menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / Outlaw104's BUG-list

zoeken in:
avatar van luigifort
geplaatst:
Lachte de monarch

avatar van Outlaw104
geplaatst:
Duncan Browne - The Wild Places
https://www.musicmeter.nl/images/cover/11000/11336.300.jpg
vreselijke hoes


Ik heb wel eens vaker en eerder pogingen gedaan een top 100 lijst samen te stellen.
Daarbij zijn er altijd nummers, die op het randje balanceren van wel in de lijst of juist net niet.
‘The Wild Places’ van Duncan Browne is daar misschien wel het meest lichtende voorbeeld van.
Ook bij de laatste editie enkele maanden geleden van mijn top 100 van… zat het daar steevast weer bij.
Om dan op het laatst tegen de “deadline” aan net zo vaak een stapje achteruit te moeten doen, ten faveure van de op dat moment voor mij populaire nummers, en vervolgens over het randje de ravijn met bubbles in te donderen. Telkenmale klautert het met alle kracht dat het heeft weer omhoog, om een eventuele volgende keer een nieuwe poging te doen in mijn persoonlijke lijst te komen.
Kortom, hoe maak je van een relatief saai iets, zoals een persoonlijke chart, toch nog een spannend verhaal.

De kracht van ‘The Wild Places’ zit hem voor mij in het bijna symfonisch aandoende laatste instrumentale gedeelte, welke in aanloop daarvan vooraf gegaan wordt door het “percussie beulswerk” op de bekkens van Simon Philips.
Ik kan daar zo enthousiast in mee gaan, waardoor er de pakweg afgelopen 40 jaar al behoorlijk wat bekers en glazen over het randje zijn gegaan en die hen daarmee wel definitief de kop hebben gekost.

avatar van vigil
geplaatst:
onverwoestbaar!

avatar van Wrathchild1
geplaatst:
Ik vind de hoes wel passen, maar dat is mijn gevoel. Ik vond het een sensueel nummer zonder dat ik de tekst zo nog weet laat staan het symfonische einde.....zegt me niks , dus ga ik het nummer direct even beluisteren omdat het kan

avatar van Outlaw104
geplaatst:
Duncan heb ik altijd een begenadigd musicus gevonden, die ook mooie stukken samen en voor anderen componeerde.
En dan vind ik zo'n "Story" cover niet echt passen.

avatar van luigifort
geplaatst:
Krijgen we The Bug nog van Dire Straits?

avatar van Outlaw104
geplaatst:
Nee die niet, maar we krijgen inderdaad nog wel iets met bug in naam of titel

Niet te googlen quizvraagje: waar staat BUG voor in dit topic?

avatar van Wrathchild1
geplaatst:
Outlaw104 schreef:
Duncan heb ik altijd een begenadigd musicus gevonden, die ook mooie stukken samen en voor anderen componeerde.
En dan vind ik zo'n "Story" cover niet echt passen.
Ok .... . Ik ken alleen dit nummer van hem en dan past die hoes wel , maar echt mooi ....nee. Rod Stewart had met Blondes Have more Fun ook zo’n soort cover trouwens.

Ik had het nummer echt jaren niet beluisterd , maar ik vind hem echt top ! Het sympfonische einde is passend bij ( de tekst van) het nummer en werkt naar een climax ....

avatar van Outlaw104
geplaatst:
Marianne Faithfull - The Ballad of Lucy Jordan
https://www.musicmeter.nl/images/cover/16000/16706.300.jpg

Behoeft dit nummer nog introductie?
We weten wellicht allemaal wel zo’n beetje waar het door komt, de oorzaak van de hier donkere krakende rauw hese stem, waarmee ze ‘The Ballad of Lucy Jordan’ vertolkt. Maar het doet dit nummer juist naar grote hoogte stijgen. Dan te bedenken dat ze ten tijde van dit nummer en album “Broken English” nog maar net de 30 was gepasseerd.
Ook het prachtige toetsenwerk van Steve Winwood mag hier overigens niet onvermeld blijven.
Gewoon een echt toppertje uit mijn jeugdjaren.

