
Over de muur, over het IJzeren Gordijn, 
Omdat ze soms in het oosten soms ook in het westen willen zijn. 
Omdat er brood ligt soms bij de Gedachtniskirche, soms op het Alexanderplein!

The Sundays - Here's Where the Story Ends (1990)

So I cynically, cynically say the world is that way
Surprise, surprise, surprise, surprise, surprise

De gouden muziekperiode is voor mij zo'n beetje de hele 80s of vanaf eind 70s, de hele 80s en early 90s, laten we zeggen tot en met 1994/1995. Daarna werd het toch een stuk minder op enkele uitzonderingen na, alsof de geest uit de tijdgeest ging ofzo. Ik weet niet hoe of waarom. Bepaalde bands die stoppen, muziekcultuur die verandert, internet/downloaden, ik heb geen idee. De 80s waren een schatkamer, maar misschien ligt mijn grootste liefde wel in de echt early 90s, 90 t/m 92/93. De jaren ook van mijn muzikale bewustwording. Al ging veel van de muziek van die tijd langs me heen, zoals bv deze band en was ik meer into andere bands. Maar in retrospect vind ik die lichte en liefdevolle sound van bv een song als deze, een aantal songs van het Out of Time album van R.E.M. en bv een Friday I'm in Love het allermooiste dat er is. En dat zijn dus songs uit 90-92. Zelfs mooier dan de 80s. Het is zo licht, zo hoog, zo lieflijk, alsof het altijd lente of zomer is, zoals de laatste week wij ook hier veel zon hebben. En de sound van die songs doet ook denken aan permanent in love zijn Dat had voor mij wel de hele 90s mogen duren, maar gelukkig is er in die early 90s ongelooflijk veel van dat soort muziek in korte tijd gemaakt, echt een soort explosie. Misschien nog wel meer dan in de 80s. Voor mij dus misschien wel de gouden periode En Harriet en David dragen daar voor een groot deel aan bij met hun muziek en deze classic in het bijzonder. Bullshit dat ie niet in de top 100 staat btw. Ik had 'm gewoon nog een paar keer op moeten zetten met dit zonnetje nu dat de kamer in schijnt. Er zit zoiets lieflijks, vrolijks en toch ook melancholisch in Harriet's stem. Een heerlijke zachte janglegitaar horen we en de drums zijn ook erg prettig hier. En de refreinen van deze song, oh boy. Janglebliss en weemoedzang, je hart smelt als een ijsje in de warme lentezon Zullen we die top 100 maar even over doen?

https://img.discogs.com/QnkhXGC9ujW6KMdUnH69sVK98Rc=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-2701993-1297196170.jpeg.jpg

People I know places I go
Make me feel tongue tied
I can see how people look down
They're on the inside

Here's where the story ends

People I see, weary of me
Showing my good side
I can see how people look down
I'm on the outside

Here's where the story ends
Ooh here's where the story ends

It's that little souvenir of a terrible year
Which makes my eyes feel sore
Oh I never should have said the books that you read
Were all I loved you for
It's that little souvenir of a terrible year
Which makes me wonder why
& it's the memories of the shed that make me turn red
Surprise surprise surprise

Crazy I know, places I go
Make me feel so tired
I can see how people look down
I'm on the outside

Oh here's where the story ends
Ooh here's where the story ends

It's that little souvenir of a terrible year
Which makes my eyes feel sore
& who ever would've thought the books that you brought
Were all I loved you
For
Oh the devil in me said go down to the shed
I know where I belong
But the only thing I ever really wanted to say
Was wrong, was wrong, was wrong

It's that little souvenir of a colorful year
Which makes me smile inside
So I cynically, cynically say the world is that way
Surprise, surprise, surprise, surprise, surprise

Here's where the story ends
Ooh here's where the story ends

Slechts op 4 bij jou in de song vh jaar 1990-finale zelfs

Pffff

T zal wel aan mij liggen, want a terrible year was het niet

Wanneer de grens weer open gaat stap ik direct in de auto naar Berlijn. Heb 3 plaatsen, dus schrijf je maar alvast in

Leuke sidenote: het eerste Berlijnse hostel waar ik sliep lag op een steenworp van Alexanderplatz

Peter Gabriel - Washing of the Water (1992)

