De verrukkelijke 15 bestaat weer: Verrukkelijke 15

The Bluetones - Slight Return
https://www.musicmeter.nl/images/cover/5000/5806.300.jpg

Britpop bandje pur sang, terwijl het hoogtepunt van die beweging al over de piek heen was. Nog gezien op Lowlands in ’96 bij het verschijnen van debuut “Expecting to Fly”, met daarop het geweldige ‘Slight Return’, welke urenlang in mijn brein bleef rondzingen. Daarna niets meer van hen gehoord. Pas later vernomen dat ze evengoed nog 5 albums na “EtF” hebben uitgebracht, maar die in de verste verte niet konden tippen aan die eerste plaat.
Bij het horen van ‘Slight Return’ verschijnt er toch elke keer weer een grote glimlach op m’n gezicht.

Ultiem Britpop-liedje inderdaad

Still Corners - The Trip
https://www.musicmeter.nl/images/cover/323000/323175.300.jpg

Deze trip is geestverruimend. Wat een pracht dreampop nummer.
Ik zou willen dat ik dit nummer weer eens voor het eerst kon horen.

The Housemartins - Think for a Minute
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8377.300.jpg

Of het nu de kleine springerige vrolijke liedjes of de iets meer soulvolle ballads zijn, altijd zit het vol leven en energie. Het lieve zachtaardige broertje van The Smiths.
The Housemartins hielden het bij twee albums, waarna Paul Heaton verder ging met The Beautiful South en Norman Cook als Fatboy Slim wereldfaam vergaarde.
Zelf kocht ik als eerste de verzamelaar “Now That's What I Call Quite Good”. Werkelijk een pracht compilatie met één klein minpuntje. Het wat zwaarder op de hand zijnde ‘Think for a Minute’ wordt hierop in een akoestische balladversie uitgevoerd (zo is het ook een hit geworden). Ik geef toch sterk de voorkeur aan de full electric versie, zoals die op het debuutalbum verscheen. Dus was dit meteen een “geldig excuus” om ook “London 0 Hull 4” in huis te halen. De mooiste albumtitel allertijden overigens, deze uitslag.

Unbelievable Truth - Finest Little Space
https://www.musicmeter.nl/images/cover/10000/10933.300.jpg

Een prachtplaat door velen (onterecht) over het hoofd gezien.
De zanger van Unbelievable Truth is Andy Yorke.
Yorke zegt u? Toch niet ……. van?
Om de dooie drommel wel! Het is inderdaad het jongere broertje van Thom.

Een zeer emotioneel album maakte broertjelief met “Almost Here”. Bestaande uit melancholische ballads met veelal akoestische gitaren, niet geschikt voor mensen met liefdesverdriet. Of misschien juist wel.
Jammer genoeg was de opvolger van een stuk minder niveau en dientengevolge was het dan ook geen verrassing dat Yorke besloot om de groep te verlaten, de rest van de overige bandleden volgden al gauw om hun eigen (muzikale) wegen te bewandelen.
Op “Almost Here” staan een flink aantal briljante breekbare liedjes, waarbij ik vooral tijdens ‘Finest Little Space” regelmatig een traantje moet wegpinken.

The Serenes - Dreamdominion
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1670.300.jpg

Hij kwam al eens langs via een voetnoot vermelding in de top 100 van … topic, maar omdat waarschijnlijk dat (n)iemand is opgevallen ook nog even via deze Bubbles lijst.
The Serenes (almost my neighbors ) zijn sinds vorige week eindelijk ook te beluisteren via streamingdienst Spotify. Weliswaar eerst alleen in de vorm van het debuut “Barefoot and Pregnant” uit 1990 zonder de bonustracks. Hierdoor wel goede hoop, dat t.z.t. “Back to Wonder” en de remaster van Barefoot zullen volgen.

Deze remaster uit 2013 werd uitgebreid met een tweede schijf met daarop tracks uit de “BaP” periode, welke niet op het album pasten, maar wel zeer de moeite waard zijn.
'Dreamdominion' is daar één van, een vrij stevig tegen de shoegaze aanschurend nummer, hoewel het eigenlijk niet helemaal symbool staat voor het overige Serenes materiaal, maar godallemachtig wat vind ik dit momenteel lekker.

Fantastisch ja! Mooi dat ze eindelijk op spotify staan.
De bonustracks, waaronder deze, zijn idd ook erg de moeite waard. Die kreeg ik met dank aan luigifort

Reboelje - It Folksgerjocht
https://www.musicmeter.nl/images/cover/19000/19561.300.jpg

Nogmaals een band uit “myn heitelân”. En dat niet alleen, ook nog eens in mijn eigen taal.
Taal ja, geen discussie mogelijk. Of Friezen eigenwijs zijn? Vast! Evenals andere bevolkingsgroepen.
In dit geval hebben jullie gelijk. Koppig en stug? In mijn geval absoluut, maar zeker ook sociaal.