Lees nu trouwens net dat mevrouw Faithfull gisteren na 22 dagen uit het ziekenhuis is ontslagen.
Gelukkig maar. Ook bij haar was het coronavirus geconstateerd.

avatar van johan de witt
geplaatst:
Onverwoestbare song inderdaad.
Komt binnenkort ook in een ander topic aan bod

avatar van luigifort
geplaatst:
Welke?

avatar van johan de witt
geplaatst:
Die van twee diehards die de hele MuMe2000 aan het doorspitten zijn

avatar van luigifort
geplaatst:
Zijn die niet goed ofzo

avatar van Outlaw104
geplaatst:
Respect voor diehards
(afbeelding)

avatar van vigil
geplaatst:
Eerst afmaken daarna komen pas de complimenten

avatar van Outlaw104
geplaatst:
The Wake - Here Comes Everybody
https://www.musicmeter.nl/images/cover/42000/42744.300.jpg

"Milk and honey waiting for me on the other side, I'll never fall in love again, but you could change my mind"

Zeer aangenaam verrast was ik op het moment dat luigifort The Wake aankondigde als maar liefst zijn nummer 3 in de top 100 van…
Heb zelf lang getwijfeld om deze band ook op te nemen in de lijst, maar mede ingegeven door het feit, dat ik er bijna nooit iemand over hoorde, viel het op het laatste moment toch af.
Zou er dan wellicht toch iets aan mijn oren mankeren, dacht ik.
Is het toch een soort fake New Order, waardoor mijn eigen toegedichte ‘superieure muzieksmaak’ hier op de site misschien door de mand zou vallen?
Gelukkig sterkte de notering van luigi mijn eerdere opvatting, dat dit gewoon heerlijke new wave muziek is van bovengemiddelde kwaliteit. ‘Melancholy Man’ en ‘O Pamela’ zijn ongetwijfeld de meest in het oor springende nummers, maar ik hou het zelf toch op het titelnummer ‘Here Comes Everybody’. Waarschijnlijk ook, omdat het mijn kennismaking met de band was. Het weldadige synthesizer klanktapijt in combinatie met dat karakteristieke gitaargeluid doen mij regelmatig even 7 minuten wegzweven van het soms vluchtige aardse bestaan.

avatar van luigifort
geplaatst:

Geweldige afsluiter, wat een hypnotiserend sfeertje!

All I Asked You To Do is de fave van mijn vriendin, vanwege de sound van die ijle synths/gitaren die steeds hoger gaan...

avatar van Outlaw104
geplaatst:
The Lotus Eaters - When You Look at Boys
https://www.musicmeter.nl/images/cover/18000/18086.300.jpg

Ook alweer zo’n min of meer verborgen orchidee uit de 80-er jaren, dit “No Sense of Sin” van het voor mij nog altijd lieflijk overkomende bandje The Lotus Eaters.
Opgebouwd rond duo Peter Coyle en Jeremy Kelly (The Wild Swans) en uitkomend in de new romantic categorie van de new wave.
Figuurlijk gezien zijn lotus-eaters personen, die hun tijd besteden aan plezier en luxe i.p.v. praktische zaken en zorgen. En dat plezier en een zekere mate van onbekommerde frisheid straalt ook echt af van de muziek op dit album. En de praktische dingen, zoals breed commercieel succes, lijken ze zich ook niet intensief mee bezig te hebben gehouden.
Toch was de debuutsingle ‘The First Picture of You’ een behoorlijke hit in eigen land, en scoorde tevens in enkele landen op het vasteland van Europa wel aardig.

Het album bevat over de gehele linie een prachtig vormgegeven verzameling melancholische gitaarpop. Alleen met de verzameling zelf is iets (mis) mee, of beter gezegd de tig aantallen verschillende releases van het album.
Ik heb ooit de originele LP uit 1984 van iemand geleend en ben zo op het spoor van de band gekomen. In de late jaren 90 uiteindelijk besloten dit zelf maar eens op CD aan te schaffen via een online shop. Daarbij volstrekt niet van de release kwestie op de hoogte en zo gauw ook niet naar de tracklist gekeken, immers “NSoS” is “NSoS”. Zodoende ontving ik een versie zonder de track ‘When You Look at Boys’

‘When You Look at Boys’ wordt bijna door niemand genoemd als een fave. Maar de manier waarop dit dromerige en breekbaar liedje halverwege openvouwt, d.m.v. stevig bespeelde akoestische gitaar en waarin zanger Coyle bevestiging zoekt, is van zeldzame klasse. De lange instrumentale fade-out met synths en weer elektrische gitaar, waarin geen antwoorden worden gegeven of conclusies liggen verborgen, veroorzaken zelfs enorme goosebumps alhier.