Bring me something to take this pain away

Deze staat eigenlijk op gelijke hoogte met Mercy Street voor mij als fave Peter Gabriel song, maar dan wint Washing het net door Peter's emotionele zang. Ik kende zelf wel veel van Peter's grote hits, waar ik ook graag naar luisterde. Maar ik was geen (groot) fan, dus kocht ik ook zijn albums niet. Mijn vriendin had So en Us en zo leerde ik die 2 albums kennen. Erg mooie albums vond ik, maar op losse songs na heb ik nooit de incentive gevoeld om meer hele albums van hem te beluisteren. Nu kan ik Peter wel erg waarderen, maar het zal nooit een top 10 artiest voor me worden ofzo. Hier in het Kattukse dorp kochten we bij de FRS zo'n 10 jaar geleden zijn Hit and Miss dubbelverzamelaar, waarbij Miss de leukste was. Op die andere stonden de hits en op Miss dus wat meer obscuur werk, die draaide ik dan ook het meest.

En Washing stond daar ook op. Die kende ik al van Us, maar na een aantal keer Miss gehoord te hebben drong ineens de schoonheid van die song tot me door. Zo lieflijk, maar vooral ook zo breekbaar mooi. Dat zijn vaak ook de mooiste songs, zie ook Famous Last Words bijvoorbeeld. Beide songs beginnen eigenlijk op dezelfde manier: verstild en dan tegen het einde een prachtige uitbarsting. En Washing is een pareltje. Zo klein, zo puur, zo zuiver, Peter's zang die bijna huilend overslaat. Kippenvel! Prachtig, bijna heilig piano -en synthwerk...en dan die schitterende soort van uitbarsting die je niet ziet aankomen, maar wel schitterend is. Peter die hier heel soulful klinkt waarna we weer terugkeren naar het kleine verstilde waarin hij die laatste zin zingt. Dan voel je 'm ook echt zelf van binnen, die pijn en laat iemand dan please iets komen brengen om die pijn weg te nemen . Kleinood van een song

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/971.jpg

River, river, carry me on
Living river, carry me on
River, river, carry me on
To the place where I come from

So deep, so wide, will you take me on your back for a ride
If I should fall, would you swallow me deep inside
River, show me how to float, I feel like I'm sinking down
Thought that I could get along

But here in this water, my feet won't touch the ground
I need something to turn myself around

Going away, away toward the sea
River deep, can you lift up and carry me
Oh roll on through the heartland
'Til the sun has left the sky
River, river, carry me high

'Til the washing of the water, make it all alright
Let your waters reach me, like she reached me tonight

Letting go, it's so hard, the way it's hurting now
To get this love untied
So tough to stay with this thing, â??cos if I follow through
I face what I denied
I'll get those hooks out of me
And I'll take out the hooks that I sunk deep in your side
Kill that fear of emptiness, that loneliness I hide

River, oh river, river running deep
Bring me something that will let me get to sleep

In the washing of the water will you take it all away
Bring me something to take this pain away

Dream Theater - Space-Dye Vest (1994)

There's no one to take my blame 
If they wanted to 
There's nothing to keep me sane 
And it's all the same to you 
There's nowhere to set my aim 
So I'm everywhere 
Never come near me again 
Do you really think I need you

Edelkitsch? Nee, waarschijnlijk niet. Dit is gewoon een supermooie progballad. Misschien niet eens per se prog an sich als in progmetal of progrock, want er is hier niets hards of louds aan, dit is gewoon gevoelig mooi. Dream Theater leerde ik kennen toen ik 18 of 19 was. In het propedeusejaar of het jaar erna was er een metalhead die into dingen als Savatage en Cradle of Filth was en hij raadde me hun Falling Into Infinity album aan die net uit was. Ik beluisterde 'm bij Velvet in Leiden en wat ik hoorde beviel me dusdanig goed dat ik 'm kocht. Ik was toch al into Alice in Chains etc geraakt. Zo genoten van dat album dat ik Images and Words en Awake kocht die nog beter waren. Ik draai ze niet veel meer, maar songs als Surrounded en vooral deze mag ik nog graag horen. Na een paar jaar was die fase ook wel voorbij en was ik ook wel klaar met ze, maar volgens vigil heb ik daarna niet veel gemist . Misschien is dat omdat een van de bandleden, Kevin Moore, de band na Awake verliet en de band hun ziel verloor.

