Hier op MuMe staat die oerlelijke hoes id, voor de US market. Bowie was er niet blij mee en nam deze foto voor de UK release. Sowieso ben ik altijd meer voor de UK dan dat vaak foute US, dusss

I'm afraid of Americans

Rightly so

This is not America. Kan iemand die hoes veranderen?

Moet kunnen, lijkt me zo...

Verzoek ingediend

+1

9. She Shook Me Cold (Johan 9, Luigi 9)

We trappen af met een nummer dat we allebei op de laatste plek hebben gezet. Een totaal a-typisch Bowie-nummer wat mij betreft. Ronson imiteert Jimi Hendrix in het begin,en ook de rest van de track lijkt het meer op Cream of Led Zep dan op Bowie. Naar het schijnt was Bowie afwezig tijdens de opname en bemoeide hij zich ook niet met deze song totdat hij helemaal af was. Nieuwe gitarist Ronson leefde zich uit, met Visconti, en ze maakten deze hardrock-achtige track. Bowie hoefde alleen nog maar een tekst er overheen te zingen en daar deed hij nou niet echt zijn best voor. Jonge maagden en orale seks, toe maar. Beetje clichématig en vermoeiend nummer wat van mij niet op het album had gehoeven. Extra tracks als Lightning Frightening of Holy Holy vind ik in elk geval leuker.

Dit nummer laat me een beetje koud De eerste keer dat ik een Bowie song een onvoldoende geef. Ik moest ook aan Led Zep denken, slechte Led Zep...geen geweldige gitaarsolo en de vocale Bowie stukken zijn id tamelijk vermoeiend, beetje grunge-y stem ook.

8. Saviour Machine (Luigi 6, Johan 8 )

Het wordt al meteen een stuk beter met Saviour Machine wat eigenlijk The Man Who Sold the World had moeten heten, want dat was namelijk de werktitel Bowie vond die titel zo mooi dat ie 'm gebruikte voor de song die we daadwerkelijk als zodanig kennen
De song gaat over een president die een supercomputer uitvond om de mensheid te helpen. Maar op een gegeven moment raakte die supercomputer verveeld en eiste van de mens dat ie zelfstandiger zou worden, anders zou de supercomputer zich tegen hen keren met plagen en wat al niet meer. Bowie was toen al bezig met het thema dat computers de mens zouden overheersen en die angst heerste in die tijd sowieso wel een beetje. Dit itt de latere Bowie die het computertijdperk juist omarmde.

Maar de song as such verbeeldt wel perfect het beeld van een dystopische wereld, om te beginnen met dat heerlijk hakkende Ronson intro dat we ook bij het outro weer tegenkomen. Bowie zingt ook alsof ie gniffelt in zijn vuistje, een beetje profetisch ook . De gitaarbreaks zijn gerecycled van de la-la-la's uit Feathers - Ching-A-Ling, een folktrio van Bowie en Hermione oa eind 60's, samen met dat bijna Ivanhoe-like triomfantelijke melodietje van de Moog synthesizer, mooi wel Krachtige, psychedelisch-apocalyptische song wel. Past ook wel een beetje bij Aphrodite's Child's apocalyptische album op een bepaalde manier...

Topicje voor jou west?

Jazeker: David Bowie, luigifort en johan de witt: wat wil een mens nog meer?

We vormden nog net geen band
En wie is dan Reeves? Johan of ik?

AC/DC

Die band staat bij ons achteraan de rij, dus ik weet niet of we daar in dit leven nog aan toe komen

Komt goed

https://img-9gag-fun.9cache.com/photo/aZWBX6Q_460s.jpg

Ah, zo zie je er dus uit

Nee dat is mijn jongste zoon, interessant album nu

Jij Bowie nog gezien in de 60s Rudi?

Droog en zonnig weer, lekker eten en drinken, een vaccinatiepaspoort en een ruime beurs - een deel kan je zelf regelen andere worden voor je geregeld (of niet)

Zeker maar wel in 50s, ik ging destijds met zijn opa ( Jones kant) Jeu de boules spelen.

Joe de boules ipv Joe the Lion

7. The Supermen (Johan 5, Luigi 8 )

The album-closer vinden we terug op de 7e plek. Bowie's eerste liedje geinspireerd om Niezsche's idee van de Übermensch, the Homo Superior, wat Bowie later ook zou inspireren op Hunky Dory's Pretty Things en Quicksand. Een pakkende uptempo-song als closer, waar misschien het titelnummer beter had gepast. De riff kreeg Bowie van Jimmy Page een paar jaar eerder. Bowie vond hem zo goed dat hij hem ook gebruikte voor Dead Man Walking op Earthling decennia later. Tijdens die 90s-tours werd The Supermen ook weer veel gespeeld, nadat het jaren van de setlist was verdwenen. Op de Ziggy Stardust-tour stond het standaard op de setlist.
Een fijn nummer, met die haunting drums, die riff en de ominous backing vocals, van Mick Ronson, Bowie en Visconti. Volgens Visconti een voorbode van waar Queen later beroemd mee zou worden

Ja, had ik ook, moet je het haakje 1 positie verder zetten
Leer hier veel Dead Man Walking id, nu je het zegt

6. Black Country Rock (Luigi 5, Johan 7)

En dan krijgen we nu de eerste echte straightforward song met Black, Country en Rock, juistem, die invloeden bevat deze song. Het was de working title van de song vanwege die reden, maar Bowie liet de titel ook gewoon zo. Ronson en Visconti waren flink aan het jammen en riffen. Deze track bestaat vooral uit 4 verschillende gitaarriffs. Bowie, zoals vaker, knalde er op het laatste moment een vrij simpele tekst overheen. Een song die Bowie schreef voor Marc Bolan van T. Rex, waarmee hij een on and off vriendschap/rivaliteit had. Er was wederzijds respect, vooral van de kant van Bowie, Bolan was ook wel een beetje jaloers op David vanwege Space Oddity. Maar Marc droeg wel bij aan The Prettiest Star van Bowie met zijn gitaarwerk. In Black Country Rock wilde Bowie een beetje de draak steken met Bolan door een beetje als hem te zingen, duidelijk te horen in het refrein met fond adieu en de bewuste stemvervormingen, leuk wel . Een paar maanden later zou Bolan een eerste top 10 hit hebben met Ride a White Swan. Funky en country-achtig nummer wel, vind ik ook en ik moest zelf ook al wel aan Bolan denken, maar dat heb ik wel bij meerdere songs van dit album Geinig nummertje!

Hierna gaan we T. Rex doen, zijn we ook eerder klaar

Zou zeker ook leuk zijn na Bowie ja

En anders alle Songfestivals vanaf de eerste editie tot en met deze, al is de winnaar op voorhand al duidelijk natuurlijk

Ja, lijkt me ook een erg leuk idee. Ook wat meer animo voor op deze site geloof ik