avatar van luigifort
geplaatst:
Zucht
Geweldig album!

avatar van Outlaw104
geplaatst:
The Chameleons - Intrigue in Tangiers
But when you sleep
Where do you go
(I don’t know)


The Chameleons - Home Is Where the Heart Is
According to Hoyle
All cards on the table

https://www.musicmeter.nl/images/cover/11000/11203.300.jpg

Na “Script of the Bridge” de moeilijke tweede?
Op basis van wat ik ten tijde van de release dacht en vond, volmondig ja!
Maar jaren later durf ik zelfs met droge ogen te beweren dat ‘What Does Anything Mean? Basically’ een fantastisch album is, dat zeker naast het debuut mag staan.
In vergelijking met Script is deze tweede wat dromeriger en melancholischer, minder rauw en hoekig en niet onbelangrijk, de nadrukkelijk aanwezige synths hebben een voornamere rol gekregen. Natuurlijk is dat karakteristieke gitaargeluid nog volop aanwezig.
Geniaal zijn ook sommige teksten, waarbij Mark Burgess uit frustratie regelmatig tegen de schenen schopt van het regime in het oude Engeland, zonder te zwelgen in zelfmedelijden.

Het kost mij ook echt moeite om hier een favoriet nummer aan te wijzen. Dit is een ontzettend sterke plaat, er staat geen enkele vuller of flutnummer op, edoch tegelijkertijd ook geen echte uitschieter.
Maar in het bijzonder ‘Home Is Where the Heart Is’ met z’n according to Hoyle stukje en ‘Intrigue in Tangiers’ wil en kan ik niet laten vallen.
Dus zeg maar nee, dan krijg je er twee!

avatar van luigifort
geplaatst:
Na View From a Hill is P.S. Goodbye mijn nr. 2 Chameleons. De emotie daarin Zal ik nog wel eens bespreken
Maar hun 2e album doet zeker niet onder voor hun debuut, heb je gelijk in.

avatar van luigifort
geplaatst:
Je bent on fire btw

avatar van johan de witt
geplaatst:
Ja, alle drie Chameleons-albums zijn eigenlijk totaal anders, en alle drie even goed!

avatar van Johnny Marr
geplaatst:
johan de witt schreef:
Ja, alle drie Chameleons-albums zijn eigenlijk totaal anders, en alle drie even goed!

En de drie Lloyd Cole & The Commotions albums?

avatar van johan de witt
geplaatst:
Ja, goede vergelijking, ook alle drie van hetzelfde niveau waarbij de eerste wel de klassieker is.

avatar van luigifort
geplaatst:
En de 4 Smiths albums dan?

avatar van johan de witt
geplaatst:
Ja maar vier is geen drie

avatar van Outlaw104
geplaatst:
All About Eve - Phased
https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6631.300.jpg

‘Phased’ is afkomstig van het laatste reguliere album “Ultraviolet” uit 1992. Op dit album lijkt de prachtige stem van Julianne Regan wat meer naar de achtergrond gemixt.
Weg zijn de folk, blues en country elementen van de eerdere albums. Die hebben op deze zwanenzang van All About Eve plaats moeten maken voor meer alternatieve indie rock met een behoorlijke shoegaze sound en Marty Willson-Piper (The Church) op gitaar.
Of daarbij bewust is gekozen om de anders zo helder aanwezige zang van Julianne wat te temperen weet ik niet. Echt juichend is deze plaat ook niet ontvangen, echter mij bevalt het op een of andere manier uitstekend moet ik toegeven. Afsluiter ‘Outshine the Sun’ en met name opener ‘Phased’ zijn pareltjes in hun soort met een heerlijke stevige bite. Deze laatste heeft zelfs ‘December’ verdrongen als mijn all-time favorite AAE nummer.

avatar van vigil
geplaatst:
Kijk dat is nog eens een mooie verrassing

Ieder positief over All About Eve is welkom want ze zijn aardig in de vergetelheid terecht gekomen.

Ik moet zelf wel eerlijk bekennen dat de eerste twee albums mijn voorkeur hebben (staan beide op een 4,5*) maar dat zegt verder niets over de kwaliteit van die andere twee

avatar van Outlaw104
geplaatst:
Volgens mij heb ik ze destijds ooit eens ontdekt via The Mission, waar ze meende ik nogal nauwe banden mee onderhielden.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:29 uur

geplaatst: vandaag om 03:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.