Nou vind ik de Moore songs ook de mooiste, zoals deze, dus dat kan best kloppen Dit is voor mij een epische, eenzaam verlaten, droefgeestige, depressieve song. Zodanig dat het me kan troosten, zeker in die moeilijke eind teens, early 20s waarin ik me vaak ontheemd van de wereld voelde. Het is dan heerlijk om in de wereld van een Space-Dye Vest te verdwijnen en weg te zinken. Die desolate piano aan het begin alleen al, letterlijk om van te huilen zo mooi, de ziel die huilt. En als de song echt begint met de rest van de muziek en zang doet het me erg futuristisch aan, alsof het zo in Blade Runner past ofzo, die sfeer, die traagheid en die kleuren, ook een fave film btw. En dan die tragische "filmische" spoken word fragmenten, ook om kippenvel van te krijgen icm met de muziek. Er zit zoveel ruimte, verstilling en emotie in de song, dat raakt enorm. En dan op het eind James Labrie's gebroken en gelaten lyrics, prachtig en dan nog een bijna positief zangerig outro eraan vast. Tsja...hemels

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/816.jpg?cb=1551074852

Falling through pages of Martens on angels 
Feeling my heart pull west 
I saw the future dressed as a stranger 
Love in a space-dye vest

Love is an act of blood and I'm bleeding 
A pool in the shape of a heart 
Beauty projection in the reflection 
Always the worst way to start

"But he's the sort who can't know 
Anyone intimately, least of all a 
Woman,
He doesn't know what a woman 
Is,
He wants you for a possession, 
Something to look at like a painting or an ivory box. 
Something to own and to display. 
He doesn't want you to be real, 
Or to think or to live. 
He doesn't love you, but I love you. 
I want you to have your own thoughts and ideas and 
Feelings, even when 
I hold you in my arms. 
It's our last chance
It's our 
Last chance"

Now that you're gone I'm trying to take it 
Learning to swallow the rage 
Found a new girl I think we can make it 
As long as she stays on the page

This is not how I want it to end 
And I'll never be open again

"I was gonna move out, get, 
Get a job, get my own place, 
But, I go into the mall where I 
Want to work and they tell me, I'm, 
I was too young"

"Some people, gave advice before, 
About facing the facts, about 
Facing reality. And this is, this 
Without a doubt, is his biggest 
Challenge ever. He's going to have to face it. 
You're gonna have to try, he's gonna to have to try and, 
Uh, and, and, and get some help here. I mean no one can 
Say they know how he feels."

"That, so they say that, in ya know 
Like, Houston or something, you'd 
Say it's a hundred and eighty degrees, 
But it's a dry heat. 
In Houston they say that? 
Oh, maybe not. I'm all mixed up. 
Dry until they hit the swimming pool."

"I get up with the sun, listen. 
You have your own room to sleep in, 
I don't care what you do. I don't 
Care when. That door gets locked, 
That door gets locked at night by nine o'clock. 
If you're not in this house by nine o'clock, then you'd 
Better find some 
Place to sleep. Because you're not going to be a bum in 
This house. 
Supper is ready"

There's no one to take my blame 
If they wanted to 
There's nothing to keep me sane 
And it's all the same to you 
There's nowhere to set my aim 
So I'm everywhere 
Never come near me again 
Do you really think I need you

I'll never be open again, I could never be open again. 
I'll never be open again, I could never be open again.

And I'll smile and I'll learn to pretend 
And I'll never be open again 
And I'll have no more dreams to defend 
And I'll never be open again

Ik had liever gehad dat je me bij Gabriel had getagd, man man man

Close Lobsters - A Prophecy (1987)

But you don't know what you're doing
It's not surprising since
You don't know what to do

Een song die ik leerde kennen toen mijn janglebrother in crime johan de witt 'm me toestuurde jaren terug. Volgens mij hadden we een gesprekje over de pristine beautiful sound van jangleblissgitaren in sommige janglepopsongs. Welke songs staan me niet meer bij, maar wel dat hij met nog een übertreffend voorbeeld daarvan op de proppen kwam. En dat was deze song Geen idee hoe hij deze heeft leren kennen, maar dat vertelt hij vast wel in zijn top 100 Close Lobsters zijn duidelijk een exponent van de C86 beweging in die tijd. Een van de fijnste jangleperiodes in de geschiedenis.