Reboelje (vrij vertaald: opstand) was een folk/rock band en tussen 1987 en 2003 zeer populair in de provincie. Sommige bandleden kenden elkaar al van de lagere school, waar ze al op tennisrackets zogenaamd gitaar speelden.
Ze maakten niet alleen muziek, maar mengden deze ook nog met andere kunstvormen, zoals theater, beeldende kunst en poëzie.
Buiten de provinciegrenzen kregen ze beperkte bekendheid via de single ‘Marije Maria’.
‘Tunnel fan it Ljocht’ werd als nummer nog gedraaid bij de crematiedienst van mijn ouwe heer.
Zelf ben ik vooral opgetogen over de temperamentvolle track ‘It Folksgerjocht’ van de EP “Merkeman”. Een akoestische opbouw van het nummer uitmondend in vurig gitaarspel en dito tekstbetoog van Marius de Boer (eigenaar Marista platenmaatschappij).

Opstand en het volk dat het recht in eigen hand neemt, iets wat onlosmakelijk verbonden was aan deze provincie in vroegere tijden.
Reactie en opmerkingen over Bonifatius in 3….2….1….

Buffalo Tom - Taillights Fade
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/664.300.jpg

8 juni 1992. Na een busreis, die voor mijn gevoel een halve dag duurde, bereikten we dan eindelijk Landgraaf voor mijn allereerste Pinkpop. Hallo Venray als openingsact gemist, en terwijl we het festivalterrein opliepen, klonken de beginnoten van ‘Taillights Fade’ al. De eerste kennismaking met Buffalo Tom.
Hevig geïmponeerd was ik. Niet alleen vanwege het geluid, maar vooral de uitgestrektheid van de weide, het enorme podium, de mensenmassa en de wietdampen. Nog niet eerder zoiets groots meegemaakt.
Wel een tyfusweer de hele dag, maar nu ik hier op terugkijk, toch wel met een vrij imposant programma (o.a. PJ Harvey, Soundgarden, Pearl Jam, David Byrne, Lou Reed, The Cult). Die laatste band was er bovendien hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor, dat Smeets in minder dan een kwartier grijs werd.
Vele memorabele momenten die dag: onweersbuien, DE sprong van…, waterig bier, pisgeur overal, gladde modderige hellingen, joints en Vietnamese loempia’s. Pas 7.00 uur ’s morgens stapten we de bus uit nabij mijn woonplaats, de eerste bekenden tegenkomend, die alweer naar het werk fietsten.
Dit alles komt glashelder terug als ik ‘Taillights Fade’ van Buffalo Tom weer eens opzet.

The Wedding Present - Kennedy
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3885.300.jpg

Klassieker dit, hét persoonlijke fitness trainings momentje eind jaren '80. Stijve spieren kreeg ik ervan.

Too much apple pie
And now Harry's walked away with Johnny's wife

Nuff said!!

Topper!

Aangezien ik geen zin en tijd meer heb om deze lijst te voltooien heb ik de spotify playlist aangevuld met de nummers, waarvan ik hier dus geen stukje tekst heb neergekalkt.

Voor de volledigheid de ontbrekende tracks:

Soup - Sleepers
Fontaines D.C. - Televised Mind
The Black Angels - The First Vietnamese War
The Teardrop Explodes - Treason
The Blue Aeroplanes - Jacket Hangs
Curse of Lono - Leuven
TV On The Radio - Wolf Like Me
And Also The Trees - Gone...Like The Swallows
The Church - Reptile
Simple Minds - Theme For Great Cities
Bloc Party - So Here We Are
Geneva - Into the Blue
Marillion - Seasons End
R.E.M. - So. Central Rain (I'm Sorry)
Catherine Wheel - Black Metallic
The Search - Collapse of the Imagination
Tears for Fears - Memories Fade
Strangelove - Is There A Place?
Gravenhurst - Hollow Men
The Twilight Sad - The Wrong Car
Team Ghost - Away
Sad Lovers & Giants - In Flux
Galaxie 500 - Flowers
Jona Lewie - You'll Always Find Me in the Kitchen at Parties
Gene - Where Are They Now?
3 Lb. Thrill - Collide
Morrissey - Suedehead
The Damned - In Dulce Decorum (Instrumental)
The Icicle Works - In The Cauldron Of Love
Lloyd Cole and the Commotions - Rattlesnakes
The Posies - Dream All Day
Archive - You Make Me Feel

Een van de weinige keren dat ik dat ook had. Ik kende als jonge tiener ook alleen Vienna van de televisie en kreeg later een leftover cassettebandje van een van mijn broers met dat originele album. Ik wist ook niet wat me overkwam. Het was totaal niet als Vienna, maar ik was mindblown door die duistere uptempo, kille en creepy tracks. Helemaal verslonden dat bandje, mezelf er helemaal in verzopen maandenlang

Klinkt als iets van lang geleden, steentijd ofzo: concerten

Fijne ontdekking wel. Moet heel erg aan U2 denken, beetje dat uitgesponnene van een Bad ofzo, het gitaargeluid soms ook. Mooi opgebouwd. Veel beter dan een Sigur Ros ook bv...

Yep

Vandaag een nieuw zijdelings project opgestart:
De Waan van de Dag