Deze song begint al met een fijn introotje, maar al snel komt die pristine hemelse, puur zuivere gitaar in beeld, van waterlanderskwaliteit . Maar ook de rest van de song is schitterend. Die zachte, alsof bijna op de achtergrond, en weemoedige zang bijvoorbeeld en dat icm met het gitaartapijt dat gewoven wordt, hemels! Echt een anthem voor de Engelse jeugd in die tijd lijkt me. Althans zo zou ik het wel ervaren hebben als ik daar in die tijd geleefd had. Geen idee wat je aan doen bent, omdat je niet weet wat je moet doen. Gewoon rondhangen met time to kill, zoiets...in een troosteloos winkelcentrum en dreary landschap. En wat ook mooi is, is dat de song tegen het eind een flinke tempoversnelling krijgt, een bijzonder effect, dat zie je niet vaak in songs, zo abrupt. Maar het is heerlijk en past perfect bij de onstuimige, soms beetje destructieve, jeugd. An ode to youth

https://img.discogs.com/BJoTXjXizyCxeIMSukjl6cH5TAk=/fit-in/450x450/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(90)/discogs-images/R-8514425-1463156953-3764.jpeg.jpg

And I can see it like a prophecy
I have a crystal ball head
You can reach for
The stars of heaven
It doesn't mean
You'll ever get there

'Cause you don't know
Where you're going
It's not surprising since
You don't know where to go

And it's just like the sunshine
To make my eyes go riverlike
And it's typical of the weather
To pour in on an off day

But you don't know what you're doing
It's not surprising since
You don't know what to do

And you don't know what you're saying
It's not surprising since
You don't know what to say…

Ja deze is echt subliem! Sowieso dat hele album
is geweldig. Wat een heerlijke jangleheavensound

Ook wel iets voor Outlaw104 denk ik

Leonard Cohen - The Future (1992)

But love's the only engine of survival

Dit is de song waardoor ik fan werd van Cohen op 16 jarige leeftijd. Leren kennen, zoals eerder vermeld, door de film Natural Born Killers. Talloze keren gezien, de laatste keer wel al meer dan 20 jaar geleden, het wordt weer eens tijd Naar aanleiding van de film ook zijn gelijknamige album geleend uit de bieb. Een hallucinerende trip van Oliver Stone, het verhaal is geschreven door Quentin Tarantino en dat is er ook wel aan af te zien Deze song speelt bij de laatste scene van de film als ze wegrijden en de end titles komen, een geniaal effect. Het heeft ook echt die feel van een roadmovie, over die verlaten snelwegen in de woestijn met je minivan crossen, lijkt me heerlijk Leonard's meest gewaagde song misschien tot dat moment. De song heeft een psychedelische feel en dito lyrics met crack, anal sex en Charles Manson No wonder dat ie niet lang hierna een buddhist monk werd . Maar wat een heerlijke feel heeft deze song vooral, echt geweldig. En die maatschapijkritische lyrics, subliem. Wat een meester, die Leonard. Echt een roadtripsong om je in onder te laten dompelen

https://img.discogs.com/ZB4lMPbudqnKBmjs3rLkrjhIDCE=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-2052975-1432897849-1818.jpeg.jpg

Give me back my broken night
My mirrored room, my secret life
It's lonely here,
There's no one left to torture
Give me absolute control
Over every living soul
And lie beside me, baby
That's an order

Give me crack and anal sex
Take the only tree that's left
And stuff it up the hole
In your culture
Give me back the Berlin wall
Give me Stalin and St. Paul
I've seen the future, brother
It is murder

Things are going to slide, slide in all directions
Won't be nothing
Nothing you can measure anymore
The blizzard, the blizzard of the world
Has crossed the threshold
And it has overturned
The order of the soul
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant

You don't know me from the wind
You never will, you never did
I'm the little Jew
Who wrote the Bible
I've seen the nations rise and fall
I've heard their stories, heard them all
But love's the only engine of survival
Your servant here, he has been told
To say it clear, to say it cold
It's over, it ain't going
Any further
And now the wheels of heaven stop
You feel the devil's riding crop
Get ready for the future
It is murder

Things are going to slide
Slide in all directions
Won't be nothing
Nothing you can measure anymore
The blizzard, the blizzard of the world
Has crossed the threshold
And it has overturned
The order of the soul
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant

There'll be the breaking of the ancient
Western code
Your private life will suddenly explode
There'll be phantoms
There'll be fires on the road
And the white man dancing
You'll see a woman
Hanging upside down
Her features covered by her fallen gown
And all the lousy little poets
Coming round
Tryin' to sound like Charlie Manson
And the white man dancin'

Give me back the Berlin wall
Give me Stalin and St. Paul
Give me Christ or give me Hiroshima
Destroy another fetus now
We don't like children anyhow
I've seen the future, baby
it is murder

Things are going to slide, slide in all directions
Won't be nothing
Nothing you can measure anymore
The blizzard, the blizzard of the world
Has crossed the threshold
And it has overturned
The order of the soul
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant
When they said (they said) repent (repent), repent (repent)
I wonder what they meant

When they said (they said) repent (repent), repent (repent)